บทนำ (1)

บทนำ (1)

ไฟแค้นซ่อนแรงรัก

ณ อาคารจันทรานฤดี ซึ่งมีความสูงถึงสิบชั้น โดยภายในชั้น 10 ถูกตกแต่งให้เป็นห้องพักชั่วคราวของอคิราห์ จันทรานฤดี เจ้าพ่อกาสิโนที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองไทย และเป็นผู้ควบคุมดูแลพื้นที่อาคารนี้ ซึ่งเป็นแหล่งรวมการพนันทุกชนิด รวมไปถึงธุรกิจใต้ดินที่น่าเกรงขาม

อคิราห์...ชายหนุ่มที่ไร้หัวใจ จนใครๆ ว่าเขาเป็นเหมือนซาตานร้าย ที่ไม่พอใจใครก็สามารถจัดการให้คนนั้นให้หายสาบสูญไปจากโลกใบนี้ได้ แต่ถ้าเขาพอใจอะไร เขาต้องได้สิ่งนั้นมา ไม่ว่าจะต้องใช้เล่ห์เหลี่ยมอย่างไรก็ตาม อย่างเช่นหญิงสาวน่ารักน่าถนอมที่หลับตาพริ้มอยู่บนเตียงนอนกว้างภายในห้องพักของเขา โดยที่ยังไม่มีโอกาสรู้ชะตากรรมของตัวเอง

ร่างสูงนั่งลงบนโซฟาตัวนุ่มที่ตั้งอยู่ติดริมกระจกใสด้วยสีหน้าครุ่นคิด มือหนาคีบบุหรี่ขึ้นมาสูบแล้วพ่นควันออกมา ขณะที่สายตาคมเฉียบจับจ้องเรือนร่างบอบบางที่นอนหลับใหลมาเป็นเวลาแปดชั่วโมง แฟนหนุ่มของเธอคงใช้ยานอนหลับในปริมาณมาก เธอถึงหลับยาวได้ขนาดนี้ และความจริงเขาจะเชยชมเรือนร่างของหญิงสาวขณะที่ยังนอนสลบอยู่ก็ได้ แต่นั่นมันทำให้เจ้าพ่อกาสิโนอย่างเขาไม่ได้อารมณ์ จึงเฝ้ารออย่างอดทน

“อืม...”

เสียงหวานครางเบาๆ พร้อมกับร่างบอบบางเริ่มขยับตัว นั่นทำให้ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลากระตุกยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ มือหนาขยี้บุหรี่ที่เหลือลงบนที่เขี่ยบุหรี่อย่างใจเย็น พร้อมก้าวเข้ามาหาหญิงสาวที่เขาหมายตา และใช้เล่ห์เหลี่ยมซื้อตัวเธอมาได้ในที่สุด

อคิราห์ทรุดตัวลงนั่งข้างเตียง สายตาคมเฉียบมองสำรวจร่างบอบบางภายใต้ชุดเดรสสีหวาน ก่อนมือหนาจะปลดชุดที่ติดเรือนกายหญิงสาวออกอย่างไม่รีบร้อน ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่เขาจะได้ลิ้มรสความหอมหวาน หลังจากที่นั่งเฝ้ามานานหลายชั่วโมง

หญิงสาวพยายามขยับกาย แต่เหมือนมันหนักอึ้งไปหมด ดวงตาที่หลับพริ้มมานานพยายามปรือขึ้นมามองสิ่งรอบกาย แสงไฟสลัวบ่งบอกว่ามันอยู่ในช่วงเวลาค่ำคืน

แต่พอปรับสายตาเข้ากับแสงไฟได้แล้ว ดวงตาหวานก็ต้องเบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อชายแปลกหน้าที่หล่อเหลาดั่งเทพบุตรมาเกิดมองสบกับดวงตาของเธอด้วยไฟปรารถนา มือหนาของเขาลูบไล้ใบหน้าเธออย่างทะนุถนอม แต่สัญชาตญาณบอกว่าตอนนี้เธอกำลังตกอยู่ในอันตราย

เครื่องปรับอากาศที่ปรับอุณหภูมิไว้ที่ยี่สิบสององศาเซลเซียส ทำให้ร่างบอบบางที่ไร้อาภรณ์สั่นระริก แต่ไม่สามารถขยับกายถอยห่างจากร่างสูงของชายหนุ่มตรงหน้าไปได้ พลางคิดว่านี่คือความจริงหรือว่าความฝัน ทำไมเธอไม่มีเรี่ยวแรงที่จะขยับตัว หรือแม้แต่จะเอ่ยปากพูด

เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่?...รดามณีถามตัวเองด้วยความหวาดกลัว ดวงตาหวานมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างหวาดหวั่น ความเหน็บหนาวจากอุณหภูมิภายในห้อง ยิ่งทำให้หญิงสาวสั่นเทามากขึ้นกว่าเดิม ขณะที่ดวงตาคมจับจ้องเรือนร่างบอบบางที่สวยงดงามอย่างไม่มีที่ติ ไม่คิดว่าเธอจะซ่อนรูปได้ขนาดนี้ ร่างบางที่สั่นระริกด้วยความหนาวเย็นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอยากดึงผ้าห่มมาห่มให้เธอเลย แต่เขาอยากใช้เรือนกายของเขาห่มให้เธอแทน

และแล้วอคิราห์ไม่รอช้าที่จะก้มลงมอบจุมพิตที่หวานละมุนเพื่อหลอกล่อให้หญิงสาวตกบ่วงเสน่หาของเขา ร่างบอบบางตัวแข็งทื่อด้วยความตกใจและหวาดกลัว เธอพยายามที่จะผลักไสเขา แต่ด้วยเรี่ยวแรงอันน้อยนิด จึงเหมือนเป็นการลูบไล้ตัวเขาเสียมากกว่า

รสจูบหอมหวานและวาบหวามที่ชายแปลกหน้ามอบให้ ทำให้รดามณีสั่นสะท้าน แม้อยากจะผลักไสแต่กลับไร้เรี่ยวแรงจะต่อต้าน อีกทั้งอารมณ์แปลกๆ ที่เกิดขึ้นกับร่างกายของเธอ เมื่อถูกกระตุ้นให้ตอบรับสัมผัสอันอ่อนหวานอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน ทำให้เสียงเผลอส่งเสียงครางออกมาอย่างไม่รู้ตัว

เสียงหวานที่ครางเบาๆ ตอบรับสัมผัสทีเขามอบให้ ราวกับปลุกเร้าซาตานในตัวอคิราห์ให้ตื่นจากการหลับใหล จากรสจูบแสนอ่อนหวานก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนขึ้นอย่างไม่อาจหักห้ามใจ

“อย่า...ได้โปรด...”