ตอนที่ 1 ทะลุมิติมาเป็นตัวประกอบในนิยาย

“คุณชายน้อยมีตำแหน่งเป็นถึงท่านนายพล มีผู้หญิงฐานะทางบ้านดีมากมายต้องการแต่งงานด้วย ไม่รู้เลยว่าคิดอะไรอยู่ถึงไปขอแต่งงานกับผู้หญิงฐานะธรรมดา แถมหน้าตายังบ้าน ๆ อีก”

“นั่นสิ แทนที่จะได้แต่งงานกับผู้หญิงเพียบพร้อมและมีฐานะเท่าเทียมกันแท้ ๆ คงไม่ใช่ว่าผู้หญิงคนนั้นทำเสน่ห์ใส่คุณชายน้อยหรอกใช่ไหม ไม่อย่างนั้นก็คงอธิบายนิสัยที่ไม่เหมือนปกติของคุณชายน้อยไม่ได้หรอก”

“ชู่ อย่าพูดเสียงดังไปเดี๋ยวผู้หญิงคนนั้นก็ได้ยินเข้าหรอก”

“ได้ยินก็ได้ยินสิ หล่อนจะได้รู้ตัวว่าไม่เหมาะสมกับท่านนายพลของพวกเรา ต่อไปจะได้เจียมตัวเวลาอยู่ในบ้านหลังนี้ขึ้นมาสักหน่อย”

“ไม่กลัวเธอเอาไปฟ้องคุณชายน้อยเหรอ ถึงตอนนั้นพวกเราอาจจะแย่ก็ได้นะ”

“กล้าฟ้องก็ลองดูสิ ฉันเองก็อยากจะรู้ว่าคุณชายน้อยจะเชื่อใครระหว่างพวกเรากับเธอ”

อิ้งเยว่มองผ่านหน้าต่างลงไปด้านล่าง เงียบฟังสิ่งที่สาวใช้สองคนกำลังคุยกันอย่างสนุกสนานด้วยแววตาเฉยชา เธอไม่ได้โกรธหรือรู้สึกโมโหกับท่าทางอวดดีของพวกเธอ ด้วยรู้ดีว่าอีกไม่นานทั้งสองคนจะถูกไล่ออก

ทำไมอิ้งเยว่ถึงรู้นะเหรอ? เพราะเธอไม่ใช่อิ้งเยว่ที่คนพวกนี้กำลังพูดจานินทาแต่เป็นอีกคนซึ่งวิญญาณหลุดเข้ามาอยู่ในร่างอิ้งเยว่

ใช่แล้ว เธอก็เหมือนกับตัวเอกหลาย ๆ คนในนิยายที่ได้เข้ามาสวมร่างเป็นตัวละครในนิยาย แตกต่างแค่ร่างที่เธอเข้ามาอยู่ไม่ใช่ตัวเอกแต่เป็นเพียงตัวประกอบ เป็นตัวแทนของนางเอกที่พระเอกปักใจรักมั่นตั้งแต่วัยเยาว์

ผู้หญิงที่มีลักษณะท่าทางและรอยยิ้มใกล้เคียงกับคนรักวัยเด็กของเขาเป็นเหตุผลหลักที่เธอได้แต่งงานกับคนที่สาวใช้พวกนั้นเรียกว่า คุณชายน้อย หรือก็คือนายพลที่อายุน้อยที่สุดในค่ายทหารซึ่งมีชื่อเรียกที่รู้จักกันไปทั่วว่า โจวหมิง พระเอกในนิยายที่เธอพึ่งจะอ่านจบไปได้เพียงหนึ่งวัน

ไม่รู้เพราะไม่ได้นอนให้ดีมาหลายวัน แถมตอนกลางวันยังต้องออกไปทำงานพาร์ทไทม์หรือยังไง

ชีวิตที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายอย่างเลิกเรียนไปทำงาน กลางคืนไม่ยอมหลับยอมนอนแต่กลับอ่านนิยายจนถึงเช้า หลังวางมือจากหน้าจอเพื่อพักสายตาเพียงแป๊บเดียวรู้ตัวอีกทีเธอก็กลายมาเป็นตัวละครในนิยายเสียแล้ว

