นัดยิ้ม (นัดเย็บ)

เอลลี่ซ่อมยานจนเวลาล่วงเลยไปถึงยามห้าย เวลาประมาณสามทุ่มเธอเหนื่อยล้าปวดเมื่อยไปทั้งร่าง เอลลี่เดินออกมาหน้ายานอวกาศ เคาะมือเรียวไปบนวัสดุแอโรกราไฟต์ วัสดุน้ำหนักเบาชนิดพิเศษที่ใช้ทำยานอวกาศ เธอเห็นภายนอกยานเป็นรูโบ๋เท่ากำปั้น เธอถึงกับถอนหายใจออกมา

เฮ้อ!

โทบี้กับชิทตี้เดินหน้ายุ่งเข้ามาปลอบใจหัวหน้าหน่วย

"เราคงต้องติดแหงกอยู่ที่นี่อีกไม่ต่ำกว่าสามวันนะครับหัวหน้า"

"รู้แล้ว..ไอ้ไมโครชิพเฮงซวยนั่นก็ยังเชื่อมสัญญาณไม่ได้ แล้วนี่คุณพ่อจะรู้มั้ยว่าพวกเราติดแหงกอยู่ในยุคจีนโบราณสุดเนเชอรัลแบบนี้"

"เราต้องลองซ่อมดูอีกครั้ง เรามีไมโครชิพสำรองกับพลังงานแอสทรอนยังเหลืออีกมาก" โทบี้ปลอบใจเอลลี่

"แล้วไอ้รูบ้านี่เราจะเอาอะไรมายัดอุดมันล่ะ โบ๋ขนาดนี้จะเคลื่อนที่ได้ไง" เอลลี่หัวเสีย ไมโครชิพมีแต่วัสดุแอโรกราไฟต์ไม่มีนี่สิจะซ่อมยานยังไง

"เราต้องจับคลื่นสื่อสารให้ได้ก่อนแล้วค่อยส่งสัญญาณไปที่หอสัญญาณแม่ของตัวยานให้ส่งยานลำอื่นมารับพวกเรา"

"แล้วถ้าเราซ่อมไมโครชิพไม่ได้ล่ะ โอ้ยยยย ไม่ติดแหงกอยู่ที่นี่จนตายเรอะ" เอลลี่หัวเสียเข้าไปอีก

"ผมว่าเราค่อยหาทางซ่อมยาน ดูลาดเลาไปเรื่อย ๆ อย่าเพิ่งเครียดครับหัวหน้า หาอะไรสนุก ๆ ทำระหว่างรอซ่อมยานเสร็จก็ไม่เลว" ชิทตี้ทำหน้ามีเลศนัย

"หาทำอะไรล่ะ"

"วันนี้หัวหน้ามีนัดกับอ๋องสามไม่ใช่เหรอครับ เอ่อ..นัดเย" พันโทศิริศักด์หรือโทบี้เอาศอกกระทุ้งแขนเอลลี่เป็นเชิงหยอกเย้า

"นี่พวกคุณแอบฟังฉันคุยกับอ๋องสามรึไง"

"ไม่ได้แอบครับ หัวหน้าครางดังขนาดนั้น เออ..นี่รูปถ่าย พวกผมถ่ายไว้ให้เป็นที่ระลึกตอนหัวหน้านั่งบนตักอ๋องสาม" ชิทตี้ยื่นรูปถ่ายให้เอลลี่ ในรูปจากกล้องถ่ายรูปสิบมิติ เป็นภาพอ๋องสามซุกหน้านัวซอกคอเธอ พร้อมมือขยี้ติ่งเสียวกลางหอยอวบ ในภาพเอลลี่กำลังทำหน้าเสียวซ่าน

"บ้า! ใครใช้ให้ถ่ายภาพแบบนี้เก็บไว้ ใครมาเห็นล่ะอายเค้าตาย"

"โถ่ แล้วที่หัวหน้าตั้งกล้องถ่ายตัวเองยืนโป๊ลง IG เผยแพร่ผ่านโซเชียลไปทั่วโลก แล้วก็เอ่อ คลิปหลุดของหัวหน้ากำลังอมไอ้นั่นของแฟนเก่าล่ะครับ ไม่เห็นอาย" ชิทตี้กระซิบ

"โธ่! นั่นมันฉันตั้งใจปล่อยเรียกเรทติ้งช่องยูทูปของตัวเองต่างหาก"

