บทที่ 9 ลีลารักของบุรุษที่บอกว่าไม่เคย 1/2

บทที่ 9

ลีลารักของบุรุษที่บอกว่าไม่เคย

ชิงเหอก้มตัวลงช้อนร่างของไป๋ซินหยานเข้ามาในอ้อมแขน ก่อนจะเดินดุ่ม ๆ ไปยังเตียงนอนหลังใหญ่ วางร่างของนางบนที่นอนอย่างเบามือ พร้อมกับตามลงมาทาบทับบนร่างบอบบางไม่ยอมห่าง เขาเกลี่ยเส้นผมของนางที่ปกปิดใบหน้างามออกไปอย่างแผ่วเบา ใบหน้าคมยกยิ้มก่อนจะโน้มใบหน้าลงมา ปลายทางของเขาคือริมฝีปากอ่อนนุ่มที่เขาเคยพิสูจน์มาแล้วว่าหวานล้ำเพียงใด

“อื้อ...”

ริมฝีปากนุ่มหยุ่นประกบลงมาอย่างอ่อนโยน ดูดเม้มริมฝีปากของไป๋ซินหยานอย่างแผ่วเบา ทว่ากลับทำให้จิตใจของนางเตลิดไปไกล จุมพิตของเขาช่างซาบซ่านไปทุกการสัมผัส นางเผลอปากออกเล็กน้อยเพื่อให้ลิ้นร้อนของเขาเข้ามา ลิ้นทั้งสองพลันเกี่ยวกระหวัดดูดดึงเข้าหากันและกันอย่างร้อนแรง อารมณ์ของพวกเขาเริ่มพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ ไปกับรสจูบครั้งนี้

“อ๊า... หวานนัก”

ชิงเหอผละออกมาอย่างแสนเสียดาย เขามองใบหน้าฉ่ำหวานที่ปรือตามองเขาอย่างยั่วยวนก็มิอาจอดทนได้อีกต่อไป ฝ่ามือหนาจัดการถอดอาภรณ์ทั้งของนางและของเขาออกไปจนหมดอย่างรวดเร็ว เวลานี้ร่างของทั้งสองจึงเปลือยเปล่าไม่มีสิ่งใดปกปิดเอาไว้แล้ว

ชิงเหอกลืนน้ำลายลงไปอย่างยากลำบาก เขาก็คิดเอาไว้แล้วว่าไป๋ซินหยานคือโฉมสะคราญที่หาได้ยากยิ่ง ทว่าเขาก็ไม่ได้คิดว่านางจะซ่อนเร้นร่างกายอันเย้ายวนใจถึงเพียงนี้ หน้าอกอวบขาวผ่องขนาดใหญ่กำลังพอดี ตุ่มไตทั้งสองข้างมีสีแดงระเรื่อจนทำให้ลำคอของเขาแห้งผาก เอวเล็กคอดกิ่วรับกับสะโพกผายกลมกลึง ขณะที่ตรงส่วนนั้นกลับอวบอูมยิ่งนัก

“หากยังมองอยู่เช่นนี้ ข้าจะใส่เสื้อผ้าแล้วนะ”

ไป๋ซินหยานเห็นสายตาที่แทบจะกลืนกินของเขาก็อดจะรู้สึกเขินอายไม่ได้ และตัวนางเองก็แทบใจสั่นเมื่อมองเห็นหุ่นล่ำสันของเขา หน้าอกแกร่งหนาแน่นยิ่งนัก กล้ามหน้าท้องเป็นลอนคลื่นอย่างสวยงาม ขณะที่ตรงส่วนนั้นของเขากลับมีขนาดใหญ่โตจนเกือบเท่าท่อนแขนของนาง และตรงส่วนนั้นยังชี้โด่มาที่หน้าของนางอีก ไป๋ซินหยานรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเอาเสียเลย

นางจะรับของเขาไหวหรือไม่!

“ซินหยานงามมากจริง ๆ งามจนข้ามิอาจละสายตาไปได้เลย”

ชิงเหอไม่ใช่บุรุษที่ชอบพูดจาหวานหู แต่ทุกคำที่เขาเอื้อนเอ่ยออกมานั้นคือใจจริงของเขาทั้งหมด ดวงหน้าหวานแดงซ่านด้วยความเขินอายเมื่อได้รับคำชมจากชายตรงหน้า

“ฟูจวินของข้าก็รูปงามมากจริง ๆ โดยเฉพาะตรงส่วนนั้นที่ เอ่อ... ใหญ่โตยิ่งนัก”

ในเมื่อเขาใช้สายตาเช่นนี้มองนาง นางเองก็จะใช้สายตาแบบเดียวกันมองเขาบ้าง เขาจะได้รู้ว่าการถูกมองเช่นนี้ให้ความรู้สึกอย่างไร

“ฮึ ๆ แม้ข้าจะไม่เคยหลับนอนกับสตรีมาก่อน แต่ข้าขอบอกเอาไว้เลยว่าคืนนี้ข้าไม่ยอมปล่อยให้ซินหยานได้นอนแน่”

ชิงเหอกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ เขาไม่รีรออะไรแล้วตรงเข้าประกบริมฝีปากที่ช่างฉอเลาะของนางทันที ปลายลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปสำรวจความหอมหวานข้าง ดูดดุนลิ้นเล็กของนางเป็นพัลวัน ก่อนจะผละมายังซอกคอขาวอันหอมกรุ่น ขบเม้มไปตามเส้นเลือดใหญ่ของนางพร้อมกับทิ้งรอยแดงเอาไว้เต็มลำคอระหง แล้วลากลิ้นเคลื่อนต่ำลงมายังเนินอกขาวผ่อง เขี่ยตุ่มไตทั้งสองข้างจนลุกชันขึ้นมาสู้ฝ่ามือหนา ริมฝีปากร้อนจึงได้ตรงเข้าไปครอบครองทันที อีกข้างหนึ่งที่เว้นว่างเอาไว้ได้ถูกมือหนาบีบเคล้นจนเนินเนื้อล้นทะลักออกมาจากง่ามนิ้วทั้งสี่

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊า...”

ไป๋ซินหยานถูกชิงเหอปลุกเร้าอย่างรุนแรง พาลให้อารมณ์ของนางกระเจิงกระเจิงอย่างไร้ทิศทาง กายสาวดิ้นพล่านด้วยความเสียวซ่านที่ถูกคนบนร่างปลุกปั่น ตรงส่วนนั้นร้อนวูบวาบพลางคายหยาดน้ำหวานออกมาไม่หยุด รับรู้ได้ถึงความฉ่ำแฉะตรงกึ่งกลางกายสาว