ตอนที่สอง เหตุใดพี่เขยผู้นี้จึงใจร้ายนัก2 (NC)

ตอนที่สอง

เหตุใดพี่เขยผู้นี้จึงใจร้ายนัก

สองก้อนเต้าอันอวบอิ่มถูกแรงเคล้นคลึงจนแทบไม่เป็นรูปทำให้หมิงเฟยเจินยิ่งคิดต่อว่าพี่เขยผู้นี้ด้วยความสงสารพี่สาวจนสุดใจ

นั่นคือทรวงอกที่มีเลือดเนื้อ

เหตุใดเขาจึงไม่ทะนุถนอมสักนิด

ดูสิ...บีบแรงจนแทบแหลกแล้ว!

ภาพของพี่สาวซึ่งกำลังโดนแท่งเนื้อแข็งใหญ่ยัดอยู่เต็มอุ้งปากพลางมุดเข้ามุดออกกระแทกกระทั้นไม่ยอมหยุดจนนางหัวสั่นหัวคลอนน้ำลายไหลย้อยตาเหลือกค้างด้วยความทรมาน

กับก้อนเต้าเนื้อสองก้อนซึ่งกำลังถูกบดขยี้ราวจะบีบให้แหลกแตกคามือทำให้หมิงเฟยเจินเกือบเผลอก้าวขาเข้าไปช่วยพี่สาวด้วยคิดว่านางคงเจ็บปวดมาก

พี่เขยจอมมารผู้นี้ โหดร้ายนัก เหตุใดทำกับพี่หญิงสามรุนแรงถึงเพียงนี้

ดูสิ นางตาเหลือกไม่อาจหายใจได้ถนัด ทั้งยังโดนบีบเคล้นจนเนื้อตัวแหลกเหลวแล้ว

มิน่า... พี่หญิงสามจึงร่ำร้องด้วยเสียงโหยหวนอยู่ทุกคืน นางคงเจ็บปวดมากทีเดียว

ใจที่เป็นห่วงพี่สาวทำให้สองเท้าก้าวขึ้นด้านหน้าแต่ติดที่กำแพงห้องซึ่งขวางกั้น

ครั้นสำนึกได้ถึงสถานะของตนเองและอีกฝ่าย คุณหนูหกสกุลหมิงจึงรีบตั้งสติแล้วถอยหลังหลบเข้าข้างหน้าต่างเช่นเดิม

เฮ้อ!...บ้าจริงเชียว เกือบไปแล้ว!

เจินเจินเอ๊ย!...จะออกไปช่วยพี่สาวได้อย่างไรกัน

นั่นคือจอมมารโฉดชั่ว หัวหน้าพรรคมารบูรพาเชียวนะ!

นางจะเอาสิ่งใดไปสู้กับเขา!

หมิงเฟยเจินถอนหายใจเฮือกด้วยความโล่งอกที่ยังยั้งขาไว้ได้ทันก่อนจะมองเข้าไปด้านในอีกครั้ง

ภาพท่อนเนื้อที่ยิ่งกระเด้งแรงพาสองก้อนเต้ากลมเต่งให้ยิ่งเด้งสั่นกระเพื่อมอยู่ในอุ้งมือใหญ่ยิ่งมองยิ่งละลานตานัก

คราวนี้พี่เขยของนางถึงกับจับหัวของพี่สาวกดไว้แน่นคล้ายกับว่าการอมดูดของหญิงสาวช่างชักช้าน่ารำคาญนัก

ร่างสูงโยกสะโพกและซอยเด้งท่อนกลางกายถี่รัวอย่างไม่ยั้งแรงนำพาการมุดเข้าออกที่ยิ่งลึกสุดใจจนพี่สาวถูกความปูดโปนชนเข้าด้านในลำคอแทบกระอัก

แต่แม้จะน้ำตาปริ่มจากลำแท่งแข็งที่กระแทกรัวเร็วจนคับปาก

พี่หญิงสามซึ่งเสพสมสุขสันต์จนช่ำชองกลับเลือกที่จะอ้าปากค้างอยู่อย่างนั้นปล่อยให้เอวสอบตั้งหน้าตั้งตากระแทกอีกครั้งและอีกครั้งด้วยจังหวะเร่งเร้าโดยไม่รอให้ลิ้นได้ละเลงเลียหรือคล้อยตามการอ้าอมดูดดุนของนาง

คุณหนูหกสกุลหมิงมองจ้องโพรงปากอุ่นร้อนของพี่สาวที่ถูกรุกรานด้วยลำแท่งใหญ่ที่เคลื่อนเข้าออกเสียดสีกับกระพุ้งแก้มและปลายลิ้นของนางอย่างสม่ำเสมอโดยแทบไม่กะพริบตา

แน่นอนว่าผ่านการโยกเข้าโยกออกระรัวเร็วจนมองแทบไม่ทันในปากอุ่นชื้นไม่นาน น้ำเหนียวข้นสีขาวย่อมถูกพ่นออกมาในปากเล็กจนไหลเยิ้มหยดย้อยเปรอะเปื้อนใบหน้างาม

“อ้า...ดีเหลือเกิน”

เสียงพึงพอใจที่เปล่งดังพร่าจากปากของพี่เขยทำให้หมิงเฟยเจินแนบชิดลำตัวเข้ากับหน้าต่างจนแทบเป็นเนื้อเดียวกันอย่างไม่รู้ตัว

สาวน้อยเห็นพี่สาวของนางทำท่ากลืนของบางอย่างลงคอก่อนจะเงยหน้าขึ้นใช้มือปาดของเหลวขาวขุ่นที่ไหลเลอะเปื้อนริมฝีปากทั้งยังป่ายลิ้นเลียรอบอย่างเชื่องช้า

ใบหน้างามแดงก่ำยิ้มหวานหยดย้อยให้กับสามีดั่งเป็นการยั่วยวนปลุกความเร่าร้อนแม้จะยังมีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มกรอบหน้ากับลมหายใจหอบกระเส่า

อ้าว!...

พี่หญิงสามยิ้มหวานเพียงนั้น นางไม่รู้สึกทรมานหรือเมื่อยปากหรอกหรือ?

สายตาไม่เข้าใจมองเหตุการณ์ด้านในห้องซึ่งยังคงดำเนินต่อไปอย่างสับสนด้วยบัดนี้เสียงหอบหายใจกำลังดังระงมพร้อมกับการเคลื่อนไหวที่หนักหน่วงขึ้นอย่างไม่อาจคาดเดา