10 อยากย้อนเวลา

ริมฝีปากหยักของบัณฑูรย์เริ่มรุกเร้า จมูกโด่งของเขาซุกไซ้ไปตามซอกคอขาวก่อนจะขยับขึ้นมาที่พวงแก้มแดงระเรื่อ กลิ่นน้ำหอมบุรุษผสมกับกลิ่นกายเฉพาะตัวที่มีเสน่ห์เหลือร้ายทำให้เธอตกอยู่ในหลุมพรางจนถอนตัวไม่ขึ้น และเต็มใจรับสัมผัสนั้น

“ผมรักคุณ... ถึงแม้จะผมไม่เหลือโอกาสอะไรเลยก็ตาม” เขากระซิบประโยคที่เห็นแก่ตัวแต่กลับหวานหูที่สุดเท่าที่เธอเคยได้ยินมา

“คุณบัณฑูรย์!!...” ศรัญพัชญ์ครางแผ่ว มือเล็กขยำเสื้อเชิ้ตของเขาจนยับย่น ร่างกายของเธอบิดเร่าด้วยความซ่านสยิว เมื่อฝ่ามือร้อนผ่าวของเขาเริ่มไม่อยู่สุข ก่อนจะเลื่อนไล้จากเอวบางขึ้นมาตามส่วนโค้งเว้า สัมผัสที่ถึงเนื้อถึงตัวอย่างหนักหน่วงทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัวราวกับกลองรบ

บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความปรารถนาที่เข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ทุกจังหวะลมหายใจที่สอดประสาน ทุกรสสัมผัสที่เขาปรนเปรอให้ ราวกับเป็นการชดเชยช่วงเวลาที่เธอสูญเสียไปกับการเป็นลูกสาวที่เรียบร้อยสมบูรณ์แบบมานานแรมปี บัดนี้เธอได้กลับไปเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีความต้องการเหมือนเช่นคนปกติทั่วไปซึ่งกำลังมัวเมาในรสกามที่ชายตรงหน้ากำลังมอบให้อย่างไม่มีข้อแม้

ท่ามกลางแสงไฟสลัวที่ฉาบไล้ไปทั่วห้องสวีทสุดหรู ศรัญพัชญ์เอื้อมมือเรียวทั้งสองข้างขึ้นประคองใบหน้าคมของเขาเอาไว้ แรงกดเบาๆ จากปลายนิ้วเป็นสัญญาณบ่งบอกให้เขาหยุดการรุกรานเธอชั่วขณะ ไม่ใช่เพราะปรารถนาจะผลักไส แต่เธออยากจะเก็บทุกรายละเอียดบนใบหน้าหล่อเหลาของเขาเอาไว้ให้นานที่สุด... ราวกับเป็นการเก็บเกี่ยวความสุขครั้งสุดท้ายก่อนที่โลกแห่งความเป็นจริงจะพรากเธอไปเร็ว ๆ นี้

ศรัญพัชญ์พยายามที่จะสลัดความรู้สึกหนักอึ้งราวกับมีก้อนหินทับอกนั้นออกไป แต่มันก็ช่างยากเย็นเหลือเกิน ทันทีที่รับงานปริญญาเสร็จสิ้นอีกหนึ่งเดือนถัดมาก็จะครบหนึ่งปี หากพีรดนย์แฟนหนุ่มของเธอยังหาเงินค่าสินสอดไม่ได้

อีกหนึ่งเดือนให้หลัง ผู้ชายที่ชื่อว่าเอกรินทร์จะกลายมาเป็นสามีของเธอ และกลายเป็นกรงขังที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้ตลอดชีวิต เธอพินิจมองบัณฑูรย์ด้วยความรู้สึกที่ปนเปกันระหว่างความหลงใหลและความเสียดายอย่างสุดซึ้ง

เขาคือภาพสะท้อนของความสมบูรณ์แบบที่จับต้องได้... รูปร่างองอาจและฐานะที่มั่งคั่งดุจดั่งขุนเขาที่ไม่มีวันสั่นคลอน อีกทั้งระดับการศึกษาและหน้าที่การงานที่มั่นคง ยิ่งขับเน้นให้เสน่ห์ของเขากลายเป็นแรงดึงดูดที่ยากจะต้านทาน

