#4 น้ำพุร้อนกับเสี่ยอิฐ

"หืม....."

นัยน์ตาคมมองแผ่นหลังคุ้นตา ก่อนจะยกยิ้มเล็กน้อย เรียวขายาวก้าวไปนั่งลงบนโซฟาตรงข้ามร่างเล็กที่นั่งยิ้มรออยู่

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ"

ตาคมไล่มองคนตรงหน้าในชุดนักศึกษารัดรูปก่อนจะยกยิ้ม

"มาหาฉันหรอ"

ยี่หวาพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนมือเล็กจะยื่นโทรศัพท์ไปตรงหน้าเสี่ยอิฐด้วยรอยยิ้ม

"หวาขอไอจีหน่อยสิคะ จะได้ติดต่อเสี่ยสะดวกๆ"

คิ้วหนาเลิกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะทวนประโยคไม่คุ้นหูจากริมฝีปากสวยของคนตัวเล็กอีกครั้ง

"ไอจี?"

"อย่าบอกนะคะว่าเสี่ยไม่รู้จัก"

เสี่ยอิฐส่ายหน้าไปมา ก่อนยี่หวาจะถอนหายใจ

"ไม่เป็นไรค่ะ ขอเบอร์ก็ได้ค่ะ"

ริมฝีปากหนายิ้มขำ ก่อนจะรับมือถือเครื่องหรูมาพิมพ์เบอร์โทรศัพท์ตนเองลงไป

"เด็กสมัยใหม่อย่างเธอ ไม่จำเป็นต้องมาปรับตัวหาคนแก่อย่างฉันหรอกนะ"

ยี่หวายิ้ม ก่อนจะกดยุกๆ ยิกๆ และยืนขึ้นเต็มความสูง

"จำเป็นสิคะ อนาคตถ้าหวาได้เป็นเมียเสี่ยจริงๆ เราจะได้ปรับตัวเข้าหากันได้ไงคะ"

มือเล็กล้วงเอาซองสีน้ำตาลใบเล็กก่อนจะยื่นให้มือหนาด้วยรอยยิ้ม

"ดูตอนอยู่ในห้องคนเดียวนะคะ ถือว่าเป็นของขวัญจากว่าที่เมีย หวาไปเรียนก่อนนะคะ"

ว่าจบร่างเล็กก็เดินสาวเท้าออกไปอย่างอารมณ์ดี ตาคมมองซองสีน้ำตาลในมือเล็กน้อย ก่อนจะหยิบกาแฟขึ้นจิบเบาๆ

"เล่นอะไรแผลงๆแน่ๆ"

เมื่ออยู่บนห้องแล้ว อิฐก็ได้ค่อยๆเปิดซองสีน้ำตาลช้าๆ ปากก็บ่นเด็กหัวรั้นเบาๆ มือหนาค่อยๆ จับแผ่นภาพหลายแผ่นออกมาช้าๆ แต่ก็ต้องนิ่งค้างเมื่อสายตาหนาปะทะเข้ากับรูปภาพของแม่เด็กแก่เเดดเข้าเต็มเปา

"นี่มันรูปบ้าอะไรกันเนี่ย...."

ตาคมไล่มองรูปหลากหลายอิริยาบถพลางคิ้วหนาก็ขมวดเข้าหากันเบาๆ

"ทำกับข้าว แทงสนุ๊ก อ่านหนังสือ ดูแข่งรถ ไหว้น้ำ"

เสี่ยยกมือขึ้นนวดขมับ ก่อนจะวางรูปทั้งหมดลงบนโต๊ะ

ติ้ง!

เมื่อหนาเปิดข้อความขึ้นอ่าน ก่อนจะยกยิ้ม นึกขันอยู่ในใจ

"หวาทำได้ทุกอย่างจริงๆนะคะ ถ้าเสี่ยอยากไปทำอะไร บอกหวาได้ หวาจะเป็นเมียที่เพรียบพร้อมและดูแลเสียไม่ให้ขาดตกบกพร่องเลยค่ะ"

แอปพลิเคชั่นไลน์ปิดลง พร้อมๆกับที่เสี่ยอิฐนั่งลงบนโซฟาตัวหรู ริมฝีปากหยักยกยิ้มเมื่อเรื่องสนุกอยู่ดีๆก็ดันวิ่งเข้ามาหาเขาเองซะอย่างนั้น

"เจ้าสัว......จะทำหน้ายังไงเนี่ย หึ"

.

