ตอนที่5 เกินหน้าที่

เสียงฝีเท้าหยุดยืนอยู่หน้าห้องทำงาน ธันเดอร์เอียงหูฟังแล้วยกยิ้มมุมปาก เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูดังขึ้น

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

“เข้ามา”

ทันทีที่เขาเอ่ยตอบกลับไป บานประตูก็เปิดออกกว้าง ปรากฏหญิงสาวร่างผอมเพรียว ผิวขาวผ่องท้าแสงไฟในห้องทำงานของเขา เธออยู่ในชุดพนักงานทำความสะอาดของผับที่เขาเคยเห็นมานับครั้งไม่ถ้วน ทว่าพอได้เห็นบนเรือนร่างของเธอคนนี้ ก็ทำเอาเขาเผลอตกละลึงไปชั่วขณะ กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ

ไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงที่เขาเห็นใส่ชุดนักศักษาตัวหลวมโคร่งเมื่อวาน จะแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวกับผู้หญิงตรงหน้าเขาตอนนี้ ใบหน้าภายใต้กรอบแว่นตาแสดงอาการประหม่าอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเห็นเขาจ้องเธอตาไม่กระพริบแบบนี้ รู้สึกร้อนวูบวาบไปหมดทุกส่วน ใบหน้าเห่อร้อนอย่างรุนแรง

“คุณธัน”

“อะ เอ่อ ไหนอุปกรณ์ทำความสะอาด”

คนตัวสูงแกล้งมองหาอุปกรณ์ที่ควรเป็นอุปกรณ์ประจำตัวของเธอ แต่กลับไม่เห็นเธอถือของเหล่านั้นเข้ามาในห้องทำงานของเขาด้วย

“อยู่หน้าห้องค่ะ”

“หึ ตลกล่ะ ของพวกนั้นมันควรเป็นอวัยวะที่สามสิบสามของเธอ ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหนก็ต้องพามันไปทุกที่”

“รู้แล้วค่ะ แค่จะมาถามว่าจะให้ฉันไปทำที่ห้องพักส่วนตัวของคุณก่อนไหมคะ”

ฮานะมองเขาด้วยสายตาไม่พอใจคำพูดของเขา มันเหมือนเขากำลังด่าเธอว่าโง่ โดยไม่ต้องพูดออกมาตรง ๆ

"ไปทำที่ห้องพักฉันก่อน"ธันเดอร์ลุกขึ้น เดินนำหน้าเธอไปเปิดประตู ทว่าหันกลับมามองเห็นเธอยืนนิ่งไม่ไหวติง

"ยืนนิ่งอยู่ทำไม ตามฉันมาสิ"

"คุณบอกก็ได้ค่ะ ว่าทำอะไรบ้าง"

เธอไม่เห็นสมควรที่เขาจะต้องเอื้อเฟื้อถึงขนาดพาเธอไปขนาดนี้ ลูกน้องหน้าห้องเขาก็มี มันรู้สึกแปลก ๆ หากเขาจะเป็นคนพาเธอไป

"เธอกลัว?"

"กลัวอะไรคะ? ฉันไม่ได้กลัวอะไรทั้งนั้น แค่ไม่อยากรบกวนเวลางานคุณแค่นั้นแหละคะ"

เสียงหวานตวาดออกไปทันที เพื่อกลบเกลื่อนความคิดบางอย่างของตัวเอง ทว่าคนตัวสูงกลับยิ้มกริ่มออกมากับท่าทางของเธอ

"เธอก็เห็นว่าฉันว่างอยู่ ฉันเคลียร์งานหมดแล้ว มีเวลาว่างพาเธอเข้าห้องอยู่แล้ว"

"เข้าห้องอะไรคะ นี่คุณกำลังคิดอะไรไม่ดีอีกแล้วใช่ไหมคะ ฉันไม่น่าหลงกลตอบรับมาทำงานให้คุณเลยค่ะ คุณมันคนจิตไม่ปกติ"

จากที่ยืนห่างจากเธอพอสมควร ร่างสูงหันหลังกลับเดินมุ่งตรงมากระชากข้อมือเธอทันทีอย่างแรง

"เป็นแค่พนักงานธรรมดา กล้าต่อว่าเจ้าของผับแบบนี้เลยเหรอว่ะ แล้วจะคิดอะไร..."ดวงตาคมกริบปราดมองร่างกายเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะเอ่ยคำพูดที่ทำให้เธอเจ็บจนจุกไปทันที

