บทที่ 6

นพรัฐที่ตอนนี้เขานั่งชำระกายเอาน้ำกามของผัวอีนิกม่าออกที่ลำธารท้ายชุมเสือซึ่งห่างจากบ้านพักของผัวเขาประมาณ 10 ก้าว ด้วยธรรมชาติเสียงน้ำไหลอากาศดีสายลมพัดผ่านทำให้เขาเกิดความสงบจนเผลอคิดถึงเรื่องราวที่น่าอายขึ้นมา เขาถูกเสือเพชรจับทำเมียจนหมดสภาพแต่จะโทษเสือเพชรฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ตัวเขาเองก็สมยอมและเรียกร้องให้ฝ่ายกระทำเขาแรงๆ เพราะแรงดึงดูดมหาศาลของคู่ชะตาทำให้อัลฟ่าอย่างเขาเองก็ยากที่จะต้านทาน แต่มีความจริงอีกเรื่องที่เขาหนีไม่ได้เลยเขาถูกตีตราพันธโดนกัดเข้าคอพร้อมร่างกายได้น้ำเชื้อของเพศที่อยู่สูงสุดอย่างอีนิกม่าเข้าสู่ภายในร่าง อีกไม่ช้าร่างกายของเขาที่เคยภูมิใจว่าแข็งแกร่งเป็นอัลฟ่าที่สง่าจะค่อยๆ ถูกเปลี่ยนเป็นโอเมก้าเพศที่ต่ำสุดของห่วงโซ่ แค่คิดก็ทำเอาคนที่แกร่งแข็งไม่เคยกลัวอะไรถึงกับน้ำตาไหล เพราะเขากลัวว่าพ่อแม่จะรับไม่ได้ที่เขาทำขายหน้าวงศ์ตระกูล และการเป็นตำรวจเป็นสิ่งที่เข้าภูมิใจแต่ถ้าร่างกายเข้าเปลี่ยนไปเขาต้องลาออกจากราชการ

"ฮ ฮึก ฮึก อะ พี่เพชร"

"เองร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรเอง ไหนพี่บอกสิ"

"ฮ ฮึก ไม่มี ฮึก รัฐกลัว รัฐกลัวพ่อกับแม่จะรับไม่ได้ที่รัฐจะกลายเป็นโอเมก้า รัฐกลัวทุกคนจะรังเกียจรัฐ แล้วทุกคนจะทิ้งรัฐไป"

"โถ่คนดีของพี่ เองไม่ต้องกลัวว่าใครจะรังเกียจหรือทิ้งเองไป เองมีพี่มีผัวคนนี้ที่จะอยู่กับเองไปตลอดชีวิต จนกว่าจะตายจากกัน"

"ฮ ฮึก พี่จะไม่ทิ้งรัฐจริงๆ นะถ้ารัฐเปลี่ยนไป"

"พี่สัญญา พี่จะรักเองกับลูกของเราที่จะเกิดมา จะดูแลเองกับลูกให้ดีที่สุด"

นพรัฐเมื่อได้ยินดีคำมั่นสัญญาจากปากเสือเพชรก็ทำให้เขาหายกลัวและอุ่นใจขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และยิ่งคำว่ารักเขาและลูกยิ่งทำให้อัลฟ่าหนุ่มใจชื้นจนโผล่เข้ากอดอีกด้วยความดีใจ เขาพูดในใจกับตัวเองเขาจะต้องเป็นเมียที่ดีเป็นแม่ที่ดีรักษาครอบครัวเขาให้พ้นจากอันตรายที่จะตาม

เวลา 19.00 น.

ภายในชุมเสือตอนนี้ทุกคนในชุมกำลังตื่นเต้นที่จู่ ๆ ก็ถูกสั่งให้จัดเตรียมสถานที่แต่งงานแบบเร่งด่วนตั้งตอนสาย ๆ แต่ด้วยที่เป็นชุมเสือจริงไม่ได้จัดอะไรยิ่งใหญ่มาก เพียงแค่ปรับสถานที่ให้ดูเรียบร้อยตกแต่งด้วยดอกไม้และผ้าสีที่เข้ากับงานแต่ที่สุดเข้านั้น

