บทที่ 7

ชุมเสือแห่งนี้ถึงจะเป็นที่ซ่องสุมของโจรมากมายแต่ความจริงมันก็คือหมู่บ้านทั่วไปที่มีชาวบ้านอาศัยอยู่และห่างไกลความเจริญเท่านั้น ด้วยการเดินทางค่อนข้างลำบากถนนหนทางยังเข้าไม่ถึงดีนักแต่ก็พอใช้รถสัญจรได้บ้างชาวบ้านจึงนิยมเดินหรือขี่ม้ามากกว่าไม่ก็ใช้รถถีบถ้าพอมีตังค์หน่อยก็ใช้รถเครื่อง พอเสือพลเทพเข้ามาช่วยเหลือพัฒนาจึงทำให้สะดวกขึ้นมาหน่อยมีรถคอยรับส่งชาวบ้านไปทำงานรับจ้างต่างถิ่นต่างหมู่บ้าน หรือมีธุระในอำเภอก็ได้เสือมั่นนี่แหละช่วยเหลือเรื่องต่างๆ แล้วยิ่งได้เสือเพชรเข้ามาช่วยพัฒนาอีกชาวบ้านที่นี่ก็มีชีวิตที่ดีขึ้น พวกเขาจึงรักลุงกับหลานทั้งสองมากค่อยเป็นหูเป็นตาให้คอยช่วยสืบข่าวต่างๆ เวลาไปรับในอำเภอหรือหมู่บ้านอื่น จึงทำให้ตำรวจไม่สามารถย่างกายมาถึงชุมโจรแห่งนี้ได้สักครั้ง เมื่อวานพอเกิดเรื่องขึ้นทุกคนก็พร้อมใจจะสู้ร่วมกับเสือเพชรแต่ถูกอพยพไปในที่ปลอดภัยซะก่อน

"ผู้คนเขามาจากไหนกันมากมายจ๊ะพี่ เมื่อวานที่รัฐเข้ามาไม่เจอใครเลยนะจ๊ะ แล้ววันนี้ทำไมมาร่วมงานกันเยอะจัง มีทั้งเด็กมีทั้งคนแก่และผู้หญิงด้วย แปลกจัง"

"หึ ชาวบ้านพวกนี้ก็คนในชุมเสือนี้ทั้งหมด เมื่อวานก่อนที่รัฐกับลูกน้องจะมาถึงพี่ได้อพยพพวกเขาไปอยู่ในที่ปลอดภัย พอสถานการณ์สงบก็พาพวกเขากลับมา"

"โห่ เยอะขนาดนี้เลยเหรอจ๊ะ ตั้งหมู่บ้านได้เลยนะพี่"

"หึ มีความจริงจะบอกกับรัฐอยาก ไว้ถึงเวลาเข้าหอพี่จะบอกแล้วกับ ฟอด"

เสือคล้ายข้อสงสัยให้กับเมียตนแต่ก็อดเอ็นดูในท่าทางขี้สงสัยไม่ได้จึงก้มไปหอมแก้มเนียน ๆ หลายฟอด

เวลาล่วงเลยจนถึงช่วงเข้าหอของเจ้าบ่าวเจ้าสาวทุกคนก็ต่างเดินมาส่งทั้งคู่และแยกย้ายกันไปสนุกกับวงดนตรีกันต่อ

"พี่เพชร พี่มีเรื่องอะไรจะบอกรัฐเหรอจ๊ะ"

"ฟอด เรื่องที่พี่จะเล่าทั้งหมดต่อไปนี้เป็นเรื่องจริง"

