แต้มบุญหนุนรัก

วาริ

บท

ตั้งค่า

บทที่ 2 จับสายลับ ช่วยพี่ทหาร

[ผูกมัดระบบแต้มบุญสำเร็จ!]

จู่ ๆ ในหัวของลู่อวิ๋นเซียงก็ปรากฏหน้าจออินเตอร์เฟซปริศนาขึ้นมา มันคือ ‘ระบบแต้มบุญ’ นั่นเอง

ในร้านค้าของระบบมีทุกอย่างที่ต้องการ!

เสื้อผ้า ของใช้ในชีวิตประจำวัน ขนม ของเล่น...

ผัก ผลไม้ ผลิตภัณฑ์นม เนื้อสัตว์ อาหารทะเล...

ดวงตาของลู่อวิ๋นเซียงเป็นประกายทันที!

หลังชื่ออาหารเหล่านี้ยังมีค่าพลังปราณระบุไว้ด้วย

กินแล้วดีต่อร่างกาย! มีสรรพคุณช่วยบำรุงและยืดอายุขัย!

เธอตื่นเต้นดีใจจนเนื้อเต้น ขอแค่มีแต้มบุญ ก็สามารถแลกของพวกนี้ได้ทั้งหมด

“แล้วจะสะสมแต้มบุญยังไง?”

[ติ๊ง! ตรวจพบสายลับในบริเวณใกล้เคียง โฮสต์โปรดจับสายลับเพื่อปกป้องความลับของชาติ!]

ลู่อวิ๋นเซียงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

สายลับเนี่ยนะ?!

เธอหลงนึกว่าการสะสมแต้มบุญคือการทำความดีทั่วไปเสียอีก ใครจะคิดว่าจะต้องมาเล่นใหญ่ขนาดนี้?

ระบบแต้มบุญส่งเสียงเร่งเร้า

[ที่ตรอกข้างหน้า เร็วเข้า! ไปจับสายลับสะสมแต้มบุญกันเถอะ!]

ลู่อวิ๋นเซียงขมวดคิ้วมุ่น “จะให้ฉันไปยังไง? ฝ่ายนั้นเป็นถึงสายลับนะ! ไม่ได้การล่ะ ฉันต้องไปหาคนมาช่วย!”

ลู่อวิ๋นเซียงไม่ใช่คนโง่ เธอเป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็ก ๆ จะให้ไปสู้กับสายลับมืออาชีพเนี่ยนะ?

นั่นมันเอาไข่ไปกระทบหินชัด ๆ! เธออยากได้แต้มก็จริง แต่ของแบบนี้มันต้องใช้สมอง!

[รีบไปเร็วเข้า สายลับกำลังจะหนีแล้ว ถ้าพลาดครั้งนี้จะจับเขาไม่ได้อีกเลย]

[ในร้านค้ามี ‘แพ็กเกจของขวัญมือใหม่’ ที่จะช่วยให้โฮสต์โกงความตายได้หนึ่งครั้ง!]

ลู่อวิ๋นเซียงรีบเปิดดูในร้านค้า และพบแพ็กเกจของขวัญมือใหม่จริง ๆ เธอรีบกดเปิดมันทันที

ของขวัญชิ้นที่ 1: [กายาอมตะ 1 ครั้ง (มีผล 5 นาที ยังไม่ได้ใช้งาน) ]

เมื่อใช้งานภายใน 5 นาที เธอจะเป็นอมตะ ร่างกายจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าเพชร ฟันแทงไม่เข้า! แถมยังมาพร้อมกับทักษะพละกำลังมหาศาล!

ของขวัญชิ้นที่ 2: [บัฟนำโชค 1 ครั้ง (ใช้ได้ในทุกสถานการณ์ ค่าโชคดี +99 ยังไม่ได้ใช้งาน) ]

หากวันหน้าเธอเจอเรื่องลำบากและต้องการดวง สามารถใช้สิ่งนี้เพื่อให้สมปรารถนาได้!

ของขวัญชิ้นที่ 3: [❤ (ใช้งานอัตโนมัติแล้ว) ]

มันคือสัญลักษณ์รูปหัวใจ...แถมยังถูกใช้งานไปแล้วด้วย?

