บทนำ ๑

บทนำ

อุณหภูมิในห้องไม่ได้ร้อนเลยสักนิด กลับเย็นฉ่ำจนเหมือนอยู่ขั้วโลกแต่น่าแปลกที่สองร่างซึ่งกำลังสอดประสานกันมีเหงื่อออกตามร่างกาย ผิวขาวนวลสว่างแข่งกับแสงไฟที่อยู่บนเพดาน หล่อนแอ่นบั้นท้ายเพื่อรองรับการกระแทกกระทั้นที่เร็วจนได้ยินเสียงกระทบดังก้องไปทั่วห้อง

สองมือยันเบาะนุ่มเอาไว้ขณะที่กระตุกกายและแอ่นสะโพกรับความแข็งขืนซึ่งสอดเข้ามาในช่องทางอุ่น แขนเรียวถูกเขาคว้าไปจับเอาไว้เพื่อหาหลักยึดก่อนจะเลื่อนมากุมทรวงอกหยุ่นทั้งสองข้างพร้อมเด้งเข้าหาเธอแทบไม่ได้หยุด

โน้มใบหน้าลงจูบที่ท้ายทอยก่อนฝากรอยเอาไว้โดยเจ้าของร่างไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำ ปากหยักแสยะยิ้มแล้วเอนกายนอนลงบนเตียง ยกเอวคอดขึ้นมานั่งบนตักโดยช่องทางยังคงสอดประสานเชื่อมกันไม่ห่าง เธอรู้ทันทีว่าเขาอยากเปลี่ยนท่าจึงทำตามไม่อิดออด เอนกายเล็กน้อยเพื่อใช้มือยันเบาะเอาไว้แล้วอ้าขาออกเพื่อยันเตียงเอาไว้เช่นเดียวกัน

เขาสวนความเป็นชายเข้าไปโดยมีเธอเด้งรับแรงกระแทกพร้อมเสียงครางหวาน แต่ท่านี้เหมือนจะไม่สะใจคนตัวโตเท่าไหร่ ใช้เวลาไม่นานเขาก็เลือกจะเปลี่ยนให้เธอมานอนคว่ำแล้วตนเองเป็นคนอยู่ด้านบนแทน จัดการรุกล้ำความสาวเข้าไปไม่ยั้งแรงเลยสักนิด เอื้อมไปบีบเคล้นดอกบัวคู่งามจนเป็นรอยมือทั้งสองข้าง

ก่อนที่น้ำสีขุ่นจะไหลออกมาโดยมีถุงสีใสกางกั้นเอาไว้ไม่ให้มันเข้าไปในช่องทางแคบ เขาถอนกายออกรวดเร็วพร้อมกับถอดถุงยางอนามัยออกก่อนทิ้งลงบนพื้นอย่างไม่สนใจ หยิบชิ้นใหม่ขึ้นมาแกะโดยที่ร่างแบบบางนอนหายใจหอบด้วยความเหนื่อย ดวงตากลมปิดสนิทคล้ายว่าจะหลับแต่ไม่นานเธอก็ถูกพลิกให้นอนหงาย

ราตรีนี้ยังอีกยาวไกล สำหรับเขาแล้วแค่ครั้งเดียวเหมือนจะไม่เพียงพอต่อความต้องการ หล่อนต้องรองรับอารมณ์ปรารถนาของอีกฝ่ายกว่าค่อนคืน กว่าจะถูกปล่อยให้เป็นอิสระแล้วไปล้างเนื้อตัวให้สะอาด ค่อยกลับมานอนบนเตียงอีกครั้งพร้อมกับสวมเสื้อยืดตัวโคร่งที่ไม่ใช่ของตัวเอง หยิบเสื้อของชายหนุ่มมาใช้ด้วยความเคยชิน

