2 เหยื่อค้ำประกัน

“อ๋อ... เป็นน้องสาวบุญธรรมสินะครับ” ตุลธรทวนคำพลางยกยิ้มมุมปาก สายตาคมปลาบกวาดมองใบหน้าหวานที่เริ่มมีสีระเรื่อเพราะความเขินอาย

“ค่ะ... ก็ประมาณนั้น แม่ของเอมมี่แต่งงานกับคุณพ่อพี่แทนค่ะ” หญิงสาวตอบเสียงแผ่ว พยายามหลบสายตาที่เหมือนจะมองทะลุเข้าไปถึงข้างใน

“งั้นเรามาสั่งอาหารกันเลยดีกว่า ไม่ต้องรอไอ้แทนมันหรอก เข้าห้องน้ำนานเป็นชาติขนาดนี้ คงไปสร้างส้วมใหม่อยู่” เขาเอ่ยประชดพลางเลื่อนเมนูอาหารไปตรงหน้าเธอด้วยท่าทีสุภาพแฝงเผด็จ

“น้องเอมมี่สั่งก่อนเลยครับ”

“จะไม่รอพี่แทนกลับมาก่อนจริงๆ เหรอคะ” เอมิกาเริ่มนั่งไม่ติดที่ ความกระวนกระวายฉายชัดบนใบหน้า เธอไม่คิดว่าแผนการของแทนไทจะทิ้งเธอไว้กับผู้ชายที่ดูอันตรายคนนี้ตามลำพัง

“เดี๋ยวก็คงมามั้งครับ...” ยังไม่ทันขาดคำ เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือของตุลธรก็ดังขัดจังหวะ หน้าจอโชว์ชื่อแทนไทเขากดรับสายทันทีทว่ายังไม่ทันได้อ้าปากด่า ปลายสายก็รัวคำพูดออกมาเสียก่อน

“เฮ้ย! ตุล... แกนั่งดื่มกับน้องสาวฉันไปก่อนนะ พอดีฉันมีธุระด่วนว่ะ ต้องขอโทษแกจริงๆ เพื่อน!”

“อะไรของแกวะไอ้แทน ทิ้งน้องสาวไว้แบบนี้ได้ไง น้องแกคงดื่มเป็นเพื่อนฉันทั้งคืนไม่ได้หรอก เดี๋ยวทานข้าวเสร็จฉันจะแวะไปให้ที่บ้านละกัน” ตุลธรขมวดคิ้วมุ่น สัญชาตญาณบางอย่างเริ่มเตือนภัย

“เฮ้ย! ไม่ต้องๆ ฉันย้ายบ้านใหม่แล้ว แกหาบ้านฉันไม่เจอหรอก แค่นี้ก่อนนะเว้ย!”

“จะยากอะไรวะ แกก็ส่งโลเคชั่นมาสิ...เฮ่ย!! เดี๋ยว ไอ้แทน! ไอ้แทน! เฮ่ย! อย่าเพิ่งรีบวาง”

ตู้ดดด ตู๊ดดด!

สายถูกตัดไปอย่างไร้เยื่อใย ตุลธรนิรันดร์นิ่งไปชั่วครู่ สมองอันชาญฉลาดประมวลผลอย่างรวดเร็ว... เงินห้าล้านบาทที่เพื่อนสัญญาจะคืนให้ ก่อนที่เพื่อนรักจะหายตัวไปอย่างกะทันหันโดยทิ้งผู้หญิงสวยหยาดเยิ้มไว้ให้เขา มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่!

ตุลธรลดโทรศัพท์ลง ชำเลืองมองหญิงสาวข้างกายผ่านทางหางตา เอมิกายังคงส่งยิ้มเจื่อนๆ มาให้เขาด้วยท่าทางไร้เดียงสา แต่นั่นกลับทำให้ความโกรธในใจของเขาปะทุขึ้น ตุลธรหันขวับมาจ้องหน้าเธอด้วยสายตาเย็นเยียบที่เปลี่ยนไปเป็นคนละคน

“บอกความจริงมา... เธอเป็นใคร!” เสียงทุ้มตวาดกร้าวสั้นกระชับ จนเอมิกาสะดุ้งสุดตัว

“พะ...พี่ตุล!”

“เลิกเล่นละครได้แล้ว! ไอ้แทนมันจ้างเธอมาเท่าไหร่” เขารุกรานด้วยคำพูดคัดคั้น ขณะที่มือหนากดโทรออกหาแทนไทซ้ำๆ แต่กลับมีเพียงเสียงฝากข้อความอัตโนมัติตอบกลับมา ยิ่งตอกย้ำว่าเขาถูกเพื่อนรักหักหลังเข้าให้แล้ว

“อะไรกันคะ! เอมมี่ไม่เข้าใจ...”

“ไม่เข้าใจงั้นเหรอ” ตุลธรแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม เขาขยับกายเข้าไปนั่งเบียดชิดจนร่างบางแทบจะจมหายไปกับโซฟา แขนแข็งแรงโอบหมับเข้าที่ไหล่มนดูเผินๆ เหมือนคู่รักที่กำลังคลอเคลีย แต่ความจริงคือพันธนาการที่แน่นหนา

เขาก้มลงกระซิบชิดใบหูจนเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าว ก่อนจะแง้มชายเสื้อสูทตัวหรูออก เผยให้เห็นวัตถุสีดำเมี่ยมที่เหน็บอยู่ข้างเอวสอบ มันคืออาวุธปืนร้ายแรงที่สะท้อนแสงไฟในบาร์จนน่ากลัว

“ว้าย!” เอมิกาตาค้าง ลมหายใจสะดุดห้วง ความหวาดกลัวแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลังเมื่อตระหนักได้ว่า ผู้ชายที่เธอนึกว่าแสนดีแท้จริงแล้วคือมัจจุราชในคราบเทพบุตรชัดๆ!

“ในเมื่อพี่ชายเธอเบี้ยวหนี้ห้าล้าน เธอก็ต้องอยู่จนกว่ามันจะโผล่หัวมา!”