ห้องหอรอรัก

บทที่ 1 ห้องหอรอรัก

งานแต่งระดับยักษ์ที่ผู้คนในสังคมและโลกโซเชียลต่างให้ความสนใจเพิ่งผ่านพ้นไป ภาพคู่บ่าวสาวนั่งพับเพียบพนมมือรับพรจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายดูเหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก ยังความปลาบปลื้มแก่ผู้รอส่งตัวบ่าวสาวเข้าหอ

“พ่อขอฝากน้องด้วย หนักนิดเบาหน่อยก็อภัยให้กัน ขอให้ชีวิตคู่ของลูกทั้งสองประสบแต่สิ่งดีงาม ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรนะลูกนะ” บิดาของนลินน้ำตาคลอเมื่อลูกรักกำลังจะจากอก โผบินสู่อ้อมกอดของสามี

“ภีมเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่มาตลอด พ่อเชื่อใจและไว้ใจว่าภีมจะดูแลน้องได้ดี สร้างครอบครัวที่อบอุ่น เป็นเสาหลักให้ครอบครัวได้พึ่งพิง” บิดาเขากล่าวด้วยความภูมิใจหลังลูกชายเป็นฝั่งเป็นฝา

เวลา 22.09 นาฬิกา เหลือเพียงบ่าวสาวในห้องหอ นลินในชุดเจ้าสาวสีงาช้างงดงามราวภาพวาดยังคงนั่งนิ่ง ก้มหน้างุด รู้สึกประดักประเดิด มือบางบีบแล้วคลายสลับกันไม่ช่วยลดความปั่นป่วนมวนท้อง เธอเข้าหอกับเขาแล้ว ต่อไปก็ต้อง...ร่วมหอ

“น้องบัวอยากอาบน้ำให้สบายตัวก่อนไหมคะ”

เสียงทุ้มดังขึ้นข้างหู จิตใจฟุ้งซ่านไปไกลจนไม่ทันสังเกตร่างหนาที่มานั่งซ้อนหลัง ลมหายใจร้อนลวกรดต้นคอทำเธอขนลุกเกรียวสะดุ้งน้อยๆ

“ค่ะ อาบค่ะ” นลินตอบละล่ำละลัก

“พี่ช่วยนะคะ” คนใจดีอาสาช่วยรูดซิปหลังให้ พลางสูดกลิ่นหอมอบอวลเฉพาะตัวของนลินเข้าไปเต็มปอด

วันนี้เจ้าสาวของเขางามพิลาศราวกับนางฟ้าตกสวรรค์ ไม่สิ ไม่ได้ตกสวรรค์เสียหน่อย แต่ตกลงมาบนตักภีมและกำลังจะได้ขึ้นสวรรค์ในไม่ช้า ชายหนุ่มช้อนร่างแน่งน้อยขึ้นมานั่งตักอย่างนุ่มนวลก่อนมือแกร่งจะปฏิบัติการลอกคราบช้าๆ ตรงข้ามกับความรุ่มร้อนในใจที่อยากสวมวิญญาณหนุ่มโฉดฉีกทึ้งชุดเจ้าสาวนี่ชะมัด แต่กลัวแม่กระต่ายน้อยจะตื่นตูมวิ่งหนีไปเสียก่อน อยากกินเหยื่อโอชะใจต้องนิ่ง เขาอยากให้คืนแรกของเราเป็นความทรงจำดีๆ ของเธอ ท้องนิ้วสากไล้ตามแนวไหล่อย่างเผลอไผล

“พะ พอแล้วค่ะพี่ภีม ให้บัวถอดเองนะคะ” ร่างบางแดงเถือกเป็นกุ้งต้มหันมาเผชิญกับเขา สองแขนปกปิดเต้าอวบล้นทะลักแทบไม่มิด

“พี่ภีมหลับตาก่อนนะคะ”

ชายหนุ่มทำตัวว่าง่ายผิดปกติยอมให้ภรรยาหมาดๆ ผละไปจากอ้อมกอด ก่อนถอนหายใจเฮือกใหญ่ ทิ้งตัวแผ่หลาบนเตียงนุ่ม ‘โลกนี้มันมีแผ่นปิดนมที่ไม่ปิดอะไรด้วยเหรอวะ’ นวัตกรรมบราปีกนกสร้างความหงุดหงิดใจให้คนนิยมคุยตัวต่อตัวเสื้อผ้าไม่เกี่ยวพอสมควร ได้เมียสวยหยดย้อยว่าดีแล้ว ได้เมียสวยนมสวยยิ่งกว่าถูกรางวัลที่หนึ่ง

