แนะนำตัวละคร

"แม่ทัพเจ้าขาโปรดปรานีข้าด้วย"

โดยแม่นางว่างจิงจิง

นางเป็นถึงบุตรสาวเจ้าเมือง

แต่เขากลับจับนางมาเพียงเพื่อความสะใจ

เพียงร้องหาความปรานีก็ต้องตอบแทนด้วยความพึงพอใจที่ทั้งดุดันอึดถึกทนโยกได้ทั้งคืนไม่มีแผ่ว

แล้วสตรีบอบบางเช่นนางจะไหวได้อย่างไร

------------------------------

เรื่องนี้นางเอกของเราเป็นบุตรสาวเจ้าเมืองที่ถูกบิดาทอดทิ้ง หายหนีออกไปตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่มีใครรู้เห็น

โดยทิ้งเพียงบ่าวรับใช้ไร้ฝีมือ กับสาวใช้ไม่กี่คนเอาไว้ให้เหล่าทหารได้สังหารและลงมือข่มเหงอย่างสาแก่ใจ

นางจึงจำต้องใช้ความอ่อนหวานร้องหาความปรานีจากแม่ทัพใหญ่เพื่อเอาตัวรอด

แม้จะโดนย่ำยีและต้องตอบแทนด้วยความพึงพอใจของเขาที่ทั้งดุดันอึดถึกทนโยกได้ทั้งคืนไม่มีแผ่ว

--------------------------------

ตัวอย่างบางช่วงบางตอน

เล็บทั้งห้าถูกจิกลงไปบนแขนแกร่งขณะพยายามผ่อนลมหายใจเพื่อคลายความเจ็บ

แต่แม่ทัพผู้แข็งแกร่งหนังหนาหรือจะแยแสรอยเล็บเล็กน้อยนั่น

“เจ็บหรือ ดีสิ ยิ่งเจ็บก็ควรร้องให้ดัง ดังอีก ดังให้ทุกคนได้ยินว่ายามนี้บุตรสาวของเจ้าเมืองกำลังโดนข้าสอดใส่ทะลุทะลวงอย่างไร"

แนะนำตัวละคร

เสิ่นเยว่ชิง บุตรสาวเจ้าเมืองหน้าด่านแคว้นเหยา

อวี้หยุน แม่ทัพแคว้นหยาง

เสี่ยวฉี สาวใช้ของเสิ่นเยว่ชิง

หยางจ้าน อ๋องเก้าแห่งแคว้นหยาง