บทที่ 4 ห้วงภวังค์

ตู๊ดดดดดด...

คลิก ~~

“ว่าไงคะที่รัก ~~ มีอะไรจะให้เพื่อนคนนี้ช่วยเหลือดีค่ะ” (^-^)

ยัยดาด้าเพื่อนสาวที่สนิทที่สุดของฉันกรอกคำพูดหลังจากกดรับสาย

“คริคริ...รู้ดีจังเลยนะ” (^-^) ฉันหัวเราะให้กับความร่าเริงของเพื่อนสาว ก่อนจะอดแซวไม่ได้

“แน่นอนซิจ๊ะ ฉันเป็นเพื่อนสาวที่สนิทที่สุดในโลกของเธอนะ คริคริ” (^-^) ดาด้าตอบกลับอย่างอารมณ์ดี

“จ้าาาาา ยกให้เป็นที่หนึ่งเลย” (^-^) ส่วนฉันที่ตอบกลับไปอย่างไม่เกินจริง เพราะฉันยกให้เพื่อนคนนี้เป็นเพื่อนที่ทั้งสนิทและไว้ใจอันดับหนึ่ง

“อ่ะจ๊ะ อ่ะจ๊ะ เอาพอหอมปากหอมคอเนอะ ฉันยังไม่อยากลอยออกไปนอกหน้าต่างเพราะโดนเธอที่นู่น บอกความต้องการมาเลยจ้ะว่าต้องการให้ฉันช่วยอะไร” ดาด้าถามด้วยน้ำเสียงซุกซนเหมือนกับว่าตัวเธอนั้นรู้ดีว่าคำขอนี้สักวันต้องมาถึง

“อ่ะ...เออ...”

“ติดอ่างขึ้นมาเชียว...คริคริ”