ไฉ่เฟิงผู้ช่วยตัวน้อยของมารดา

ตอนที่ 1 CEO หนุ่ม

กู้เฟิงหมิงนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังในห้องทำงานส่วนตัวของเขาที่อยู่ชั้นบนสุดของตึกระฟ้าใจกลางเมือง ภายในห้องตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์หรูหราราคาแพง ผนังประดับด้วยภาพศิลปะที่มีมูลค่าหลายล้าน ครึ่งชั่วโมก่อนเขาเพิ่งปิดดีลการประมูลโครงการก่อสร้างมูลค่าหลายพันล้านได้สำเร็จ

"คุณกู้ครับ รถเตรียมพร้อมแล้วครับ" เลขาหนุ่มแจ้งผ่านอินเตอร์คอม

กู้เฟิงหมิงลุกขึ้นจากเก้าอี้ สวมเสื้อสูทราคาแพงที่ตัดเย็บมาเฉพาะสำหรับเขา เขาเดินออกจากห้องทำงานลงไปยังลานจอดรถชั้นใต้ดิน

ทุกย่างก้าวของกู้เฟิงหมิงเต็มไปด้วยความมั่นใจ เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินอ่อนดังก้องในโถงทางเดิน พนักงานทุกคนที่เดินสวนต่างก้มศีรษะให้ความเคารพ บ้างก็ยิ้มประจบ แต่ไม่มีใครกล้าสบตากับเขาตรงๆ กู้เฟิงหมิงคือเจ้าของบริษัทก่อสร้างที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจีน ชื่อของเขาปรากฏอยู่ในรายชื่อมหาเศรษฐีระดับโลก

“วันนี้มีอะไรในตารางงานอีกบ้าง?” กู้เฟิงหมิงถามเลขาหนุ่มที่เดินตามมาติดๆ

“มีประชุมกับทีมบริหารตอนบ่ายสองครับ และตอนหกโมงเย็นมีงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของโครงการที่โรงแรม” เลขาฯ ตอบพลางเปิดประตูลิฟต์ให้

ลิฟต์เคลื่อนตัวลงอย่างช้าๆ กู้เฟิงหมิงมองภาพสะท้อนของตัวเองบนผนังลิฟต์กระจก ชายวัย 35 ปี ใบหน้าคมเข้ม ผมดำสนิทตัดเรียบร้อย ดวงตาคมกริบมองโลกด้วยความเย็นชา เขาปรับเนคไทสีน้ำเงินเข้มให้เข้าที่

“มีข่าวอะไรจากฝั่งคู่แข่งบ้าง?” กู้เฟิงหมิงถามต่อ

“บริษัทของคุณเหลียงกำลังเตรียมยื่นประมูลโครงการรถไฟความเร็วสูงครับ แต่ผมได้ข่าวว่าพวกเขามีปัญหาเรื่องเงินทุน”

กู้เฟิงหมิงยิ้มบางๆ “งั้นเราก็ต้องเร่งมือหน่อย ติดต่อทีมกฎหมายให้เตรียมเอกสารไว้ ฉันจะเข้าร่วมประมูลโครงการนี้ด้วย”

ลิฟต์เปิดออกที่ชั้นใต้ดิน ลานจอดรถส่วนตัวของผู้บริหารระดับสูง รถยนต์เบนท์ลีย์สีดำเงาวับจอดรออยู่ คนขับรถในชุดสูทสีดำยืนรออยู่ข้างรถ พร้อมเปิดประตูให้ทันทีที่เห็นกู้เฟิงหมิงเดินมา

กู้เฟิงหมิงพยักหน้ารับเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเข้าไปนั่งในรถ

“ผมจะส่งรายละเอียดการประชุมไปให้ทางอีเมลนะครับ”

กู้เฟิงหมิงพยักหน้า รถเบนท์ลีย์เคลื่อนตัวออกจากลานจอดรถ ผ่านประตูรักษาความปลอดภัยที่มีการ์ดยืนเฝ้าอยู่ ออกสู่ถนนใหญ่ใจกลางเมือง

กู้เฟิงหมิงเปิดแล็ปท็อปขึ้นมาตรวจสอบอีเมล พรุ่งนี้เขามีนัดรับประทานอาหารกลางวันกับคนสำคัญที่ร้านอาหารหรูย่านธุรกิจ การพบปะครั้งนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อโครงการใหม่ที่กำลังจะเปิดประมูล

“วันนี้รถติดเป็นพิเศษ ผมขอใช้เส้นทางลัดแทนนะครับนาย” คนขับรถพูด

กู้เฟิงหมิงไม่ได้ตอบอะไร เขาจมอยู่กับงานบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ รถเลี้ยวเข้าซอยเล็กๆ ที่มีตึกสูงสองข้างทาง ถนนค่อนข้างแคบ และมีรถสัญจรน้อย

ขณะที่รถกำลังแล่นผ่านจุดที่มีตึกร้างอยู่ฝั่งหนึ่ง จู่ๆ ก็มีรถจักรยานยนต์สองคันพุ่งออกมาจากซอยข้าง ขวางหน้ารถเบนท์ลีย์ คนขับรถเบรกกะทันหัน

