ตอนที่ 5 ไม่ยอมบอก (1)

ริมฝีปากอุ่นๆ ที่ลากผ่านไปตามลำคอระหงทำเธอสะท้านหายใจไม่ทั่วท้อง ลมหายใจติดขัดราวคนจะขาดใจเสียให้ได้ ฝ่ามือเล็กที่เผลอขยุ้มผ้าปูเตียงไว้ถูกยื้อดึงอย่างแรงยามที่เขาละเลงลิ้นไปตามร่องแอ่งชีพจรตรงคอและเขาคงจะรู้ว่ามันเต้นแรงเพียงใด

"อ๊ะ..."

เสียงหวานกระเส่าเล็ดลอดออกมาราวจะขาดใจก็ตอนที่ปลายลิ้นร้ายก้มต่ำลงอีกนิดตวัดเลียยอดทับทิมสีสด และตอนที่เขาครอบปากงับลงดูดดุน อกคู่สวยก็แอ่นผวาเข้าหาอย่างลืมตัว เสียงครางกระเส่าก็ยิ่งสะท้านดังขึ้นเรื่อยๆ

คีรินทร์เหลือบสายตาขึ้นมองผลงานตัวเอง ทั้งที่ปากก็ยังไม่ยอมปล่อยยอดอก ดวงหน้าหวานแม้จะได้รับการตกแต่งไว้อย่างเข้มจัดแต่ยามที่เธอหลับตาแน่นเผยอริมฝีปากอิ่มปล่อยให้เสียงเล็ดลอดเบาๆ สลับในบางครั้งที่เธอเสียวซ่านจนสูดลมเข้าปากเสียงดังหรือแม้แต่ในยามที่เขาตวัดลิ้นรัวยอดไตแข็งชันใบหน้าสวยของเธอก็ยิ่งเหยเกบ่งบอกถึงความทรมานซ่านเสียวได้อย่างดี

แก้มสีชมพูอ่อนยิ่งดูเข้มจัดและชัดเจนไปจนถึงใบหู จนบางครั้งเขาก็นึกอยากรู้ถ้าผิวหน้าขาวๆ ของเธอไร้สีแต่งแต้มมันจะแดงระเรื่อขนาดไหน อาจจะไม่ต่างจากหน้าอกอิ่มที่แดงเถือกในตอนที่เขากำลังฟัดมันอย่างเมามันตอนนี้ก็ได้

ต้องยอมรับหุ่นเธอสวยได้รูปไปทุกส่วน หน้าอกอิ่มแม้จะไม่ใหญ่โตนักแต่ฝ่ามือใหญ่เขาก็แทบจะกอบกุมมันไว้ไม่มิด ยิ่งเคล้นแรงความนุ่มหยุ่นก็ยิ่งสู้มือ

คีรินทร์ซุกไซ้ปลายจมูกมาตามร่องอกต่ำลงเรื่อยๆ อย่างลืมตัวอีกนิดถ้ามือเล็กของเธอไม่ผลักเขาเสียก่อนเนินเนื้ออ่อนนุ่มด้านล่างคงถูกเขาตวัดลิ้นเข้าใส่เป็นแน่

"อะ...อย่า...ค่ะ"

เสียงหวานแหบพร่าที่เอ่ยห้าม ทำเขาเองได้สติขึ้นมาเช่นกัน เกือบหลงลืมว่าเธอกับเขาแค่วันไนต์ แต่อีกใจก็อดเสียดายที่ยังไม่ได้ลิ้มชิมรสแต่กระนั้นกฎก็คือกฎ

วันไนต์ก็คือวันไนต์ ลิ้นเอาไว้ใช้กับคนที่ใช่

คีรินทร์ยอมตัดใจอย่างแสนเสียดาย แต่กระนั้นกลับวางฝ่ามือลูบคลำไปที่เนินเนื้ออวบนุ่มนั้นแทน และก็เป็นเขาเองที่เกือบจะสูดปากเสียงดังยามที่ปลายนิ้วยาวกรีดสำรวจไปตามรอยร่องแยกที่มันฉ่ำแฉะ ยิ่งปลายนิ้วที่กรีดวนเวียนอยู่ปากทางเข้าเท่าไรน้ำหวานหยาดเยิ้มก็ยิ่งเคลือบนิ้วยาวเป็นมันวาว

