#3 ห้องมันร้อนหรือเนลมันHot

ฉันเดินตามหลังไอ้พี่นายมาเงียบๆ จนมาหยุดอยู่ตรงหน้าห้อง พี่มันก็ไข แล้วก็เดินเข้าไปเลย เออว่ะ ไม่มีคำชงคำเชิญเหี้ยอะไรเลย เหอะๆ ฉันก็เดินตามเข้าไปแล้วก็ปิดประตู โรงแรมระดับนี้ก็คงเป็นพวกไฮโซเค้าอยู่กันแหละนะ นับว่าแต่งห้องได้มีเทส อืมมมม ประมาณนี้ละมั้งนะ เพราะห้องนี้เหมือนห้องรับแขก มีห้องนอนลึกลงไปอีกอะ

"นั่งสิ"

ฉันยิ้ม ก่อนจะนั่งลงบนโซฟา ส่วนไอ้พี่นายเดินไปทางครัวอีกฟาก ก่อนจะกลับมาพร้อมกับแก้วน้ำเปล่ายื่นให้ฉัน แล้วก็นั่งตรงข้ามฉันอีกฝั่งนึง แล้วมันก็เก๊กทันที มีมานั่งไขว่ฮ่งไขว่ห้าง หล่อตายแหละ จะอ้วก

"ว่าแต่ Mission ที่พี่นายว่า มันคืออะไรหรอคะ"

ฉันยิ้มกระแดะ ก่อนจะทำหน้าสนอกสนใจ Mission ปัญญาอ่อนแบบน่าเหลือเชื่อ

"กูก็แค่อยากดัดสันดานเด็กแบบมึงแค่นั้นแหละ"

ฉันมองหน้ากวนส้นตีนที่พูดหมาๆออกมาได้หน้านิ่ง น่าประเคนส้นเท้าให้รับประทานสักช๊อตจริงๆ ไอ้เวรเอ้ย!

"ขอโทษนะคะพี่นาย แต่เนลไม่ค่อยเข้าใจเลยค่ะ เอ่อ.......หรือว่าเนลทำตัวไม่ดีตรงไหนหรอคะ ถ้าเป็นก่อนหน้านี้เนลต้องขอโทษจริงๆนะคะ แต่ตอนนี้เนลคิดได้แล้วค่ะ"

ฉันทำหน้าตอแหลประมาณแบบ อภัยให้หนูเถอะค่ะ ไม่งั้นหนูคงร้องไห้ขี้มูกโป่ง ฮือออออ ปัญญาอ่อนจ้าาา

ไอ้พี่นายมันส่ายหน้าไปมา ฉันเลยทำหน้าสงสัย พี่มันเลยยิ้มแบบนิดๆอ่ะ เรียกว่าไรดีวะ ยกยิ้มอ่ะ แบบ หึๆอ่ะ ลองทำดูดิ หึๆอ่ะ เดี๋ยวก็รู้เองแหละว่ายิ้มแบบไหน

"กูไม่ได้โง่นะเนล ที่กูเรียกมึงมาที่นี่ กูก็แค่กะจะอบรมมึงสักหน่อยแค่นั้น"

เริ่มไม่สนุกแล้วแฮะ ช่างแม่งละกันเหนื่อยตอแหลและ ฉันจับปอยผมตัวเองมาม้วนเล่น แล้วก็มองไอ้พี่นายที่ทำหน้าเหมือนหมาแดกข้าวบูด

"เนลไม่รู้หรอกนะคะ ว่าพี่นายต้องการอะไร แต่เนลบอกไปแล้ว ว่าถ้าเป็นเรื่อกิจกรรมก่อนหน้านี้ เนลสำนึกผิดแล้วจริงๆ"

ดูก็รู้แหละว่าตอแหล ก็ฉันเล่นนั่งม้วนผมหน้าบอกบุญไม่รับอยู่อย่างนี้ ไอ้หมานายมันคงจะเชื่อหรอก

"กูรู้นะเนล ว่ามึงไม่ได้สำนึกแบบที่ปากมึงว่าหรอก แต่กูจะพูดในฐานะลุงรหัสที่ไม่ใช่เฮดว๊ากก็แล้วกัน"