“หึๆ” ภีมหัวเราะเบาๆ ในลำคอ

เธอเชื่อจริงๆ หรือว่าเต้าคัปดีคู่นั้นจะเล็ดลอดสายตาเขาไปได้ แค่นึกภาพตามร่างกายเขาก็เริ่มพลุ่งพล่าน ชายหนุ่มข่มใจรีบลุกไปอาบน้ำที่ห้องนอนแขกข้างๆ ทันที

นลินผุดนั่งหลังตรงเมื่อเห็นสามีเปิดประตูเข้ามาในสภาพเกือบเปลือย เอวสอบพันผ้าเช็ดตัวจะหลุดแหล่มิหลุดแหล่ เผยกล้ามท้องหนั่นแน่นและไรขนดกดำกำลังสาวเท้าตรงมาหาเธอ

“น้องบัวเช็ดผมให้พี่หน่อยสิคะ” ว่าพลางนั่งลงที่ปลายเตียงรอรับการปรนนิบัติจากภรรยา หญิงสาวถือผ้าเช็ดผมมายืนตรงหน้าก่อนไหว้เขาด้วยกิริยานอบน้อม ภีมงงเป็นไก่ตาแตก

“ขอโทษนะคะ”

“เราเป็นสามีภรรยากันแล้ว ไม่ต้องเกรงใจค่ะ น้องบัวมีสิทธิ์เต็มที่ในตัวพี่” เมียเขาหนอ ช่างน่าเอ็นดู

นลินลงน้ำหนักเบามือกึ่งนวดผ่อนคลายหนังศีรษะ พิธีเช้าจรดงานเลี้ยงตอนค่ำเล่นเอาบ่าวสาวหมดแรง ภีมคงเหนื่อยกว่าเธอหลายเท่าเพราะเป็นคนให้สัมภาษณ์สื่อและคอยตอบคำถามบรรดาแขกที่มาร่วมงาน เธอพูดไม่เก่งแถมออกอาการประหม่าเมื่ออยู่ท่ามกลางฝูงชน เจ้าบ่าวเป็นคนช่างสังเกต จึงใช้ตนเองเป็นกำแพงหนาบดบังเธอจากสายตาและแสงแฟลช

“เจ้าสาวผมขี้อายครับ” ภีมตอบขำๆ แต่เธอรู้ว่าเขากำลังปกป้องเธอ มืออุ่นที่กุมไว้ถ่ายทอดความรู้สึกมั่นคงปลอดภัย พี่ภีมใจดีกับเธอเหลือเกิน เธออยากตอบแทนเขาบ้าง อย่างน้อยคืนนี้ก็ได้ช่วยให้เขานอนหลับสบาย

“ถ้าเจ็บบอกนะคะ” หญิงสาวเอ่ยเสียงเบา

“ไม่เจ็บค่ะ สบายที่สุด” ภีมงึมงำ หลับตาเคลิ้มไปกับสัมผัสอ่อนโยน กลิ่นหอมละมุนลอยมาเตะจมูก ‘กลิ่นนี้อีกแล้ว’ ชายหนุ่มลืมตาขึ้นช้าๆ ปรับสายตามองภาพตรงหน้า อกอวบภายใต้เสื้อนอนผ้าฝ้ายสีเรียบกำลังชี้หน้าเขาอยู่ ชายหนุ่มลอบกลืนน้ำลาย ภาวนาให้เสร็จไวๆ ก่อนที่เส้นความอดทนจะขาดผึง

เขาเป็นเพียงปุถุชนกลัดมันที่ชื่นชอบและหลงใหลในเพศรส วัวเคยค้าม้าเคยขี่ต่างรู้กันดีว่ากามกรีฑาของภีมหนักหน่วง ดุดันและยาวนาน เพียงกระตุ้นให้ถูกจุด ลาวาเดือดปุดภายใต้หน้ากากสงบนิ่งก็พร้อมจะปะทุขึ้นมาทันที กลิ่นประจำตัวของนลินเป็นแรงขับชั้นดี กระตุ้นเลือดในกายให้ไหลไปรวมจุดเดียว แม้หมายมาดจะร่วมหอกับเธอคืนนี้แต่ก็อดตื่นเต้น ตื่นตาตื่นใจกับความอลังการของภูเขาสองลูกนั่นไม่ได้

“เรียบร้อยแล้วค่ะพี่ภีม” เสียงระฆังสวรรค์ดังขึ้น หยุดทุกจินตนาการวาบหวาม นลินยิ้มตาหยีท่าทางพออกพอใจที่ได้ดูแลเขา ภีมไม่รอช้า ตวัดเอวบางลงมานั่งบนตักก่อนจะหอมแก้มนวลเนียนฟอดใหญ่

“อุ๊ย” คนตัวเล็กตกใจขืนตัวจะลุกหนี