ตอนที่ 8 ปล่อยเมียกูเดี๋ยวนี้

แชมเปญหายใจแรงขึ้นเรื่อยๆ เธอพยายามที่จะสะบัดมือออกจากการจับกุมของผู้ชายแปลกหน้า หญิงสาวหันมาส่งเสียงพร้อมกับเริ่มมองหาคนช่วยซึ่งก็พบว่าไม่มีใครอยู่ตรงบริเวณนี้เลย แย่แล้ว แบบนี้เธอจะทำยังไงดี งั้นร้องให้ดังไว้ก่อนแล้วกัน

“ปล่อยฉันนะ!!” ใบหน้าสวยบึ้งตึง นี่เธอจะออกไปจากสถานการ์ณตรงหน้าแบบนี้ยังไงแล้วไอ้ร่างกายไม่รักดีนี่อีกทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้นะ ฮึก! ใครก็ได้ช่วยฉันที

“ไม่เอาน่าคนสวย อย่าดื้อสิครับ ไปกับผมเถอะนะ” มือหนาเริ่มออกแรงดึงร่างบางให้ขยับเดินไปกับเขาแต่แชมเปญที่ยังคงพอเหลือสติอยู่ก็ดึงรั้งเอาไว้ว่าจะไม่ไป เธอยื้อตัวเองไว้จนสุดแรง

“ไม่ไป ปล่อยฉันนะ!!” ไอ้คนชั่วจะมาพาตัวเธอไปแบบนี้ไม่ได้นะ ชายคนนั้นเริ่มหัวร้อนและกลัวว่าอาจจะมีผู้คนเข้ามาพบเห็นเขาจึงได้กดร่างบางของแชมเปญไปกับประตูรถยนต์คันหนึ่ง มันกดเสียงต่ำพลางโน้มใบหน้าสูดดมผิวกายของแชมเปญอย่างคนที่ดูหื่นกระหาย

“เรื่องเยอะจังนะ ฉันจะพาไปมีความสุขเธอไม่ชอบหรือไง” แชมเปญขนลุกซู่ไปทั่วทั้งตัว มันนี่นะ มาถามว่าชอบกับคนที่ไม่รู้จักแบบนี้ได้ยังไง เธอส่ายหน้าไปมา มือเล็กพยายามผลักไสผู้ชายตรงหน้าด้วยความนึกรังเกียจ

ชายคนนั้นไม่สนท่าทีของเธอ เขาแลบลิ้นเตรียมที่เลียผิวบริเวณหน้าอกของเธอ แต่ก็ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรเสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน

“รบกวนช่วยถอยไปหน่อยครับ”

กึก!

ชายคนนั้นหยุดทุกการกระทำ เขาปล่อยมือแชมเปญแล้วค่อยๆหันไปมองยังบุคคลต้นเสียงซึ่งก็พบว่าเป็นผู้ชายที่ดูหล่อมาก ใบหน้าลูกครึ่ง หรือเขาจะเป็นเจ้าของรถที่ยัยนี่พิงอยู่ งั้นขอโทษแล้วรีบพาคนสวยคนนี้ออกไปก่อนก็แล้วกัน

“ขอโทษด้วยครับ พอดีแฟนผมเขาเมามากไปหน่อย” เขาประคองร่างกายแชมเปญที่เริ่มจะไม่ค่อยมีติหลงเหลืออยู่ สองเท้าใหญ่เริ่มพาเธอเดินออกไปแต่แล้วแชมเปญก็รีบหันหน้ากลับมาขอความช่วยเหลือเสียก่อน เธอมองไปยังผู้ชายอีกคนที่คิดว่าน่าจะช่วยเหลือเธอได้

“ช่วยฉันด้วยนะคะคุณ..” ดวงตาปรือมองไปยังเขา มองทั้งที่เลือนรางและไม่ชัดเจน ชายคนนั้นที่เห็นว่าเธอกำลังขอความช่วยเหลือก็รีบพูดปฏิเสธพร้อมทั้งเอาตัวเองบังร่างของเธอไว้

