๖ เผชิญหน้า (๓)

มีเพียงคำถามในใจที่ไม่ได้เอ่ยออกไป...เธอจะกลับมาอีกทำไม

“คุณไตรจะออกไปทำงานแล้วเหรอคะ” มองนาฬิกาที่บอกเวลาหกโมงครึ่งก็นึกสงสัย ไม่คิดว่าเขาจะไปทำงานเช้าขนาดนี้ ช่างเป็นคนมุ่งมั่นเสียเหลือเกิน ไม่รู้ว่าเป็นแบบนี้มานานแล้วหรือแค่ช่วงที่เธอกลับมากันแน่

“ใช่”

“แล้ว...จะให้อุ่นทำอะไรคะ” อยู่บ้านหลังนี้มานานก็ไม่มีหน้าที่เป็นชิ้นเป็นอันสักที เธอทำได้เพียงนั่งเล่นหรือเดินสำรวจบ้านเท่านั้น หรือไม่ก็เข้าครัวช่วยแม่บ้านทำอาหารเพื่อเตรียมขึ้นโต๊ะให้เจ้าของบ้านได้รับประทาน ทว่าอาหารก็ไม่ค่อยถูกปากชายหนุ่มเท่าไหร่ เขามักจะบ่นเสมอว่ากับข้าวไม่อร่อย ซึ่งเธอก็จนใจจะทำให้พอใจ

เพราะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายชอบอะไร ทั้งตนก็ตกอยู่ในความหม่นหมองเช่นเดียวกัน...

“อยากทำอะไรก็ทำเลย แต่อย่าเข้าไปยุ่งในห้องทำงานของฉันก็พอ” เหลือบมองห้องทำงานที่มีของบางอย่างที่เขาหวงแหน

ช่อดอกหญ้าที่ดูไร้ราคาแต่กลับทำให้เขาจ้องได้ไม่วางตา จนบางทีก็สงสัยเหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับตนกันแน่ ทำไมเรื่องของเอมไอรินจึงได้วิ่งวนในหัวไม่หยุดสักที เขาคงเป็นบ้าไปแล้วที่คิดถึงเธอทั้งที่ไม่ควรคิดเลยด้วยซ้ำ

“ปกติเอมอยู่ที่นี่ทำอะไรบ้างเหรอคะ” ชื่อของคนที่อยู่ในห้วงความคิดถูกเอ่ยออกมา คนที่กำลังจะก้าวเท้าออกจากห้องครัวถึงกับชะงัก คำถามทำให้เขาต้องย้อนคิดว่าครั้งหญิงสาวอยู่ไร่ได้ทำอะไรบ้าง ซึ่งมันค่อนข้างเยอะจนเขาเองก็นึกไม่ถึงเหมือนกัน

หล่อนทำงานหนักกว่าที่คิด ถึกกว่าผู้หญิงคนอื่น ลบภาพดาวคณะในอดีตออกจนหมดสิ้น คนงานในไร่ต่างชมเป็นเสียงเดียวกันถึงความขยันของเธอ

“ทำงานในไร่ เก็บส้มเก็บองุ่นไปดูแลไร่ข้าวโพด ไปทำงานที่โรงบ่มไวน์แล้วก็มาทำงานบ้าน เธออยากทำก็ให้แม่บ้านคอยสอนก็ได้ หรือไม่อยากทำฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอก” ไม่คิดจะบังคับคนตรงหน้า แล้วเธอก็ไม่ได้อยากทำงานกลางแดดด้วยจึงรีบบอกเขาเสียงอ่อน

“อุ่น...ขอทำงานบ้านแล้วกันค่ะ”

“อือ”

ไม่ต่างจากที่คิดเอาไว้เท่าไหร่ หล่อนชินกับการทำงานในร่มมากกว่า แล้วก็บอบบางเกินกว่าจะออกไปทำงานกลางแจ้ง ต่างจากคนเป็นน้องสาวลิบลับที่ทำได้หมดทุกอย่าง เผลอคิดถึงร่างบางจนต้องสั่งตัวเองให้ลบภาพของหล่อนออกโดยเร็ว ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเหตุใดเรื่องของเธอจึงติดอยู่ในใจเขานานขนาดนี้

ทั้งที่บอกมาตลอดว่าไม่ชอบเอมไอริน...

แต่เมื่อเธอไม่อยู่ก็เอาแต่คิดถึงภาพในอดีตยามใช้ชีวิตร่วมกันไม่หยุด จนต้องเตือนสติตัวเองว่าเกลียดอีกฝ่ายมากแค่ไหน

“จริงเหรอวะ...แบบนี้น้องเอมก็โสดแล้วน่ะสิ” เดินเข้ามายังไร่ส้มอย่างคนใจลอย แต่เมื่อได้ยินชื่อของคนที่อยู่ในห้วงคำนึงก็หูผึ่งทันที สองเฝ้าหยุดอย่างรวดเร็วพร้อมกับมองไปยังคนงานชายที่ตั้งกลุ่มอยู่ไม่ไกล