คืออะไรกันแน่เนี่ย?

แต่ตอนนี้ไม่มีเวลามาสงสัยแล้ว เธอได้ยินเสียงการต่อสู้ดังก้องมาจากในซอยลึก เสียงหมัดปะทะเนื้อนั้นรุนแรงและดุเดือดมาก

ลึกเข้าไปในซอยที่เงียบสงัด การต่อสู้อันดุเดือดกำลังดำเนินอยู่ มีคนสามคนที่ฝีมือไม่ธรรมดากำลังตะลุมบอนกัน

สองคนในนั้นมีสัญลักษณ์ [สายลับ] ลอยอยู่เหนือหัวอย่างชัดเจน ส่วนอีกคนมีสัญลักษณ์ [คนดี]

‘คนดี’ กำลังตกอยู่ในวงล้อมของสายลับสองคนเพียงลำพัง

เขาเบี่ยงตัวหลบหมัดอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะตวัดเท้าเตะใส่สายลับคนหนึ่ง

สายลับคนนั้นเอี้ยวตัวหลบได้ทันควันพร้อมออกหมัดสวน ‘คนดี’ ก้มตัวหลบแล้วพุ่งเข้ากระแทกจนสายลับอีกคนเสียหลัก

‘คนดี’ อาศัยจังหวะนี้รุกไล่ ออกหมัดต่อเนื่องราวกับพายุคลั่ง

อย่างไรก็ตาม พวกสายลับก็ไม่ใช่กระจอก พวกมันประสานงานกันได้อย่างยอดเยี่ยมและมีท่าทางที่อำมหิต ทำให้เขายังไม่สามารถสลัดหลุดออกไปได้

ยิ่งไปกว่านั้น ที่หน้าท้องของ ‘คนดี’ มีเลือดไหลชุ่มโชก และยังมีด้ามมีดปักคาอยู่ตรงนั้นด้วย!

ลู่อวิ๋นเซียงแอบตกใจ ‘คนดี’ ถูกแทงขนาดนี้ แต่ยังสามารถสู้กับสายลับมืออาชีพสองคนได้สูสีขนาดนี้เชียวหรือ?

พลังใจนี้...ความมุ่งมั่นนี้!

ทหาร! คนดีคนนี้ต้องเป็นทหารแน่นอน!

มีเพียงทหารเท่านั้นที่มีจิตใจแกร่งดั่งเหล็กกล้า!

ลู่อวิ๋นเซียงรู้สึกเลื่อมใสขึ้นมาทันที เธอมีความเคารพและชื่นชมในตัวทหารเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

จังหวะนั้นเอง สายลับคนหนึ่งสบโอกาส ชกเข้าที่หน้าท้องของ ‘คนดี’ เต็มแรง ส่งผลให้มีดที่ปักอยู่นั้นฝังลึกเข้าไปในร่างกายยิ่งกว่าเดิม

‘คนดี’ เซถอยหลังไปหลายก้าว เลือดไหลซึมออกมาจากมุมปาก

สถานการณ์เริ่มวิกฤต ‘จี้หมิงจิ่ง’ ได้รับบาดเจ็บสาหัส

เหตุผลที่เขาตกที่นั่งลำบากขนาดนี้ เป็นเพราะหนึ่งในสองสายลับนี้คือคนของเขาเอง!

มันมีหนอนบ่อนไส้!

“จี้หมิงจิ่ง ผู้พันที่อายุน้อยที่สุดในกองทัพ วันนี้แกต้องตายที่นี่!”

ลู่อวิ๋นเซียงไม่รอช้า รีบกดใช้งาน ‘กายาอมตะ’ ทันที

[กำลังใช้งานกายาอมตะ เริ่มนับถอยหลัง...]

หลังใช้งาน เธอลองหยิกต้นขาตัวเองแรง ๆ

เยี่ยมมาก! แข็งยังกับคอนกรีตเสริมเหล็ก ทั้งแกร่งทั้งดุดัน!

เธอก้มหน้าลง แล้วพุ่งตัวออกไปเหมือนกระทิงคลั่ง

“ย้ากก!”