"...ดูสารรูปตัวเองด้วย เรื่องแบบนี้ฉันเลือกมากนะ ไม่ใช่ว่าจะเป็นใครก็ได้ ผู้หญิงแบบเธอไม่ได้อยู่ในความคิดฉันสักนิดเดียว"

"ก็ดีแล้วค่ะ ฉันเองก็มาทำงานหน้าที่แม่บ้านค่ะ ไม่ได้อยากทำอะไรที่มันเกินหน้าที่ของตัวเองเหมือนกัน อีกอย่างหนังเหนียวแบบคุณฉันก็เคี้ยวไม่ออก ขอบคุณที่ย้ำเตือนให้ฉันสบายใจขึ้นนะคะ"

ธันเดอร์โมโห ขบกรามจนสันกรามนูนเด่น ตอนแรกก็คิดจะแกล้งเธอเล่น แต่ทว่าพอรู้ว่าเธอมองเขาเป็นไอ้แก่ตัณหากลับแบบนี้ ทำให้เขาไม่พอใจเธอเป็นอย่างมาก

สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจให้ราเชนทร์ลูกน้องคนสนิทเป็นคนพาเธอไปห้องพักส่วนตัวของเขา ส่วนตัวเองก็มานั่งดื่มอยู่โต๊ะประจำตัวโปรดของตัวเอง

ก่อนหน้านี้โต๊ะวีไอพีตัวนี้จะคึกคักมากเป็นพิเศษ เพราะมีเพื่อนสนิทของเขามานั่งดื่มด้วยกันแทบทุกคืน แต่หลังจากฟรินท์กับไทเกอร์แต่งงานไป โต๊ะนี้ก็เรียกว่าร้างเลยก็ว่าได้ สองคนนั้นแทบไม่มีเวลาออกมานั่งสังสรรค์กับเขา เพราะติดเมียติดลูกกัน ส่วนไทก้าไม่ต้องพูดถึง รายนั้นถึงจะยังไม่แต่งงาน ปกติก็ไม่มีเวลามาหาเพื่อนอยู่แล้ว ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนั่งดื่มกับเพื่อนฝูงเลย แทบจะเป็นไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญจริง ๆ

"คุณธันครับ มีเพื่อนมาหาครับ"

ธันเดอร์หันไปมองหน้าลูกน้องคนสนิท แล้วเลิกคิ้วขึ้นมาอย่างสงสัย ปกติถ้าเป็นเพื่อนสนิทเขาทั้งสามคน จะขึ้นมาหาเขาที่โต๊ะนี้เลยโดยไม่ต้องบอก ถ้าเขาไม่ได้อยู่ห้องทำงาน

"ใครว่ะ?"

"เห็นว่าเป็นเพื่อนสมัยเรียนมหาลัยครับ เพิ่งกลับมาจากเมืองนอก"

"ชื่อล่ะว่ะ อย่าบอกนะว่ามึงไม่ได้ถาม"

"คุณแทนคุณครับ"

หัวคิ้วเข้มคลายตัวลงทันที เมื่อได้ยินชื่อของเพื่อนสมัยมหาลัยที่ราเชนทร์บอกว่ามาหาเขา เป็นบุคคลที่เขาแทบจะลืมชื่อไปแล้วด้วยซ้ำ แต่ติดที่ว่ามันส่งข้อความมากวนใจเขาตลอด

"ไปพาขึ้นมาบนนี้"

ราเชนทร์พยักหน้า ก่อนจะเดินหายไปเกือบห้านาที ก่อนธันเดอร์จะได้ยินเสียงที่คุ้นหูดังขึ้นด้านหลังของเขา

"ไงครับไอ้ธัน เพื่อนรัก"

ธันเดอร์หันหน้าไปมองเจ้าของเสียง ที่ดังขึ้นก่อนตัว แทนคุณคือเพื่อนสนิทอีกคนในกลุ่มของเขา ที่ห่างหายกันไปตั้งแต่เรียนจบ เพราะเจ้าตัวไปทำงานต่างประเทศไม่มีกำหนดกลับ

"ไอ้เหี้ยแทน มึงกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ ไหนว่าอยู่ยาว"