“ไม่แน่ใจ แต่เห็นมีผู้ชายตามติดไม่ห่างเลย อาจจะกำลังจีบหรือเปล่า” คนที่เห็นภาพทุกอย่างเอามาเล่าต่อ เพื่อนในกลุ่มพยักหน้าเหมือนเข้าใจแต่คนที่แอบฟังถึงกับหน้านิ่วคิ้วขมวด กำมือแน่นด้วยความโมโหพร้อมกับใบหน้าที่ร้อนระอุคล้ายจะระเบิดได้ทุกเมื่อ

ไม่เข้าใจและไม่อยากทำความเข้าใจตัวเองในตอนนี้ แต่สิ่งที่เขาต้องการทราบคือเรื่องที่ได้ยินเป็นความจริงหรือเปล่า ยังไม่ทันจะได้เดินเข้าไปถาม ชื่อของเขาก็หลุดออกมาจากปากคนงานที่ชอบพูดเรื่องของเจ้านายเป็นปกติอยู่แล้ว ไม่ใช่แค่ผู้หญิงที่นินทาเก่ง ผู้ชายเองก็เหมือนกัน

โดยเฉพาะหากเป็นเรื่องของไตรเตชินผู้ไม่เคยเหลียวแลหญิงใดเลย เพิ่งมีเอมไอรินคนแรกที่ได้เข้ามาในไร่

“คุณไตรล่ะ...”

“จะไปยากอะไร คุณไตรก็เบื่อเลยให้ออกจากไร่ไงวะ ตอนนี้น้องเอมก็ไม่มีคนจับจองเราก็มีสิทธิ์ไม่ใช่เหรอ” คนพูดไม่ใช่ใครอื่นไกลแต่เป็นเสกที่โดนเจ้านายสั่งให้ไปล้างคอกวัวและคอกควายของไร่เกือบหนึ่งสัปดาห์เต็ม

แค่ช่วยรั้งไม่ให้หล่อนต้องล้มกลับถูกเจ้านายของตนทำโทษเสียอย่างนั้น แค่คิดก็เข็ดขยาดไปนาน...

“มึงอยากล้างคอกวัวคอกควายอีกหรือไง หาเรื่องใส่ตัว...” เพื่อนร่วมอาชีพรีบเอ่ยเพื่อเตือนความทรงจำ แต่ดูเหมือนคนรั้นจะไม่กลัวเลยสักนิด กลับยิ้มกระหยิ่มมีความสุขเพราะคิดว่าเจ้านายของตัวเองไม่ได้มีความเสน่หาต่อหญิงสาวแล้ว

เพราะฉะนั้นก็ไม่มีเหตุผลใดให้เขาต้องกลัวสักหน่อย

“ไม่ได้ล้างหรอก นายไม่คิดอะไรกับน้องเอมแล้ว” พูดแล้วก็กอดอกเชื่อมั่นในความคิดของตัวเอง โดยไม่รู้เลยว่าภัยกำลังจะมาถึงตัวในไม่กี่วินาทีข้างหน้า เพราะเสียงเข้มมาก่อนตัวเสียอีก คนงานที่จับกลุ่มกันรีบสลายตัวรวดเร็ว เสียงเป็นเอกลักษณ์ขนาดนี้ไม่ต้องเดาก็ทราบทันทีว่าเป็นใคร

“มึงไปล้างคอกวัว ขัดให้สะอาดอย่าให้กูเห็นแม้แต่คราบดำ ถ้าไม่สะอาดกูจะส่งไปทำงานทางใต้” พูดเสียงเข้มแววตาขึงขังจนคนปากพล่อยถึงกับรับคำอย่างขันแข็ง ไม่กล้าจะบิดพลิ้วแต่อย่างใดเพราะกลัวว่าตัวเองอาจจะถูกไล่ออกก็เป็นได้

“ครับคุณไตร!” ไม่พูดเปล่ารีบวิ่งไปยังคอกวัวเพื่อทำความสะอาดตามคำสั่งของเจ้านาย

ส่วนคนที่เหลือจะหลีกหนีก็ไม่ทันเสียแล้ว เพราะร่างสูงตรงเข้ามาถามทันทีถึงเรื่องที่ค้างคาในใจตัวเอง เพียงแค่ได้ยินชื่อของผู้หญิงที่ตัวเองกำลังคิดถึงก็ทำให้เขากระวนกระวายแล้ว ยิ่งรู้ว่าเธอกำลังจะมีชายอื่นก็สร้างความร้อนรนแก่ไตรเตชินมากกว่าเดิม

เขาต้องบ้าไปแล้วแน่เลยที่ยังสนใจเรื่องของผู้หญิงคนนั้น...

“เห็นเอมที่ไหน” สีหน้าแววตาคาดคั้นจนต้องรีบบอก เกรงว่าหากพูดช้าเพียงวินาทีเดียวอาจโดนเขาไล่ออกก็เป็นได้ อารมณ์ของเจ้านายช่วงนี้ยิ่งอ่อนไหวไม่เข้าใครออกใครเสียด้วย นับคนที่เข้าหน้าเขาติดได้เลย

หากเจอก็ควรหลีกหนีเป็นดีที่สุด!