บทที่ 1 หัวใจที่ด้านชา

3ปีต่อมา

ณ ไร่เคียงตะวัน

บรรยากาศภายในไร่เต็มไปด้วยแปลงองุ่นมากมายนานาพันธุ์ ที่ปกคลุมพื้นที่แถบนี้กว่าพันไร่ คนงานกว่าร้อยชีวิตกำลังเก็บเกี่ยวผลผลิตอย่างขมักเขม้น เพราะต้องรีบนำองุ่นที่กำลังเก็บเกี่ยวอยู่นี้นำเข้าสู่กระบวนการหมักไวน์ในขั้นต่อไป

ไวน์ของทางไร่เคียงตะวันมีชื่อเสียงโด่งดังไปไกลจนถึงต่างประเทศ เมื่อสามปีก่อนพ่อเลี้ยงหนุ่มเจ้าของไร่ได้ทำสัญญากับทางตลาดสหรัฐอเมริกาเอาไว้เรียบร้อย ไวน์ในไร่แห่งนี้จึงส่งออกไปขายแค่ในต่างประเทศเท่านั้น

ภายในห้องทำงาน

ภูผานั่งเซ็นเอกสารการส่งออกไวน์ล๊อตนี้อย่างเคร่งขรึม จนราเชนที่เอาเอกสารมาให้เซ็นต้องรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องทุกครั้งที่เข้ามาในห้องนี้

ตั้งแต่งานแต่งงานเมื่อสามปีก่อน พ่อเลี้ยงของเขาก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน จากที่เป็นคนอารมณ์ดีตอนนี้แทบไม่เหลือเค้าโครงเดิม จนคนงานในไร่แทบไม่กล้าสู้หน้าเพราะเขาเย็นชาจนน่ากลัว

"เสร็จแล้วออกไปได้..."แฟ้มเอกสารถูกปิดดังจนราเชนสะดุ้งโหยง

"ครับพ่อเลี้ยง..."ราเชนเดินไปหยิบแฟ้มเอกสารอย่างประหม่า ก่อนจะรีบเดินออกจากห้องให้เร็วที่สุด

"เป็นอะไรของแกไอ้ราเชน...ทำหน้าอย่างกับคนพึ่งผ่านมรสุมร้ายมาเลย"กรวิทย์เลขาคนสนิทที่เดินตรวจงานในไร่เสร็จแล้ว กำลังจะมารายงานพ่อเลี้ยงให้ทราบ ก็เห็นราเชนเดินออกมาจากห้องด้วยท่าทางแปลกๆ

"โธ่พี่วิทย์ก็ผมกลัวรังสีเย็นชาของพ่อเลี้ยงน่ะสิ...หรือว่าพี่ไม่กลัว? "

"เอาจริงๆ นะ ฉันก็กลัวเหมือนแกนั่นแหละ...ตั้งแต่นายน้อยอกหักมานี่ นิสัยเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือจนฉันตามไม่ทัน...อย่างนี้ล่ะน้าความรัก...เฮ้อ~ไม่รู้ว่านายน้อยคนเดิมจะกลับมาเมื่อไหร่"

คงสงสัยล่ะสิว่าทำไมมีแค่กรวิทย์เท่านั้นที่เรียกนายน้อยได้คนแค่เดียว ก็เพราะกรวิทย์กับภูผาสนิทกันมาตั้งแต่เด็กๆ กรวิทย์เป็นลูกคนงานในไร่ที่ภูผาสนิทที่สุดจึงได้รับสิทธิพิเศษเทียบเท่าคนในเรือนใหญ่

หลังจากราเชนออกไปแล้ว ภูผาก็เอนร่างพิงเก้าอี้ ก่อนจะหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้า ตั้งแต่พ่อเขาเสียไปเขาต้องรับผิดชอบทุกอย่างในไร่แค่คนเดียว กว่ามันจะประสบความสำเร็จได้ขนาดนี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ไร่แห่งนี้จึงเป็นสิ่งที่เขารักและหวงแหนมากที่สุด

ภูผานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ทำไมเวลาที่เขารู้สึกเหนื่อย สมองต้องกลับไปคิดเรื่องเมื่อสามปีก่อนอยู่ร่ำไป เมื่อไหร่โรสรินทร์จะหลุดออกไปจากใจเขาได้สักที นี่มันก็ผ่านมาตั้งสามปีแล้ว

เขาต้องกลายเป็นคนเย็นชาอยู่ทุกวันนี้ ก็เพราะปกปิดความอ่อนแอของตัวเองเอาไว้ และไม่ใช่แค่ร่างกายเท่านั้นที่เย็นชา หัวใจเจ้ากรรมก็พลอยด้านชาไปด้วย แถมยังปิดตายอีกต่างหาก แล้วชาตินี้เขาจะรักใครได้อีกมั้ยนะ...