EPISODE 3 : กล้าดียังไงจะเอาฉันเป็นคู่นอน

“เสียวไหมพระพาย หืม~” อดัมถามเธอเสียงกระเส่าพระพายก็พยักหน้าตอบเขาด้วยความอาย ในเวลานี้เธอยอมปล่อยกายให้เขาอย่างหมดใจ คงเป็นเพราะความรักที่มีให้เขามานานถึงได้ยอมง่ายดายไม่คิดจะขัดขืนแบบนี้

“ฮึ ๆ ๆ เป็นของผมนะ แล้วคุณจะได้รู้ว่าการเป็นคู่นอนของผมมันทั้งเสียวและสุขมากแค่ไหน~”

“...” พระพายนิ่งงันหลังจากได้ยินคำพูดของเขา ก่อนที่ความเสียใจเพราะคำพูดประโยคนี้จะประดังเข้ามาในหัวใจ

“ว่าไงพระพาย~ ผมขอเลยแล้วกันนะ มันแข็งจนทนไม่ไหวแล้ว~” อดัมพูดเองเออเองไม่รอคำตอบของเธอเพราะเห็นปฏิกิริยาของหญิงสาวที่เคลิบเคลิ้มไปกับเขาแล้ว ร่างแกร่งลุกขึ้นปลดกางเกงออกอย่างรวดเร็ว พระพายมองภาพตรงหน้าด้วยความตื่นตะลึงเพราะไม่เคยเห็นส่วนนั้นผู้ชายจริง ๆ มาก่อน

“ตาค้างเลยเหรอพระพาย ฮึ ๆ ๆ ไม่ต้องกลัวนะ มันใหญ่แต่มันจะสร้างความสุขให้คุณจนลืมทุกอย่างแน่นอน” อดัมกระตุกยิ้มเบา ๆ เมื่อเห็นเธอจดจ้องท่อนเอ็นขนาดใหญ่จนตาค้าง

พระพายนิ่งงันตัวสั่นใจสั่นแล้วค่อย ๆ ยันกายลุกขึ้นนั่งประจันหน้ากับเขา

“ทำไมมันใหญ่จังเลยคะ ฉัน...จะเจ็บไหม” พระพายถามออกไปเสียงสั่น

“แรก ๆ มันจะเจ็บ แต่ผมรับรองคุณจะเจ็บแปปเดียว หลังจากนั้นคุณจะมีแต่เสียวกับสุขจนต้องร้องขอมันอีกเหมือนกับทุกคน” อดัมบอกเธอแล้วใช้มือสาวท่อนรักของตัวเอง

“ขอฉันสัมผัสมันได้ไหมคะ” พระพายสบตากับเขาด้วยความอายอดัมมองเธอแล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

...นึกว่าจะใสที่แท้ก็ร่านเหมือนผู้หญิงทั่วไปสินะพระพาย

อดัมไม่ตอบแต่คุกเข่าลงที่เตียง ยกตัวเองให้สูงขึ้นจนทำให้ท่อนเอ็นอันเขื่องที่กำลังผงกหัวเห็ดบานแดงของเขาแทบจะอยู่ตรงหน้าของเธอ

“จะจับ จะดูดหรือเลียก็ตามสบายเลยพระพาย” อดัมบอกเสียงกระเส่าพระพายจึงยื่นมือที่สั่นไหวค่อย ๆ เอื้อมไปจับตัวตนใหญ่ยักษ์ของเขา

“ซี๊ด~” เพียงแค่มือเล็กอ่อนนุ่มของเธอสัมผัสเบา ๆ ที่กลางท่อนลำก็ทำเอาอดัมครางกระเส่าเงยหน้าสูดปากด้วยความเสียว

“อ่าส์~ สาวมันสิพระพาย” อดัมบอกพระพายเสียงแหบพร่าแล้วมองหน้าเธอ

พระพายเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาแล้วกดน้ำหน้าลงที่มือแรง ๆ

“โอ้ย!” เสียงอดัมร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดแล้วล้มตัวลงไปนอนที่เตียง สองมือกอบกุมท่อนเอ็นของตัวเองแน่นด้วยความจุกจนหน้าแดงไปทั้งหน้า

“ทำบ้าอะไรของเธอฮะพระพาย!” อดัมตะโกนถามพระพายที่ตอนนี้ลุกขึ้นไปยืนที่ปลายเตียงแล้วรีบจัดการติดกระดุมเสื้อตัวเองอย่างร้อนรน

“จัดการไอ้บ้ากามอย่างคุณไง! ทุเรศที่สุด! อย่าคิดว่าผู้หญิงทุกคนเขาจะอยากขึ้นเตียงกับคุณนะไอ้คนโรคจิต!” พระพายตะโกนว่าเขาเสียงสั่น