“บอกให้ไปสูบข้างนอก” ยืนกอดอกมองคนที่นั่งสูบบุหรี่อยู่บนเตียงด้วยแววตาขุ่นมัว เธอใช้มือปัดควันออกพร้อมอาการที่บ่งบอกว่าไม่ชอบการกระทำของคนตรงหน้า แต่เขากลับปล่อยควันขาวลอยฟุ้งอยู่ในอากาศไม่ยอมทำตามความต้องการของหล่อน เลือกจะลุกจากเตียงแล้วเดินเข้ามาหาคนที่อาบน้ำจนเนื้อตัวหอม

หันไปมองนาฬิกาที่ติดข้างฝาผนังก็พบว่าเพิ่งสองทุ่มเท่านั้นเอง เข้าห้องมาตั้งแต่ฟ้ายังไม่มืดจนตอนนี้ด้านนอกท้องฟ้าถูกทาด้วยสีดำแล้ว ลืมวันลืมคืนเพราะมัวแต่เมามายกับของขาวตรงหน้า ตอนนี้ก็แกล้งหล่อนด้วยการสูบบุหรี่ในห้องทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ชอบ

แต่เขาดันชอบตอนหญิงสาวบ่นนี่น่า เหมือนแมวน้อยที่พยายามจะขู่ทั้งที่ตัวเองแสนจะน่ารัก...

“ทำไม”

“เหม็น ไม่ชอบ” ผลักเขาออกห่างกลัวกลิ่นติด แต่สิ่งที่ชายหนุ่มทำคือดึงหล่อนเข้าไปจูบจนปากที่เคยมีกลิ่นหอมของมินต์ถูกกลบด้วยความฉุนจากมวนควัน แล้วเขาไม่เคยหยุดแค่จูบภายนอกกลับพยายามดันลิ้นเข้ามากวาดทั่วโพรงปากหวาน เกี่ยวกระหวัดลิ้นจนรับรู้ถึงกลิ่นมินต์จากยาสีฟันทำให้รู้สึกสดชื่นไปด้วย

ดีจังเลย...ไม่ต้องแปรงฟันก็เหมือนได้แปรงฟันแล้ว

“สาม!” สุดท้ายเขาก็ยอมปล่อยเธอเป็นอิสระ ทำให้ร่างบางรีบตะโกนแล้วชกเข้าที่อกกว้างเต็มแรง ใบหน้าหวานแดงก่ำด้วยความโกรธที่ถูกล่อลวงจนเกือบเคลิ้มไปด้วย แต่ที่ทำให้หงุดหงิดคือเธอต้องไปแปรงฟันใหม่อีกรอบเพราะกลิ่นจากบุหรี่ยังติดจมูกอยู่เลย

“โอ๊ย เจ็บ” แสร้งทำทีโอดครวญแม้ว่ามันจะไม่ได้เจ็บมากมายขนาดนั้น

“สมน้ำหน้า กวนประสาท” พูดจบก็เดินเข้าห้องน้ำอีกรอบ ส่วนเขาก็หลีกตัวไประเบียงก่อนสูบบุหรี่มองควันขาวลอยฟุ้งบนฟ้าด้วยอารมณ์หลากหลาย กระทั่งได้ยินเสียงประตูห้องน้ำถูกเปิดออกจึงทิ้งแท่งบุหรี่ลงในฐานกระถางต้นไม้ ซึ่งตอนนี้มีแต่บุหรี่ที่ถูกดับสนิทของเขาวางไว้เป็นกอง

สงสัยคงต้องเก็บไปทิ้งถังขยะหน่อยแล้วก่อนที่หญิงสาวจะพบแล้วด่าไม่เว้นช่องไฟ ใช่ว่าตนจะแคร์กลัวเสียเมื่อไหร่เพียงแค่ขี้เกียจฟังเสียงบ่นเรื่องไม่เป็นเรื่องก็เท่านั้น

สวมเพียงกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวเข้าห้องน้ำ อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าโดยใส่แค่กางเกงวอร์มปล่อยท่อนบนเปลือยเปล่า ออกกำลังกายมาหนักก็ต้องโชว์ของดีสักหน่อย ก้อนทั้งหกบนหน้าท้องบ่งบอกเป็นอย่างดีว่าเขาดูแลร่างกายดีแค่ไหน

“หิวว่ะ ทำไรให้กินหน่อย” เห็นว่าหล่อนกำลังเปิดตู้เย็นเหมือนหาของกินจึงได้เดินเข้าไปบอก

คอนโดมิเนียมขนาดสามสิบตารางเมตรถูกจัดส่วนไว้อย่างดี ห้องครัวแยกเป็นแบบปิดกันไม่ให้กลิ่นฟุ้งตลบอบอวนไปทั่วห้อง ร่างหนายืนพิงบานประตูก่อนมองคนตัวเล็กที่สวมเสื้อยืดตัวใหญ่ของเขาจนยาวมาทับกางเกงขาสั้น เปิดเผยเรียวขาสวยซึ่งมีรอยสีกุหลาบที่ตนฝากเอาไว้ แต่เหมือนเจ้าตัวจะไม่เห็น

เริ่มปวดหนึบที่แก่นกายแต่ก็ต้องอดทนเอาไว้ เพิ่งผ่านการร่วมเซ็กส์เมื่อชั่วโมงก่อนยังไม่หายเหนื่อย ไม่อยากรีดน้ำออกมาอีกรอบ ต้องเพื่อเอาอาหารลงท้องก่อน

“มีแต่มาม่า” หันไปบอกก่อนหยิบเนื้อหมูกับไข่และผักออกมา เธอคร้านจะหุงข้าวจึงคิดจะทำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป แม้จะรู้ว่าคนรักสุขภาพอาจจะไม่กินก็ตาม

ยังนึกสงสัยว่าเขารักสุขภาพแล้วไปดื่มทำไมแทบทุกวัน...

“เอามาม่า” ยอมกินเพราะขี้เกียจให้เธอหาอย่างอื่น เมนูนี้ทำง่ายดีแทบไม่ต้องรอเลยด้วยซ้ำ

เขาเปลี่ยนจากยืนพิงกรอบประตูมานั่งลงที่โต๊ะอาหารในครัวซึ่งตรงข้ามกับโต๊ะทำอาหาร มองเรียวขายาวแสนสวยที่ตนหลงนักหนา มักจะจุมพิตไปทั่วเรือนกายแบบบางพร้อมกับฟังเสียงหวานครางแผ่ว ตอนนี้ก็ไม่อาจละสายตาไปได้จนตัดสินใจเดินเข้ามากอดเธอจากทางด้านหลัง ดูก็รู้ว่าเจ้าตัวไม่ได้สวมชุดชั้นในทั้งด้านบนและล่าง

เข้าทางเขาเลยคราวนี้...

“อย่ากวนได้ไหม แกไม่เห็นหรือไงว่าฉันกำลังทำ...อื้อ สามไม่เล่น!” ต้มน้ำเดือดและใส่ผักลงไปตามด้วยเนื้อ แต่ยังไม่ทันจะทำมากกว่านั้นก็ถูกกอดจากทางด้านหลัง มือหนาสอดเข้ามาในเสื้อยืดตัวใหญ่แล้วบีบเคล้นดอกบัวงามทั้งสองข้างพร้อมกัน เขารู้ดีว่าจุดอ่อนของหล่อนคือที่ใดจึงไม่รอช้าที่จะขยี้ปลายถันจนมันแข็งเป็นไต สร้างความเสียวกระสันให้แก่แม่ครัวจำเป็นจนต้องเผลอครางรับก่อนรีบเม้มปากแน่น

