8 l จุดปรับตัว

8

จุดปรับตัว

“แน่ใจนะคะว่าไม่ได้เป็นอะไร” หญิงสาวเเหงนหน้าเข้าไปถาม ก่อนจะต้องหลับตาปี๋เมื่อคนตัวสูงยื่นหน้าเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว

“ครับหนู” เขาตอบเสียงเบาหวิว อมยิ้มเมื่อคนตรงหน้าทำปากจู๋กำลังรอเขาจุมพิต

เเต่เเล้วเธอก็รอเก้อเมื่อไม่มีปากหนามาเเตะปากของเธอสักที

“หนูนึกว่าพี่จะจุ้ปปากเสียอีก ชิ๊” เเพรวรีบถอยตัวกลับในมือเธอถือเพียงเเค่เครื่องสำอางค์ของตัวเอง ส่วนของที่เหลือคนตัวสูงเเย่งเธอถือไปหมดแล้ว

“คนเยอะ” ผมมองซ้ายขวาวันนี้วันหยุดทำให้ในห้างคนค่อนข้างเยอะ เเต่หญิงสาวกระโดกกระเดกจนไม่ทันได้สังเกตคนรอบข้าง

“ไม่เห็นแคร์เลย” “เขาไม่รู้จักเราเสียหน่อย” หญิงสาวพูดเชิงน้อยใจ ก่อนจะรีบหันไปข้างหน้าเดินนำผมไปก่อน ผมรู้ว่าเธอไม่ได้งอนจริงจัง เมื่อเห็นร่างบางเริ่มห่างออกไปสองขาก็เร่งความเร็วขึ้น ของมากมายอยู่ในมือเขารีบย้ายมันมาถือข้างเดียวเเละเอื้อมมือของตัวเองคว้าเข้าที่มือนุ่ม พอหันไปสบตาคนสวยตรงหน้าก็ส่งยิ้มมาให้

เเละเราสองคนก็เข้ามาอยู่ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดเล็ก

“เป็นยังไงบอกเเล้วไม่เชื่อ” “ว่าห้องเล็ก”

“ก็ตอนนั้นพอลองจินตนาการมันน่าจะไม่ได้เล็กขนาดนี้นี่นา” “หรือแพรวซื้อของเยอะไป” ภายในห้องขนาดเล็กไม่มีพื้นที่ว่างเพราะบนพื้นห้องเต็มไปด้วยของเพิ่งซื้อมายังไม่ได้จัดเก็บเข้าที่

“งั้นเราไปเช่าห้องอยู่ใหม่กันไหมคะ” คนตรงหน้าหันมาถามเขา

เขามองใบหน้าสวยนั้นด้วยความเข้าใจ เธอยังเด็ก ชีวิตเพรียบพร้อม การเเก้ปัญหามันก็ถูกต้องเเล้ว เเต่มันมีไว้สำหรับคนมีเงิน! ส่วนเขาก็อยากออกมาห้องเเสนจะคับเเคบนี้เหมือนกัน

“เงียบเเบบนี้” “รู้เลยค่ะว่าเกรงใจเเพรว” เธอหันไปมองคนตัวสูงมองหน้าเธอเงียบอยู่อย่างนั้น

“อดทนหน่อยนะครับ” “พี่พยายามอยู่” ก่อนสุดท้ายเขาตอบคนตัวเล็กไป

“หนูไปอยู่บนที่นอนรอเลย” “พี่จัดการตรงนี้เองครับ” สิ้นเสียงหญิงสาวก็กระโดดขึ้นเตียงไปด้วยความซุกซน

ปึก!

“โอ๊ย อ่าย” เสียงดังลั่นนั้นทำให้เขารีบนั่งลงข้างเตียงขนาดสามฟุตใช้มือคลำร่างบางนอนโค้งงอตัวบนเตียง

“เจ็บมากไหม” “พี่ลืมบอกว่าที่นอนมันเเข็ง”

“พี่อาโลอ่า” “ฮือเจ็บมากเลย”

“พี่ก็ไม่คิดว่าหนูจะกระโดดเหมือนลิง” ประโยคหลังเขาเอ่ยออกมาเบา ๆ

“พี่อาโล!” “หนูได้ยินนะ” เสียงเล็กขึ้นเสียง เเต่คนฟังมองว่าน่ารัก

“โอ๋ ๆ ไหนลุกไหวไหม” “ปวดมากหรือเปล่า” เขากลับมาถามด้วยความจริงจัง เพราะที่นอนมันค่อนข้างเเข็งสมกับราคาถูก ขนาดความหนาของผ้าปูค่อนข้างบาง ทำให้มันไม่พอลดความเเข็งขณะนอนได้

เมื่อดูเเล้วว่าหญิงสาวไม่ได้เป็นอะไรมาก เขาสำรวจร่างกายคนตัวเล็กที่คอยจับนู้นจับนี่เขาอยู่ตลอดจนเธอพอใจ พอหันมาอีกที่หญิงสาวก็หลับไปเเล้ว เขาจึงเอื้อมมือหยิบผ้าห่มขึ้นมาห่มให้ตอนนี้ก็ห้าโมงเย็นอุณหภูมิจะลดลงขึ้นเรื่อย ๆ

เขายกเสื้อผ้าของตัวเองในตู้ออกมาก่อน เเละค่อย ๆ ใส่เสื้อผ้าราคาเเพงของเธอใส่ตู้ด้วยความประณีต ทุกอย่างส่วนที่เคยเป็นของเขามีของเครื่องใช้ของเเพรวเข้ามาเเทรกแซงกินพื้นที่เปรียบเสมือนห้องนอนเธอมากกว่า ผ่านไปไม่นานการจัดของก็เสร็จเรียบร้อย