“เธอ...หยุดเดี๋ยวนี้นะพระพายกล้าดียังไงมาทำร้ายฉันฮะ!” อดัมพยายามลุกขึ้น หวังจะจัดการกับร่างบางที่เขาเพิ่งรู้ว่ามีพิษสงตรงหน้าแต่ก็ทำไม่สำเร็จเพราะเขาจุกที่กลางกายเพราะพระพายเล่นบีบมาเต็มแรงแล้วยังบิดมันอีก

“แล้วคุณกล้าดียังไงจะเอาฉันเป็นคู่นอนฮะ! ขอให้ไอ้จ้อนสำส่อนของคุณมันอักเสบเน่าเปื่อยจนต้องตัดทิ้งทีเถอะไอ้คนทุเรศ!” พระพายชี้หน้าต่อว่าเขาด้วยความโมโห

“อย่าปากดีนะพระพาย ระวังตัวให้ดีเถอะสักวันผมจะเอาไอ้จ้อนที่คุณว่ามันสำส่อนกระแทกเข้าไปในตัวคุณทั้งวันทั้งคืนเลย” อดัมต่อปากต่อคำกับเธอด้วยความเจ็บใจ

“กรี๊ดไอ้บ้า!” พระพายหน้าแดงด้วยความอายเมื่อได้ยินคำพูดห่าม ๆ ของเขา พร้อมกับที่เธอแต่งตัวเสร็จพอดีและกลัวเขาจะลุกขึ้นมาจัดการเธอได้จึงด่าเขาเพียงเท่านั้นก็รีบวิ่งออกมาจากห้อง

“คอยดูเถอะพระพายจะจับมากระแทกทั้งวันทั้งคืนเลย อ่าส์!” อดัมสบถไล่หลังเธอแล้วมองไปที่ประตูด้วยความเจ็บใจ มังกรของเขามีแต่ผู้หญิงหลงใหลคอยจูบลูบและอม เธอกล้าดียังไงมาทำร้ายมัน!

...คู่นอน

พระพายขึ้นรถมาได้ก็เอาแต่นั่งน้ำตาไหลพราก ในใจเธอนึกถึงแต่คำนี้จนไม่ยอมขยับรถออกไปจากบริเวณที่จอดรถของคอนโดเขาเพราะร่างกายไร้ซึ่งเรี่ยวแรง เธอไม่เคยมีตัวตนในสายตาเขา ค่าที่เขาอยากจะมอบให้เป็นเพียงแค่คู่นอนไม่ต่างจากผู้หญิงหลายสิบคนหรืออาจจะเป็นร้อยคนพวกนั้นที่เข้ามาพัวพันกับเขา

เธอร้องไห้พลางลูบไล้ร่างกายที่เพิ่งได้รับสัมผัสร้อนจากเขามาเมื่อครู่ ทุกสัมผัสยังคงตราตรึง ทุกความเสียวซ่านรวมทั้งความรู้สึกตอนที่ลมหายใจอุ่น ๆ สัมผัสผิวกายเธอยังติดอยู่ในความทรงจำไม่จางหาย

“ฮึก! อดัม ไอ้คนบ้า ไอ้หื่นกาม เห็นผู้หญิงเป็นแค่ของเล่น” พระพายพร่ำพูดออกมาเบา ๆ ด้วยความเสียใจพลางสะอึกสะอื้นอยู่เป็นเวลานาน ก่อนจะค่อย ๆ เช็ดน้ำตาให้ตัวเอง

หญิงสาวจึงชะงักไปทันทีแล้วมองมือของตัวเองที่เพิ่งจะสัมผัสกับตัวตนของเขามา แม้จะอยู่ในอารมณ์ที่เสียใจมากแค่ไหนแต่ใบหน้าเธอกลับแดงจัด เธอรวบรวมความกล้าแทบตายตอนเอ่ยปากขอสัมผัสมันเพราะเป็นทางเดียวที่คิดออกตอนนั้นว่าน่าจะสามารถหยุดการกระทำของเขาที่กำลังจะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีเธอได้

“คนบ้า คนหื่นกาม ฉันไม่ยอมเป็นคู่นอนคุณหรอกไอ้คนทุเรศ!” พระพายด่าเขาแล้วเอามือไปถูแรง ๆ ที่กระโปรงแล้วรีบเช็ดน้ำตาก่อนจะขับรถออกไปจากที่นี่ทันที

-สองอาทิตย์ต่อมา-

นับจากเหตุการณ์วันนั้นร่วมสองอาทิตย์ที่พระพายปฏิเสธการออกมาสังสรรค์กับเพื่อน ๆ จนทำให้ทุกคนในกลุ่มต้องโทรตามจิกให้เธอมาให้ได้ในวันนี้

“ว่าไงจูลี่ตกลงยัยพายว่าไง” นิชาเอ่ยถามจูลี่หลังจากเธอวางสายจากพระพาย

“เดี๋ยวมาน่ะ ยัยพายมันติดประชุมงานอยู่”