เตือนชายหนุ่มเสียงดังแต่จะผลักเขาออกห่างก็ไม่ได้เพราะอีกฝ่ายกักกันเธอไว้ในอ้อมแขน กอดรัดแน่นราวงูเหลือมจนนึกหงุดหงิดตัวเอง เพียงแค่ถูกเขาแตะนิดหน่อยก็เหมือนจะละลายเป็นขี้ลนไฟไปได้

“ใครบอกว่าเล่น เอาจริงต่างหาก” โน้มหน้ามากระซิบข้างหูแล้วขบเม้มติ่งหูขาวอย่างหมั่นเขี้ยว เธอพยายามเอียงหลบแต่ก็ไม่สามารถหลบไปไหนได้เลย เขายังคงหยอกล้อกับทรวงอกหยุ่นทั้งไซ้ที่ซอกคอขาวซึ่งมีกลิ่นหอมของสบู่ติดกายอีกต่างหาก

ทั้งที่ใช้สบู่ขวดเดียวกันแต่ทำไมของเขาไม่หอมเหมือนหล่อน เหมือนร่างกายของตนเสพติดคนตรงหน้าไปแล้ว

“สาม เพิ่งเอาเมื่อกี้” รับรู้ถึงความแข็งขืนที่ดันด้านหลัง ถอนหายใจอย่างระอารู้ทันทีว่าเขาต้องการอะไร ดวงตากลมมองน้ำในหม้อที่เดือดก็เริ่มชั่งใจว่าควรทำอย่างไรต่อไป

“อยากอีกแล้วว่ะผิง ขออีกรอบไม่ได้เหรอ” ไม่เพียงแค่อ้อนเท่านั้น เขาตัดสินใจปล่อยเธอเป็นอิสระแล้วย่อเข่านั่งลง ก่อนรูดกางเกงขาสั้นที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อยืดตัวใหญ่ออกอย่างรวดเร็ว ไม่ทันที่หล่อนจะคว้ากางเกงของตัวเองไว้ได้ด้วยซ้ำ

จากนั้นลิ้นหนาก็ทำการละเลงไปทั่วขาเรียวสวย ก่อนจะจับเธอให้หันหน้ามาเพื่อลงลิ้นหยอกล้อกับกลีบไม้งามสีอ่อนที่ไม่มีเส้นขนปกคลุม แค่ใช้ลิ้นแหย่เข้าไปเธอก็ตัวงอแล้ว ปากอวบอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นกลั้นไม่ให้เสียงครางหลุดออกไป

“แกเพิ่งจบไปสองรอบ” พยายามเตือนเขาทั้งที่สมองของตัวเองว่างเปล่า มึนเบลอไปหมดไม่สามารถเอ่ยปฏิเสธได้ในทันที

“เออน่า” เขาไม่สนใจสิ่งใดแล้วนอกจากความปรารถนาภายในที่อยากกินคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า ลอกคราบหญิงสาวที่ใส่เสื้อของเขามายั่วกัน แค่เห็นหุ่นสวยก็เตลิดไปหมดถึงแม้ว่าสถานะของพวกเราจะเป็นเพียงเพื่อนกันก็ตาม

แค่เซ็กส์กับเพื่อน...

แค่สนุกชั่วคราวไม่ได้มีความรู้สึกมากกว่านั้นนออกจากความต้องการทางกาย

“มาม่าเอาไง” หาเหตุผลเพื่อหยุดการกระทำแม้ใจกว่าครึ่งของตนจะโอนอ่อนไปแล้วก็ตาม ทั้งถูกจับนมแล้วยังละเลงลิ้นลงบนช่องทางอ่อนไหวใครบ้างจะต้านทานได้ แค่ไม่หลุดเสียงครางให้เขาได้ยินก็เก่งแค่ไหนแล้ว

“ปล่อยมันไว้ก่อน ค่อยกิน...”

“เส้นจะอืด” พยายามห้ามปรามแม้ว่าตอนนี้จะมีแค่ผักกับเนื้อหมูลอยล่องในหม้อก็ตาม