“อย่าไปฟังที่แฟนผมพูดเลยครับ เธอเมาไม่ค่อยมีสติ” เขาเริ่มแสดงอาการเลิ่กลั่กออกมา คอยดูเถอะถ้าออกไปจากตรงนี้ได้เขาจะเอายัยนี่ให้จุกและแสบไปเลย โทษฐานที่สร้างเรื่องให้เขาดีนัก

“ผู้ชายคนนี้มันจะพาฉันไป..อึก” แชมเปญพยายามอีกครั้งโดยที่ในครั้งนี้เธอผลักอกผู้ชายคนนั้นจนเซถลาไปข้างหลัง ร่างบางเตรียมที่จะเดินเข้ามาหาแต่ก็ติดตรงที่ผู้ชายคนนั้นเดินเข้ามาจับมือเธอไว้เสียก่อน

ไบรอันมองหน้าผู้หญิงคนนั้นแล้วเขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อเธอคนนั้นก็คือ ‘แชมเปญ’ พี่สาวของน้องชะเอมนั่นเอง หึ ยัยนี่คงจะโดนผู้ชายเลวนี่เข้าหาในตอนเมาอย่างแน่นอน ช่วยไม่ได้ ถ้าเป็นแบบนี้เขาก็คงต้องช่วยเธออย่างนั้นสินะ...

“ปล่อยเมียกูเดี๋ยวนี้!!” ไบรอันทำสีหน้าโกรธจัด เขาชี้มือไปยังผู้ชายคนนั้น สายตาที่ไบรอันใช้มองมันทำเอาชายคนนั้นร้อนๆหนาวๆ แต่โลกก็คงไม่กลมขนาดนั้นหรอกมั้ง

“เมีย? เมียอย่างนั้นเหรอ..อย่ามาพูดโกหกกันซะให้ยาก อยากได้ยัยนี่เหมือนกันสินะ” ชายคนดังกล่าวกลั้วหัวเราะออกมา หรือว่าไอ้ฝรั่งนี่มันก็อยากได้ยัยนี่เหมือนกันสินะ หึ ของแบบนี้มันก็สามารถแบ่งปันกันได้อยู่นะ

ไบรอันที่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกโกรธจัด ไอ้เวรนี่มันชักจะชั่วช้าเกินไปแล้วนะ ได้ในเมื่อไม่เชื่องั้นก็คงต้องพูดข่มขู่มันซะหน่อย

“ยัยนี่ชื่อ แชมเปญ เป็นเมียกู และถ้ามึงยังไม่เชื่อ งั้นก็ไปเจอกันที่โรงพักดีไหม ข้อหาอะไรดีล่ะ? ลักพาเมียชาวบ้านดีไหมนะ” ไบรอันพูดพร้อมกับเดินย่างเท้าเข้าไปยื้อแย่งร่างเล็กของแชมเปญทำเอาชายคนนั้นเกิดความรู้สึกกลัวว่าสิ่งที่ไบรอันพูดจะเป็นเรื่องจริง แล้วเขาก็จะต้องโทษเข้าคุกซึ่งเขาคิดว่ามันต้องไม้คุ้มเอาเสียเลย

ชายคนนั้นปล่อยร่างเล็กของแชมเปญให้เข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของสามีกำมะลออย่างไบรอัน...

“เอ่อ ผมขอโทษครับ ผมแค่เห็นเธอเมาก็เลยจะพาไปนั่งก็เท่านั้น ปะ..ไปก่อนนะครับ” เมื่อพูดเสร็จเขาก็เดินหนีออกไปจากตรงนั้นทันทีเพราะขืนอยู่ต่อมีหวังเขาคงได้โดนส้นตีนของผัวเธอแน่ ไบรอันมองใบหน้าของแชมเปญพร้อมกับเริ่มเขย่าแขนเรียวของเธอ นี่อย่ามาเมาจนไม่มีสติตรงนี้นะ