เธอได้แต่ตั้งคำถามกับโชคชะตาอย่างนึกเสียดายว่า... ทำไม? ทำไม?...ผู้ชายคนนี้ถึงไม่ก้าวเข้ามาในชีวิตของเธอให้เร็วกว่านี้...หากย้อนเวลากลับไปได้ ในวันที่เธอยังบริสุทธิ์ผุดผ่องไร้ราคี... วันที่เธอยังมีสิทธิ์เลือกที่จะมอบหัวใจให้ใครก็ได้ ตอนนั้นเขาไปอยู่ที่ไหน

คำถามเหล่านี้ยังวนเวียนอยู่ในหัวอย่างไร้คำตอบ บัณฑูรย์...คือผู้ชายที่เพียบพร้อมในทุกมิติ บิดาของเธอคงจะไม่ต้องเหนื่อยออกแรงคอยกีดกัน และเธอเองก็คงไม่ต้องแบกรับความรู้สึกขมขื่นจนแทบกระอักเลือดเหมือนที่เป็นอยู่ในตอนนี้

ศรัญพัชญ์ไม่เคยรักเอกรินทร์เลยสักนิด ถึงแม้เขาจะคอยเอาอกเอาใจเธอแค่ไหนก็ตาม และช่วงระยะหลังมานี้เธอก็ไม่เคยมั่นใจเลยว่า...พีรดนย์แฟนหนุ่มจะสามารถหาเงินค่าสินสอดได้ทัน และหากเลือกได้... เธออยากให้บัณฑูรย์สลับไปเป็นเขาเหลือเกิน

เกือบจะหนึ่งปีแล้วหลังจากที่ผู้เป็นบิดาออกปากเรียกค่าสินสอดถึงหนึ่งร้อยล้านบาท แต่พีรดนย์แฟนหนุ่มกลับไม่มีความคืบหน้าใดๆ ที่จะทำให้เธออุ่นใจได้เลยว่าเขาจะสร้างอนาคตมารองรับตามที่คุณพ่อของเธอขีดเส้นเอาไว้ได้

สิ่งเดียวที่เขามักจะพูดกรอกหูอยู่ตลอดเวลา คือคำชวนให้หนีไปกับเขา ไปอยู่ในที่ไกล ๆ ในที่ที่ไม่ให้ใครพบเจออีกเลย ซึ่งนั่นยิ่งทำให้เธอรู้สึกถึงความไม่มั่นคงในชีวิต และอาจจะทำให้พ่อกับแม่ต้องผิดหวังในตัวเธอซ้ำอีก

ศรัญพัชญ์ไม่ใช่ลูกที่เห็นแก่ตัวถึงขนาดทำเช่นนั้นได้ ไม่ใช่เพราะเธออยากทรยศเขาอย่างที่เขาเข้าใจ แต่เธอเห็นแก่ความรักของพ่อแม่ที่เลี้ยงดูเธอมา ซึ่งมันเทียบกันไม่ได้เลย หากจะทำในสิ่งที่เขาต้องการ

บัณฑูรย์ก้าวเข้ามาในฐานะอัศวินขี่ม้าขาว ผู้ช่วยเหลือกอบกู้ธุรกิจที่กำลังจะดิ่งลงเหวให้กลับฟื้นคืนชีพมาได้อย่างปาฏิหาริย์ ต่อไปนี้ทุกความผิดพลาดของเธอจะถูกลบล้างด้วยตัวเลขกำไรที่ศรัญ กรุ๊ป เฝ้ารอคอย ทุกอย่างกำลังจะกลับมาเบ่งบานและเป็นไปตามความคาดหวังของบิดาอย่างสมบูรณ์แบบและเธอก็จะได้คบหากับพีรดนย์แฟนหนุ่มอย่างออกหน้าออกตา ศรัญพัชญ์พยายามทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดีที่สุดแล้ว เหลือเพียงแค่เขา จะทำได้หรือเปล่า

คิดไปคิดมาหัวใจของศรัญพัชญ์กลับรู้สึกหนาวเหน็บอย่างบอกไม่ถูก หลังจากบัณฑูรย์เซ็นสัญญาให้แล้ว และพ่อทำตามสัญญา เธอจะได้คบหากับแฟนหนุ่มตามที่พ่อสัญญาเอาไว้