ตอนนี้ทุกคนกำลังรอค่อยๆ เวลาที่จะเปิดตัวเจ้าสาวของหัวหน้าพวกเขาอยากรู้อยากหน้าตาว่าเจ้าสาวคนนี้เป็นใครถึงสามารถครอบครองหัวใจมหาโจรสุดหล่ออย่างเสือเพชรได้

แต่ก็รอไม่นานเมื่อเสียงประกาศจากเขียวส่งสัญญาณ เจ้าสาวก็เดินออกมาในชุดเสื้อสีขาวโสร่งลายไทยสีแดงปักลายสีทอง มีดอกไม้สีแดงทัดหู ส่วนเจ้าบ่าวที่เดินมารับเจ้าสาวอยู่ในชุดคล้ายกันแต่จะมีผ้าขาวม้าสีแดงก่ำผูกเอว

ถึงแม้ว่างานแต่งครั้งนี้จะไม่ยิ่งใหญ่ไม่หรูหราเหมือนงานแต่งของคนในเมืองในพระนครแต่ทุกคนก็ยินดีมากกับงานครั้งนี้เพราะในที่สุดหัวหน้าพวกเขาจะได้มีคนค่อยดูแลสักที

พอเห็นเจ้าสาวทุกคนก็รู้ทันทีว่าเป็นใครแต่ไม่มีใครรังเกียจหรือกลัวเพียงเพราะเมียหัวหน้าเป็นตำรวจ กลับรู้สึกขอบคุณที่เจ้าสาวเข้ามาทำให้หัวหน้าพวกเขามีความสุขสักที เสือเพชรทำเพื่อชาวบ้านช่วยเหลือพวกเขามามากพอแล้ว ควรมีความสุขมีเวลาเป็นของตัวเองบ้างควรสร้างครอบครัวที่อบอุ่นสักที

เมื่อเจ้าบ่าวรับตัวเจ้าสาวมานั่งที่ลานพิธีทั้งสองก็สวมแหวนให้กันและกันชาวบ้านที่มาร่วมงานก็ทยอยเข้ามาผูกข้อมือให้ทั้งคู่จนพิธีดำเนินถึงช่วงสุดท้าย

"พี่เพชร ฉันขอเป็นตัวแทนของทุกคนที่อยู่ในชุมเสือแห่งนี้ ขออวยพรให้พี่กับพี่สะใภ้ มีความสุขมากๆ ขอให้ครองรักกันจนแก่เฒ่า มีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมืองพี่ แล้วอีกอย่างเลิกทำอะไรเสี่ยงอันตรายได้แล้วนะพี่ เพราะพี่มีเมียแล้วควรคิดถึงเมียให้มากๆ นะพี่"

"หึ ขอบใจเองมากไอ้ดอน ฉันเสือเพชรขอบน้ำใจทุกคนที่ช่วยจัดงานแต่งงานและมาร่วมเป็นสักขีพยานในวันนี้ ขอบใจทุกคำอวยพรจากทุกคน"

"งั้นวันนี้พวกเรามาสนุกให้เต็มที่กัน"

เมื่อสิ้นเสียงเสือเพิ่มลูกน้องคนสนิททุกคนก็พากันเฮให้กับเจ้าบ่าวเจ้าสาว ลูกเด็กเล็กแดงผู้เฒ่าผู้แก่ทั้งหลายที่พากันมารวมแยกย้ายไปดื่มกินกันอย่างสนุกสนานในงานมีวงดนตรีเล็กๆ เพิ่มความสนุกสนานได้เป็นอย่างดีถึงแม้ว่าที่นี่จะเป็นชุมเสือแต่ก็มีทุกอย่างครบครั้น มีที่เรียนหนังสือให้เด็กๆ มีเรือนพยาบาลคอยรักษาเวลาเจ็บป่วย มีเครื่องปั่นไฟไว้ใช้ในเวลาจำเป็น ทุกอย่างนี้คนที่จัดหามาคือเสือเพชรทั้งนั้น เวลาว่างที่ไม่ได้ออกปล้นทุกคนก็คือชาวบ้านปกติทั่วไปที่ออกไปทำมาหากิน ออกไปขายของที่ตลาดออกไปรับจ้างทำไร่ทำสวนเหมือนปกติ ส่วนเสือเวลาไม่ออกไปไหนเขาก็คอยรักษาคนป่วยที่เรือนพยาบาลบางครั้งก็ไปสอนหนังสือเด็กๆ ช่วยเสือเพิ่มกับเสือดอน