บทที่ 8 สองต่อสอง

พิชชี่

“พีช อย่าบอกนะว่าแกนอนไม่หลับเหมือนกัน” ฉันตื่นนอนลงมาข้างล่างเจอเนวี่กับแด๊ดดี้อยู่ห้องโถงกำลังส่งสายตามองทางฉัน ฉันใส่ชุดนอนโนบราเนื้อผ้าบางแนบผิวเลยฉันยกมือขึ้นปิดหน้าอกพลางทำเป็นเกาคอไม่คิดว่าแด๊ดดี้จะอยู่ด้วยเห็นปกติเขาไม่ค่อยจะลงมาเช้าขนาดนี้

“เปล่า ฉันตื่นเช้าทุกวัน” ไม่บอกหรอกค่ะว่าเมื่อคืนกว่าฉันจะนอนหลับได้ปาไปตีสอง หลับตาทีไรภาพที่เขาจูบฉันเข้ามาในหัวสมองถ้าตอนนั้นเนวี่ไม่เคาะประตูเข้ามาไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นยอมรับว่าการจูบของเขาทำให้เคลิ้มไปเลย

“นั้นสิฉันก็ลืมไปเลย พีชวันนี้ฉันจะออกไปธุระข้างนอกแกอยู่บ้านคนเดียวได้ใช่ไหม” ธุระข้างนอกหรอแบบนี้เนวี่ก็ทิ้งฉันให้อยู่บ้านคนเดียวนะสิ บ้านใหญ่โตอยู่คนเดียวฉันจะไม่หลอนไปเองใช่ไหมพอดีฉันดูหนังผีเยอะเลยไม่ชอบบ้านใหญ่

“ก็อยู่ได้ แต่ฉันขอไปอยู่กับพี่ๆแม่บ้านที่เรือนหลังบ้านนะ” หาเพื่อนคุยแก้เหงาไม่อยากอยู่ในบ้านคนเดียว ใจจริงฉันอยากออกไปอยู่ที่อื่นแล้วค่ะถ้าไม่โดนเนวี่คนสวยขู่ไว้ นางบอกว่าถ้าไม่อยู่บ้านนางจะงอนฉันและยังไม่มีวันอภัย แบบนี้ก็แย่เลยสิคะฉันเลยรับปากว่าจะอยู่ก่อนถ้าได้งานที่อื่นจะย้ายออกไป

“ตามใจแกเลย งั้นฉันขึ้นไปอาบน้ำละ” เนวี่เดินขึ้นไปข้างบนทิ้งให้ฉันอยู่กับแด๊ดดี้ให้ห้องโถงกว้างใหญ่ บ้านนี้จะไม่มีแม่บ้านมาเดินป้วนเปี้ยนจะมาแค่ตอนทำความสะอาดเท่านั้นบ้านจึงเงียบสงบจนบางทีเหมือนบ้านร้าง

“นั่งลงสิ จะยืนค้ำหัวฉันอีกนานไหม” ปากร้ายไม่อยากนั่งเลยจริงๆแต่จำใจนั่งก็ได้ค่ะ เจ้าบ้านชวนนั่งเราก็นั่ง

“แด๊ดดี้ไม่ไปทำงานหรอคะ” ฉันถามเขาไม่รู้จะถามอะไรออกไปเหมือนกัน เรื่องที่เขาจูบฉันเข้ามาอีกครั้งเมื่อมองไปยังปากหนาที่ขยับเวลาพูด

“ไม่” เขาตอบออกมาสั้นๆ วันหยุดหรอคะแต่วันนี้ไม่ใช่วันหยุดสุดสัปดาห์ ฉันฉุกคิดเผลอเอามือออกจากจากบังหน้าอกให้พ้นสายตาของเขา

“ไม่ต้องปิดหรอก ฉันเคยดูมาแล้ว” ฉันมองตาขวางใส่ เขาอ่านหนังสือต่ออย่างไม่สนใจถึงเคยดูแต่ใช่ว่าจะให้เขาดูอีก

.

“เป็นไงชุดนี้สวยไหม” เนวี่ลงมาข้างล่างเอ่ยถามขึ้นมาหมุนตัวให้ฉันดู จะบอกว่ายังไงดีคือไม่ว่าเนวี่จะแต่งยังไงเธอก็สวยอยู่แล้วบางวันสวยแซ่บบางวันก็สวยหวาน

“สวยที่สุดเลยค่ะคุณหนูเนวี่ ว่าแต่นัดกับเพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชาย” แต่งตัวสวยขนาดนี้เพื่อนผู้ชายคนนั้นแน่นอน ปกติไม่ค่อยจะเก็บรายละเอียดของการแต่งตัวมากขนาดนี้

“แล้วแกว่าไงล่ะ” ฉีกยิ้มหวานแก้เขิน อ่า นี่ต้องเป็นการออกเดทไปในตัวใช่ไหมไม่เบาเลยนะคะเพื่อน

“แด๊ดดี้คะ วันนี้เนวี่อาจจะกลับดึกหน่อย” เนวี่บอกกับแด๊ดดี้ของเธอ แด๊ดดี้พยักหน้ารับรู้เขาใจกว้างมากอ่ะนึกว่าจะเหมือนพ่อคนอื่นๆที่กำชับห้ามให้ลูกกลับดึกมีบางทีไม่ให้ออกไปไหนเลย

“ขอให้โชคดีนะคะ” ฉันบอกกับเนวี่ เหมือนแม่อวยพรให้ลูกเลยนะคะประมาณว่าลูกพึ่งแต่งงานแล้วต้องไปอยู่บ้านสามี เนวี่หมุนตัวเดินออกไปจากบ้านขับรถคู่ใจของเธอ