#3 ว่าที่ผัวหนูเป็นศัตรูพ่อ

"หน้าบูดมาเชียวนะแม่คุณ"

ออกัสแซวพลางเทเหล้าให้เพื่แนสนิทสาว ที่วันนี้มาในชุดเปิดไหล่แต่ยังคงคอนเซ็ปสั้นเสมอหูเช่นเคย แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมก็เห็นคงจะเป็นใบหน้าไม่สบอารม์ของเพื่อนสาว

"ไม่ต้องเดาก็รู้ ไอ้ธุระเมื่อตอนเช้าล่มไม่เป็นท่าล่ะสิ"

ยี่หวานั่งแหมะลงบนโซฟานุ่มชั้นสองของผับประจำ มือเล็กก็ยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกอย่างหัวเสีย

"ก็บอกแล้วอย่าไปยุ่ง อายุก็ห่างกันเป็นสิบๆ ปีอีกต่างหาก"

แบมบูว่าพลางนั่งเหล่สาวซ้ายทีขวาที

"พึ่งไม่กี่ครั้งเอง กูยังเหลือไม้ตายอีกเยอะ"

ออกัสและแบมบูมองหน้าเพื่อนสาวพลางส่ายหัว ก่อนที่ตาเฉียวของออกัสจะหันไปมองร่างสูงคุ้นตา

"โอ้โห ถ้าไม่บอกว่ามึงอ่อยเสี่ยอิฐไม่ติด กูคงนึกว่ามาด้วยกันแหงๆเลยว่ะ"

แบมบูและยี่หวาหันไปมองตามสายตาของออกัส ก่อนจะพบกับคนตัวโตที่ควงสาวสวยที่ดูอายุเยอะกว่าเธอนิดหน่อยเข้ามา ตาสวยของยี่หวาหรี่เข้าหากันพลางมองคนตัวโตที่ยอมให้สาวเจ้ากอดแขนแถมใช้หน้าอกถูไถไปมาอย่างออเซาะ ทั้งยังหันไปพูดคุยและยิ้มให้อย่างใจดี ผิดกับเธอที่ไม่แยแสกันแม้แต่น้อย

"ตัดใจเถอะว่ะไอ้หวา เสี่ยไม่ชอบเด็กมหาลัยนี่หว่า เอางี้ มึงรออีกสองปี เรียนจบ ค่อยไปตามจีบอีกที"

ออกัสว่าขำๆ แต่ยี่หวากลับทำแค่มองเสี่ยอิฐอย่างนิ่งงันอย่างพิจารณา

"กูทั้งสาวกว่า สวยกว่า อ้อนเก่งกว่า น่ารักกว่า เสี่ยอิฐทำไมถึงไม่เลือกกูกันวะ"

แบมบูและออกัสมองหน้าเพื่อนสาวที่เหมือนจะแปลงร่างเป็นเชอร์ล็อคโฮมอยู่รอมร่อ ก่อนที่แบมบูจะปรามพลางยกเหล้าขึ้นจิบ

"ไอ้หวา ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร สุดท้ายก็คือมึงไม่ใช่สเปคเค้า อย่าฝืนเลยเพื่อน"

ร่างหนาทิ้งตัวลงบนโซฟาด้วยสูทสีขาวตัวแท่ วันนี้เพราะมีนัดคุยธุรกิจ เสี่ยอิฐจึงต้องแต่งตัวทางการและเซตผมจนสาวๆ มองกันตาค้าง

"เสี่ยขา ทานองุ่นสิคะ"

ริมฝีปากแดงสวยคาบองุ่นไว้ในปากอย่างเย้ายวน ก่อนจะค่อยๆ ขยับมาใกล้ใบหน้าคม ตาคมที่เหลือบไปเห็นใบหน้าสวยคุ้นตาของแม่เด็กแก่แดดที่อยู่ไม่ไกลก็ยกยิ้ม ก่อนจะอ้าปากคาบองุ่นที่เหลืออยู่นิดเดียวจนริมฝีปากสีแดงสวยแตะลงบนริมฝีปากหนาเบาๆ