"เบื่อแล้วว่ะ อยากกลับมาหาเมียแต่งงานที่นี่"

"สัด ไม่ใช่ว่ามึงมีเมียมาจากที่นู่นแล้วเหรอว่ะ"

แทนคุณหัวเราะถูกใจ ที่เพื่อนรู้ความเป็นไปของเขาทุกอย่าง

"กูก็ลืมไปว่ามึงเสือกเรื่องกูอยู่ แล้วก็ลืมไปด้วยว่าถ้าจะมาหาเมียที่ผับมึงคงไม่มี เพราะขนาดเจ้าของผับแบบมึงยังโสด"

"ไอ้สัด!!! กูไม่อยากเอาเองหรอก ผู้หญิงอยากได้กูเพียบแหละ แต่มึงก็รู้ กูไม่ชอบมั่วไปทั่ว"

"เหอะ กูควรเชื่อมึงดีไหมว่ะ"แทนคุณระบายยิ้มออกมา ทำสีหน้าเหมือนจำใจเชื่อที่เพื่อนพูด ซึ่งมันไม่ถูกใจธันเดอร์ที่เหมือนโดนดูถูกเรื่องนี้

"คำว่าไม่ชอบมั่วกับไม่มีใครเอา มันมีเส้นบาง ๆ กั้นอยู่นะ"

ขายาวของธันเดอร์ยกขึ้นถีบที่ขาแทนคุณทันที โทษฐานพูดจาไม่เข้าหู

"แม่ง!!! ปากหมาฉิบหายเลยนะมึง"

"ยี่สิบเก้าแล้วนะโว้ยยย ไอ้ก้ากูพอเข้าใจว่ามันยุ่งเลยยังไม่มี แต่มึงที่ผู้หญิงล้อมหน้าล้อมหลังขนาดนี้ทำไมหาไม่ได้ว่ะ ไม่อยากมีลูกเหมือนไอ้สองตัวนั้นบ้างเหรอว่ะ กูอิจฉาฉิบหาย พวกมันชอบส่งรูปไปอวดกู"

ขณะที่แทนคุณกำลังพูดกระแนะกระแหนเพื่อนอยู่ หางตาเขาก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามาที่โต๊ะที่พวกเขานั่งอยู่ แต่ทว่าเธอหยุดยืนอยู่ห่างออกไป พลางทำสีหน้าเหมือนอยากถามอะไรสักอย่าง

"ใครว่ะไอ้ธัน"

ธันเดอร์หันไปมองตามสายตาของเพื่อน ใบหน้าหล่อเหลาก็แสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาทันที เมื่อเห็นฮานะมายืนอ้ำอึ้งอยู่ด้านหลังของเขา

"มีอะไร?"

"อะ เอ่อ คือ ฉันทำความสะอาดห้องพักของคุณเสร็จแล้วค่ะ แล้วต้องไปทำตรงไหนอีกคะ"

"งั้นมาชงเหล้าให้เพื่อนฉัน"

เพราะความไม่พอใจที่โดนเธอตอกหน้าเมื่อตอนเย็น เห็นหน้าตาของเธอแล้วก็นึกอยากแกล้งขึ้นมาอีก เขาเลยออกคำสั่งในสิ่งที่นอกเหนือจากหน้าที่ของเธอ เป็นการบังคับกลาย ๆ ว่าเธอต้องทำตามที่เขาต้องการ

“อะ เอ่อ แต่ฉันไม่เคยชงเหล้ามาก่อนนะคะ”

“ก็มาหัดสิ คงไม่คิดว่าหลังจากหมดหน้าที่ของเธอแล้ว เธอจะหมดเวลางานเลยใช่ไหม บอกไปแล้วไม่ใช่หรือไง ว่าฉันใช้ให้เธอทำอะไรก็ต้องทำ”

แทนคุณมองหน้าเพื่อนสนิทสลับกับหญิงสาวรูปร่างหน้าตาดีจนหาตัวจับยากคนนี้ คำพูดคำจาก็ไม่น่าใช่แค่พนักงานทำความสะอาดธรรมดา เธอดูมีการศึกษามากกว่านั้น และเหมือนจะมีเรื่องอะไรบางอย่างเกี่ยวกับผู้หญิงคนนี้ ที่ทำให้เพื่อนของเขาไม่พอใจเธออยู่ไม่น้อย