ฉันพยักหน้า ก่อนจะเลิกม้วนปอยผมตัวเอง แล้วนั่งฟังแบบจริงจัง จริงๆก็ไม่ได้อยากจะมาศิโรราบอะไรให้ไอ้บ้าพี่นายบ้าโซตัสนี่หรอก แต่ก็เชิงคนไม่สำนึกจริงๆอ่ะ อยู่ที่ออสเตรเลียไม่เคยต้องมานั่งสำนึก หรือรับผิดชอบอะไรแบบนี้ พอมาเจอเรื่องนี้ ก็เลยไม่รู้จะสำนึกยังไง ลองฟังดูสักหน่อยก็คงไม่เสียหายหรอก รองอาวุโสสายอุตส่าห์เสี้ยมสอนด้วยตัวเองขนาดนี้

"มึงอาจจะทำเหมือนมึงสำนึกนะเนล แต่กูรู้ว่ามึงไม่สำนึกและไม่เคยสำนึกเลยสักครั้ง แต่กูจะบอกให้ ว่ามึงทำให้เพื่อนต้องโดนลงโทษ ทำให้คนอื่นๆต้องรอ รอแล้ว รอเล่า แล้วสุดท้ายก็รอเก้อ และในขณะที่เพื่อนปี1 ต้องโดนลงโทษเพราะมึง และก็เหนื่อยกับการรับน้องพึ่งได้กลับบ้านตอนจะเที่ยงคืน มึงกลับไปเต้นเหมือนไส้เดือนที่ร้านเหล้า"

OMG!!!! ไม่ได้ตกใจอะไรเลยค่ะ นอกจากงงว่าไอ้พี่นายมันรู้ได้ไง แต่ชั่งมันก่อนเหอะ ตอนนี้มีหน้าที่พยายามสำนึกอยู่

"งั้นพี่นายก็ให้เวลาเนลหน่อยละกัน เนลยังใหม่กับอะไรแบบนี้ จะพยายามปรับ"

ฉันพูดแบบเสียงดูเอ๋อๆหน่อยแหละ ก็พอสำนึกผิดอยู่บ้าง ตรงจุด จี้ประเด็นขนาดนี้ โดดถีบยังเจ็บน้อยกว่าล่ะวะ ฉันมองหน้าไอ้พี่นาย ไอ้พี่นายก็หน้านิ่งเหมือนหมาแดกข้าวบูดอยู่อย่างเดิมนั่นแหละ เฮ้อ ปากแม่งก็จัด กัดแม่งก็เจ็บยังกะหมา ผู้ชายแบบนี้พึ่งเคยเจอนี่ล่ะวะ

"ปากก็จัด กัดก็เจ็บเหมือนหมา หูก็ดูท่าจะดี หรือแม่งเป็นหมาปลอมตัวมาวะ"

ฉันบ่นงุบงิบเบาๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมองไอ้พี่นายอีกที สรุปแม่งจ้องเหมือนจะแดกเนื้อกูเลยทีนี้ อีเหี้ยยย อย่าบอกนะว่านอกจากกัดเจ็บแล้ว หูยังดีอีก จมูกดี เห่าได้อีกนี่ครบเลยนะเว้ย

"มึงว่าไงนะ"

ฉันยักไหล่แล้วก็ยู่ปาก มีหรือจ้ะอีเนลคนสวยคนนี้จะกลัว เหอๆเล่นผิดคนละจ้าาาา

"ก็แค่พูดว่าพี่นายนี่หูดีจัง กัดก็เก่ง นี่ถ้ากระดิกหางได้นี่ครบเลยนะคะ"

เจอดอกนี้บวกกับรอยยิ้มนี้ไปเป็นยังไงล่ะ ถือว่าเอาคืนเรื่องในกลุ่มไลน์ละกันนะคะ ลุงรหัส หึ!

"มึงไม่เข็ดใช่ไหมเนล งั้นก็ดี มานี่เลย!!"

"โอ้ยย!!"

ปัง!

