บทที่ 6 ข้อเสนอ 3

“แค่นี้ใช่ไหมคะที่คุณต้องการ” นิราดาถามด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน นึกรังเกียจทั้งเขาและตัวของเธอเอง หลายครั้งที่ได้รับข้อเสนอแบบนี้ แต่ก็สลัดทิ้งได้ทุกครั้ง แต่หนนี้เธอกลับไร้ทางเลือก เพียงเพราะไม่มีปัญญาชดใช้เงินให้เขา

“ยังไม่หมด อย่าปล่อยให้ท้องเป็นอันขาด ถ้าเธอท้องฉันจะไม่มีวันรับผิดชอบเธอกับลูก เข้าใจใช่ไหม”

ท้องอย่างนั้นเหรอ ใครกันจะปล่อยให้ท้อง ให้มาประจานหน้าของตัวเอง ถึงเขาไม่พูด ก็ไม่มีทางที่จะปล่อยให้ตัวเองสร้างพันธะร่วมกับคนใจร้ายใจดำอย่างเขา

“เข้าใจค่ะ หนูดาจะไม่มีวันปล่อยให้ตัวเองท้องเป็นอันขาด”

“เข้าใจอะไรง่าย ๆแบบนี้ก็ดี” ธนัทโอบไปที่กายบาง ออกแรงรั้งเข้าหาตัว นิ่วหน้านิดเมื่อนิราดาขืนกายต่อต้านพร้อมกับใช้มือดันที่กล้ามเนื้ออกแน่นล่ำ

“หนูดายังไม่พร้อมค่ะ” นิราดาพูดพลางจ้องหน้าเขาเขม็ง ให้เธอนอนกับเขาตอนนี้ เธอยังไม่พร้อม

“ฉันไม่จำเป็นต้องรอให้เธอพร้อม”

ธนัทกระชากผ้านวมผืนหนาที่คลุมร่างเด็กสาวออกแล้วทิ้งตัวลงทาบทับไปบนเตียงนอน นิราดากอดที่อกตัวเองแน่น เมื่อเห็นสายตาของธนัทจ้องมาที่ทรวงอกของเธอ

“เอามือออก” เขาสั่งเสียงดุ เห็นเด็กสาวยังคงนิ่งและกอดตัวเองไว้ อารมณ์ในกายก็คล้ายจะเดือดดาลขึ้นมา

“ฉันบอกให้เอามือออกหนูดา”

นิราดาคลายอ้อมกอด ทิ้งสองแขนไว้ข้างลำตัว เบือนหน้า เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างห้องนอนอย่างเลื่อนลอย เด็กสาวหลับตาลงอย่างจำยอม รับรู้ถึงฝ่ามืออุ่นร้อนที่ยุ่มย่ามอยู่กับเสื้อชั้นในของเธอ

“สวย” น้ำเสียงทุ้มต่ำละมุนกล่าวขึ้นพลางเผยอรอยยิ้มพึงพอใจ นิราดาสวยอย่างที่คิดเอาไว้ ธนัทแนบริมฝีปากลงบนซอกคอขาว สูดดมกลิ่นกายสาวก่อนจะมาหยุดวนเวียนอยู่ตรงอกอวบอิ่ม ซุกใบหน้าเข้ากับร่องอก ปาดป่ายปลายลิ้นโลมเลียปทุมถันสีสวย

นิราดากัดริมฝีปาก สกัดกั้นไม่ให้ส่งเสียงน่าอายออกมา เสียววาบไปทั้งตัวเมื่อทั้งฝ่ามือและอุ้งปากชื้นแฉะของหมอหนุ่มสัมผัสไปบนทรวงอกสล้าง

อาภรณ์ที่ห่อหุ้มร่างกายท่อนล่างถูกถอดออก เหลือแต่เพียงร่างกายเปลือยเปล่าที่แสนเย้ายวน เขาไล้มือลูบไปตามส่วนเว้าส่วนโค้ง ตรวจตราทุกอณูพื้นผิวเนียนนุ่ม

