บทที่ 6 ตอน Confess Love 6

"พูดกันไม่รู้เรื่องแล้วโว้ย! " จินฮวนถึงกับหัวเสียเมื่อพูดกับอีกคนไม่รู้เรื่อง มือขาวจิกทึ้งหัวตัวเองด้วยความอับจนหนทาง อยากจะบ้าตายเหลือเกิน ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยพบเคยเจอผู้ชายคนไหนที่พูดไม่รู้เรื่องขนาดนี้มาก่อนเลยจริงๆ

ไคชาร์ทนกับพฤติกรรมเหล่านั้นของอีกฝ่ายไม่ไหวเพราะไม่ว่าจะส่งเสียงห้ามเท่าไหร่ก็เหมือนจะไม่ได้ยิน คงจะหัวเสียจนสติแตกไปแล้วแน่ๆ มือหนาดึงมือขาวออกเพราะกลัวว่าจะดึงผมตัวเองหลุดติดมือออกมาจริงๆ ตอนนี้ใบหน้าหวานมีแต่รอยจ้ำแดงๆ เพราะฝีมือตนเองไปหมด ถึงการทำแบบนี้จะดูน่ารักแต่ไม่อยากให้เกิดขึ้นบ่อยนัก กลัวว่าจะทำให้ใบหน้าและเส้นผมมีอันตรายไปด้วย

"พี่ทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ เดี๋ยวผมก็ร่วงหมดหัวหรอก นี่หน้ามีแต่รอยแดงหมดแล้ว" เขาพยายามส่งเสียงเรียกสติของจินฮวนกลับมา

"นายมันบ้าไปแล้ว! ไคชาร์ ฉันจะกลับบ้านวันนี้เลย" ร่างสูงโปร่งพยายามหนีอีกคนด้วยการสะบัดแต่ก็ไม่หลุดเสียทีจนต่างฝ่ายต่างพากันเหนื่อยหอบทั้งคู่ อาหารเช้าที่ถูกนำมาเสิรฟ์ตั้งนานแต่ยังไม่มีใครได้กินเลยสักอย่าง

หมับ!

ร่างสูงโปร่งถูกโอบกอดเอาไว้ไม่ยอมปล่อยให้ได้ทำตามใจ มือขาวทั้งทุบ ทั้งจิก ทั้งหยิก จนมีแต่รอยตามตัวร่างสูงเต็มไปหมด ไคชาร์ทำได้แต่อดทนให้คนอายุมากกว่ามีสติมากกว่านี้แล้วค่อยคุยกัน ขืนปล่อยให้กลับไปตอนนี้มีหวังได้หนีไปจนเขาตามไม่เจอแน่ๆ เพราะดูจากการแต่งตัวและเครื่องประดับที่ใส่ทั้งหมด น่าจะเป็นคนมีฐานะพอสมควรเลย

"ใจเย็นบ้างไหมครับ" ไม่มีเสียงตอบรับแต่พยักหน้าเป็นคำตอบ

"พี่เป็นผู้ชายและยังตัวสูงขนาดนี้เลยนะ ไคชาร์ ทำไมถึงไม่ไปเลือกผู้หญิงคนอื่นที่ดีกว่านี้ สาวกว่านี้ สวยกว่านี้"

"และที่สำคัญคือเราเพิ่งอกหักมาไม่เสียใจเหรอ มันจะหายกันได้เร็วขนาดนั้นเลยหรือไง"

"มันไม่ได้หายเร็วขนาดนั้นหรอกครับ แต่ผมแค่อยากจะทำความรู้จักกับพี่มากกว่านี้"

"และความน่าอับอายของผมในครั้งนั้นน่าจะช่วยให้มันเร็วขึ้นกว่าเดิม" ประโยคนี้ทำให้ใบหน้าหวานมองด้วยความสงสัยว่าหมายถึงอะไร แต่ก็รู้ความหมายในเวลาต่อมา

"เพราะว่าจะทำให้ไม่มีใครได้จดทะเบียนกับผมอีก นอกจากพี่เพียงคนเดียวครับ" เขาเองก็ยังไม่รู้หรอกว่ามีความรู้สึกให้คนตรงหน้ามากน้อยแค่ไหน แต่คนเราทุกอย่างต้องก้าวเดินไปข้างหน้า หากศึกษานิสัยใจคอกันไปเรื่อยๆ อาจจะทำให้เกิดความรู้สึกที่ไม่คาดคิดก็ได้ เพราะเดิมทีการหมั้นหมายของเขากับผู้หญิงคนนั้นเกิดจากความต้องการของผู้ใหญ่ และความรักที่จำยอมของเขามาโดยตลอดต่างหาก ถึงได้ไม่มองผู้หญิงคนไหนและเลือกที่จะทำด้วยความรับผิดชอบตามที่พ่อแม่ต้องการ