แต่มันก็คงเหลือเวลาอีกแค่เดือนเดียว ซึ่งพีรดนย์ยังไม่มีวี่แววว่าจะทำสำเร็จ มันช่างเป็นเส้นขนานที่ตอกย้ำให้เธอรับรู้ว่า... ในโลกแห่งความจริงที่พ่อขีดไว้ กับโลกแห่งความฝัน มันช่างห่างไกลกันเหลือเกิน

ในวินาทีที่ศรัญพัชญ์กำลังวุ่นวายอยู่กับความคิดที่สับสนบัณฑูรย์ก็เริ่มขยับกายเล้าโลมเธอ เขาใช้มือหนาเชยคางมนของเธอขึ้น บังคับให้เธอสบตากับเขาซึ่งเธอรู้ว่ามันเต็มไปด้วยไฟปรารถนา บัณฑูรย์มอบจูบที่ร้อนแรงราวกับจะสูบวิญญาณให้เธอหลายครั้ง สัมผัสนั้นดุดันและรวดเร็ว

รสไวน์จางๆ ที่ปลายลิ้น ผสมกับกลิ่นอายของบุรุษเพศที่รุกรานเข้ามาในโพรงปากนุ่มอย่างตั้งใจ ศรัญพัชญ์หลับตาลง ปล่อยให้จูบนั้นแผดเผาไปกับความต้องการในใจ พร้อม ๆ กับความคิดและความสับสนที่มี

ในที่สุดศรัญพัชญ์ก็เลิกใส่ใจกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึงตามคำชี้นำของเขา เพียงเพื่อจะจมดิ่งลงในห้วงอารมณ์อันฉาบฉวยที่กำลังหยิบยื่นให้ ขอแค่เพียงค่ำคืนนี้... เธอได้แอบอิงและครอบครองเรือนร่างนี้ไว้ เพื่อปลดปล่อยทุกความกำหนัดให้มอดไหม้ไปกับความสุขสมก็เกินพอแล้ว

รสชาติของไวน์แดงที่ยังหลงเหลืออยู่ในโพรงปากผสมปนเปไปกับรสสัมผัสที่รุกรานด้วยชั้นเชิงของบัณฑูรย์อยู่เนือง ๆ ลิ้นร้อนของเขาเกี่ยวกระหวัดรัดรึงราวกับต้องการจะตีตราจองทุกตารางนิ้วบนเรือนร่างของเธอ

ศรัญพัชญ์รู้สึกถึงเลือดลมในกายที่กำลังสูบฉีดไปทั่วร่าง พละกำลังที่เคยตระเตรียมเอาไว้เพื่อการขัดขืนกลับมลายหายไปจนสิ้น

ศรัญพัชญ์รู้สึกถึงเลือดลมที่สูบฉีดไปทั่วร่าง พละกำลังที่เตรียมไว้ขัดขืนกลับมลายหายไปสิ้น เธอยอมโอนอ่อนผ่อนตามราวกับจงใจปล่อยตัวปล่อยใจ ให้ราคะและความร้อนรุ่มนำทางจนลบเลือนความถูกต้องและความตั้งใจเดิมไปจนหมดสิ้น

เธอมัวเมาไปกับกลิ่นกายของบุรุษรูปงามที่แสนเย้ายวน ศรัญพัชญ์หลงใหลในความอ่อนโยนที่บัณฑูรย์ส่งผ่านมาทางสัมผัส และในนาทีนั้นเอง เธอก็ตระหนักได้ว่า... หัวใจที่เคยคิดว่ามั่นคงกับแฟนหนุ่ม มันเริ่มสั่นคลอนอย่างรุนแรงจนแทบไม่มีชิ้นดี เพียงเพราะผู้ชายคนนี้ คนที่เพิ่งเซ็นสัญญาร่วมธุรกิจกับศรัญกรุ๊ปด้วยมูลค่าสูงเกือบพันล้านในโครงการของเธอ และเขาก็เป็นคนเดียวที่เห็นค่าในตัวเธอมากกว่าใคร ๆ