พนักงานใหม่

“นี่หล่อน เห็นพนักงานใหม่ที่จะมาทำงานวันนี้หรือยัง”

“เห็นแล้ว หล่อขาว โอ๊ย! เห็นแล้วอยากมีผัว”

“หูย เบาๆ หน่อยย่ะ คนนี้ฉันจอง”

“ชูว์...เงียบๆ กันหน่อยสาวๆ เม้าท์อะไรกันเสียงดัง เรียบร้อยกันหน่อย วันนี้บอสจะเข้ามาตรวจงานนะสาวๆ”

เสียงเย็นๆ แกมดุดังขึ้นขัดบทสนทนากรี๊ดกร๊าดบ้าผู้ชายขึ้นกลางครัน ทำให้สามสาวในแผนกหันขวับไปทางต้นเสียง ชุลีมองลอดแว่นมายังพวกหล่อน แล้วทำสีหน้านิ่งๆ เดาอารมณ์ไม่ได้...ตามเคย

ถ้าเป็นปรกติแล้ว พวกหล่อนอาจจะเงียบแล้วก้มหน้าก้มตาทำงานของตนเองต่อ แต่วันนี้ด้วยความตื่นเต้นเกินพิกัด อยากเม้าท์มอย และอยากจะดูปฏิกิริยาของหัวหน้าแผนกผู้เคร่งขรึมและมีอิมเมจว่าเป็นสาวเย็นชาไร้ชายเชยชม จิระนันท์ผู้ที่แสบและแซ่บสุดในกลุ่ม จึงเอ่ยขึ้นมาลอยๆ

“สงบสติไม่ค่อยได้ค่ะพี่อ้อ พนักงานใหม่น่ารักมากพี่อ้อขา เนี่ย...หนูเห็นที่ห้องของพี่บิว โอ๊ย...เห็นแล้วน้ำเดินเลยล่ะค่ะ”

“เรามาแข่งกันมะ ว่าใครจะพิชิตใจเค้าได้ก่อนกันอะ” วลัยว่า แล้วยิ้มหวาน พร้อมกับทำหน้าเชิด “ฉันคิดว่าฉันได้นะ”

“พวกแกนี่ หุบๆ นอหน่อยย่ะ เดี๋ยวไก่ตื่นหมด เค้าเห็นความแรด อดได้กินนะจะบอกไว้ก่อน”

“หรือว่าหล่อนไม่สนยะยัยนาง” คุณานางหัวเราะพลางยักไหล่ แล้วพยักเพยิดมาทางชุลี

“ยกให้พี่อ้อดีกว่า พี่อ้ออดอยากปากแห้งมานาน ควรจะได้อะไรดีๆ แบบนี้บ้าง”

“แหม...มายกให้พี่ก็ไม่เอาหรอกนะ แล้วพวกเธอน่ะ ก็กรุณาทำตัวเรียบร้อยกับพนักงานใหม่ด้วยล่ะ พี่ไม่อยากรายงานขึ้นไปนะ จะบอกไว้ก่อน มีผลกับโบนัสนะคะ”

ชุลีเอาเรื่องนี้ขึ้นขู่ เล่นเอาสาวๆ หายกระดี๊กระด๊าไปเยอะ จีระนันท์ค้อนลมส่งมายังเธอ แล้วเอ่ยขึ้นลอยๆ

“โอ๊ย...พี่อ้อ บางทีก็ลดๆ ความเคร่งมั่งก็ได้นะคะ เรื่องอะไรแบบนี้อะ หนูไม่เห็นมันจะผิดกฎบริษัทตรงไหนเลย”

“เรื่องของชู้สาวในที่ทำงานน่ะ มันมีผล มันผิดกฎอยู่แล้วล่ะค่ะ บอสเองก็ร่างกฎไว้ พวกเธอก็รับรู้กันหมดแล้วนี่”

ชุลีทำเสียงเคร่ง แล้วตวัดตาดุๆ ใส่คนพูด จีระนันท์เบ้ปากนิดๆ แล้วก็สงบกิริยาแต่โดยดี แล้วหันไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความเข้ามายังไลน์กลุ่ม ที่มีพวกเธอสามคนอยู่ในกลุ่มนั้น ข้อความเด้งขึ้นที่หน้าจอมือถือของเธอรัวๆ แน่นอนว่าตอนนี้ ทั้งจีระนันท์กับวลัยกำลังนินทาชุลีกันอย่างมันปากเลยล่ะ คุณานางมองเพื่อนๆ แล้วก็สั่นหน้านิดๆ เธอมองไปยังชุลีที่กำลังก้มหน้าก้มตาตรวจเอกสารอยู่ พลางถอนใจ บางทีเธอก็นึกสงสารหัวหน้าแผนกของเธอ ที่ถูกต่อต้านเงียบๆ เกรงว่าสองสาวจะหมายร้ายด้วยซ้ำ จนต้องปรามๆ กันบ้าง ดีที่ทั้งคู่ฟังเธอและกลัวว่าจะตกงาน ก็เลยไม่กล้าทำอะไรเพื่อกลั่นแกล้งชุลี