แต่หลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นได้นอกใจเขาไปแล้ว ก็ไม่มีเหตุอะไรให้ต้องทำตามที่บอกอีก เรื่องนี้ได้รู้ถึงหูพี่ชายฝาแฝดผ่านทางอีเมล์ที่เขียนส่งระหว่างรอ พี่จินฮวนอาบน้ำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หลักฐานทุกอย่างที่ไคชัวร์แอบตามสืบในช่วงสองสามวันนี้น่าจะทำให้ยืนยันกับพ่อแม่และขอถอนหมั้นได้อย่างแน่นอน ต้องรอเวลาที่เหมาะสมแล้วบอกให้รับรู้โดยทั่วกันและประกาศลงข่าวให้รู้เรื่องรู้ราว ส่วนปัญหาที่ใหญ่ที่สุดในตอนนี้ก็คือพี่จินฮวนนี่แหละ

"เรื่องเพศไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับผม และผมคิดว่าพี่คือตัวการสำคัญที่จะทำให้ผู้หญิงคนนั้นเลิกมายุ่งกันอีก"

"นี่นายกำลังจะใช้ฉันเป็นเครื่องมือบอกเลิกผู้หญิง เหรอ ร้ายกาจมาก" ใบหน้าหวานมีท่าทีเจ้าเล่ห์ขึ้นมาทันที หมายความว่าจะยอมให้ความร่วมมือกับเขาหรือเปล่า

"เอาเป็นว่าจะช่วยเรื่องผู้หญิงคนนั้นที่ทำไม่ถูกแล้วกัน ส่วนเรื่องของพวกเราพี่ยังไม่รับปาก"

จินฮวนไม่รู้เลยว่าการรับปากในครั้งนั้นทำให้ตกเองตกกระไดพลอยโจนเข้าเสียแล้ว เด็กคนนี้มารับมาส่งเขาทุกวันที่มหาวิทยาลัย ไปไหนมาไหนก็บอกคนนั้นคนนี้ไปเที่ยวว่าเป็นแฟน ถึงแม้ว่าจะมีแต่คนร่วมแสดงความยินดีเพราะเอ็นดูคิวท์บอยของมหาวิทยาลัยปีที่แล้วก็ตามที แต่แบบนี้มันก็ไม่ถูกนะ! รับปากว่าจะช่วยแต่มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ

"แกไปทำแบบนั้นกับพี่จินฮวน เขาไม่บ่นแกบ้างเหรอวะ ไอ้ชาร์" ไคชัวร์ถามด้วยความสงสัย ถึงแม้ว่าจะยังไม่มีการถอนหมั้นกันอย่างเป็นทางการระหว่างผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเพราะต้องรอการรวบรวมหลักฐานจากไคชัวร์ แต่มีข่าวลือที่เป็นจริงว่าคุณชายรองมีแฟนใหม่ที่ทั้งรักและหลงมากกว่าคนก่อนจนประกาศไปทั่วมหาลัยแบบนี้

"บ่นฉันทุกวันแต่ฉันก็ไม่ได้รับฟังนักหรอก ว่าแต่เรื่องหลักฐานแกรวบรวมเสร็จหรือยัง" เขาเร่งพี่ชายฝาแฝดตนเองเพราะแผนเรื่องที่ปล่อยข่าวลือเหล่านี้ออกไปจะต้องถึงหูอดีตคู่หมั้นที่เขาเคยเคารพรักอย่างแน่นอน

และนางจะต้องทนไม่ได้จนออกโรงมาฟ้องพ่อกับแม่ของเขา จนเป็นเหตุชนวนให้เรียกรวมตัวผู้ใหญ่มาพูดคุยกัน เมื่อนั้นหลักฐานที่ซุ่มตามเก็บมาทั้งหมดจะได้ถูกเปิดโปงทั้งหมด พี่จินฮวนจะต้องไม่ถูกคำครหาใดๆ ทั้งสิ้น ทุกอย่างจะต้องเป็นไปอย่างถูกต้องและบริสุทธิ์ทุกอย่าง

"ตอนนี้ก็มีมากพอสมควร ถ้ายัยผู้หญิงคนนั้นไปฟ้องพ่อแม่เมื่อไหร่ก็สามารถใช้ได้ทันที ว่าแต่เพื่อนของพี่เขาไม่ว่าแกเหรอ"

"ดีแล้ว ส่วนเรื่องนั้นฉันยังไม่ได้ไปพบจริงจังหรอกเพราะไปรับไปส่งแล้วก็กลับเลย"

"หมายความว่ายังไงวะ"