เจ็บแขนชิบหาย ลากมาได้ ฉันมีบมือตัวเองก่อนจะหันมองไอ้พี่นายที่หน้าเริ่มเหมือนกระดูกติดคอ เดินดุ่มๆมาหลังจากล็อคประตูเสร็จ

"นี่! ปล่อยฉันนะไอ้บ้า!!"

"ทำไมฮะ.......หรือว่าเกิดกลัวขึ้นมา กูก็แค่จะพามาทำMissionแค่นั้นเอง"

"Missionเหี้ยอะไรมาทำที่ห้องนอนแบบนี้วะ!! โอ้ย!!!"

ฉันบิดข้อมือที่แม่งโดนกำจนกระดูกจะทะลุออกมาละมั้ง แล้วถ้ามึงจะบีบต่อมึงจะปล่อยตั้งแต่แรกทำไมวะ

"รู้ไหมเนล ว่ากูพยายามอดทนกับมึงอยู่นะ ในชีวิตกูไม่เคยมีใครกล้ามาว่ากูขนาดนี้!!!"

เสียงแม่งก็สมกับที่ได้เป็นเฮดว๊ากซะจริง หูกูจะแตก ถ้าห้องไม่เก็บเสียงเค้าคงนึกว่าไอ้บ้านี่มันจะฆ่าคนแน่ๆ

"ปล่อยนะ!!! โอ้ย!!!"

ฉันโดนเขวี้ยงลงที่นอนเหมือนกับก้อนขี้ ฉันหันมองไอ้บ้านายด้วยสายตาเคียดแค้น แต่ก็ไม่มีปัญญาทำอะไรได้หหรอก

"ฉันบอกไว้ก่อนเลยนะ ถ้านายจะข่มขืนฉัน ฉันจะเอาเรื่องนี้ไปป่าวประกาศ ให้อนาคตนายดับไปเลย!"

ไอ้นายกอดยก แล้วก็หัวเราะหึๆหน้ากวนส้นตีนใส่ฉันอีกแล้ว

"กูไม่พิศวาสมึงขนาดจะไปยัดเยียดความเป็นผัวให้มึงหรอกนะเนล แต่กูแค่อยากให้มึงสำนึกซักหน่อย ว่าบางที่ปากของมึงจะพามึงซวยเอาสักวัน โชคยังดีที่กูดันไม่พิศวาสอะไรมึง"

"ใครจะไปรู้ ดูๆไปแล้วคนสวยๆอย่างเนล พี่นายอาจจะทำปากแข็ง แต่จริงๆคงอยากเนลจนอย่างอื่นแข็งแล้วมั้งคะ หึ!"

ไม่กลัวหรอกโว้ยยย คนอย่างเนลซะอย่าง จังหวะนี้ยอมเป็นพี่แอฟทักษอรก็ได้วะ ชอบซาดิสม์ นั่นไงว่าไม่ทันขาดคำ ช็อตนี้เดินเข้ามาเหมือนกระดูกที่ติดคอกำลังอัดหลอดลมแล้ว ฉันหลับตาปี๋

ตืดดดดด ตืดดดด

ไอ้พี่นายจิ๊ปากอย่างขัดใจ ฉันเลยเงยหน้ายิ้มหวานไปหนึ่งแมตช์

CALL

นาย : ว่าไงไอ้เค

เค : ไอ้เหี้ยนาย!! นี่น้องเนลอยู่ห้องมึงหรอวะ!

นาย : มึงรู้ได้ไงวะ กูไม่ได้บอกใครสักหน่อย

เค : ไอ้นาย มึงเข้าไปดู ig ตอนนี้เลยนะ

ติ้ด!

คิ้วผมขมวดมุ่นเป็นโบว์เลยครับจังหวะนี้ ผมกดเข้า ig แล้วก็หันไปมองยัยเด็กเนลที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ นั่งหย่อนขาสบายใจบนเตียงผม พอกดเข้ามา โพสต์แรกที่ผมเห็นคือโพสต์ของยัยเด็กเนล เวรเอ้ย......

sds

Naily_KWR : ห้องมันร้อนหรือเนลมันHot

@26Hotel

Comment

Lil x : มุมนี้ที่พี่ก๊อตเคยถ่ายที่คอนโดพี่นายเลย

Pimpim_3 : คอนโดพี่นายไม่ใช่หรอ

Tupppp : นายเฮดว๊ากวิดวะโยป้ะ?