สะโพกมนหมุนร่อนขึ้นทันที เธอกำลังจะหนีฝ่ามือใหญ่ที่กำลังรุกรานแต่กลับกลายเป็นยิ่งดิ้นพล่านแอ่นลอยในตอนที่เขากดนิ้วจุ่มลึกเข้าไปสำรวจร่องสวาทคับแน่น ปลายนิ้วยาวที่เริ่มสั่นไหวอยู่ภายในยิ่งทำเธอไม่อาจห้ามเสียงกระเส่าที่ดังขึ้น มือที่ยื้อผ้าปูเตียงถูกปล่อยมาจิกแขนเขาไว้แน่น จังหวะที่เขาขยับตัวเพียงนิดก็กลับกลายเป็นเธอถูกดึงรั้งให้ขึ้นนั่งในท่าอ้าขาทั้งที่ฝ่ามือใหญ่ยังกอบกุมแหย่ลึกอยู่ที่จุดอ่อนไหวกลางกาย

ดวงตาคู่สวยค่อยๆ ปรือตาขึ้นสบกับดวงตาสีเข้ม ในตอนนี้คล้ายเธอถูกตรึงให้มองเขาอยู่อย่างนั้น ทั้งที่ใบหน้าหวานก็ยังเหยเกปล่อยให้ริมฝีปากที่ถูกเม้มไว้แน่นค่อยๆ เผยอออกปล่อยเสียงน่าอายต่อหน้าเขาใกล้ๆ เช่นนี้

คีรินทร์ยิ่งเขย่ามือแรงสั่นปลายนิ้วรัวเร็วอยู่ด้านในเท่าไร เธอก็ยิ่งเกร็งสะท้านแอ่นสะโพกลอย มือเล็กก็ยิ่งข่วนรั้งต้นแขนเขาไว้แน่นขึ้น

"อ๊ะ...อ๊า...พี่คีน...อ๊า...มะ..."

เสียงที่เอ่ยยังไม่ทันจบสะโพกมนก็แอ่นร่อนสะท้านเข้าหามือใหญ่ เสียงน้ำฉ่ำแฉะประสานเสียงฝ่ามือกระทบเนินเนื้อสามเหลี่ยมดังก้อง ก่อนจะตามด้วยเสียงหวีดร้องในตอนที่เธอไม่สามารถทานทนความซ่านเสียวจากปลายนิ้วที่เขากำลังปรนเปรอให้ได้อีกต่อไป

สะโพกมนเกร็งแอ่นกระตุกถี่ตอดรัดนิ้วยาวเขาเป็นจังหวะ แม้แต่คีรินทร์ก็ยังต้องผ่อนลมหายใจออกช้าๆ เธออ่อนแรงฟุบลงกับอกแกร่ง แต่เขากลับแข็งจนปวดไปทั้งลำ

ปลายนิ้วยาวที่ค่อยๆ ดึงออกจากช่องทางสวาทคับแน่นถูกเคลือบไปด้วยน้ำหวานสีใส คีรินทร์ปาดมือป้ายไปตามหน้าอกของเธอ ปลายนิ้วยาวที่เสียดสียอดไตแข็งในบางจังหวะมันก็รุนแรงแต่กลับยิ่งทำเธอสะท้านเสียว เธอถูกผลักให้เอนตัวลงอีกครั้ง เขาก็ละเลงลิ้นดูดกลืนยอดไตสีสวยเธอทันทีทั้งรุนแรงและหนักหน่วง หรือเพราะจังหวะที่เขากำลังถอดกางเกงยีนของตัวเองออกอย่างไม่ค่อยถนัดนักแต่สุดท้ายมันก็ถูกสะบัดโยนทิ้งอยู่แถวปลายเตียง

คีรินทร์เงยหน้าขึ้นจากหน้าอกลูกโต เอื้อมมือไปหยิบซองสีเงินข้างหมอน

ทุกการกระทำเขาล้วนอยู่ในสายตาเธอ คนที่ชันเข่าคร่อมเธอไว้บนเตียงก็จับจ้องทุกกิริยาของเธอไว้เช่นกัน ดวงตาคู่สวยหวานเยิ้มที่กำลังมองเขาสวมเครื่องป้องกันสีใสด้วยความสนใจ ปลายลิ้นที่แลบออกมาเลียริมฝีปากก่อนที่เขาจะเห็นเธอแอบกลืนน้ำลายลงคอ คีรินทร์ถึงกับยกยิ้มมุมปาก แน่นอนเขาภูมิใจในความใหญ่โตของเครื่องเพศตัวเองไม่น้อย และเธอก็คงกำลังตื่นตาเช่นกัน