ชุลีไม่ใช่คนน่ารักนัก เพราะความเคร่ง ความตึงไม่ยอมหย่อนผ่อนคลายนี่แหละ แต่ใดๆ แล้วคุณานางกลับสัมผัสได้ถึงความจริงใจกับหัวหน้าแผนกคนนี้

แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้มาก เพราะว่าตอนนี้เธอเองก็ไม่อยากถูกเพื่อนร่วมงานแอนตี้...คนส่วนใหญ่ไม่ชอบชุลีก็ตั้งแต่ที่ได้รับตำแหน่งคอยสอดส่องพฤติกรรมไม่ดีไม่งามของคนในบริษัทนี่ล่ะ

ก็ได้แต่ปล่อยไป ช่วยบ้างในบางโอกาสก็เท่านั้นแหละ

ชุลีที่กำลังสนใจกับงานตรงหน้า ไม่ได้สนใจสาวๆ ร่วมแผนกนัก เธอกำลังหงุดหงิดนิดๆ ก็ตั้งแต่ที่คุณแมวลายเสือประกาศว่าต่อไปนี้เขาจะมีคลิปซีรีส์สำหรับโอลี่แฟนแค่เดือนล่ะครั้ง เพราะเขากำลังติดภารกิจอย่างอื่น หรืออาจจะเป็นสองเดือนครั้งตามแต่โอกาส

เนื่องจากเธอไปร่วมกลุ่มโอลี่แฟนของคุณแมวลายเสือ ชุลีก็เลยได้อินบ็อกคุยกันกับสมาชิกสาวๆ ในนั้น เนื่องจากเป็นอวตารไม่ต้องแสดงตัวตนที่แท้จริง ชุลีเลยกล้าที่จะคุยกับคนแปลกหน้าเหล่านั้น ก็ทุกคนก็ต่างอวตารนี่นา ไม่มีใครรู้จักใคร ฉะนั้นก็แสดงด้านอีกด้านได้เต็มที่ไม่ต้องเกรงใจสายตาใคร ว่าจะมองว่าเธอไม่ดี

สาวๆ แต่ล่ะคนต่างหมายปองคุณแมวลายเสือกันทั้งนั้น แล้วก็มีการยุแหย่กันให้ไปแชทคุยกับคุณแมวลายเสือ บางคนก็ไปสืบ ไปเสาะมาว่าคุณแมวลายเสือเป็นใคร พลังโซเชียลช่างน่ากลัว โอลี่แฟนคนหนึ่งถึงกับบอกว่าหล่อนรู้ว่าเขาพักอยู่ที่ไหน แล้วรู้ว่าสาเหตุที่คุณแมวลายเสือน่ะ จะมีคลิปน้อยลงเพราะอะไร

ทุกคนรุมถามหล่อน ทำให้หล่อนยิ่งเชิดเหมือนเป็นคนสำคัญ ถึงกับมีการเรี่ยไรจะให้ของขวัญเพื่อให้หล่อนยอมเปิดปากเป็นกระเป๋ากุชชี่ เอากันขนาดนั้นเลยทีเดียว แน่ล่ะ...ชุลีก็บ้าจี้ไปกับเขาด้วย หล่อนก็พลอยอยากรู้ไปด้วย ว่าคุณแมวลายเสือตัวจริงเป็นใคร อยากเห็นหน้าเขา...ไม่ใช่แค่จินตนาการไปเอง อยากเห็นจริงๆ นะ ว่าผู้ชายที่ชักจูงหล่อนไปในทางเซ็กซ์ได้นั้น คือคนหน้าตาแบบไหน

แต่...

คิดแล้วเก็บเขาไว้เป็นจินตนาการบางทีก็ดีนะ เพราะว่าเธอคงจะไม่มีทางเจอเขาหรอกในชีวิตจริง

ถ้าเกิดเจอเขาเข้าจริงๆ ล่ะ เธอจะทำยังไงกับเขาดี

คิดแล้วก็หัวเราะเบาๆ ออกมาอย่างลืมตัว แล้วก็ถอนใจน้อยๆ หน้าของเธอเศร้าลงนิดหน่อย เมื่อคิดถึงความเป็นจริง

เธอไม่สวย

เธอเฉิ่ม เชย...ไร้เสน่ห์ทางเพศ ขนาดว่าแฟนเก่ายัง...ใช่...เขาบอกว่าเขาเอาเธอไม่ลง หลังจากที่บอกเลิกกับเธอ

เธอไร้ซึ่งเสน่ห์ถึงขนาดนั้นเลยหรือ

คิดแล้วก็พลันให้เศร้า อย่างเธอคงต้องไปซื้อกินนั่นแหละ ถ้าอยากจะให้ผู้ชายมาเอาใจ และยอมมีความสัมพันธ์ด้วย

เฮ้อ...

