บทนำ ชู้รักของเขา

“ตายไปซะ พร้อมเขาจะได้หลุดพ้นจากผู้หญิงงี่เง่าแบบแก”

แววตาดุร้ายจ้องมองร่างบางที่ดิ้นทุรนทุรายอยู่บนพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ มือเรียวเกร็งจิกลงกับพื้นจนเล็บแทบฉีก เสียงหายใจติดขัดดังเป็นช่วงๆ

“อึก ชะ ช่วยด้วย…” มีญารินน้ำตาไหลพราก สายตาพร่ามัวเริ่มมองเห็นโลกเบลอเลือน เธอรู้ดีว่าคงหนีความตายไม่พ้นแล้ว ร่างบางเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก จ้องมองใบหน้าของอีกฝ่ายด้วยความเกลียดชังที่ลุกโชนไม่แพ้กัน

“ไม่ต้องห่วงนะ แกตายไปฉันจะได้ครองรักกับพร้อมไปจนได้”

คาริสาหัวเราะเยาะ เสียงแหลมเย็นยะเยือกดังก้องในห้อง หญิงสาวยืนกอดอกมองภาพตรงหน้าอย่างสะใจ ดวงตาไร้ซึ่งความปรานี ทุกอย่างถูกวางแผนมาอย่างดี

“สาระเลว เลวทั้งคู่” มีญารินกัดฟันพูด เสียงแผ่วเบาแทบเป็นลมหายใจสุดท้าย หัวใจของเธอเจ็บปวดมากกว่าร่างกาย

เธอรักเขาจนหมดหัวใจยอมทุกอย่าง ตามหึงตามหวงเพราะเขาคือผู้ชายที่เธอรักจนสุดหัวใจ แต่สุดท้ายกลับต้องมาตายด้วยน้ำมือของชู้รักผู้หญิงที่เขาย้ำมาตลอดว่า เป็นแค่เพื่อนกัน

“มองหน้าฉันทำไมจะตายอยู่แล้ว” เสียงของคาริสาเย็นชา ดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ เธอเกลียดผู้หญิงตรงหน้า

“ชาติหน้าเธอก็ไม่มีวันสมหวังหรอก” คำพูดแผ่วเบาหลุดออกจากริมฝีปากที่สั่นระริก ใบหน้าของมีญารินเปื้อนน้ำตา ดวงตาที่เคยสดใสค่อยๆ เลือนรางลงไปทุกขณะ

ภาพสุดท้ายที่เธอมองเห็น คือใบหน้าของคนที่ฆ่าเธอ เปลือกตาค่อยๆ ปิดลงอย่างเชื่องช้า ลมหายใจสุดท้ายแผ่วเบาจนแทบไร้เสียง

และแล้วทุกอย่างก็ดับวูบความเงียบปกคลุมทั่วทั้งห้อง คาริสายืนมองร่างไร้ชีวิตนั้นนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะเบาๆ อย่างโล่งใจ ราวกับยกภูเขาออกจากอก

“จบสักที ต่อไปนี้พร้อมหลุดพ้นแล้วนะ”

มีญ่า มีญาริน สิริวัฒนภักดิ์ อายุ 26 ปี ลูกสาวเพียงคนเดียวของนักการเมืองชื่อดัง หญิงสาวได้หมั้นหมายกับ พร้อมทัพพ์ อัครเดชวรานนท์ หนุ่มนักธุรกิจส่งออกอนาคตไกล

แต่ไม่มีเคยมีความรักเข้ามาเกี่ยวข้อง มีแต่หญิงสาวที่รักเขาข้างเดียวมาตลอด จนวันหนึ่งที่เธอตัดสินใจวางยาเขา เพื่อให้เขารับผิดชอบ และทุกอย่างเป็นไปตามแผน

ทุกอย่างควรจะจบลงตั้งแต่วันที่หมั้นหมาย แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม พร้อมทัพพ์ไม่เคยมีความรู้สึกรักให้มีญารินเลยแม้แต่น้อย

สายตาที่ครั้งหนึ่งเคยอ่อนโยนเอ็นดู กลับแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชา และเต็มไปด้วยความรังเกียจมานานแล้ว

เขาใช้ชีวิตตามใจตัวเองควงผู้หญิงคนใหม่ไม่ซ้ำหน้า โดยไม่เคยใส่ใจเลยว่าครอบครัวของเธอจะรู้สึกอย่างไร ราวกับว่าความสัมพันธ์นี้ ไม่เคยมีค่าอะไรสำหรับเขาตั้งแต่แรก

ต่างจากมิญารินที่หลงรักเขามาเนิ่นนาน พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเอง เพื่อหวังให้เขาหันมามอง แต่พร้อมทัพพ์กลับห่างออกไปเรื่อยๆ

เธอตามหึง ตามหวงเขากับผู้หญิงทุกคน จนสุดท้ายคนรอบข้างต่างมองว่าเธอคือตัวปัญหา ภาพของผู้หญิงที่รักมากเกินไปค่อยๆ กลายเป็นคนงี่เง่าในสายตาใครต่อใคร

กระทั่งวันนั้นวันที่เธอเห็นกับตาตัวเอง เขาพาผู้หญิงอีกคนขึ้นมาบนเตียง ในที่ที่ควรเป็นของเธอเพียงคนเดียว และผู้หญิงคนนั้นก็คือ เพื่อนที่เขาย้ำมาตลอดว่าไม่มีอะไร

ทุกอย่างพังทลายลงในพริบตาเธอควบคุมตัวเองไม่ได้ทั้งโวยวายปาข้าวของ และพุ่งเข้าไปทำร้ายอีกฝ่ายด้วยความโกรธแค้นที่อัดแน่นอยู่เต็มอก

แต่สิ่งที่เจ็บปวดที่สุด ไม่ใช่ภาพตรงหน้า หากเป็นการที่เขาเลือกยืนอยู่ข้างชู้รักปกป้องผู้หญิงคนนั้น ด้วยสายตาที่เธอไม่เคยได้รับอีกแล้ว

และปล่อยให้เธอยืนอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางเศษซากของความรัก และหัวใจที่แตกสลายไม่มีชิ้นดี

หากมีชาติหน้าจริงขอให้เธอไม่ต้องมีหัวใจไว้รักเขาอีกเลย หรือหากย้อนเวลากลับไปได้ เธอจะเลือกหันมารักตัวเองให้มากพอ และจะไม่วิ่งไล่ตามความรักที่ไม่เคยหันกลับมาอีกต่อไป

************************

เน้นย้ำ******

เนื้อหาไม่นอกกาย นอกใจ

ทุกอย่างเป็นเพียงจินตนาการโปรดใช้วิจารณาให้อ่านอ่าน

แสดงสปอยล์

“น้องมีญ่าพี่กับพร้อมเราไม่ได้...” คาริสากำลังแก้ตัว

“นอนแก้ผ้ากันอยู่บนเตียงยังจะบอกไม่เป็นอะไรกันอีก”