แอบเมียมาเสียวเลขา 1

เช้าวันจันทร์ที่อากาศกรุงเทพฯ ยังคงร้อนอบอ้าวตั้งแต่เช้า บริษัทออกแบบและก่อสร้าง “ธนากร คอนสตรัคชั่น” ชั้น 15 อาคารสำนักงานย่านสีลม ประตูห้องประชุมเปิดออกพร้อมเสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อน พิมพ์มาดา หรือ “พิม” ก้าวเข้ามาด้วยท่าทางสงบแต่แฝงความมั่นใจ เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีครีมเนื้อบางพอดีตัว กระดุมเม็ดบนสุดติดหลวม ๆ จนเผยร่องอกตื้น ๆ ที่ขึ้นลงตามลมหายใจ กระโปรงทรงดินสอสีกรมท่าเข้ารูป ยาวถึงเข่าแต่รัดช่วงสะโพกจนเห็นสัดส่วนชัดเจน ผมยาวตรงสีน้ำตาลเข้มถูกรวบเป็นมวยต่ำเรียบร้อย ใบหน้านวลเนียนแต่งแต้มบางเบา ดวงตาคู่โตมีประกายฉลาดและเสน่ห์ที่ซ่อนไว้ลึก ๆ

ธนากร หรือ “กร” นั่งอยู่หัวโต๊ะประชุม มือกุมปากกาโลหะสีเงิน เขาแต่งตัวเรียบร้อยตามสไตล์เจ้าของบริษัท เสื้อเชิ้ตสีเทาอ่อนแขนยาวพับขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นแขนแกร่งที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดตุง ๆ จากการทำงานหนักในไซต์ก่อสร้างบ่อยครั้ง กางเกงสแลคสีกรมท่า รองเท้าหนังสีดำขลับ ใบหน้าคมเข้ม ดวงตาคมกริบซ่อนหลังแว่นกรอบบาง เขามองเธอตั้งแต่ก้าวแรกที่เธอเดินเข้ามา สายตาไม่หลบ ไม่เร่งรีบ แต่จับจ้องราวกับกำลังประเมินอะไรบางอย่างที่ลึกกว่าแค่คุณสมบัติการทำงาน

“นั่งครับ” เขาพูดเสียงทุ้มต่ำ สุขุมแต่มีน้ำหนัก

พิมพ์พยักหน้าแล้วนั่งลงตรงข้ามเขา ขาไขว่ห้างช้า ๆ กระโปรงร่นขึ้นเล็กน้อย เผยต้นขาขาวเนียนที่ยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากโลชั่นที่เธอทาก่อนออกจากบ้าน เธอวางแฟ้มประวัติและเรซูเม่ลงบนโต๊ะ มือเรียวเล็กวางทับกันบนตักเพื่อกลบอาการตื่นเต้นเล็กน้อย

“สวัสดีค่ะ หนูชื่อพิมพ์มาดา ชื่อเล่นพิมพ์ค่ะ” เธอเริ่มแนะนำตัวเสียงนุ่ม “หนูเพิ่งเรียนจบบริหารธุรกิจจากจุฬาฯ ทำงานมา 3 ปี ผ่านบริษัทออกแบบ 2 แห่ง และบริษัทก่อสร้าง 1 แห่งค่ะ”

ธนากรพยักหน้าเบา ๆ สายตาเขาลอยไปที่เรซูเม่ แต่เป็นระยะที่เขายกสายตาขึ้นมองเธอตรง ๆ เขาเห็นเสื้อเชิ้ตที่รัดรูปจนเห็นสัดส่วนชัดเจน เนินอกที่ขึ้นลงตามลมหายใจ กระดุมเม็ดบนที่หลวมจนเผยร่องอกตื้น ๆ เขาเห็นต้นขาที่ไขว่ห้างจนกระโปรงร่นขึ้นเล็กน้อย แต่ใบหน้ายังคงนิ่ง สุขุม

“บริษัทเก่าคุณทำอะไรบ้าง” เขาถามเสียงต่ำ

พิมพ์ตอบอย่างคล่องแคล่ว “หนูเคยเป็นผู้ประสานงานโครงการค่ะ ดูแลเอกสาร เตรียมเสนอราคา ประสานงานกับลูกค้าและผู้รับเหมา ช่วยจัดทำรายงานการเงินโครงการเล็กน้อย และบางครั้งก็ช่วยงานธุรการทั่วไปค่ะ”

ธนากรพยักหน้า

“ที่นี่งานหนักกว่าเดิม ผมต้องการคนที่อยู่ดึกได้บ่อย ๆ งานออกแบบและก่อสร้างมันไม่มีเวลาเจาะจง คุณไหวไหม”

