เรื่องที่ไม่คาดคิด

" คืนนี้​ผมไม่กลับมานอนบ้านนะฝากลูกด้วย

ทันทีที่กลับมาถึงคฤหาสน์​หลังใหญ่​เขาก็รีบขึ้นไปอาบน้ำแล้วเตรียมจะออกไปข้างนอก

" ค่ะ

ทุกครั้งที่เขาออกไปข้างนอกตอนดึกๆเธอทำได้เพียงแค่​สงสัยแต่ไม่กล้าที่จะถามอะไร

" ปกติ​คุณ​ฮา​เตอร์​ออกไปค้างคืนข้างนอกบ่อยแค่ไหนคะ

" โอ้ย! ตอนที่ยังไม่พาคุณ​หนูลูก้าเข้ามาอยู่บ้านนะคุณ​ฮาเตอร์​ออกไปค้างคืนข้างนอกแทบจะทุกคืน

" แล้วพอทราบมั้ยคะว่าเขาออกไหน

" ดิชั้นไม่รู้​หรอกค่ะ แต่คิดว่า​ก็คงออกไปเที่ยวตามประสา​ผู้ชาย​

" ออค่ะ

..........

เธอกับเขาใช้ชีวิต​อยู่​ร่วมกัน​ในบ้านหลังเดียวกันแต่ต่างคนก็ต่างมีชีวิต​เป็นของตัวเองวันๆเธอยุ่งอยู่กับการเลี้ยงลูก​ส่วนเขาก็แทบจะไม่อยู่​บ้าน

" โอ้ยย! ทำไมมันเวียนหัวแบบนี้​เนี่ย

" เป็น​อะไร​หรือเปล่า​คะ​คุณ​พาฝัน

" รู้สึก​เวียนหัว​ไปหมดเลยค่ะ

" ยาพารามั้ยคะเผื่อช่วยได้

" ก็ลองดู

" นี่ค่ะสองเม็ด

" ชั้นฝากลูกหน่อยนะพอดีอยากนอน

" ได้ค่ะ

หลังกินยาเสร็จ​เธอก็ขึ้นไปยังชั้นบน

" แม่ของแกอยู่ไหน

ทันทีที่เขากลับถึงบ้านก็พบกับคนรับใช้​ที่กำ​ลัง​เล่นอยู่กับลูก​ชายแต่กลับไม่พบเธอ

" เห็น​บ่นปวดหัวไม่ค่อยสบายก็เลยกินยาพาราแล้วขึ้นไปนอนพักผ่อน​ค่ะ

" มีอะไรทำก็รีบไปทำเลยนะ

" แล้วคุณ​หนู​จะอยู่กับใครคะ

" ก็ชั้นอยู่นี่แล้วไง

" ค่ะๆเข้าใจแล้วค่ะ

เป็นเวลาเกือบ​อาทิตย์​ที่เธอมีอาการเวียนหัวและคลื่นไส้​อาเจียน​ติดต่อ​กันทุกวัน​ในตอนเช้า

" มันถึงเวลาที่​คุณ​ต้องไปแล้ว

" คุณ​กำลังพูดเรื่องอะไร

" สั้นๆง่ายๆเลยนะคือพี่เลี้ยงประจำตระกูล​กำ​ลัง​จะมาถึงในวันพรุ่งนี้​

" คุณ​กำ​ลัง​ทำชั้นสับสน​

" ผมไม่อยากให้ลูกชายซึ่งเป็นทายาทคนแรกเติบโต​มาในแบบที่คนอื่นเลี้ยง

" คนอื่นไหน ชั้นเป็นแม่ของแกนะ

" อย่าลืมสิว่าตอนนี้​คุณ​มีสถานะ​เป็นแค่แม่ที่ให้กำเนิดแต่ไม่มีสิทธิ์​ใดๆในทางกฎหมาย​อีกต่อไป​

" ไม่จริง​ คุณ​พูดเล่นใช่มั้ย คุณ​คงไม่คิดที่จะทำอะไรอย่างที่ชั้นกำลังกลัวอยู่​ใช่มั้ย