“นี่แชมเปญ เธอเป็นอะไรไปเนี่ย ออกมาเดินตามลำพังแบบนี้ทำไม แล้วน้องชะเอมล่ะ น้องชะเอมไปไหน?” ไบรอันหันมองซ้ายขวาก็ไม่พบว่าน้องชะเอมจะอยู่แถวนี้เลย นี่แชมเปญเอาน้องสาวไปไว้ที่ไหน

“พูดไม่หยุดเลยนะ” แชมเปญเงยหน้ามองลำคอของชายหนุ่มตรงหน้า เธอมองแล้วก็ลอบกลืนน้ำลาย ทำไมคอของเขาถึงได้ขาวและน่ากินแบบนี้ มองไปมองหน้าส่วนล่างของเธอก็เหมือนจะเริ่มมีน้ำใสๆไหลซึมออกมา

นะ..นี่เธอเป็นอะไรไปกันแน่

“ชะเอมไปไหน?” ไบรอันถามย้ำอีกครั้งเมื่อยังไม่ได้รับคำตอบ แชมเปญหายใจจนหน้าอกกระเพื่อมรุนแรง เธอชี้มือไปยังด้านในของผับ

“อยู่ข้างใน อึก..ร้อน ทำไมมันร้อนแบบนี้” ใบหน้าสวยเริ่มเผยอริมฝีปากอย่างห้ามไม่อยู่ มือเล็กยกขึ้นพัดให้ตัวเอง ไบรอันมองภาพนั้นก็รู้สึกเกิดความแปลกใจ คิ้วของเขาขมวดขึ้นด้วยความสงสัย

“ร้อนอะไรของเธอ” เขาเปรยตามองไปยังช่วงหน้าอกของเธอ แต่จะว่าเขาก็ไม่ได้หรอกนะ ก็เพราะยัยนี่ดันใส่เกาะอกเองแล้วแถมชุดเดรสของเธอดันรัดรูปมากเสียด้วย ไบรอันกลืนน้ำลาย รูปร่างของแชมเปญเปลี่ยนไปมากจริงๆ ทำเขาอดมองไม่ได้เลย

“ขอเข้าไปนั่งรับแอร์หน่อยได้ไหม” แชมเปญเอื้อมมือไปจับหน้าอกของไบรอัน เธอขอให้เขาพาเธอเข้าไปนั่งรับลมเย็นในรถ สายตาที่มองไปยังชายหนุ่มตรงหน้ามันช่างเย้ายวนทำเอาไบรอันจำต้องกลืนน้ำลายอีกครั้ง

อึก!!

“ไม่เอา ฉันจะรีบกลับบ้าน” ไบรอันปฏิเสธเสียงแข็ง ยัยนี่..นี่นะพอเมาแล้วดูเซ็กซี่ถึงเนื้อถึงตัวขนาดนี้เลยเหรอ แล้วถ้าวันนี้ไม่ได้เขาช่วยเธอไว้มีหวังเธอคงได้เสร็จไอ้เวรนั่นแน่ เฮอะ..ถ้าเมาแล้วเป็นแบบนี้อย่ามาเที่ยวผับจะดีกว่า

“แค่แปบเดียวได้ไหม ฉันร้อน~” แชมเปญพูดออดอ้อนเสียงหวาน เธอค่อยๆเขย่งปลายเท้าโน้มใบหน้าจูบไปที่ลำคอของเขา มือเล็กลูบวนบริเวณหัวนมหนุ่มลูกครึ่งซึ่งนั่นทำเอาไบรอันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

“นี่เธอ!! ไปดื่มตัวไหนมาเนี่ย”

แชมเปญดันหน้าอกไบรอันให้แนบชิดติดประตูรถของเขา เธอแลบลิ้นเลียไปมาบนลำคอจากนั้นเธอก็ดูดสร้างรอยตรงบริเวณลำคอของเขา ไบรอันชะงักแต่ใจลึกๆก็รู้สึกชอบไปกับการกระทำของผู้หญิงตรงหน้า

“เข้าไปทำในรถ!”