เสือเพชรเล่าประวัติตนเองอย่างละเอียดว่าตัวเองคือใครมาจากไหนทำไมถึงมาเป็นโจรได้ จนทำให้นพรัฐรู้ว่าเสือเพชรผัวของเขาคือ คฑาเพชร โสภณชัย ลูกชายเพื่อนสนิทของพ่อเขาเอง คุณพ่อเคยเล่าเรื่องพี่เพชรพี่ชายที่รัฐเคยเจอในวัยเด็กให้ฟังบ่อยๆ ว่าพี่เพชรเก่งมากสามารถสอบชิงทุนไปเรียนหมอที่ต่างประเทศได้ จนทำให้รัฐอยากเก่งเหมือนพี่เพชรบ้างจึงทำให้เขาตั้งใจเรียนเพื่อสอบชิงทุนไปเรียนที่ต่างประเทศแต่เขาเลือกเรียนด้านการปกครองเพราะอยากเป็นตำรวจเหมือนพ่อจนในที่สุดเขาก็ทำได้

แต่พอเขากลับมาถึงไทยเขาก็รับราชการในกรมตำรวจในสังกัดของเพื่อนคุณพ่ออีกคน เขาก็ถูกส่งมาให้ปราบเสือเพชรตอนแรกพ่อเขาเคยขอให้นพรัฐปฏิเสธภารกิจนี้ไปแต่คุณพ่อเขากลับไม่บอกเหตุผลอะไรเลย จนเขาได้รู้ความจริงวันนี้ว่าพี่เพชรคือใครทำไมถึงถูกตามล่าจากทางการแล้วทำไมลุงเดชจึงต้องการให้เขาจับตายพี่เพชร

ความจริงคือลุงเดชเป็นสั่งฆ่าครอบครัวลุงพลเทพรวมถึงพี่เพชรแต่โชคดีพี่เพชรรอดมาได้ จึงกลัวพี่เพชรกลับมาแก้แค้นและถูกเปิดโปร่งความจริงที่ลุงเดชรับสินบนในเรื่องคดีต่าง ๆ หลายคดี ถูกลุงพลเทพสืบจนรู้จึงขอเจรจาว่าจะให้เงินจำนวนมากกับลุงพลเทพแต่คุณลุงไม่รับจึงทำให้เกิดความขัดแย้งเกิดขึ้น ด้วยความโลภทำให้ลุงเดชสั่งฆ่าปิดปากครอบครัวพี่เพชรทุกคน แต่พี่เพชรรอดมาได้จึงโดนความผิดใส่ร้ายว่าผัวของเขาเป็นคนฆ่าครอบครัวตัวเอง

คงเป็นเหตุผลที่พ่อของเขาเอ่ยห้ามตอนที่เขาจะมาสุพรรณเพื่อปราบเสือเพชร นอกจากนี้นพรัฐยังได้รู้อีกว่านอกจากผัวตัวเองจะเป็นเสือ แต่เบื้องหน้าผัวเขาเป็นเถ้าแก่โรงสีที่ใหญ่ที่สุดในสุพรรณ อีกทั้งยังเป็นหมอรักษาชาวบ้านในนามของหมอคชาหรือนายแพทย์คชาพงษ์ผู้อำนวยการโรงพยาบาลในเมืองสุพรรณ บางคนก็เรียกเถ้าแก่คชา บางคนก็เรียกเสี่ยคชา ส่วนพี่เพิ่มก็คือ ผอ. เพิ่มศักดิ์ผู้อำนวยการโรงเรียนในเมืองสุพรรณ พี่ดอนหรือ รอง ผอ. ดิษย์ดนัย รองผู้อำนวยการ คชาพงษ์ถือว่ามีอิทธิพลระดับหนึ่งในเมืองสุพรรณที่ใครหลาย ๆ คนเกรงกลัว

พี่เพชรบอกว่าได้รับความช่วยเหลือในการเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนประวัติทั้งหมดจากคุณพ่อของนพรัฐ จึงทำให้พี่เพชรสามารถสานต่อกิจการโรงสีของครอบฝั่งแม่และยังสามารถเป็นหมอค่อยช่วยเหลือค่อยรักษาคนไข้ได้ ซึ่งอาชีพหมอเป็นสิ่งที่เพชรอยากทำมาตั้งแต่เด็ก