บทที่ 3

เรียบร้อยนะครับคุณหงส์ ทางนั้นตอบรับมาแล้วครับ

ขอบคุณค่ะคุณอา

แน่ใจนะครับที่จะไปอยู่กับคุณโฉม

ค่ะ หงส์จะโอนส่วนที่ตกลงไว้ให้คุณอานะคะ

ขอบคุณครับ

หอมหงส์ยิ้มให้กับหน้าจอโทรศัพท์ นัยน์ตาของเธอเป็นประกายวับอย่างเจ้าเล่ห์ สาวน้อยผุดลุกขึ้นแล้ววางโทรศัพท์ลงบนเตียง เธอเดินเยื้องกรายไปที่กระจกบานสูง ก่อนจะค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อนอนที่สวมอยู่ทีละเม็ด ทีละเม็ด

เสื้อนอนผ้าซาตินสีขาว กองอยู่บนพื้นพรมสีเดียวกัน

เธอหมุนร่างอยู่หน้ากระจก มองสำรวจดูตนเอง เรือนร่างเพรียวได้ส่วน หน้าอกแม้จะไม่ใหญ่มากแต่ก็มีขนาดกลมกลึงพอเหมาะ แต้มด้วยปลายยอดสีเรื่อเอวคอดเว้า สะโพกงอนงามตึงแน่น ผิวของเธอเนียนละเอียด ขาวอมชมพู ดูสวยสะอ้านมีเสน่ห์ไปทั้งตัว

เธอยิ้มกับสิ่งที่เห็น

ใบหน้าเรียวรูปไข่ แต่งแต้มด้วย เครื่องหน้าหวานละมุน นัยน์ตาของเธอเฉียงเหมือนตาแมว สีน้ำตาลเข้มจัด เป็นส่วนที่สวยที่สุดบนใบหน้าและลึกลับที่สุด...

พรุ่งนี้เธอจะไปที่บ้านหลังนั้น

พรุ่งนี้เธอจะมีพ่ออีกครั้ง...พ่อ? ใช่บางทีเขาอาจจะเป็นพ่อของเธอ

เธอยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์เมื่อนึกถึงครอบครัวของแม่เลี้ยง อ้อ...ต้องเรียกว่าอดีตแม่เลี้ยง เอาจริงๆ เธอไม่อยากนับญาติกับเฉิดโฉมเลยแม้แต่น้อย แต่อะไรบางอย่างที่อยู่ในใจ มันทำให้เธอต้องไปเจอเฉิดโฉมอีกหน

และหนนี้จะต้องทำความสนิทสนมด้วย ทำให้อีกฝ่ายตายใจและ...รักเอ็นดูเธอ

รักก่อนจะ...

หอมหงส์คิดก่อนจะเดินไปที่ห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระล้างร่างกาย

.........

"คือว่า..." เฉิดโฉมเดินไปโอบสามี แล้วเอ่ยเสียงอ้อน

"วันนี้น้องหงส์จะมาน่ะค่ะอิน แต่ว่าโฉมติดธุระ อยากจะฝากให้อินไปรับให้หน่อยได้ไหมคะ"

"ก็ได้นะครับ น้องมาไฟล์ทกี่โมงล่ะครับ"

เธอก้มลงหอมแก้มเขาก่อนจะเดินมานั่งยังที่ประจำของตนเอง หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส เมื่ออินทรตกลงไปทำงานที่หล่อนร้องขอให้

"มาช่วงบ่ายน่ะค่ะ บ่ายสาม"

"อ้อ...ครับ ผมจะได้กะเวลางานถูก ว่าแต่โฉมมีธุระที่ไหนหรือครับ"

"นัดเรื่องงานไว้น่ะค่ะ ที่คุยกับอินยังไงล่ะคะ ว่ามีเพื่อนมาจากอเมริกากำลังคุยๆ เรื่องธุรกิจกันอยู่"

"ที่โฉมชวนผมไปลงหุ้นด้วยใช่ไหม"

อินทรถาม เขาไว้ใจภรรยามาก นั่นเพราะทั้งรักทั้งหลงเธอ เฉิดโฉมเองก็ไม่ใช่คนตัวเปล่า เธอมีสินทรัพย์ติดตัวมาไม่ใช่น้อย แม้ว่ามารดาของเขาจะเคยเปรยเกริ่น หลังจากที่เขาพาหล่อนไปให้ดูตัว ว่าอยากจะให้คบกันนานกว่านี้ค่อยแต่ง แต่อินทรไม่ได้ฟังท่าน กำลังรักหลงและอยากได้เธออย่างมากนั่นเอง

ผู้ใหญ่เตือน เพราะผ่านโลกมามาก บางทีคนเราสังเกตกิริยามารยาท หูตา ก็เรียนรู้ไปถึงนิสัย เพราะบางคน ก็เก็บส่วนมืดของตนเองไว้ เพื่อหวังผลประโยชน์สูงสุดก่อนจะออกลาย

"ค่ะ"

เด็กรับใช้เดินมาเสิร์ฟกาแฟร้อนให้เธอทันที เฉิดโฉมยกมันขึ้นจิบกับอินทร เขารักและทำให้ทุกอย่างมันสมบูรณ์แบบสำหรับเธอ

"อินอยากจะไปกับโฉมไหมคะ?"