"อื้อออออ"

มือหนากดท้ายทอยของหญิงสาวเข้ามาใกล้ ก่อนจะบดจูบอย่างเนิบนาบและเร่าร้อนในเวลาเดียวกัน ตาคมยังคงจดจ้องดวงตาเล็กที่มองตนเองไม่วางตา

'เห็นแบบนี้ก็จะได้ไม่มาป้วนเปี้ยนอีก'

คิดได้ดังนั้น มือหนาก็ค่อยๆ ปล่อยท้ายทอยเล็กจนสาวเจ้าถอนปากออกช้าๆ อย่างอ้อยอิ่ง ริมฝีปากหนาปิดลงพร้อมกับเคี้ยวองุ่นในโพรงปากช้าๆ โดยที่ตาก็ประสานกับดวงตาเล็กอยู่อย่างนั้น

"เปื้อนหมดเลย"

หญิงสาวยกนิ้วเกลี่ยบนริมฝีปากหนาที่วาววับจากรสจูบอันเร่าร้อนเบาๆ ก่อนจะค่อยๆเอนตัวลงซบอกหนาพลางยกยิ้มกว้าง มือหนาก็โอบเอวคอดเล็กในชุดรัดรูปไว้อย่างพอใจ

"โหไอ้หวา กะเอามึงให้ตายเลยว่ะ"

แบมบู เพื่อนสนิทหนุ่มว่าพลางมองมองสถานการณ์ตรงหน้าอย่างกระอักกระอ่วน ขนาดตัวเขาเองรู้จักเสี่ยอิฐแค่ผิวเผิญ ยังรู้สึกว่าภาพเมื่อกี้มันเร่าร้อนเป็นบ้า

"มึง ขนาดนี้แล้วก็เลิกยุ่งเหอะ"

ออกัสว่าพลางมองอย่างเป็นห่วงเพื่อน แต่กลับกัน ยี่หวาที่แทนที่จะรู้สึกยอมแพ้ หรือหมดไฟในการครอบครองผู้ชายตัวโตตรงหน้า แต่ยี่หวากลับรู้สึกหึงหวง อยากจะครอบครองเสี่ยอิฐมาเป็นของตนเองเพียงคนเดียวให้ได้แทน

"รีบตักตวงความสุขไปเถอะเสี่ย วันไหนอียี่หวาได้เป็นเมียเสี่ยขึ้นมา แม้แต่ไรผมผู้หญิงคนอื่นเสี่ยก็จะไม่ได้ใกล้"

แบมบูและออกัสมองสถานการณ์ตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อหู เพราะตั้งแต่คบกันมา เพื่อนสาวดาวค้างฟ้าอย่างยี่หวาไม่เคยวิ่งตามผู้ชายคนไหนซักคน

"เป็นเอามากนะมึงอะ"

.

.

.

.

"นายครับ"

มือหนารับเอกสารในมือมาถือ พลางรถคันหรูก็แล่นไปตามทางอย่างรวดเร็ว

"ยี่หวา พนรัตน์ สิบเอกราช"

"ใช่ครับนาย เธอเป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลสิบเอกราช ลูกสาวคนเดียวของเจ้าสัวเอกราชครับ"

คิ้วหนาเลิกขึ้นอย่างตกใจเล็กน้อย ก่อนจะวางเอกสารลงข้างกายพร้อมกับพูดเสียงเรียบ

"เจ้าสัวจะรู้ไหมเนี่ย ว่าลูกสาวมาอ่อยศัตรูไม่ไว้หน้าพ่อขนาดนี้"

ริมฝีปากหยักยกยิ้ม ก่อนจะหันไปมองรูปเด็กสาวที่มีรอยยิ้มกว้าง

"ยี่หวา พนรัตน์ สิบเอกราช"