ตอนที่สาม น้องสาวคนใดหรือ

ตอนที่สาม

น้องสาวคนใดหรือ

“หัวหน้าหญิง มีสตรีนางหนึ่งลอบเข้ามาในที่ทำการพรรค นางบอกว่าเป็นน้องสาวของท่าน ท่านรองหัวหน้าจงจึงบอกให้มาเชิญตัวท่านไปพิสูจน์”

น้องสาว? คนใดหรือ?

แม้ไม่แน่ใจด้วยมีน้องสาวตั้งหลายคนทั้งยังไม่คิดว่าจะมีน้องคนใดหาญกล้ามาหานางถึงพรรคมารบูรพา

แต่ ‘หมิงเฟยหย่า’ อดีตคุณหนูสามแห่งจวนเสนาบดีสกุลหมิงซึ่งบัดนี้ยึดครองทั้งตัวทั้งใจของ ‘ไห่เฉิง’หัวหน้าพรรคมารบูรพาเอาไว้ในร่องดอกไม้งามของนางแต่เพียงผู้เดียวยังคงครุ่นคิด

ด้วยบัดนี้นางได้ครอบครองตำแหน่งหัวหน้าหญิงแห่งพรรคมารบูรพาเอาไว้แล้ว จึงได้รับเกียรติและการยกย่องตามฐานะ

เมื่อได้ยินคำเชิญ แม้ไม่อยากยุ่งเกี่ยวแต่หญิงสาวไม่อาจรั้งรอรีบแต่งกายเรียบร้อยแล้วเร่งก้าวเดินออกมาทางห้องโถง

ด้านนอก ‘หมิงเฟยเจิน’ คุณหนูหกสกุลหมิงเจ้าของเรือนร่างบางระหงพอมองเห็นส่วนโค้งเว้าของสตรีวัยแรกรุ่นกำลังยืนกระสับกระส่ายอยู่กลางห้องโถงใหญ่

สีหน้าของสาวน้อยไม่สู้ดีนักด้วยถูกชายร่างใหญ่ประกบอยู่ด้านข้างทั้งข้อมือข้างหนึ่งของนางยังถูกเขาจับเอาไว้ขณะที่มืออีกข้างของเขายังมีดาบคมวาวน่ากลัวที่พร้อมจะฟาดฟัน

‘จงเจิ้ง’คนสนิทของหัวหน้าพรรคมารบูรพาซึ่งเพิ่งรับตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคไม่นานกำลังเดินผ่านมาพอดียามเมื่อเห็นประตูไม้สูงด้านหน้าที่ทำการถูกเปิดออก

ก่อนจะปรากฏร่างบางในชุดผ้าแพรสีส้มอ่อนปักลายดอกเหมยละเอียดประณีตที่ก้าวเข้ามาอย่างรีบร้อนทั้งยังมองซ้ายมองขวาอย่างมีพิรุธจนชายกระโปรงที่ลากยาวเกือบสะดุดปลายเท้าหกล้มลงไป

เมื่อเขาก้าวออกมาขวางทางของนางอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตาเดียวร่างบางที่ไม่ระวังก็ชนเข้ากับแผ่นอกแข็งแรงของเขาจนเซถลาพาให้มือหนาต้องเอื้อมคว้าเอาไว้ไม่ให้ต้องล้มลงไปจริงๆ

กลิ่นหอมจางๆ ของดอกเหมยจากชายเสื้อของนางลอยแตะปลายจมูกพาให้เผลอสูดดมไปเฮือกหนึ่ง

กระทั่งดวงตากลมโตใสกระจ่างเงยขึ้นสบกับสายตาคมวาว ริมฝีปากน้อยแดงระเรื่อจึงเผยอปากคล้ายจะเอ่ยขอโทษแต่กลับไม่หลุดคำพูดใดออกมา

จงเจิ้งถึงกับนิ่งงันไปครู่หนึ่งด้วยภาพความตื่นตระหนกของสาวน้อยทำให้หัวใจของเขาพลันสั่นไหว

แววตาคมที่เคยเย็นเฉียบดุดันแปรเปลี่ยนเป็นอบอุ่นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

เด็กสาวคนนี้ทั้งกระเซอะกระเซิงซุ่มซ่าม ทั้งไม่รู้จักระวังตัว แต่กลับ...งดงามเสียจนอยากจะเอื้อมมือไปจัดปอยผมที่หล่นลงมานั้นให้เข้าที่ด้วยตนเอง

เมื่อเห็นปกเสื้อบางส่วนของนางไหลหลุดจากบ่ากลมกลึง มือหนาจึงรีบเอื้อมมือช่วยดึงรั้งขึ้นพาให้ร่างบางสะดุ้งเฮือก

ร่างเล็กรีบผลักตัวเองให้ไกลจากอ้อมแขนแข็งแกร่งพลางเงยหน้าขึ้นด้วยท่าทีขัดเขินกึ่งหวาดกลัว