.

.

.

ติ๊ง!

มือหนาหยังโทรศัพท์ขึ้นกวาดสายตามอง ก่อนจะพบว่าเป็นการแจ้งเตือนข้อความไลน์

"หวาพึ่งเลิกเรียน เสี่ยทำอะไรอยู่คะ"

เสี่ยอิฐเลิกคิ้ว มองข้อความและรูเด็กสาวในชุดนักศึกษารัดรูป ใบหน้าเย้ายวนที่เจ้าตัวเซลฟี่และส่งมาให้

"แช่ออนเซ็น"

"ที่ไหนคะ อยาไปแช่ด้วยจัง ได้ไหมคะ"

"ไม่ได้"

"เสี่ยอะ!"

"กลับบ้านไปอ่านหนังสือทำการบ้านเถอะ"

"อยู่กับเสี่ยก็ทำการบ้านได้หนิคะ"

"เพ้อเจ้อ"

เสี่ยอิฐกดส่งข้อความก่อนจะปิดโทรศัพท์ลง นิ้วหนาจับบุหรี่มวลเล็กขึ้นสูบ พลางพ่นควันออกเบาๆ

"นายครับ"

ลูกน้องคนสนิทโค้งหัว ก่อนจะพูดด้วยสีหน้าไม่สู้ดี

"เจ้าสัวเอกราชดักรถส่งของของเราที่เชียงราย ตอนนี้รถส่งของเละไม่เป็นท่าเลยครับ"

มือหนากำเข้าหากันแน่น ก่อนจะพูดเสียงลอดไรฟันจนลูกน้องหนุ่มต้องรีบออกไป

"อย่าให้ถึงตำรวจ ไปเอาของกลับมาให้หมด"

เปลือกตาหนาปิดลงช้าๆ ก่อนจะเอนหัวลงพิงขอบบ่อน้ำพุร้อนหวังให้มันคลายความหงุดหงิดที่แล่นเข้ามาเมื่อครู่ออกไป ผ่านไปสักพัก เปลือกตาหนาก็ต้องค่อยๆเปิดออกเมื่อมีเสียงน้ำในบ่อดังขึ้น

ตาคมมองใบหน้าสวยที่ที่อยู่ไม่ไกล ยี่หวาในผ้าขนหนูผืนสั้นโชว์เนินอกและขาอวบขาว ทำให้คนตัวโตเลิกคิ้ว

"รู้ได้ยังไง ว่าฉันอยู่ที่นี่"

ยี่หวายกยิ้มไม่ตอบคำถามคนตัวโต ร่างเล็กประชิดลำตัวหนากำยำ ก่อนเสียงหวานจะตอบด้วยน้ำเสียงเย้ายวน

"ง่ายซะยิ่งกว่าง่ายอีกค่ะ"

มือเล็กวางลงบนไหล่หนาเปลือยเปล่าก่อนตาเล็กจะวาววับ ค่อยๆ เลื่อนสายตาซุกซนลงมองอกหนาไล่ลงไปยังซิคแพคเป็นลอนที่อยู่ใต้น้ำใส

พรึ่บ!

ยังไม่ทันที่ตาซนจะได้ปะทะเข้ากับความเป็นชายของคนตรงหน้า มือหนาก็เชยคางเล็กขึ้นก่อนจะขยับใบหน้าเข้ามาใกล้จนยี่หวายกยิ้ม มือเล็กเอื้อมไปโอบรอบคอหนาอย่างยั่วยวน

"อายหรอคะ"

ริมฝีปากหยักยิ้มยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะมองใบหน้าของเด็กสาวอย่างยี่หวาในระยะประชิด ใบหน้าจิ้มลิ้มถูกแต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางค์อย่างพอดี ดวงตากลมโตสวย จมูกก็โด่งก็รับกับริมฝีปากอวบสีชมพูวาว

"ง่ายจนเกินไปมันก็ไม่น่าค้นหานะยี่หวา"

