แนะนำตัวละคร
"แม่ทัพเจ้าขาโปรดปรานีข้าด้วย"
โดยแม่นางว่างจิงจิง
นางเป็นถึงบุตรสาวเจ้าเมือง
แต่เขากลับจับนางมาเพียงเพื่อความสะใจ
เพียงร้องหาความปรานีก็ต้องตอบแทนด้วยความพึงพอใจที่ทั้งดุดันอึดถึกทนโยกได้ทั้งคืนไม่มีแผ่ว
แล้วสตรีบอบบางเช่นนางจะไหวได้อย่างไร
------------------------------
เรื่องนี้นางเอกของเราเป็นบุตรสาวเจ้าเมืองที่ถูกบิดาทอดทิ้ง หายหนีออกไปตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่มีใครรู้เห็น
โดยทิ้งเพียงบ่าวรับใช้ไร้ฝีมือ กับสาวใช้ไม่กี่คนเอาไว้ให้เหล่าทหารได้สังหารและลงมือข่มเหงอย่างสาแก่ใจ
นางจึงจำต้องใช้ความอ่อนหวานร้องหาความปรานีจากแม่ทัพใหญ่เพื่อเอาตัวรอด
แม้จะโดนย่ำยีและต้องตอบแทนด้วยความพึงพอใจของเขาที่ทั้งดุดันอึดถึกทนโยกได้ทั้งคืนไม่มีแผ่ว
--------------------------------
ตัวอย่างบางช่วงบางตอน
เล็บทั้งห้าถูกจิกลงไปบนแขนแกร่งขณะพยายามผ่อนลมหายใจเพื่อคลายความเจ็บ
แต่แม่ทัพผู้แข็งแกร่งหนังหนาหรือจะแยแสรอยเล็บเล็กน้อยนั่น
“เจ็บหรือ ดีสิ ยิ่งเจ็บก็ควรร้องให้ดัง ดังอีก ดังให้ทุกคนได้ยินว่ายามนี้บุตรสาวของเจ้าเมืองกำลังโดนข้าสอดใส่ทะลุทะลวงอย่างไร"
แนะนำตัวละคร
เสิ่นเยว่ชิง บุตรสาวเจ้าเมืองหน้าด่านแคว้นเหยา
อวี้หยุน แม่ทัพแคว้นหยาง
เสี่ยวฉี สาวใช้ของเสิ่นเยว่ชิง
หยางจ้าน อ๋องเก้าแห่งแคว้นหยาง