“ยัยพายเป็นอะไรวะแก ช่วงนี้ไม่มาปาร์ตี้กับเราเลยนะ ถ้าวันนี้เราไม่โทรจิกฉันว่านางต้องเบี้ยวอีกแน่ ๆ” แน็ตตี้บ่นด้วยความสงสัยทำเอาอดัมต้องกระตุกยิ้มออกมาเบา ๆ เพราะเขารู้ดีถึงสาเหตุที่เธอไม่ยอมออกมาเจอเพื่อน ๆ ซึ่งนั่นก็คงเพราะอยากหลบหน้าเขา

...ไม่รู้รึไงนะว่าเขาคอยเธออยู่ทุกวัน วันนี้ตั้งใจเอาไว้แล้วว่าเธอไม่มาเขาจะบุกไปถึงบ้าน

“แล้วว่าแต่อดัมจะกลับอิตาลีกี่วันคะ” นิชาหันมาถามอดัมหลังจากผ่านเหตุการณ์วันที่ภูวรินทร์กับเขาปรับความเข้าใจกันก็ดูอดัมจะมองเธอด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป จากแรก ๆ เขาดูเศร้า แต่ระยะหลังมานี้เขามองเธอด้วยสายตาที่เหมือนเพื่อนมองเพื่อนมากขึ้น

“เดือนเดียวครับ” อดัมตอบนิชา พรุ่งนี้เขาต้องไปอิตาลีเพื่อไปถ่ายแบบแล้วก็ถือโอกาสกลับไปอยู่กับครอบครัวที่โน่นสักระยะ เขาเป็นลูกครึ่งไทยอิตาลีแต่ชอบเมืองไทยมากกว่าก็เลยมาอยู่เมืองไทยแล้วรับงานเป็นนายแบบเพื่อหาอะไรทำเป็นประสบการณ์ แต่ดันมีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทั้งเอเชียและยุโรป

“สามีขาเดี๋ยวเมียจะรีบตามไปนะคะ” จูลี่หันมาซบอกอดัมตามประสาคนชอบล้อเล่น

“จะเป็นเมียผมเฉาะมาเรียบร้อยรึยังจูลี่” อดัมถามเธอกลับด้วยเสียงกลั้วหัวเราะจนทุกคนขำออกมาเสียงดัง

“ฮื้อ! พี่อดัมอ่ะ ใจร้ายกับเมียมากเลย” จูลี่แกล้งเหวี่ยงใส่เขาด้วยความงอน เขากับเธอมักจะแกล้งกันแบบนี้เป็นประจำ จูลี่กับแน๊ตตี้จะเรียกเขาว่าพี่เสมอเพราะเขาอายุมากกว่าพวกเธอ มีแต่นิชาเท่านั้นที่เรียกเพียงชื่อเขาเหมือนอย่างเพื่อนเพราะเป็นเด็กหัวนอกและสนิทกับเขามาจากเมืองนอก

“โอ๋ ๆ มานี่มาที่รัก” อดัมรั้งสาวประเภทสองร่างใหญ่มากอดปลอบด้วยความขำ แต่จูลี่กลับซบแล้วกอดเขาซะแน่น

“ยัยพระพาย~ มาแล้วเหรอคะ ช้ามาก~” แน็ตตี้เอ่ยขึ้นหลังจากที่พวกเธอนั่งดื่มกันมาเป็นเวลาค่อนคืนพระพายจึงปรากฏตัวขึ้นทำเอาอดัมรีบหันไปมองเธอด้วยความเร็วพร้อมกับรู้สึกใจเต้นแปลก ๆ ที่ได้เห็นหน้าหวานสวยของเธอ

...ของหวานที่เขายังกินไม่เสร็จ

พระพายชะงักเมื่อเห็นอดัมอยู่ที่โต๊ะ แม้จะทำใจไว้แล้วว่าต้องเจอเขาแต่พอได้เจอกันจริง ๆ เธอกลับห้ามไม่ให้ใจสั่นไม่ได้ หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วยิ้มให้เพื่อน แกล้งทำตัวให้เป็นปกติเหมือนเช่นทุกครั้งแต่อดัมกลับรู้สึกหงุดหงิดที่เธอทำเหมือนเขาไม่มีตัวตน ทั้งที่ทุกครั้งเธอก็ทำตัวแบบนี้อยู่แล้ว

...กล้าทำเมินทั้งที่เกือบจะได้กันงั้นเหรอยัยตัวแสบ คอยดูถ้าคืนนี้พ่อจะจับเอาให้ลุกไม่ไหวเลย

อดัมคิดด้วยความเข่นเขี้ยวในใจพลางคิดหาแผนการที่จะรวบหัวรวบหางเธอให้ได้ในคืนนี้