เฮ้อ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิดล่ะนะอย่างน้อยก็ถือว่าได้กลับมามีชีวิต

อิ้งเยว่ถอนหายใจอย่างปลงตก หลังทำความเข้าใจกับสภาพแวดล้อมที่เธอเข้ามาอยู่สองวันเต็มจนสามารถเข้าใจเรื่องราวได้กระจ่าง

ตัวละครเดิมอิ้งเยว่ ก็เหมือนตัวประกอบทั่ว ๆ ไปในนิยายทุกเรื่อง ไม่สิตัวของอิ้งเยว่เรียกได้ว่าได้รวมทุกส่วนผสมของความน่าจะเป็นสำหรับตัวประกอบเอาไว้มากมาย

ตัวเธอที่ต่อหน้าโจวหมิงคือผู้หญิงอ่อนโยนใจดี แต่ลับหลังกลับเต็มไปด้วยความละโมบและบ้าอำนาจ

เข้ามาอยู่ในฐานะคุณนายน้อยได้ไม่นานก็เริ่มแผลงฤทธิ์ความเป็นตัวประกอบออกมา

ทุกอย่างที่ตัวประกอบสมองกลวงมักมีอยู่ในตัว อิ้งเยว่มีมันทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นการใช้สถานะของตนรังแกสาวใช้ สั่งให้พวกเธอทำงานหนัก และยังริบเงินรายเดือนของพวกเธอส่วนหนึ่งมาปรนเปรอความฟุ้งเฟ้อของตนเอง

เวลาออกไปข้างนอกก็มักใช้อำนาจข่มคนที่มีสถานะต่ำกว่า แต่พออยู่ต่อหน้าโจวหมิงกลับแสดงละครแสร้งทำเป็นอ่อนแอ บอกว่าตนถูกใส่ร้าย

แน่นอนโจวหมิงในฐานะพระเอกช่วงแรกย่อมเชื่อคำพูดคนเป็นภรรยา แต่ในเมื่อได้ชื่อว่าพระเอกย่อมไม่มีทางปักใจเชื่อทุกคำพูดของตัวประกอบอย่างอิ้งเยว่ไปได้ตลอด

หลังเหตุการณ์เดิมเกิดขึ้นซ้ำหลายครั้งจึงสั่งให้คนของตนเองจับตามองอิ้งเยว่

ผลสุดท้ายคือได้รู้ตัวตนที่แท้จริงของเธอหลังใบหน้าเปื้อนน้ำตาและแววตาใสซื่อบริสุทธิ์

ความคิดระแคะระคายและไม่พอใจพึ่งจะเกิดขึ้น ตัวจริงในใจของโจวหมิงก็โผล่มาอย่างประจวบเหมาะ

แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นกับอิ้งเยว่นะหรือ?

คนที่มีสถานะสูงส่ง ใช้ชีวิตสะดวกสบายเมื่อพบว่าแท้จริงแล้วตนเป็นเพียงตัวแทนของผู้หญิงคนหนึ่งมีหรือจะยังใจเย็นทำเป็นนิ่งเฉยได้

พอคนอื่น ๆ เล็งเห็นจุดนี้ก็เริ่มซุบซิบนินทาพูดกันเสียสนุกปากว่าอีกไม่นานผู้หญิงนิสัยไม่ดีอย่างเธอคงมิวายถูกหย่าในที่สุด

เมื่อคิดว่าสถานะของตนกำลังสั่นคลอนสิ่งที่ตัวประกอบหลาย ๆ เรื่องทำได้อิ้งเยว่มีหรือจะไม่ทำ

หลังได้ฟังเรื่องราวความรักมั่นของโจวหมิง ได้ยินคำพูดกรอกหูชวนให้หวาดหวั่นจากแรกเริ่มที่รู้สึกไม่ชอบหน้าผู้หญิงคนนั้นตัวร้ายก็ถูกกล่อมจนความไม่ชอบกลายเป็นความเกลียดชัง

แล้วจากนั้นเกิดอะไรขึ้น?