เด็กสาวผวาตกใจ หนีบขาสองข้างเข้าหากันแน่น เมื่อฝ่ามืออุ่นร้อน ลากไล้หน้าท้องแบนราบมาถึงดอกไม้งาม ธนัทละปากครอบครองสองเต้าอวบอิ่ม พิสมองดวงหน้าสวยหวานแดงระเรื่อ

“ให้ฉันหนูดา เธอรับข้อเสนอฉันแล้ว” ให้เขาหยุดตอนนี้ ไม่มีทาง นิราดาสวยหวานไปทั้งเนื้อทั้งตัว ไม่มีทางที่เขาจะปล่อยให้หลุดมือไปได้

นิราดาหลับตา ยอมให้เขาแนบริมฝีปากลงบนปากของเธอพร้อมกับปล่อยให้นิ้วมือร้ายกาจเกลี่ยไล้กับเนื้อนุ่มที่ยังไม่เคยมีชายใดได้สัมผัสมาก่อน ใบหน้าคมเข้มฉาบรอยยิ้มกว้าง กรีดกรายปลายนิ้วซุกวนไปตามร่องหลืบชื้นแฉะ ร่างกายของนิราดาตอบสนองเขาได้ดีเหลือเกิน

กายบางแข็งเกร็งยามที่ปลายนิ้วเรียวยาวจุ่มจ้วงเข้ามาในเนินเนื้อนาง ผลุบเข้า ผลุบออกอยู่ในกายสาว นิราดาหายใจเข้าลึก ขอบตาร้อนผ่าว หลากหลายความรู้สึกประดังประเดเข้ามา ยิ่งเขาเพิ่มความกระชั้น ถี่รัว ก็รู้สึกหน่วง ๆที่หน้าท้องน้อย ร่างบอบบางสั่นเทิ้ม แค่ครู่เดียวก็กระตุกตัว ตอดรัดนิ้วมือร้ายกาจ

ธนัทหยัดตัวลุกขึ้นนั่งด้วยหัวเข่า จัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง ทิ้งสายตาอยู่กับร่างแบบบางที่นอนหายใจหอบเหนื่อย สองอกสล้างกระเพื่อมไปตามแรงหายใจ

“คุณ ใส่ถุงก่อนค่ะ”

ยังไม่ทันได้รุกล้ำเข้าไปในกายสาว นิราดาก็เอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน เป็นธนัทเองที่รู้สึกหัวเสีย กายหนาขยับออกห่างร่างอรชร ก้าวลงจากเตียงแล้วเดินไปหยิบเครื่องป้องกันที่อยู่ในลิ้นชักโต๊ะที่อยู่ปลายเตียง ฉีกซอง ดึงพลาสติกสีใสออกมาสวมครอบทับแก่นกายอย่างชำนาญแล้วจึงคลานขึ้นมาบนเตียง

สองขาเล็กถูกจับให้อ้าออก ก่อนที่เขาจะจับท่อนเอ็นร้อนถูไถไปตามร่องหลืบเปียกชื้น ร่างเล็กผวา ใบหน้าบิดเบ้ เมื่อแก่นกายของเขาเข้ามาได้เพียงส่วนหัวกลม ใจสาวเต้นแรงถี่ รู้สึกปวดร้าวไปทั่วทั้งกลีบผกากลางกาย

เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดของเด็กสาว ธนัทก็ลอบยิ้ม นิราดายังบริสุทธิ์ผุดผ่อง เขาเป็นผู้ชายคนแรกของเด็กสาว

“เธอจะเจ็บแค่ครั้งแรก ถ้าเจ็บก็กอดฉันไว้”

เขาไม่โกหก ครั้งแรกของผู้หญิงเจ็บปวดเสมอ เพราะเหตุนี้ถึงต้องมีตัวช่วยให้ทุเลาความเจ็บในการร่วมรักครั้งแรก เสียดายที่เขาไม่ได้เตรียมของพวกนั้นเอาไว้ เพราะไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้ใช้มัน

“ฉันจะค่อย ๆทำ เจ็บก็ร้องออกมา”

