Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
บท
ตั้งค่า
บทที่16 พยายามห่าง
เช้าวันต่อมา
เฌอรีนตื่นแล้ว วิคเตอร์กอดเธอไม่ห่างเธอผลักแขนอันหนักอึ้งไปให้พ้นตัว
"ไปไหน" เขาปรือตาถาม
"เข้าห้องน้ำ รถเฌออยู่ที่ไหน"
"คอนโดพี่เจเจ"
"ไปส่งได้ไหมคะ"
"รีบทำไมนอนต่ออีกหน่อยได้ไหม"
"เฌออยากกลับแล้วชุดก็ไม่เรียบร้อย"
"ก็รู้นี่แล้วใส่มาทำไม" วิคเตอร์ปรายตาคมมองเป็นเชิงดุ
คนตัวเล็กนั่งเงียบกริบ เธอไม่เถียงเขาเหมือนเมื่อคืน คงหายเมาแล้วสินะ จำได้บ้างไหมว่าทำอะไรไว้บ้างเมื่อคืน
“รออยู่นี่ก่อนเดี๋ยวพี่มา”
“ไปไหนคะ?"
“รออยู่นี้แหละ”
เขาออกไปเป็นชั่วโมงกลับมาพร้อมชุดใหม่ให้เธอ แล้วก็ชุดชั้นใน ผ้าขนหนูอุปกรณ์อาบน้ำ เฌอรีนเข้าไปอาบน้ำใส่ชุดใหม่ออกมาเขาเลือกเก่งดีนะ กะไซซ์เก่งชำนาญจริงๆ นั่นแหละ จนเธอรู้สึกหมั่นใส่เขา
วิคเตอร์เดินสวนเธอเข้าห้องน้ำไป
เขาเดินออกมาเฌอรีนส่งบราให้เขา
"ทำอะไร?"
"มันเล็กไปค่ะ"
“หนูใส่คัพCค่ะ”
เขากอดอกกับความแสบของคนตัวเล็กจ้องเธออย่างหมั่นไส้
"ใช่เหรอปกติพี่ไม่เคยพลาดนะ"
“วันนี้พลาดแล้วละคะ”
“พี่เสร็จรึยัง”
"ขอใส่กางเกงก่อนได้ไหม แล้วเก็บไปด้วยบรานะ บ้านนี่มีแต่ผู้ชายมานอน"
"ทำไมคะ กลัวพาใครมาแล้วมาเจอรึไง"
"ใช่แบบนั้นเลย พอใจรึยัง" เขาตอบประชด
"เฌอรีนหิวรึเปล่า"
เงียบเธอไม่ตอบ
"ไม่ได้ยินไหมพี่ถาม"
"ได้ยินค่ะ แต่ไม่อยากคุยกับพี่แล้วค่ะ"
"ชุดที่ใส่เมื่อคืนอยู่ในถุงนี่ใช้ไหม"
"ค่ะ พี่จะเอาไปไหนคะ"
"ไปทิ้งไงเสื้อบ้าอะไรก็ไม่รู้ ห้ามใส่อะไรแบบนี้อีกนะ"
“จะมาห้ามทำไมพี่มีสิทธิ์อะไรมาห้าม”
"เฌอรีน" เขาเรียกเธอเสียงดุ
"จะไปรึยังหนูอยากกลับบ้านแล้ว"
วิคเตอร์โดนถามเรื่องสิทธิ์เล่นเอาคนถูกถามต้องไปสูบบุหรี่ระงับอารมณ์ เฌอรีนรอเขาดูดบุหรี่เธอไม่ชอบแต่ก็ไม่มีสิทธิ์ไปว่าเขาเหมือนกัน
“เฌอไปเถอะ”
เฌอรีน เดินตามเขาขึ้นรถไปเงียบๆ
เขาโทรหาเจเจ "เออวิคเตอร์ว่าไง
"รถเฌอรีนอยู่คอนโดมึงใช่ไหม"
"อืมจอดอยู่ที่จอดประจำกู"
"เจเจ เป็นอะไรรึเปล่า"
"เปล่าไม่มีอะไร"
"เอองั้นแค่นี้ กำลังพาเฌอไปเอารถ"
"โอเคขอบใจมากวิคเตอร์"
"อืม"
"เฌอหิวรึเปล่า" เขาหันมาถาม
"ไม่ค่ะ"
มาถึงคอนโดเจเจ เขาลงจากรถมาส่งเธอขึ้นรถ
"ขับรถดีๆ นะ"
"ค่ะ"
วิคเตอร์ถอนหายใจ เฌอรีนทำให้เขารู้สึกประหลาด เขาขี้รำคาญ ผู้หญิงงี่เง่าเอาแต่ใจ วิคเตอร์หนีเลยออกห่างทันที ทำไมกับเฌอรีนเขาไม่รู้สึกแบบนั้น เขาดุเธอบ้าง แต่ก็ใจเย็นกับเธออยู่ดี