เอลลี่พิจารณารูปลามกระหว่างเธอกับอ๋องสาม รู้สึกสยิวกลางกลีบสาวขึ้นมาทันที

"หัวหน้าไม่ไปตามนัดเหรอ ถือว่าทำอะไรสนุกๆ กัน ความจริงท่านอ๋องก็หล่อเหลาไม่น้อย กล้ามล่ำ ตัวสูงใหญ่สง่างาม" โทบี้กำลังยั่วยุให้หัวหน้าหน่วยออกไปขย่มตออ๋องสาม จะได้ไม่มายืนหัวเสียอยู่ตรงนี้ ดีไม่ดีด่าพวกเขาระบายอารมณ์ไปทั้งคืน ให้หัวหน้าออกไปหาอะไรเสียว ๆ ทำดีกว่า

"อีกหน่อยพวกเราก็ไปจากที่นี่ ชิมของโบราณดูหน่อยคงไม่เสียหาย" ชิทตี้ส่งเสริม พวกเขาอยากตามไปที่ตำหนักอ๋องสาม หาเย่อนางกำนัลแน่งน้อยรูปร่างอรชร ผิวขาวเหมือนหยกชั้นดี

เอลลี่ทำหน้าครุ่นคิด พักหนึ่งเธอตอบออกมา

"โอเค งั้นคืนนี้ฉันจะไปเย่ออ๋องสาม พวกคุณก็หาเย่อสาวใช้นางกำนัลในตำหนักก็แล้วกัน" เอลลี่แพ้ความหงี่และแรงยุ จะพาพวกไปถล่มเย่อคนในตำหนักแสนสิงห์

"เย้ๆๆๆ ตกลงๆๆๆ" เสียงโทบี้กับชิทตี้ดีใจจนออกนอกหน้า ดีใจจนท่อนลำเต้นระบำขนาดนี้ ไม่พาลูกน้องไปหาที่ลง หาที่ระบายความเงี่ยนก็คงไม่ใช่หัวหน้าหน่วยที่ดี

เมื่อเอลลี่คิดถึงลีลาการบดนิ้วของอ๋องสามก็ถือว่าใช้ได้ ติดใจไม่น้อย แถมโทบี้กับชิทตี้ยังฝากความหวังกระแทกรูนางกำนัลไว้ที่เธออีก

งานนี้เธอต้องไปเย่ออ๋องสามตามนัดซะแล้ว ไม่ไปก็คงไม่ได้ เฮ้อ! เสียเชิงหญิงหมด นัดเยแล้วผิดนัด

ยุคที่เธอจากมาสัญญาต้องเป็นสัญญา หญิงมีสิทธิ์เท่าเทียมชาย ถ้าตกลงว่าเอาคือเอา เด้าคือเด้าไม่มีบิดพลิ้ว ไม่ต้องมาคิดว่าเสียตัว

'หญิงชายซั่มกันคือได้กัน ไม่มีใครได้ใคร'

นี่เธอตกปากรับคำนัดยิ้ม (นัดเย) กับท่านอ๋อง ไม่ไปได้ไงเสียชื่อเอลิก้าหมด

"ไปเหอะ อยากอาบน้ำ ถ้าฉันเย่อท่านอ๋องแล้วพวกคุณห้ามบอกคุณพ่อนะ"

"โธ่ จะปิดเป็นความลับทำไมกันครับ หัวหน้ามีประสบการณ์ทางเพศกับบุรุษสูงศักดิ์ยุคโบราณ มันจะไม่ดีตรงไหนครับ"

"เออ จริงสิ" เอลลี่ทำหน้าครุ่นคิด คิดไปเองตามประสาลูกสาวกตัญญูว่าควรรักนวลสงวนตัว แต่พ่อของเธอให้กระปู๋เทียมทุกรุ่นมาลองใช้ขนาดนี้คงไม่หวงเธอแล้วมั้ง

อย่าถามถึงเยื่อพรมจารีย์ มันขาดไปตั้งแต่สิบขวบตั้งแต่ขี่จักรยานล้มละ ใครจะมาคิดถึงเยื่ออะไรบ้าบอนี่ ประสาท!

"ไปกันเถอะ เสียเวลาหาเย่อคน" เอลลี่ชวนพรรคพวกไปถล่มเย่อตำหนักท่านอ๋อง

ทั้งสามเปิดระดับพลังที่รองเท้าอัพพาวเวอร์ในระดับสูงสุด กระโดดขึ้นจากปากหลุมยานอวกาศ มุ่งหน้าตรงไปที่ตำหนักอ๋องสาม