บทที่ 3

ส่วนตัวผู้กองเองก็ตามลูกน้องไปอีกทางแต่ทันใดนั้นเขาได้เจอกับชายร่างสูงใหญ่กำยำที่แขนมีรอยสักยันต์อักขระโบราณยืนจ้องมองพวกเขากับลูกน้องอยู่ห่างไปประมาณเกือบสิบเมตรทำให้เขารู้ทันทีว่านั้นคือเสือเพชร ปากของคนตัวสูงกำลังพึมพำพูดภาษาอะไรไม่รู้คล้ายกับบทสวดออกพอหยุดสวดก็มีแรงบางอย่างชัดร่างลูกน้องไปคนละทิศละทางเขาได้เพียงยืนอึ้งกับเหตุการณ์ตรงหน้า แต่แล้วจู่ ๆ เขาก็ได้กลิ่นหอมของไม้จันทน์ลอยมาจากร่างสูงใหญ่ที่กำลังเดินเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ กลิ่นหอมทำให้ร่างกายของผู้กองหนุ่มร้อนรุ่มจนทรุดลงกับพื้นอัลฟ่าร่างใหญ่นอนงอตัวใช้มือปิดปากแน่น ในส่วนเป้ากางเกงลำกายก็ตุงแข็งจนดันเนื้อผ้า เสือเพชรเองเข้าได้กลิ่นคู่ชะตาของตัวเองตั้งแต่อีฝ่ายเข้ามาในชุมแล้ว กลิ่นหอมดอกแก้วกลิ่นประจำตัวของผู้กองอัลฟ่าหนุ่มทำให้เลือดในเสือเพชรร้อนระอุ พอได้เข้าใกล้แทบอยากจะกระโจนเข้าซุกดมกลิ่นหอม ๆ คู่ชะตาของตนเสียเต็มทีแล้ว กายแกร่งย่อยตัวลงนั่งยอง ๆ เอื้อมมือแกร่งที่แขนเต็มไปด้วยอักขระลูปลงบนหัวเส้นผมนุ่ม ๆ คล้ายปลอบโยนริมฝีปากหนายกยิ้มเมื่อเห็นอาการตำรวจหนุ่มที่หมายจะมาจับเขา

"กูเคยเตือนพวกมึงแล้ว ก็ยังส่งลูกน้องโง่ ๆ มาอีก แต่ก็ดีครั้งนี้กูได้เจอของดีที่กูตามหามาสักที หึ"

"อื้อออ"

เสียงทุ้มติดแหบเล็กน้อยของอัลฟ่าที่พยายามยกหัวหลบฝ่ามือแกร่งของอีกฝ่ายแต่ก็ทำไม่ได้ เพราะร่างกายเขาตอนนี้ไม่ฟังคำสั่งเขาเลย นพรัฐรู้ดีที่ร่างกายเป็นแบบนี้เพราะปฏิกิริยาของคู่ชะตาชีวิตมาเจอกัน เขาก็ไม่นึกว่าคู่ของเขาจะเป็นอีนิกม่ามิหนำซ้ำยังเป็นมหาโจรที่ทางการต้องการตัวอีก

"อื้ออ อุก"

อัลฟ่าหนุ่มเผลอครางเสียงอันเย้ายวนออกเมื่อเหลือบตาไปมองเป้ากางเกงของมหาโจรก็เจอเข้ากับลำเอ็นอันใหญ่ที่ตุงแทบจะทะลุออกมา

"หึ ยอมพี่เถอะ อย่าต่อต้านอีกเลย ซะลิขิตได้ผัวเป็นโจร เองก็อย่าฝืนชะตาเลย"

"อื้ออออ"

นพรัฐได้แต่พยักหน้ายอมรับเพราะเขาก็โหยหาอีกฝ่ายมานานเฝ้าคิดถึงแต่ก็ไม่รู้ว่าคือใครจนวันนี้เขาได้พบแล้ว ในใจคิดว่าไม่อยากรออีกแล้วเขาพร้อมที่จะมอบทุกอย่างให้กับคนที่เป็นคู่ชีวิตของเขา

เมื่อผู้กองหนุ่มพยักหน้าตอบรับอีนิกม่ากลิ่นไม้จันทน์ก็ใช้แขนแกร่งซ้อนอุ้มร่างใหญ่ของคู่ชะตาขึ้นแนบอก

"ฮ ฮึก ในเมื่อผมยอมพี่แล้ว พี่ปล่อยลูกน้องผมไปได้ไหม"

"หึ ไม่ต้องหรอกคนดี พี่ไม่ทำร้ายพวกเขาหรอก แค่ทำให้สงบแล้วนำตัวไปไว้ที่อำเภอ ทุกคนปลอดภัยดี ฟอด"

เมื่อไข้ข้อข้องใจของผู้กองหนุ่มจบเสือเพชรก็รีบอุ้มคู่ชะตาของตนไปยังเรือนพักของตนที่ท้ายชุมเสือ เพื่อที่จะสานต่อพันธะให้สมบูรณ์ให้สมกับที่เขารอคอยมานาน

ณ บ้านเสือเพชร

ร่างกำยำของอัลฟ่ากลิ่นดอกแก้วนอนอยู่บนที่เตียงกำลังนอนแหกขาให้อีนิกม่าสำรวจโพรงสวาทอันคับแน่น

แผล็บ ๆ ๆ ๆ ๆ

"อ่าส์~ ส เสียวจัง "

"หึ เสียวอะไรรึ"

"ส เสียว รู อ่าส์~"

"ฮือออ พ พอแล้ว อ๋าส์~ มันลึกไป"

ลิ้นแกร่งสีแดงสดไปตามปากรูจีบสีสวยของผู้กองหนุ่มอย่างหื่นกระหาย เสือเพชรเห็นผู้กองหนุ่มบิดเร้าร้องครางยิ่งส่งลิ้นสาก ๆ สอดแหย่รูลึกมากกว่าเดิมเสียงดูดกินน้ำหวานจากโพรงสวาทดังให้ได้ยินเรื่อย ๆ จนใบหน้าหล่อของอัลฟ่ากลิ่นดอกแก้วแดงเถือกด้วยความเขินแทบจะสู้หน้าอีกคนไม่ไหว

เมื่อสำรวจรูจนพอใจอีนิกม่าหนุ่มลุกขึ้นมือแกร่งควักท่อนเอ็นลำยักษ์ออกมาชัก ทำให้นพรัตน์ที่ตกอยู่ภวังค์ความเงี่ยนเห็นลำเอ็นอวบถึงกับกลืนน้ำลายปากสั่นอยากจับท่อนเอ็นของมหาโจรยัดเข้าปากต้องเองทีเดียวให้มิดลำ

"มาสิคนดี เข้าอมมันเลย ดุ้นพี่เป็นของหนูคนเดียว ซี๊ดดด~"

อัลฟ่าหนุ่มไม่รอช้ารีบลุกลงไปนั่งคุกเข่าบนพื้นต่อหน้าเป้าของเสือร้ายแห่งสุพรรณ มือใหญ่รีบคว้าลำเอ็นอวบยาวยัดเข้าปากด้วยความกระหายอย่างกับกะหรี่ในซ่อง

"อ่าส์~ อมเข้าลึก ๆ เลยอีหนูของพี่ ซี๊ดดด~ "

"บ๊วบ~ บ๊วบ อ อุกก~"

"อ่าส์~ รู้ไหมพี่รอหนูมานาน ในที่สุดพี่ก็ได้เจอ เป็นเมียพี่นะ อยากได้อะไรพี่จะหาให้ทุกอย่างเลย ซี๊ดดดด~"