แน่นอนว่าท้ายที่สุดแล้วตัวประกอบผู้โง่เขลาก็กระทำในสิ่งที่ไม่อาจถอยหลังกลับ

อิ้งเยว่ได้ลงมือวางยาแสงจันทร์ขาวในใจโจวหมิงทำให้ความรู้สึกผิดที่เห็นเธอเป็นตัวแทนของใครอีกคนและความเชื่อใจในตัวภรรยาหมดสิ้นลง

สายตาผิดหวังของชายผู้เป็นที่พึ่งพุ่งตรงมาทำให้ตัวร้ายชะงัก ในใจพลันเกิดความรู้สึกผิดขึ้นมาชั่วขณะ แต่ท้ายที่สุดก็ไม่ได้คิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นผิด

ใครใช้ให้ผู้หญิงตรงหน้ามายั่วยวนสามีเธอ ใครใช้ให้เสนอหน้ามาวนเวียนรอบตัวชายที่แต่งงานแล้ว ถ้าไม่มีผู้หญิงคนนั้นสักคนตำแหน่งคุณนายน้อยของเธอก็จะยังคงอยู่ ไม่มีใครมาพรากมันไปได้!!

อิ้งเยว่ที่เชื่อมั่นสุดใจสุดท้ายก็ถูกจับในคดีวางยาพยายามฆ่านางเอก บั้นปลายชีวิตอยู่ในคุกจนกระทั่งตายไป

คิดมาถึงตรงนี้อิ้งเยว่คนใหม่พลันถอนหายใจยาวออกมาอีกครั้ง อุตส่าห์มีชีวิตสุขสบาย ไม่ต้องทนลำบากใช้ชีวิตให้ยุ่งยาก แต่ความไม่รู้จักพอจึงนำพาตนเองไปสู่ทางตัน

ถึงส่วนหนึ่งที่ทำให้อิ้งเยว่ตัดสินใจทำอย่างนั้นจะเป็นเพราะท่าทีของสามีที่มีต่อรักแรกก็เถอะ แต่ถ้าดูให้ดีจะสัมผัสได้ว่าถึงเขาจะชอบผู้หญิงคนนั้นแต่ด้วยความรับผิดชอบ โจวหมิงก็ใช่ว่าจะมีความคิดที่จะหย่ากับอิ้งเยว่ ขอแค่เธอทำตัวดีกว่านี้อีกนิด เจ้าคิดเจ้าแค้นน้อยลงอีกหน่อย

ถึงนิสัยอิ้งเยว่จะน่าปวดหัวไปบ้างทว่าโจวหมิงก็ไม่ได้มีความคิดเห็นแก่ตัวอย่างปัดความรับผิดชอบด้วยการหย่าภรรยาแล้วแต่งผู้หญิงในดวงใจเข้ามาแทน

อย่างไรเขาก็แต่งงานกับเธอแล้ว แม้ไม่สามารถมอบความรักให้อย่างน้อยฐานะคุณนายน้อยเขายังพอให้อิ้งเยว่นั่งในตำแหน่งนั้นต่อไป

“คุณนายน้อยถึงเวลากินข้าวแล้วค่ะ” เสียงสาวใช้ที่ถูกสั่งให้มาคอยดูแลอิ้งเยว่ดังขึ้นหน้าประตูห้อง

“นำทาง”

หญิงสาวหยัดตัวลุกขึ้นอย่างไม่อิดออดเอ่ยเสียงเบากับสาวใช้ที่ใช้แววตามองมาอย่างสำรวจ ราวกับต้องการตรวจสอบอารมณ์ในแววตาของเธอ

อิ้งเยว่รู้ดี ถึงสาวใช้คนนี้จะถูกมอบให้ในฐานะมือเท้า แต่อีกฝ่ายหาใช่คนของเธอ แต่เป็นคนของคุณนายใหญ่ ถึงอย่างนั้นอิ้งเยว่ก็ไม่คิดเก็บมาใส่ใจ

แค่อย่าทำอะไรล้ำเส้นเกินไปก็พอ ถ้ามากเกินกว่าเส้นที่เธอขีดเอาไว้ ต่อให้จะเป็นคนของคุณนายใหญ่เธอก็ไม่ติดที่จะเอ่ยปากสั่งสอนสักสองสามประโยค