บทที่ 2

เงียบกริบไม่มีใครตอบแถมหันมามองหน้ากันทุกคนเลยครับ แต่จู่ ๆ คนที่หันมามองผมทั้งก็ค่อย ๆ หลีกทางให้ชายคนหนึ่งเดินออกมาตรงที่ผมยืน แต่แล้วจู่ ๆ ร่างกายผมกลับมีอาการแปลก ๆ เกิดขึ้นมันร้อนวูบวาบ แถมกลิ่นหอมที่มาจากตัวชายคนนั้นมันทำให้ผมแทบคลั่ง จนมือไม้ผมอ่อนแรงข้าวของหลุดมือร่วงลงพื้นหมดครับ แล้วผมก็ล้มตัวลงนอนด้วยความทรมาน แต่ชายคนนั้นที่มีกลิ่นเหล้าสาเกก็เดินมาหยุดตรงหน้าผมแล้วก้มลงมาพูดกับผมเป็นภาษาไทย

"ในที่สุดก็ได้เจอกันสักทีโซลเมทของฉัน"

ชายรูปร่างใหญ่ใบหล่อที่นั่งมองดูวาโยด้วยความกระหายอยู่นี่ เขาคือ โทะระ ชิคารุ ผู้นำแก๊งยากูซ่าตระกูลโทะระรุ่นปัจจุบัน ตระกูลโทะระเป็นแก๊งใหญ่เป็นผู้นำของยากูซ่าทุกแก๊งในญี่ปุ่น ชิคารุเป็นลูกครึ่งพ่อเป็นนานท่านใหญ่หรืออดีตผู้นำรุ่นก่อนของตระกูล ส่วนแม่เป็นคนใหญ่อดีตนายตำรวจใหญ่ของไทยที่เคยเป็นอัลฟ่ามาก่อน

ชิคารุไม่นึกเลยว่าที่กำลังพูดคุยกำลังลูกน้องที่ประจำการอยู่ทั้งหลายเพื่อเป็นขวัญกำลังใจ ก่อนที่เขาจะเตรียมตัวกับญี่ปุ่นพรุ่งนี้ เพราะธุระที่ไทยเสร็จสิ้นผ่านไปได้ด้วยดี เขาจึงให้มือขวาสั่งอาหารที่โรงแรมของตระกูลสาขาในไทยมาเลี้ยงลูกน้อง

แต่ใครจะไปคิดว่าจู่ ๆ จะมีคนไม่กลัวตายมาขัดจังหวะเขาที่คุยกับลูกน้องอยู่ แถมคนนี้ยังเป็นโซลเมทเป็นว่าที่นายหญิงตระกูลโทะระคนใหม่ด้วย

"ฮ ฮีก โซลเมทเหรอ อะ อีนิกม่า ไม่นะ ปล่อยผมไปเถอะ"

"คงจะไม่ได้หรอกที่รัก เพราะฉันรอค่อยที่จะได้เจอนายมานานแล้ว"

ชิคารุรีบอุ้มวาโยขึ้นในท่าเจ้าสาวและหันไปสั่งงานกับลูกน้องเป็นภาษาญี่ปุ่น แล้วรีบพาตัววาโยขึ้นไปยังห้องส่วนตัวของตัวเองทันที ตอนนี้ชิคารุเองที่ได้กลิ่นหอมจากตัววาโยเองก็กำลังจะคลั่งเพราะแรงดึงดูดของโซลเมทมันมหาศาลอยากที่จะอดใจไม่ให้ขย้ำไหว แถมกลิ่นหอมของวาโยกลิ่นส้มยูซุ มันดึงดูดและยั่วมากจนทำให้ชิคารุต้องรีบกดลิฟต์อย่างไว วาโยเองก็ครางออกมาด้วยความทรมานต้องกายที่จะปลดปล่อย ตอนแรกเขาพยายามจะดิ้นให้หลุดจากร่างแกร่งแต่ดูเหมือนจะไม่มีเรี่ยวแรงเลย แถมตอนนี้สติก็เริ่มค่อย ๆ ลอยไปไกลในหัวมีแต่อยากจะปลดปล่อยออกมาอย่างเดียว

"ฮ ฮึก ทรมาน ช่วยหน่อยผมอยากปลดปล่อยนะ ช่วยหน่อย"

"ใจเย็นนะคนดีเดียวถึงห้องแล้วเดียวพี่จะช่วยหนูเองนะคะ"

"อ อื้อ เร็ว ๆ นะ"

วาโยที่อยากสุดขีดถึงกับเอ่ยปากขอให้ชิคารุช่วยอย่างไม่หวาดกลัวเหมือนก่อนหน้านี้ ชิคารุเองก็นึกในใจมาไทยครั้งนี้คุ้มค่าจริง แต่ก็ไม่คิดว่าจะได้โซลเมทเป็นอัลฟ่าเหมือนคู่ของพ่อกับแม่เขา ในเมื่อเจอคู่ชะตาแล้วเขาจะดูแลอีกฝ่ายให้เป็นอย่างดีเลย