เช้าวันจันทร์
วิคเตอร์มาถึงคณะก่อนใครนั่งรอ เพื่อนๆ มาครบทีม
"ไงมึงมาเช้าจังวะ" เลโอทักทายเขา
"อืม"
"เจเจกับเอเดนมาโน่นละ สองมึงสองตัว"
"อะไรของแม่งเนี่ยเอเดน" เลโอบ่นกับคำทักทายกวนตีนของเอเดน
"เป็นอะไรวิคเตอร์หน้าเครียดอะไรวะ" เอเดนถามเขา
“กูมีเรื่องจะคุยกับพวกมึง”
“เอาดิไปดูดบุหรี่กัน" เจเจตอบ
“มีอะไรวะวิคเตอร์” เอเดนถาม
“กูชอบเฌอรีน”
"ฮะ! ไอ้เวรมึงทำอะไรน้องกูรึเปล่า" เอเดนพูดขึ้นทันที
"เฮ้ย! พี่สุดหล่อวิศวะ จะมีเรื่องกันรึเปล่า"
เฌอรีน รีบเดินไปดู ภาพที่เห็นคือพี่เอเดนกระชากคอเสื้อพี่วิคเตอร์อยู่ พี่เจเจกับพี่เลโอดึงพี่เอเดนไว้
เฌอรีนรีบวิ่งลงมา
"เอเดนฟังกูก่อน กูไม่ได้ทำอะไรเฌอรีน เฌอรีนมางอแง บอกว่าชอบกู กูพูดตรงๆ กับพวกมึงเลยว่ากูชอบเฌอรีนมาก แต่กูก็ไม่กล้าคบน้องมึงแน่ๆ กูไม่ใช่คนดี และกูก็กลัวทำเฌอเสียใจ เอเดน เจเจ กูจะออกห่างเฌอเอง พวกมึงไม่ต้องกังวล"
"วิคเตอร์เอาจริงๆ กูไม่ได้กังวลอะไร"
"มึงรู้อยู่แล้วเหรอเจเจ" เลโอถาม
"...."
"พี่ๆ" เฌอรีนวิ่งมา "มีอะไรกัน"
"อะไรเฌอวิ่งมาจากไหน?"
"บนนั่นค่ะ"
"แล้ววิ่งมาทำไม?"
"ก็เห็นเหมือนพี่จะมีเรื่องกัน"
"ไม่มีเล่นกันเฉยๆ ตกใจอะไรเนี่ย" เลโอพูดไปหัวเราะกลบเกลื่อน
“อ้าว!เหรอคะ”
“ขึ้นไปเรียนเถอะพวกพี่จะขึ้นตึกแล้ว”
“พี่เอเดนมีอะไรรึเปล่า” เฌอรีนถามให้แน่ใจ
“ไม่มีเฌอไปเรียนเถอะ”
เฌอรีนยอมเดินกลับขึ้นไป
"เอเดน เจเจ กูไม่อยากให้เรามีปัญหากัน"
"ไม่มีวิคเตอร์อย่างที่กูบอก กูดูมึงออกตั้งแต่ไปรับเฌอรีนที่โรงเรียนวันนั้นแล้ว"
"อะไรนะมึงชอบน้องกูตั้งแต่วันนั่นแล้วเหรอ"
"เอเดนมึงใจเย็นดิ ฟังมันหน่อย" เลโอแย้งขึ้น
“โอเคมึงว่ามา มึงจะเอาไง”
"กูจะไม่ยุ่งกับเฌอ จะออกมาห่างๆ ให้มากที่สุด แค่นี้แหละที่กูอยากจะพูด"
เจเจดึงแขนเอเดน "กูขอคุยกับเอเดนสองคนหน่อย" เลโอพยักหน้าเดินกลับมาที่โต๊ะประจำกับวิคเตอร์
"กูว่ามึงทำถูกแล้ววิคเตอร์ที่เปิดใจคุยกับสองคนนั้น แล้วมึงบอกเฌอว่าไง"
"ก็บอกว่ากูไม่พร้อมที่จะคบใครจริงจัง กูไม่ใช่คนดี ให้เฌอคิดให้ดีๆ"
"ไม่โกรธมึงหนักเลยเหรอ" เลโอรู้สึกเห็นใจเพื่อน
“เกลียดกูไปเลยแหละ แต่ก็ดีแล้วกูก็ต้องการให้เป็นแบบนั้นอยู่แล้ว"
"มึงไหวไหมวะวิคเตอร์"
"หนักเอาเรื่องอยู่วะ กูก็ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครเหมือนกันนะเลโอ"
ดาวน์โหลดแอปทันทีเพื่อรับรางวัล
