แอบเมียมาเสีวเลขา 6

เช้าวันอังคาร ออฟฟิศชั้น 15 อาคารย่านสีลมเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่สัมผัสได้ตั้งแต่ก้าวแรกที่พิมพ์มาดาเดินออกจากลิฟต์ ไฟสว่างจ้า แอร์เย็นเฉียบ แต่บรรยากาศในห้องประชุมใหญ่กลับร้อนระอุราวกับมีคนจุดไฟไว้ใต้โต๊ะประชุม

ธนากรนั่งหัวโต๊ะ ใบหน้าคมเข้มตึงเครียดกว่าปกติ เสื้อเชิ้ตสีเทาเข้มแขนพับสูงถึงข้อศอก แขนแกร่งที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดตุง ๆ วางกุมขอบโต๊ะแน่น ลูกค้าคนสำคัญ เจ้าของโครงการคอนโดหรูย่านทองหล่อ นั่งตรงข้ามเขา สีหน้าไม่พอใจชัดเจน เอกสารกองพะเนินตรงหน้าเต็มไปด้วยตัวเลขงบประมาณที่บานปลาย งานล่าช้า วัสดุราคาแพงขึ้นกะทันหัน และปัญหาแบบนี้กำลังจะทำให้เสียหน้าใหญ่

“คุณกร ผมจ่ายเงินล่วงหน้ามาแล้ว 30% แต่กำหนดส่งงานเดือนหน้าใกล้เข้ามาทุกที งานคืบหน้าแค่ 40% คุณจะรับผิดชอบยังไง” เสียงลูกค้าดังก้องห้อง

ธนากรนิ่ง สายตาคมกริบจับจ้องเอกสาร แต่ทุกคนในห้องรู้ว่าเขากำลังกลั้นอารมณ์

“ผมเข้าใจครับ ทางเราจะเร่งงานเต็มที่ ผมรับผิดชอบส่วนต่างค่าใช้จ่ายเพิ่มเองทั้งหมด และจะเพิ่มทีมงานเข้าไปอีก 2 ชุดทันที” เขาตอบเสียงนิ่ง แต่พิมพ์ที่นั่งจดบันทึกอยู่มุมห้องได้ยินน้ำเสียงที่สั่นเล็กน้อย

การประชุมยืดเยื้อเกือบสองชั่วโมง ลูกค้าออกไปด้วยสีหน้าไม่พอใจเต็มที่ ธนากรนั่งนิ่งหลังโต๊ะประชุมอีกพักใหญ่ มือกำปากกาแน่นจนข้อนิ้วซีด พิมพ์เก็บเอกสารเงียบ ๆ แต่สายตาเธอมองเขาเป็นระยะ เธอเห็นความเครียดที่ฉายชัดบนใบหน้าของเขาเป็นครั้งแรก

บ่ายสามโมงกว่า ห้องทำงานของธนากรเงียบสงัด เขาปิดม่านบานใหญ่ลงครึ่งหนึ่ง แสงแดดยามบ่ายสาดเข้ามาเป็นเส้น ๆ พิมพ์นั่งที่โต๊ะมุมซ้าย กำลังตรวจเอกสารต่อ แต่ธนากรลุกขึ้น เดินไปที่ตู้เหล้าเล็ก ๆ ข้างชั้นหนังสือ

เขาเปิดตู้ หยิบขวดวิสกี้ขวดโปรดออกมา เทใส่แก้วคริสตัล เสียงน้ำแข็งกระทบแก้วดังเบา ๆ เขาจิบช้า ๆ แก้วหนึ่งแก้วในมือ รสชาติเข้มข้นไหลลงคอ ช่วยให้ความร้อนในอกแผ่ซ่าน แต่ความเครียดยังไม่หายไป เขาจิบอีกคำ แล้ววางแก้วลงบนโต๊ะข้าง ๆ อย่างช้า ๆ

“พิม...” เขาเรียกชื่อเธอเสียงทุ้มต่ำ แต่แหบพร่า

พิมพ์เงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาเธอเป็นประกาย

“ค่ะ... คุณกร”

ธนากรเดินไปที่โซฟาตัวเล็กข้างหน้าต่าง แล้วนั่งลง มือยังถือแก้ววิสกี้ เขาหันมามองเธอ สายตาร้อนแรงแต่เต็มไปด้วยความเครียด

“มานั่งข้าง ๆ ผม”