"อะไรน่ะ?" กู้เฟิงหมิงเงยหน้าขึ้นจากแล็ปท็อป

ก่อนที่คนขับรถจะทันได้ตอบ เสียงปืนก็ดังขึ้น กระจกด้านข้างรถแตกกระจาย คนขับรถล้มพับไปทันที เลือดไหลนองบนพวงมาลัย

กู้เฟิงหมิงตกใจสุดขีด เขาพยายามหาที่หลบ ชายสองคนในชุดดำเดินเข้ามาที่รถ หนึ่งในนั้นยิงกระจกด้านหน้าแตก

เสียงปืนดังขึ้นอีกหลายนัดติดต่อกัน เลขาหนุ่มร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ร่างของเขากระตุกเฮือกๆ เมื่อกระสุนหลายนัดเจาะทะลุร่างอย่างไร้ความปราณี เลือดสีแดงสดกระเซ็นเปรอะเบาะหนังสีครีม

มือปืนคนแรกเปิดประตูรถและเล็งปืนมาที่กู้เฟิงหมิงโดยตรง ดวงตาเย็นชาที่มองผ่านช่องหมวกกันน็อคไม่แสดงความรู้สึกใดๆ นิ้วของเขาเหนี่ยวไกปืน กระสุนพุ่งออกจากลำกล้องตรงเข้าหาหน้าอกของกู้เฟิงหมิงทันที

ความเจ็บปวดแล่นปราดไปทั่วร่าง กู้เฟิงหมิงรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่หน้าอก ก่อนที่ความเย็นเฉียบจะแทนที่ เขาพยายามหายใจ แต่ปอดของเขากลับไม่ทำงาน เลือดไหลออกจากปากและจมูก โลกรอบตัวเริ่มมืดลง

มือสังหารทั้งสองคนหยิบกระเป๋าเอกสารของกู้เฟิงหมิงออกไป พร้อมกับแล็ปท็อปและโทรศัพท์มือถือ ก่อนจะขึ้นรถจักรยานยนต์หลบหนีไปอย่างรวดเร็ว

ข่าวการเสียชีวิตของกู้เฟิงหมิง แพร่สะพัดไปทั่วประเทศภายในไม่กี่ชั่วโมง หัวข้อข่าวใหญ่ปรากฏบนหน้าหนังสือพิมพ์และเว็บไซต์ข่าวทุกแห่ง “กู้เฟิงหมิง ถูกลอบสังหารกลางวันแสกๆ” “มหาเศรษฐีอันดับต้นของประเทศถูกยิงเสียชีวิต” “ตำรวจเร่งล่าตัวคนร้าย”

ที่สถานีตำรวจใจกลางเมือง สารวัตรหลี่ เจ้าของคดี นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ดูภาพจากกล้องวงจรปิดที่จับภาพเหตุการณ์ได้เพียงบางส่วน ภาพมืดและไม่ชัดเจน แต่พอจะเห็นรถจักรยานยนต์สองคันและคนร้ายในชุดดำ

“มีอะไรคืบหน้าบ้างไหม?” รองผู้กำกับเดินเข้ามาถาม

“ยังครับ” สารวัตรหลี่ตอบ “คนร้ายเตรียมการมาอย่างดี ไม่มีลายนิ้วมือ ไม่มีหลักฐานทิ้งไว้ที่ที่เกิดเหตุ กล้องวงจรปิดก็จับภาพได้ไม่ชัดเจน”

“นี่ไม่ใช่การปล้นทรัพย์ธรรมดาแน่ๆ” รองผู้กำกับกล่าว “เพราะนาฬิกาหรูและแหวนเพชรที่กู้เฟิงหมิงสวมอยู่ยังอยู่บนตัวเขา”

“ผมคิดว่าเป็นการสังหารที่มีการวางแผนมาอย่างดีครับ” สารวัตรหลี่กล่าว “คนขับรถเปลี่ยนเส้นทางโดยไม่ได้แจ้งล่วงหน้า แสดงว่าคนร้ายต้องติดตามรถมาตลอดทาง”

“ตรวจสอบประวัติคนขับรถหรือยัง?”

“ตรวจแล้วครับ เขาทำงานกับกู้เฟิงหมิงมาห้าปีแล้ว ไม่มีประวัติน่าสงสัย ครอบครัวของเขาก็ให้การว่าเขาไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกับใคร”

“แล้วศัตรูของกู้เฟิงหมิงล่ะ? คนระดับนั้นต้องมีศัตรูมากมาย”

สารวัตรหลี่พยักหน้า “ผมกำลังรวบรวมรายชื่ออยู่ครับ ทั้งคู่แข่งทางธุรกิจ คนที่เคยมีปัญหากับเขา แต่รายชื่อค่อนข้างยาว”

“เร่งมือหน่อยนะ” รองผู้กำกับกล่าว “คดีนี้สังคมให้ความสนใจมาก ผู้บัญชาการต้องการความคืบหน้าเร็วๆ”

สารวัตรหลี่พยักหน้า เขากลับมาจดจ่อกับภาพในจอคอมพิวเตอร์ พยายามหาจุดที่อาจจะมองข้ามไป