ริมฝีปากเล็กยกยิ้ม ก่อนจะค่อยๆขยับตัวนั่งลงบนตักของคนตัวหนา แท่งร้อนขนาดใหญ่ที่แข็งเป็นลำสัมผัสกับก้นสวยผ่านผ้าขนหนูอย่างจงใจ

"ถึงจะดูง่าย แต่ถ้าเสี่ยลองค้นหาดู อาจจะติดใจก็ได้นะคะ"

ริมฝีปากอวบยกยิ้ม ก่อนจะค่อยๆ ขยับริมฝีปากอวบประกบลงบนริมฝรปากหนา เปลือกตาสวยหลับพริ้มก่อนจะเอียงคอเล็กน้อยและสอดลิ้นเล็กเข้าไปในโพรงปากหนา

ตาคมมองใบหน้าสวยที่หลับพริ้มนิ่งๆ รสจูบที่จะว่าช่ำชองก็ไม่ถึงขนาดนั้น ถือว่าจูบพอใช้ได้

จ๊วบ!

เสี่ยอิฐปล่อยให้ยี่หวาครอบครองริมฝีปากนิ่งๆ เอวเล็กก็บดตัวลงไปบนแกนที่แข็งเป็นลำไปมาจนมือหนาต้องกำเข้าหากันแน่น ยี่หวาค่อยๆถอนริมฝีปากออกช้าๆ ก่อนจะมองเสี่ยอิฐด้วยดวงตาหยาดเยิ้มและเต็มไปด้วยความต้องการ

"เสี่ย ทำให้หวาเป็นของเสี่ยเถอะนะคะ"

เสียงเว้าวอนอย่างเซ็กซี่บวกกับดวงตาที่เต็มไปด้วยความต้องการทำให้เสี่ยอิฐต้องหักห้ามใจเป็นอย่างมาก จะเด็กยังไงแต่สุดท้ายร่างกายก็เหมือนหญิงสาวทั่วไปอยู่ดี

"ไม่รู้รึไงว่าฉันกับพ่อเธอมีปัญหากัน"

มือเล็กปล่อยลำคอหนา ก่อนจะเกาะไว้ที่บ้านของคนตัวโตด้วยใบหน้าหมดอารมณ์

"รู้ค่ะ แต่หวาชอบเสี่ยไปแล้ว มันหยุดชอบได้ง่ายๆ ที่ไหนกันล่ะคะ"

มือหนาเกาะที่เอวคอดผ่านผ้าขนหนูผืนบางพลางมองเด็กสาวอย่างขำขัน

"เด็กสมัยนี้ชอบเห่ออะไรใหม่ๆ แปปเดียวก็เบื่อ"

ยี่หวาบดและขยับสะโพกจนหน้าท้องเล็กผ่านผ้าขนหนูบดเบียดเข้ากับหน้าท้องเป็นลอนของคนตัวโต

"งั้นเสี่ยก็ทำให้หวาเบื่อสิคะ เผื่อหวาจะเปลี่ยนใจ เลิกชอบเสี่ย"

มือหนายกเอวคอดออกจากตัวก่อนจะคว้าผ้าขนหนูและยืนขึ้นช้าๆ และใช้ผ้าขนหนูพันรอบเอว

'อดเห็นเลย'

ยี่หวาคิด อุตส่าห์จ้องตาแทบถลน แต่เสี่ยดันไม่ให้เห็นแม้แต่แก้มก้น น่าน้อยใจเป็นบ้าแต่ถึงอย่างนั้น ตาสวยก็มองซิกแพ็คเป็นลอน ที่วาววับจากน้ำพุร้อนตาไม่กระพริบ

"อย่าแช่นานไปล่ะ เดี๋ยวปอดจะบวม"

ริมฝีปากหยักของเสี่ยอิฐยกยิ้ม ก่อนจะเดินขึ้นจากบ่อจนลับสายตายี่หวาไป

"ได้ยาก สมกับเป็นว่าที่ผัวอียี่หวาจริงๆ"

มือเล็กแตะริมฝีปากอวบสวยของตนเองเบาๆ พลางนึกถึงริมฝีปากหนาที่ร้อนผ่าวชวนใจเต้น

"รอหวาก่อนเถอะเสี่ย จะเอาให้ลืมทางกลับบ้านเลย หึ"