พิมพ์ลุกขึ้นช้า ๆ เดินไปนั่งข้างเขา ใกล้จนไหล่เกือบแตะไหล่ กลิ่นวิสกี้ผสมกลิ่นน้ำหอมผู้ชายจากตัวเขาลอยมาแตะจมูกเธอ เธอนั่งตัวตรง หลังเกร็ง มือวางบนตักแน่นจนข้อนิ้วซีด

ธนากรจิบวิสกี้อีกคำ แล้ววางแก้วลง เขาหันมามองเธอใกล้ ๆ ดวงตาเขาจับจ้องใบหน้าเธอ แล้วเลื่อนลงไปที่ร่องอกที่เปิดเผยจากเสื้อเชิ้ตบาง ๆ

“วันนี้เครียดมาก” เขาพูดเสียงต่ำ

“งานมันหนัก... และผมอยากอยู่กับคุณ”

พิมพ์ตัวสั่นเบา ๆ เธอมองเขา ดวงตาเยิ้ม

“คุณกร... หนูอยู่ตรงนี้แล้วค่ะ”

ธนากรไม่พูดอะไรอีก เขาเอื้อมมือไปจับคางเธอเบา ๆ ยกให้เธอมองตาเขาเต็ม ๆ แล้วก้มลงจูบเธอ จูบลึก รุนแรง ลิ้นสอดเข้าไปพันกันเปียกชื้น พิมพ์ครางในลำคอ มือเธอจับเสื้อเขาแน่น ตัวสั่นในอ้อมแขนเขา

ธนากรจูบแรงขึ้น มือข้างหนึ่งเลื่อนลงไปที่เอวเธอ ดึงเธอเข้ามาใกล้จนอกเธอแนบอกเขาเต็ม ๆ มืออีกข้างเลื่อนขึ้นลูบเนินอกเธอผ่านเนื้อผ้า บีบเบา ๆ จนพิมพ์สะดุ้ง ครางในปากเขา

“พิม...”

"เป็นของผมนะ"

เขากระซิบเสียงแหบพร่าข้างหูเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่าตามซอกคอ

พิมพ์ตัวสั่นแรงขึ้น เธอพยักหน้าเบา ๆ

“เอ่อ...ค่ะ”

ธนากรจูบเธอต่อ ลึกกว่าเดิม รุนแรงกว่าเดิม มือเขาลูบไล้ทั่วร่างกายเธอผ่านเนื้อผ้า ดึงกระโปรงพลีทสั้นขึ้นช้า ๆ จนเห็นต้นขาขาวเนียน เขาจับขาเธอข้างหนึ่งยกขึ้นพาดที่แขน แล้วเลื่อนมือเข้าไปลูบร่องเปียกชุ่มผ่านกางเกงใน พิมพ์ครางดังขึ้น ตัวเกร็ง สะโพกยกขึ้นตามสัมผัส

“คุณกรคะ... อ๊า...”

"ในห้องทำงานไม่เหมาะมั้งคะ เดี๋ยวใครมาเห็น อ๊ะ.."

ธนากรไม่สนใจคำคัดค้านของเธอ เลื่อนนิ้วสอดเข้าไปช้า ๆ แต่ลึก จุดร้อนตอดรัดนิ้วทันที น้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มตามนิ้ว เขาขยับนิ้วเข้าออกเร็วขึ้น พิมพ์โยกสะโพกตามจังหวะ ครางรัว “อ๊ายย...คุณกร...”

เธอตัวเกร็งถึงขีดสุด น้ำรักพุ่งจนเปียกนิ้วเขา ธนากรเลื่อนนิ้วออกช้า ๆ แล้วยกขึ้นมาดูดนิ้วตัวเองต่อหน้าต่อตาเธอ พิมพ์หน้าแดงก่ำ มองเขาด้วยสายตาเยิ้ม

ธนากรยิ้มมุมปาก แล้วดึงเธอเข้ามากอดแน่นอีกครั้ง เขากระซิบข้างหูเธอ

“คืนนี้...ไปอยู่กับผมนะ”

พิมพ์พยักหน้า เธอซุกหน้าลงที่อกเขา หัวใจเต้นรัว แต่ครั้งนี้... มันเป็นความตื่นเต้นที่ผสมกับความสุข

ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้เริ่มต้นอย่างเป็นทางการแล้ว และความเสี่ยงก็กำลังจะเพิ่มขึ้นทุกวัน