เขาโน้มกายเข้าหาคนใต้ร่าง หวังให้เด็กสาวกอดเขาไว้ยามที่ผสานตัวตนเป็นหนึ่งเดียวกัน รู้ดีว่าการกอด ไม่ได้ทำให้รู้สึกเจ็บน้อยลง แต่มันเป็นวิธีเดียวที่พอจะทำให้ นิราดาอุ่นใจขึ้นมาได้บ้าง

“กอดฉันไว้หนูดา”

นิราดาวาดแขนกอดรอบของธนัท กัดปาก กลั้นหายใจ เมื่อเขากดสะโพกลงแนบชิด

“หนูดาเจ็บ” เด็กสาวเอ่ยเสียงเครือ ซุกหน้าเข้ากับซอกคอหนา แขนเสลาที่กอดคอของดขาเลื่อนลงไปกอดที่แผ่นหลังกว้าง กระชับอ้อมแขนแน่นขึ้น

ขยับเข้าแค่ส่วนปลายหัว ธนัทก็รับรู้ถึงความคับแน่น ไม่แปลกที่นิราดาจะเจ็บ เพราะแม้แต่เขาก็ยังปวดหนึบที่ส่วนปลาย

“ประจำเดือนเธอมาหรือยัง”

“เพิ่งหายไปสองวันค่ะ”

ได้ยินแค่นั้น หมอหนุ่มก็ถอดถอนความเป็นชายออก ดึงเครื่องป้องกันทิ้งแล้วแนบแก่นกายที่ไร้สิ่งห่อหุ้มใด ๆกับเนินเนื้อนุ่ม

“คุณถอดถุงยางทิ้งทำไมคะ” สีหน้าคนถามเต็มไปด้วยความวิตก ไม่ใช่แค่เขาที่กลัวปัญหาตามมา เธอเองก็เช่นกัน

“ยังอยู่ในระยะปลอดภัย ไม่จำเป็นต้องใส่ถุง”

ยอมรับว่าทั้งดีใจและโล่งใจ ยิ่งรู้ว่านิราดายังสดใหม่ เขาก็อยากครอบครองเด็กสาวด้วยเนื้อแท้ของตัวเอง

ปลายหัวกลมแฉกชำแรกเข้ามาในกายสาวอีกครั้ง หนนี้มันไม่อาจหยุดความปรารถนาไว้ได้อีกแล้ว สะโพกสอบกดน้ำหนักลงทีละนิด ๆรู้สึกถึงเยื่อพรหมจรรย์บาง ๆที่กางกั้นอยู่ระหว่างช่องทางรักอ่อนนุ่ม

“กอดฉันหนูดา”

เอ่ยสั่งอีกครั้งก่อนที่เขาจะกลั้นใจแนบสะโพก สอดใส่แก่นกายลงบนเนื้อนวลสุดโคน กายหนาสะดุ้งนิดเมื่อนิราดาขบฟันลงบนบ่าของเขา รู้สึกเจ็บจี๊ดตรงผิวเนื้อที่ถูกฟันซี่เล็ก ๆกัด ร่างแบบบางตัวสั่นโยน หัวใจวูบหล่น สองแขนโอบกอดหมอหนุ่มแน่น ปากเล็กยังคงงับอยู่ที่บ่าแกร่ง

กายหนาหัวใจกระตุกวูบ ได้ยินเสียงครวญครางปนสะอื้นของเด็กสาว เขาแช่ตัวตนทิ้งไว้ชั่วครู่ ให้นิราดาได้มีเวลาปรับตัว ก่อนที่จะค่อย ๆขยับสะโพกอย่างเนิบนาบ

“รู้สึกดีขึ้นบ้างไหม”

เขาถามพลางถอดถอนและแนบชิด บังคับจังหวะให้เนิบช้าที่สุด ให้นิราดาหลงลืมความเจ็บปวดเตรียมรับความซ่าบซ่าน เสียงหวานครางลึกในลำคอเป็นคำตอบ ความเจ็บปวดเริ่มซาลง แปรเปลี่ยนเป็นความกระสันเสียว ร่างกายสะบัดร้อนสะบัดหนาว ยามที่กายหนาตอกตรึงความเป็นชาย ไล่ระดับ

ถี่ขึ้น...ถี่ขึ้น...

