ระบบแลกเปลี่ยนสินค้า 1.1

ระบบแลกเปลี่ยนสินค้า

เมื่อพ่อแม่ออกไปหมดแล้ว หลี่ลู่หรานก็ดูพี่สาวอีกพักหนึ่ง พอพี่ชายกลับมาเธอจึงออกมาเพื่อต้มยา หวังว่าพี่สาวจะตื่นขึ้นมาในเร็ว ๆ นี้

ส่วนพี่ชายอย่างหลี่ซือหยวนก็รีบออกมาทำงานเหมือนกัน แต่วันนี้เขาเข้าเมืองเพื่อไปใช้แรงงานในตลาดมืด เพราะนั่นจะทำให้ครอบครัวมีเงินเก็บไว้ใช้ยามจำเป็น

หลี่เหมยเมื่อเห็นว่าทุกคนไม่อยู่แล้วก็รีบลุกขึ้นแล้วสะบัดศีรษะเล็กน้อยเพื่อคลายความมึนงง ไม่คิดเลยว่าเพราะไม่ค่อยได้พักผ่อนจากการที่เขียนนิยายเรื่องต่อเรื่องจนตัวเองต้องเข้ามาอยู่ในนิยายที่กำลังเขียน และเพิ่งเขียนได้ไม่กี่ตอน

แม้จะวางโครงเรื่องไว้หมดแล้วก่อนตาย แต่ก็ไม่มีเนื้อเรื่อง แล้วแบบนี้เธอจะทำอย่างไรต่อไป

“ฉันคงต้องเดินเรื่องต่อเอง ไม่รู้ว่าพระเอกของเรื่องจะนิสัยอย่างไร หากมาหลอกหลี่เหมย ฉันคงไม่เอาไว้แน่ พระเอกก็พระเอกเถอะ นางร้ายพ่วงตำแหน่งคนเขียนเรื่องนี้มีหรือจะไม่ทันเกม ว่าแต่นางเอกคือสหายของร่างนี้ใช่ไหม หากมีสหายหน้าไว้หลังหลอกแบบนี้อย่ามีเสียดีกว่า”

หญิงสาวพูดกับตัวเอง โครงเรื่องต่อให้วางไว้แล้ว แต่เธอคือคนเขียนมีหรือจะเปลี่ยนไม่ได้ ในเมื่อพระนางอยากอยู่ด้วยกันก็ปล่อยไป เธอจะเริ่มชีวิตใหม่และสร้างตัวเพื่อครอบครัว

‘ว่าแต่ฉันจะสร้างตัวอย่างไรล่ะ ในเมื่อไม่มีอะไรตามมาสักอย่าง มิติก็ไม่มี นิ้วทองคำก็ไม่มี’ เธอบ่นกับตัวเองในใจ เนื่องจากอยากมีของวิเศษเหมือนตัวละครอื่นที่ทะลุมิติเข้ามาในนิยาย

ขณะนั้นเองก็มีเสียงปริศนาพร้อมกับจอภาพเด้งขึ้นมา

“กรุณาเชื่อมต่อกับระบบ”

“เชื่อมต่อ” หลี่เหมยไม่มีความลังเลเลยแม้แต่น้อยเมื่อมีเสียงบอกแบบนั้น เธอเชื่อว่านี่คงเป็นของวิเศษที่ตามมา อย่างน้อยเข้ามาอยู่ในยุคนี้ก็ไม่อดตายแล้ว

เมื่อตอบว่าเชื่อมต่อระบบ ภาพตรงหน้าเริ่มชัดเจนขึ้นคล้ายกับระบบอะไรสักอย่าง ซึ่งในนั้นมีของมากมาย แต่ก็ต้องใช้เงินแลกซื้อ “แล้วแบบนี้ฉันต้องทำอย่างไร บ้านหลี่ไม่ได้มีฐานะร่ำรวย

สักหน่อย”

ความหวังตรงหน้าคล้ายกับพังทลายลงมา แต่แล้วกลับมีเสียงดังขึ้นอีกครั้ง “เจ้านายอย่าเพิ่งหมดหวัง เจ้านายยังมีเงินในระบบที่โอนถ่ายมาจากชาติที่แล้ว ยังไงอย่าเพิ่งตีโพยตีพาย

ทำความเข้าใจกับระบบเสียก่อนเถอะ”

“เธอคือใคร ทำไมถึงไม่มีตัวตนล่ะ” หลี่เหมยเริ่มไม่เข้าใจว่าทำไมเสียงปริศนานี้ยังคงดังต่อเนื่อง ทว่ากลับไม่มีตัวตนออกมาให้เธอเห็น

“ฉันเป็นระบบแลกเปลี่ยนและซื้อขายสินค้าไม่มีตัวตน เจ้านายจะได้ยินแค่เสียงเท่านั้น ตอนนี้ฉันจะส่งข้อมูลให้นะคะ เจ้านายจะได้ทำความเข้าใจกับระบบนี้สักที”

จากนั้นลี่ลี่ระบบแลกเปลี่ยนสินค้าก็รีบส่งข้อมูลให้เจ้านายก่อนที่อีกฝ่ายจะคิดไปไกลกว่านี้

เมื่อข้อมูลทุกอย่างเข้ามาในหัว หลี่เหมยเริ่มเข้าใจแล้ว แม้ว่าตอนนี้เธอจะมีเงินในระบบจำนวนหนึ่งแต่มันก็ไม่มากพอ เพราะถ้าหากต้องการสินค้าที่ราคาสูง เงินที่มีคงไม่พอให้ใช้ไปตลอดแน่นอน

“เอาล่ะฉันเข้าใจแล้ว” หลี่เหมยตอบกลับ เธอเข้าใจเรื่องระบบทั้งหมดแล้ว แม้ว่าจะไม่มีมิติเหมือนคนอื่น แต่เธอก็มีระบบแลกเปลี่ยนสินค้านี้ อย่างน้อยเธอต้องไปหาของมาแลกเปลี่ยนเพื่อหาเงินเข้าบ้าน

“พี่รอง พี่ฟื้นแล้ว” เด็กสาวคิดว่าหูฝาด เลยเดินเข้ามาดู เมื่อพบว่าพี่สาวฟื้นแล้วจึงดีใจอย่างมาก เธอเดินเข้ามาหาอีกฝ่ายพร้อมกับสำรวจร่างกายหลี่เหมยทันที

“ไม่ต้องหมุนตัวพี่ขนาดนั้น ตอนนี้พี่หายดีแล้วล่ะ ยังไงก็ขอโทษด้วยที่ทำให้เป็นห่วง”

เธอยิ้มให้น้องสาวอย่างอ่อนโยน ชาติก่อนหญิงสาวไม่เคยมีครอบครัวอบอุ่นแบบนี้ เพราะโตมากับสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า

เมื่อรับรู้ถึงความห่วงใจจากคนในครอบครัวเลยรู้สึกตื้นตันอย่างบอกไม่ถูก

“จริงสิ ฉันต้มยาไว้แล้ว เดี๋ยวจะเอามาให้นะ หมออีบอกว่าพี่ต้องกินยาจนกว่าร่างกายจะฟื้นตัว” เด็กสาวรีบพูด และเตรียมจะออกจากห้องไปเอายามา แต่กลับถูกพี่สาวรั้งไว้เสียก่อน

“เอ่อ...พี่ไม่กินได้ไหม ยามันขม ตอนนี้พี่ดีขึ้นแล้ว”