ถามหยั่งเชิง ใจบอกให้เขาปฏิเสธ ขืนเขาเห็นเอ็ดล่ะก็ เขาอาจจะไม่ตกลงกับเธอแล้วก็ได้

"ไม่ดีกว่าครับ งานผมในไร่กำลังยุ่งๆ แล้วอีกอย่างหนึ่ง ผมว่าสิ่งที่โฉมตัดสินใจมันจะต้องดีที่สุด"

เขายิ้มแล้วหยอดเธอ

"เหมือนกับที่ผมเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่โฉมเลือกยังไงละครับ"

เฉิดโฉมหัวเราะเสียงพลิ้ว ถ้าเกิดว่าไม่ติดเวลา เธอจะให้รางวัลกับเขาเป็นเซ็กซ์ร้อนๆ สักหนึ่งยก แต่ตอนนี้เธอกำลังรีบ มีอะไรสำคัญกว่าการเอาใจสามี

เฉิดโฉมส่งรูปหอมหงส์ให้กับอินทร เมื่ออินทรเห็นว่าที่ลูกเลี้ยงแล้วก็เลิกคิ้วนิดๆ หล่อนดูใส เรียบร้อย หน้าหวานไร้เครื่องสำอางกำลังยิ้มในรูป เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ใบหน้านั้นยิ่งหวานละมุน เธอมีตาที่โตสวย...เป็นประกายเจิดจ้า เรือนผมตัดสั้นแค่คอ หน้าม้าแบบทรงนักเรียนยิ่งทำให้เธอดูเป็นเด็ก...มาก ขณะเดียวกันชุดที่แนบไปกับเรือนร่างเพรียวได้ส่วนก็ฟ้องว่าเจ้าตัวเป็นสาวที่มีรูปร่างดี อก เอว สะโพก รับกันอย่างได้ส่วน

เด็ก ใส น่ารัก น่าเอ็นดู คือแวบแรกที่เห็นเธอ ในสายตาของอินทร แล้วยิ่งรู้ว่าเป็นเด็กกำพร้าความสงสารก็เพิ่มเติมขึ้นมาอีกนิด เขาเคยมีน้องสาว และหล่อนก็เสียชีวิตไปแล้วตอนอายุเพียงสิบหกปี หอมหงส์ทำให้เขาคิดถึงน้องสาวที่เขารักมาก

"น่ารักไหมคะ ลูกเลี้ยงของโฉม"

ดูปฏิกิริยาของสามี ว่าเห็นเด็กนี่แล้วจะรู้สึกยังไง หล่อนเองก็ไม่ได้เห็นหอมหงส์มาสักพักแล้ว รูปที่ได้นี่ก็คือรูปที่ทนายส่งมาให้ เธอเห็นแล้วก็สะดุดตากับความน่ารักสวยสะพรั่งสมวัย แอบหวั่นลึกๆ ว่าอินทรอาจจะประทับใจกับความน่ารักของหอมหงส์ขึ้นมา...

จะอย่างไรก็อยู่ในวัยสาวสะพรั่ง แถมว่าอินทรก็ยังหนุ่ม เธอลังเลเพราะเรื่องนี้นั่นแหละ เธอไว้ใจผัว แต่กับหอมหงส์นั้น ต้องดูพฤติกรรมกันสักนิด เนื่องจากไม่ได้พบเจอกันมานานมาก แต่หอมหงส์ที่เธอรู้จัก คือเด็กนิ่ง เงียบ เรียบร้อย ไม่มีวี่แววแรดร่าน ก็ไม่รู้ว่าเวลาที่ผ่าน จะเปลี่ยนเด็กนี่ไปหรือเปล่านะ

ไม่มีวี่แววแรด บ้าผู้ชาย แถมยังดูเก็บกด ลึกลับแปลกๆ นั่นคือสิ่งที่ทำให้เฉิดโฉมเข้าไม่ถึง และไม่ได้สนิทกับหอมหงส์มากนัก เพราะเงินที่ทางนั้นเสนอ มันทำให้เธอรับเด็กนี่มาเลี้ยง แล้วก็คิดเสียว่าทำบุญให้ผัวเก่า...ที่เธอได้จากเขามามาก

"ดูแกน่ารักดีนะครับ บางมุมเหมือนน้องสาวผมเลย"

อินทรว่า สายตานั้นดูเอื้อเอ็นดูมากกว่าอย่างอื่น น้ำเสียงอ่อนโยนของเขานั่นด้วย

"ฝากเอ็นดูแกด้วยนะคะ วันนี้โฉมอาจจะกลับค่ำนิดหนึ่ง เพราะคงจะคุยกันยาว ยังไงฝากอินต้อนรับแกด้วยนะ"

"ผมจะดูแลแกเหมือนเป็นลูกสาวเลยครับ"

อินทรรับรอง แค่รูปก็นึกเอ็นดูแล้ว ตัวจริงจะเป็นอย่างไรนะ...

เมื่อสามีรับรองให้แบบนั้นแล้ว เฉิดโฉมก็นึกกระหยิ่มในใจ นัดครั้งนี้ต้องคุยยาวๆ แหละ...กับเพื่อนของเธอ