พิมพ์มองตาเขาเต็ม ๆ “หนูไหวค่ะ... หนูเคยทำงานดึกเป็นประจำอยู่แล้ว”

ธนากรยิ้มมุมปากเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะพอใจ แต่สายตาเขายังคงจับจ้องเธอ “ดี... งั้นเริ่มงานวันนี้เลย ไปที่โต๊ะข้างนอกก่อน ผมจะให้คุณช่วยจัดเอกสารโครงการใหม่”

พิมพ์พยักหน้า ลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องประชุม ธนากรนั่งนิ่ง มองตามหลังเธอจนประตูปิดลง เสียงส้นรองเท้าดังก๊อกแก๊กแผ่วเบาห่างออกไป เขาถอนหายใจเบา ๆ มือกุมขอบโต๊ะแน่นขึ้นเล็กน้อย

วันแรกของพิมพ์ผ่านไปด้วยงานหนัก ธนากรให้เธอจัดเอกสารโครงการใหญ่ 3 โครงการ พร้อมกับช่วยเตรียมสไลด์นำเสนอให้ลูกค้าวันพรุ่งนี้ เธอทำงานอย่างตั้งใจ แต่ทุกครั้งที่ก้มเก็บเอกสารหรือยื่นกระดาษให้เขา สายตาของธนากรจะลอยไปที่ร่องอกที่โผล่พ้นคอเสื้อ หรือต้นขาที่เผยออกมาเมื่อเธอนั่งไขว่ห้าง

บ่ายสี่โมงกว่า ธนากรเรียกเธอเข้ามาในห้องทำงานอีกครั้ง

“วันนี้คุณอยู่ดึกได้ไหม” เขาถามเสียงนิ่ง

“มีเอกสารต้องรีบเคลียร์ก่อนส่งลูกค้าพรุ่งนี้”

พิมพ์พยักหน้า “ได้ค่ะ หนูอยู่ได้”

ธนากรพยักหน้า “ดีครับ... งั้นเริ่มเลย”

ทั้งคู่ทำงานดึกด้วยกัน ห้องทำงานค่อย ๆ มืดลงตามแสงแดดที่ลับขอบฟ้า เหลือเพียงแสงจากโคมตั้งโต๊ะและแสงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ พิมพ์นั่งข้างเขาเพื่อช่วยดูเอกสาร สายตาเธอจับจ้องหน้าจอ แต่ธนากรแอบมองเธอเป็นระยะ เขาเห็นเสื้อเชิ้ตที่รัดรูปจนเห็นสัดส่วนชัดเจน เนินอกที่ขึ้นลงตามลมหายใจ กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ จากตัวเธอลอยมาแตะจมูกเขา

เมื่อถึงสองทุ่มกว่า พิมพ์ลุกขึ้นยืดเส้นยืดสาย กระโปรงร่นขึ้นเล็กน้อย เผยต้นขาขาวเนียน ธนากรเห็น แต่เขาไม่พูดอะไร เขาแค่ลุกขึ้น เดินไปหยิบน้ำดื่มจากตู้เย็นเล็ก ๆ แล้วยื่นให้เธอ

“พักก่อน” เขาพูดเสียงต่ำ

พิมพ์รับแก้วน้ำ มือเธอแตะมือเขาเบา ๆ โดยไม่ตั้งใจ แต่ทั้งคู่รู้สึกถึงกระแสไฟฟ้าที่วิ่งผ่านจุดสัมผัสนั้น เธอดื่มน้ำช้า ๆ สายตาเธอจับจ้องเขา

“ขอบคุณค่ะ... คุณกร”

ธนากรพยักหน้าเบา ๆ เขากลับไปนั่งที่โต๊ะ เปิดเอกสารต่อ พิมพ์เดินกลับไปเก็บของที่โต๊ะข้างนอก แต่ก่อนออกจากห้อง เธอหันมามองเขา

“พรุ่งนี้หนูจะมาอยู่ดึกอีกนะคะ ถ้ามีงานเพิ่ม”

ธนากรเงยหน้าขึ้นมองเธอ สายตาเขานิ่งแต่มีประกายบางอย่าง

“ดีครับ...”

พิมพ์ยิ้มจาง ๆ แล้วเดินออกจากห้องไป เสียงส้นรองเท้าดังก๊อกแก๊กแผ่วเบาห่างออกไป ธนากรนั่งนิ่ง มือกุมปากกาแน่นขึ้นเล็กน้อย