อีกหน

อาจจะเพราะเธอดูคลิปของเขามากๆ ริลองช่วยตัวเองแล้วดันติดใจกับเพศรส พลันเกิดอยากลองของจริงขึ้นมาสักครั้งก่อนตายก็เป็นได้ ถึงได้คิดอะไรแบบนี้

เอาวะ

ปีนี้ก็สามสิบปีเต็มแล้วสินะ เธอประสบผลสำเร็จได้เป็นหัวหน้าแผนก ได้เงินเดือนครึ่งแสนเพราะควบสองตำแหน่ง แบบที่เพื่อนๆ ในรุ่นเดียวกันหลายคนอิจฉา แต่เธอคงจะล้มเหลวสิ้นเชิงในเรื่องอื่น ก็ช่างมันเถอะ เธอทำได้ดีที่สุดก็เท่านี้แหละ

โบนัสออกปีนี้ล่ะ เธอจะเอาไปซื้อผู้ชาย แล้วก็ไปพักร้อนที่ฮาวายแบบหลุดโลก!

เธอตั้งใจไว้แล้วว่าจะทำแบบนั้น

“น้องอ้อคะ พาพนักงานใหม่มาส่งค่ะ”

เสียงของบุราหัวหน้าฝ่ายบุคคลดังขึ้น เรียกให้ชุลีตื่นจากภวังค์เพ้อเจ้อของตัวเอง

“ค่ะ...”

เธอเงยหน้าขึ้นมา แล้วพลันสายตาของเธอก็มองเลยไปยังชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านหลังบุรา ที่ตอนนี้สายตาของทุกคนในห้องกำลังเพ่งเล็งเขาเป็นตาเดียว แล้วนิ่ง เงียบ ชนิดถ้าเข็มตกก็คงได้ยิน

นั่นก็เพราะความหล่อเหลา...ชวนตะลึงของเขานั่นเอง

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมติณห์ พนักงานใหม่ครับ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนครับ”

เสียงทุ้ม พร่านิดๆ ฟังแล้วให้รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ในท้องได้อย่างประหลาดนี่ ทำไมช่างเหมือนกับเสียงของ...

ชุลีเบิกตาเล็กน้อย ขณะที่มองจับจ้องใบหน้าของลูกน้องคนใหม่ของเธอ เขามีใบหน้าเรียวรูปไข่ ผมตัดสั้น คิ้วเข้มได้รูป นัยน์ตาคมกริบอยู่หลังแว่นกรอบสีเงิน จมูกโด่งเรียวได้รูป ริมฝีปากของเขาสีชมพูปากล่างเต็มตึงอิ่มนิดๆ มัน...ทำไมคล้าย เหมือนกับว่าเธอเคยเห็นช่วงปากแบบนี้ คางแบบนี้ และลำคอแบบนี้...โอ๊ย...คิดวุ่นวายไปเองหรือเปล่านะยัยอ้อ หล่อนหมกมุ่นกับคุณแมวลายเสือมากเกินไป จนเห็นผู้ชายกลายร่างเป็นหนุ่มเจ้าของแอคเคาท์เร้าใจนั่นไปแล้ว

เขาคือลูกรักพระเจ้าชัดๆ กับใบหน้าแบบนั้น และหุ่นแบบนั้น เขาสูงมาก ไหล่กว้าง แต่ดูไม่หนา เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีตัว กางเกงสแล็ครีดเรียบสีน้ำเงินเข้ม เธอมองเขาแบบหัวจรดเท้า มองไปมองมา มองแล้วก็เพลิน คนอะไร...ดูดีมีเสน่ห์ไปทุกส่วนของร่างกายจริงๆ

ตาของเธอตวัดขึ้นมองสบตากับเขาพอดี เขาเองก็มองเธออยู่ก่อนแล้ว ชุลีกระแอม ควบคุมอาการได้ดีเยี่ยมที่ไม่ทำหน้าแดงแป๊ดออกมา ขณะที่สาวๆ คนอื่นๆ ในแผนกตอนนี้ พากันเขินพนักงานใหม่ สาวแซ่บอย่างจิระนันท์ไม่เก็บอาการเลย เธอเล่นหูเล่นตาใส่เขาเลยด้วยซ้ำ