การปรากฏตัวของลู่อวิ๋นเซียงนั้นกะทันหันและมุทะลุมาก

เธอสู้ไม่เป็น ไม่มีเทคนิคใด ๆ มีเพียงแรงกระทิงล้วน ๆ

ตอนแรกสายลับทั้งสองคนพอได้ยินเสียงคนพุ่งมาก็พากันตึงเครียด นึกว่าเป็นพวกพ้องของจี้หมิงจิ่งตามมาช่วย

แต่ปรากฏว่าเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่ง

ท่าทางการพุ่งเข้ามานั้น ดูยังไงก็แค่ผู้หญิงธรรมดาที่อ่อนแอ

สายลับคนหนึ่งบอกกับอีกคน “จัดการยัยนั่นซะ”

พวกมันไม่คิดจะปรานีเพียงเพราะเห็นว่าเธอเป็นผู้หญิง ในเมื่อกล้าโผล่มาตอนนี้ ก็เท่ากับรนหาที่ตาย

สายลับคนหนึ่งชักมีดสั้นออกมาจากเอว แล้วแทงไปที่ลำคอของลู่อวิ๋นเซียงทันที!

จี้หมิงจิ่งตะโกนสุดเสียง “ระวัง! หนีไป!”

เขาบาดเจ็บหนักเกินกว่าจะปลีกตัวไปช่วยเธอได้ ทำได้เพียงมองดูมีดที่คมกริบนั้นพุ่งเข้าใส่ลำคออันบอบบางของหญิงสาว

เคร้ง!

เสียงราวกับโลหะปะทะกัน มีดถูกดีดกระเด็นออกไป

ราวกับว่าสิ่งที่มันแทงลงไปไม่ใช่ผิวหนังเนียนละเอียด แต่เป็นกำแพงเหล็กกล้า

“ย้าก! ย้าก! ย้าก!”

ลู่อวิ๋นเซียงใช้หัวของเธอโหม่งเข้าที่หน้าอกของสายลับคนนั้นเต็มแรง ทันใดนั้น ร่างของสายลับก็ปลิวละลิ่วไปด้วยพละกำลังมหาศาลจากร่างกายที่แข็งแกร่งดุจเพชร

โครม!

ร่างของสายลับกระแทกเข้ากับกำแพงจนยุบตัวลงไป ฝังติดอยู่กับผนังจนแทบจะแกะไม่ออก

ภาพที่เหนือธรรมชาติประหลาดล้ำนี้ ทำเอาทั้งจี้หมิงจิ่งและสายลับอีกคนที่เหลืออึ้งจนพูดไม่ออก

จี้หมิงจิ่งแม้จะเป็นคนนิ่งสุขุม แต่เขาก็รีบตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว

เขาตระหนักได้ทันทีว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา เขาเข้าล็อกตัวสายลับที่เหลืออยู่ไว้แน่น แล้วตะโกนบอกลู่อวิ๋นเซียง “ยังมีอีกคนตรงนี้ โหม่งมันเลย!”

“ย้ากก! ฉันโหม่งเอง! ตายซะเถอะเจ้าพวกบ้า!”

ลู่อวิ๋นเซียงกลายเป็นอาวุธที่ใช้งานง่ายมาก สั่งให้ไปทางไหนเธอก็พุ่งไปทางนั้น

เธอใช้หัวโหม่งซ้ำอีกครั้ง ส่งผลให้สายลับอีกคนลอยไปติดแหง็กอยู่บนกำแพงคู่กัน

เจ็บ! สายลับทั้งสองคนเจ็บจนตัวสั่นเทิ้ม

ความเจ็บปวดลามไปถึงกระดูกที่แตกละเอียดไปทั้งร่าง ก่อนจะหมดสติไปทั้งที่ยังฝังอยู่ในกำแพงนั้นเอง

ในขณะที่ร่างสูงใหญ่ของจี้หมิงจิ่งหมดแรงและทรุดตัวลงนั่งกับพื้น

เลือดไหลโชกจนชุ่มหน้าท้องของเขาไปหมด