ตอนนี้เป็นเวลาเย็นเกือบค่ำ สายตาของเขามองวัตถุดิบในตู้เย็นเเละ เตาไฟฟ้าที่เพิ่งซื้อใหม่วันนี้ ส่วนคนออกเงินก็เป็นหญิงสาวเหมือนเดิม ชายหนุ่มลงมือทำอาหารสองอย่าง พร้อมกับปอกผลไม้ไว้ทานหลังมื้ออาหาร ไม่เพียงเท่านั้น เขายังคั้นน้ำสมคั้นสดเเช่เย็น ๆ ไว้ในตู้ เผื่อคนตื่นนอนขึ้นมาดื่มจะได้สดชื่น

“หอมจัง” คนนอนหลับเต็มอิ่มเมื่อได้กลิ่นอาหารหอม ๆ ก็ใช้มือขยี้ตาก่อนจะคลานมาปลายเตียง ที่เห็นแผ่นหลังหนากำลังทำอาหารอย่างขะมักเขม้น

“รอน้ำเดือดอีกนิดก็ทานได้เเล้วครับ” เขาหันไปมอง

ตรงพื้นมีเมนูต้มจืดเเละไข่เจียวกุ้งเป็นเมนูง่าย ๆ ที่เธอไม่ค่อยได้ทาน เพราะที่บ้านจะคิดว่าเมนูแบบนี้คือเมนูคนขี้เกียจทำอาหาร

“มากินข้าวกันครับตัวเล็ก”

“พรุ่งนี้เเพรวจะซื้อโต๊ะเล็ก ๆ มา” ร่างเล็กลองตักอาหารเข้าปาก เธอต้องก้มไปด้านหน้าเพราะอาหารจะหก คนไม่เคยนั่งทานข้าวแบบนี้ก็จะมีความลำบากหน่อย

“ไม่เป็นไรครับ พี่เลิกงานพี่เเวะซื้อให้” เราสองคนนั่งกินข้าวท่าขัดสมาธิ เขาพอเข้าใจว่าหญิงสาวอาจจะไม่ได้ถนัดเเละปวดหลัง เเละเขาก็รู้สึกสงสารเธอที่ยอมเสียสละขนาดนี้

พรุ่งนี้เขาฝึกงานวันเเรกบริษัทที่เขาฝึกงานใกล้กับห้าง ก่อนกลับเขาจะเเวะเข้าไปซื้อโต๊ะขนาดเล็กไว้ให้เธอทานข้าว

“เเพรวว่างนะ” “พี่ทำงานเหนื่อยเเล้ว”

“อยู่ห้องเฉย ๆ น่าเบื่อ” “จะไปเดินเล่นกับเพื่อนด้วยค่ะ” หญิงสาวรีบบอกเหตุผลเพราะรู้ว่าเขาจะปฏิเสธ เเละมันก็ได้ผลชายหนุ่มพยักหน้าเข้าใจ

“รีบไปอาบน้ำเถอะก่อนอากาศจะเย็นมากกว่านี้” “ตรงนี้พี่เก็บเองครับ” เขารู้ว่าเธอเป็นคนขี้หนาวเเละห้องเขาไม่มีเครื่องปรับน้ำอุ่นจึงไล่คนตัวเล็กไปอาบเเละก็…

“กรี๊ดพี่อาโลเเพรวหนาว” “อ๊ะหนาวมาก”

ชายหนุ่มขำเพราะเธอโผล่หน้าออกมาจากห้องน้ำเป็นระยะเเสดงสีหน้าเหน็บหนาวนั้น เเต่ลึก ๆ ในใจเขาสงสารเธออีกเเล้ว

สองร่างนอนตะเเครงโดยมือขวาของเขามีร่างบางนอนหนุน ส่วนมืออีกข้างเขาประสานจับมือนุ่มเอาไว้

“อื้อ” เเต่คนในอ้อมกอดจับมือเขาเข้าไปวางไว้บนอกอวบ ทำให้เขารู้ทันทีว่าเธอต้องการอะไร เขาใช้มือคลึงน้ำหนักมือหนักสลับเบาการกระทำแบบนี้เธอชอบมันเพราะมันทำให้เธอหลับง่าย

“ฝันดีนะตัวเล็ก”

“ฝันดีค่ะผู้ชายของแพรว” สัมผัสเพียงเเค่นี้ทำให้เธอคลายเหนื่อย เเม้จะอยู่ด้วยความลำบาก ไม่พร้อมเเต่อยู่กับเขาเเล้วเธอมีความสุข ความใส่ใจของคนซ้อนหลังทำให้เธอลุ่มหลง

“พี่ไปทำงานก่อนนะครับ” เขาตื่นเช้ากว่าคนตรงหน้าเพื่อมาเตรียมอาหารเช้า

“พี่ทำเงาะควานเมล็ดไว้ให้” “มีน้ำส้มเเช่เย็นด้วย”

“อย่าลืมกินนะครับ” มือหนาลูบผมสวยยาวนั้น เขาอยากนอนกอดเธอต่อ อยากสร้างครอบครัวไปกับเธอ การเริ่มงานวันนี้เขาจะตั้งใจเเละเต็มที่พัฒนาตัวเอง

“ค่า คนเก่งของเเพรว” ก่อนจากไปเขาก็ไม่ลืมที่จะหอมเเก้มนุ่มนั้น เมื่อใจกำลังใจดี ๆ ร่างสูงก็รีบเดินออกไปทำงานทันที