“ยินดีต้อนรับจ้ะ โต๊ะทำงานของติณห์อยู่ตรงนั้น เดี๋ยวพี่จะกระจายงานให้ทำนะ แผนกเรามีกันอยู่เท่านี้ล่ะจ้ะ มีพี่...พี่ชื่ออ้อเป็นหัวหน้าแผนกนี้ แล้วก็เพื่อนพนักงานของเราอีกสามคน คือจุ๊บ ไอซ์ แล้วก็นาง”

สาวๆ พอได้ยินเธอเอ่ยถึง ก็โบกไม้โบกมือ ส่งสายตาให้กับพนักงานใหม่ เขาเพียงยิ้มตอบเล็กน้อยอย่างสงวนท่าที นัยน์ตาคมกริบมองกวาดไล่ไปตามใบหน้าของพวกหล่อนทีละคน แล้วมองมายังคนพูดคือชุลี ที่เมินหลบสายตาเขาเสีย...ปล่อยให้เขามองสำรวจหล่อนได้เต็มที่

ติณห์เก็บรายละเอียดเพื่อนร่วมงานรวมถึงหัวหน้าแผนกของเขาไว้แล้วเรียบร้อย

เขามองอ้อยอิ่งที่ผิวขาวสว่างของหัวหน้าแผนกของเขาอีกหน หล่อนขาวมาก หล่อนแต่งตัวเรียบร้อยมิดชิดในยูนิฟอร์มของบริษัท รวบผมเกล้ามวยขึ้นสูง แต่งหน้าเล็กน้อย...พอไม่ให้จืดชืดเกินไปนัก แว่นของหล่อนดูจะใหญ่กว่าใบหน้าของหล่อนไปด้วยซ้ำ กรอบแว่นสีดำสนิทนั่นทำให้หล่อนดูเชย...แต่นัยน์ตาสีสวยกลมโตหลังกรอบแว่นนั่นทำให้หล่อนดูน่าค้นหา กระที่ใบหน้าของหล่อนจุดเล็กๆ ที่กระจายไปตามแก้มนั่น กลับทำให้หล่อนดู...น่ารัก

หล่อนดูจืดชืด ไม่น่าสนใจมากที่สุด ถ้าวัดด้วยสายตาจากสาวๆ คนอื่นๆ อีกสามคนที่ตอนนี้แต่ล่ะคนก็ทำเหมือนทอดสะพานให้กับเขา

แต่ท่าทีเมินเฉยไม่สนใจเขา ไม่หวั่นไหวใดๆ นั่นกลับเหมือนหล่อนกำลังกวักมือเรียกเขาอย่างไรพิกลให้หันมาสนใจหล่อน

“เอ้านี่กฎบริษัท ขั้นแรกก็เอาไปอ่านทำความเข้าใจก่อน ถ้าเข้าใจ รับได้ก็ปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดด้วยล่ะ มันมีผลต่อโบนัส และเงินเดือนด้วยนะจ๊ะ”

มือเรียวขาวของหล่อน ยื่นเอกสารปึกหนึ่งส่งให้กับเขา ติณห์รับมา ตาของเขาทอดมองที่มือของเธอ มือเธอสวย เรียวยาว...เขาชอบเล็บสะอาด เจียนมนได้รูปนั่น ดูเธอเป็นระเบียบเรียบร้อยไปทั้งเนื้อทั้งตัวจริงๆ ผู้หญิงคนนี้

เหมือนคนที่มีกรอบส่วนตัว...เรียบร้อย เป๊ะ เนี้ยบ แทบไม่กระดิกและผิดระเบียบ

“อย่าผิดกฎเชียวนะติณห์ เพราะว่าหัวหน้าแผนกของเราน่ะ ผู้คุมกฎโดยชอบธรรม ชี้เป็นชี้ตายได้เลยนะ”

เสียงหนึ่งแทรกขึ้นมา จิระนันท์นั่นเอง ชุลีเพียงแค่ตวัดตามอง แล้วเอ่ยขึ้นลอยๆ

“รู้แบบนั้นก็ดีแล้วนะจุ๊บ พี่ไม่อยากส่งใบเตือนให้เธออีก”

จิระนันท์เบ้ปาก แล้วค้อนใส่ชุลี พร้อมกับกระแทกเอกสารอย่างจงใจให้อีกฝ่ายได้ยิน หากชุลีนั่งทำนิ่ง เฉย จนติณห์คิดนับถือหล่อนในใจ

ตาของเขาไม่อาจจะละจากเธอได้นานเลยจริงๆ

บอกตัวเองไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไม...ถึงนึกชอบหล่อนมากกว่าผู้หญิงคนอื่นๆ ในแผนก...