" แล้วทำไมผมถึงอยากให้คุณ​เซ็นเอกสารนั่นหล่า

" แล้วลูกจะอยู่ยังไง​ถ้าไม่มีชั้น

" ก็อยู่เหมือนกับที่เคยอยู่ไง

" ไม่ ชั้นจะไม่ไปจากลูก

" แต่คุณ​รับเงินและเซ็นเอกสารนั่นดังนั้นคุณ​ทำอะไรไม่ได้​แล้ว

" ที่เซ็นก็เพราะคิดไม่ถึงว่าคุณ​จะทำกันขนาดนี้

" แต่คุณ​รับเงินไปแล้วและคิดเสีย​ว่า​มันเป็นการรับจ้างอุ้มบุญ​

" อุ้มบุญ​บ้าบออะไรนั่นมันลูกที่เกิดจากมดลูก​ชั้นและชั้นเจ็บแทบตาย​ตอนคลอดแกออกมา

" คุณ​เตรียมตัวเก็บข้าวของแล้วออกไปจากที่นี่ดีๆ ไม่งั้นผมจะให้คนของผมลากตัวคุณ​ออกไป

เธอยืนอึ้งอยู่สักพัก​จากนั้นก็เดินขึ้นไปยังชั้นบนด้วยใบหน้าที่เต็ม​ไปด้วยคราบน้ำตา

" ข้าวของมีแค่นี้หรอ

เมื่อเขาเห็น​ว่าเธอเดินลงมาพร้อม​กับถือกระเป๋าใบเล็กจึงทักขึ้นด้วยความสงสัย ส่วนเธอนั้นไม่ยอมตอบคำถามแล้วเดินตรงเข้าไป​หาลูก​ชายที่กำลังหลับอยู่

" นั่นคุณ​คิดจะทำอะไรไม่เห็นรึไงว่าแกหลับอยู่

เขาที่เห็นดังนั้นจึงรีบตรงเข้าไปหาเธอเพื่อแย่งลูกชายกลับคืนมา

" อย่าเข้ามานะ

" วางลูกลงเดี๋ยว​นี้

" ไม่ ชั้นจะเอาลูกไปด้วย

" ผมสั่งให้คุณ​วางลูกลง นับหนึ่ง นับสอง.. นับ

" ก็บอกว่าไม่!

" แง! ๆๆ

" ปล่อยนะ! อย่ามาแตะต้อง​ตัวชั้นกับลูก

เมื่อเขาพยายาม​แย่งลูกชายออกจากอ้อมกอดของเธอ เธอยิ่งกอดลูกแน่น

" แง! ๆๆๆ

ส่วนเด็กชายก็ส่งเสียงดังลั่นด้วยความตกใจ​กลัว

ทั้งสองแย่งลูกกันอยู่สักพัก​จนกระทั่งเขาเริ่มเป็นห่วงความปลอดภัย​ลูกชาย

" ทำแบบนั้นลูกหายใจไม่ออกนะ!

" งั้นก็อย่าเข้ามาใกล้

เมื่อเขายอมถอยห่างเธอจึงรีบเดินออก​ไป​พร้อมกับอุ้มลูกชายตัวน้อยที่กำลังร้องไห้​ไม่หยุด

" คุณ​ฮาเตอร์​ครับทำยังไง​ดี

เขาพยักหน้า​ส่งสัญญาณ​ให้​ลูกน้องลงมือจัดการกับเธอ

" อย่าทำแบบนี้​กับชั้นเลยนะขอร้อง

จากที่ขัดขืนเธอก็เริ่มอ้อนวอน​แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ชายทั้งสามยอมถอยห่างเธอ

" ชั้นให้เวลาพวกแกหนึ่งนาที

เมื่อชายทั้งสามได้ยินดังนั้นจึงช่วยกันแกะแขนทั้งสองข้างของเธอออก ส่วนเขาก็เข้าไปรองรับตัวลูกชาย

" กรี๊ด​ด!!

และทันทีที่​ลูกชายหลุดจากอ้อมกอดเธอจึงกรีดร้อง​ออกมาด้วยความเจ็บปวด​

" ไม่นะ เอาลูกชายชั้นคืนมา!

เขาทำเป็น​ไม่ได้ยินเสียงเธอจากนั้นก็อุ้มลูกชายเข้าไปยังคฤหาสน์​

" ปล่อยนะชั้นจะเข้าไปหาลูก​

" อย่าขัดขืนเลยครับมันเสียเวลาและเสียแรงเปล่าๆ​

" ชั้นจะไปหาลูก ​ได้โปรดเห็นใจชั้นเถอะนะ

เธอร้องไห้​อ้อนวอน​อย่างน่าสงสารแต่พวกมันกลับลากตัวเธอขึ้นรถ

...