กายสาวเสียวสะดุ้งยามที่เขาบดเบียดส่วนปลายหัวเข้าลึก หยาดน้ำหวานหยาดเยิ้ม ฉ่ำแฉะอาบทั่วทั้งดอกไม้งาม ธนัทควบคุมจังหวะให้ช้าบ้าง เร็วบ้าง สลับกันไปมา เห็นร่างเล็กบิดเร้าพร้อมกับจิกเล็บลงบนแผ่นหลังของเขา หมอหนุ่มก็ไม่รอช้า เร่งจังหวะโยกขยับให้เร็วขึ้น แรงขึ้น ส่งคนที่ไร้ประสบการณ์ให้ถึงปลายทางสวรรค์

นิราดาหวีดเสียง ขบฟันเข้าหากันจนสันนูน ท้องโหวงเบา รู้สึกถึงภายในเนื้อนุ่มตอดรัดตัวตนที่คัดแข็งของเขาถี่รัว

ธนัทถอดถอนตัวตนออกแล้วชำแรกเข้าไปอีกครั้ง ทำแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมา ก่อนที่จะโหมแรง กระแทกทุกครั้งเต็มไปด้วยความหนักแน่นและเน้นหนัก กายหนาหยัดตัวขึ้น เลื่อนฝ่ามือข้างหนึ่งจับที่เอวคอด อีกข้างหนึ่งแนบลงที่หน้าท้องแบนราบ กดลงเบา ๆขย่มโยก เร่งจังหวะคงที่ ไม่นานร่างกายกระตุกแข็งเกร็ง ก่อนที่จะได้ปลดปล่อยน้ำรักลงในกายสาว เขาก็ถอดถอนแก่นกายออกมาวางอยู่บนหน้าท้องแบนราบ รูดรึงขึ้นลงสองสามที ลาวาอุ่นร้อนก็พวยพุ่งอยู่บนผิวเนื้อท้องขาวเนียน

นิราดาหลุบตามองคราบน้ำคาวที่เลอะอยู่บนหน้าท้องของตัวเองด้วยสีหน้ากระดากอาย เห็นใบหน้าของธนัทที่ตอนนี้เต็มไปด้วยความเข้มแข็งดุดัน จ้องเขาอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะเห็นว่าเขามองตอบกลับมาด้วยรอยยิ้มนิดที่มุมปาก

“ฉันเกือบเอาออกมาไม่ทัน ทำเพลินไปหน่อย”

กายหนาคลานขึ้นมาคร่อมร่างแบบบางเอาไว้ พิศมองใบหน้าที่ชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อของเด็กสาว โน้มใบหน้าจุมพิตเบา ๆที่ปากจิ้มลิ้ม

“ฉันตรวจร่างกายทุกสามเดือน รับรองว่าสะอาด ปลอดโรคแน่นอน”

ถึงนิราดาไม่ได้ถามแต่เขาก็อยากให้เด็กสาวมั่นใจว่าทุกครั้งที่นอนกับเขา เธอไม่ต้องกังวลถึงความเสี่ยงใด ๆที่จะเกิดขึ้น ส่วนนิราดา เขาไม่จำเป็นต้องห่วงอะไรทั้งนั้น เด็กเลี้ยงของเขาคนนี้สะอาดสะอ้านไปทั้งตัว

“ถ้าใส่ถุง เธออาจจะเจ็บหน่อย เอาไว้ฉันจะซื้อเจลมาเตรียมไว้”

เด็กสาวมองหน้าเขานิ่ง นับจากวันนี้หนึ่งปี ธนัทคือเจ้าหนี้ของเธอ เขาอยากจะทำอะไรหรือให้เธอทำอะไรก็สุดแต่ใจของเขา ใช้หนี้หมดเมื่อไหร่ เขาจะกลายเป็นคนแปลกหน้าในชีวิตของเธอทันที