ผมเลื่อนอ่าน Comment ด้วยความหัวเสีย ไอ้พวกเวรนี่มันเสือกเก่งกันดีจริงๆ ผมเงยหน้ามองตัวปัญหาที่ทำให้ผมต้องตกเป็นเป้าของไอ้พวกขาเมาท์ในไอจี

"นี่มึงทำเหี้ยอะไรวะเนล"

แม่งยังมีหน้าทำหน้าเอ๋อๆ แล้วยักไหล่มองผมตาแป๋วแบบโคตรไม่สำนึกสัสอ่ะครับ

"เนลยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยนะคะ เนลแค่ถ่ายรูปเล่น แล้วก็บ่นว่าห้องมันร้อนแค่นั้นเองค่ะ"

ผมกัดฟันก่อนจะปิดโทรศัพท์ แน่นอนว่าอยากจะบอกให้มันลบแหละ แต่ลบไปก็คงไม่ช่วยอะไรแล้ว เพราะดูเหมือนไอ้พวกปากหอยปากปูคงเอาไปเมาส์กันสนุกปาก ผู้หญิงอะไรไม่มียางอาย ทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลังสักนิด

และที่แน่ๆคือ พรุ่งนี้ไอ้ข่าวซุบซิบนี่ได้หาปัญหามาให้ผมแน่ๆ เพจข่าวปัญญานิ่มนั่นก็คงจะเอาไปทำสกูปลงอีก เออ ดีว่ะ ชีวิตกูนี่มันสนุกจริงๆโว้ยยยย!!!!

"ทำไมคะ หรือพี่นายกลัวคนอื่นจะรู้ ว่าพาเนลมาที่ห้อง แถมตอนนี้ยังได้เข้ามาในห้องนอน มิหนำซ้ำ......ยังได้นอนบนเตียงพี่นายอีก"

พูดแล้วมันก็นอนลงไปเลยครับ กูละอยากจะทึ้งหัวเองตายจริงๆเลยโว้ย ข้อความจากไอจีกับไลน์แม่งก็เด้งอยู่นั่น ให้ตายเถอะ ชีวิตกู

"มึงเป็นผู้หญิงนะเนล มึงไม่กลัวเค้าว่ามึงเสียๆหายๆรึไง"

"ไม่อ่ะ ก็ถ้ากับพี่นาย จะว่าเสียๆหายๆแค่ไหน เนลก็ยอม"

ดูก็รู้ครับว่าอยากกวนส้นตีนผม

"แม่งเอ้ย มึงมาทางไหนมึงไปทางนั้นเลยนะเนล"

มันมองผมตาแป๋ว ก่อนจะรีบลุกมาเกาะแขนผม แล้วก็เอานมเล็กๆของมันถูไปถูมา

"เนลจะกลับได้ยังไงคะพี่นาย ดูสิ แปปเดียวก็สี่โมงเย็นแล้ว รถก็อยู่ที่มอ ข้าวก็หิวอีก เนลขอค้างด้วยสักคืนสิคะ น้าาาาา"

ผมมองมันนิ่งๆ แต่มันก็เอานมมาถูไม่หยุดเลยครับ กูก็ผู้ชายนะเว้ย มีหำมีอารมณ์ แม่งถูอยู่ได้ แต่ถึงไม่ให้ค้าง เดี๋ยวมันก็หาเรื่องเพิ่มแน่ๆครับ คนอย่างอีเนลมันดูออกง่ายจะตาย

"กูไม่เคยให้ใครมาค้างที่นี่ แล้วก็ไม่อยากให้ใครมาค้างด้วย"

หน้าเริ่มยู่เหมือนหมาพิทบลูแล้วครับ นมนี่ยิ่งถูแรงกว่าเดิม แม่งเอ้ย! โด่แล้วลูกชายกู

"ถ้าพี่นายไม่ให้เนลค้าง เนลจะประจาน ว่าพี่นายหลอกเนลมาที่ห้อง แล้วก็ทำร้ายร่างกายเนล!"

'นี่กูคิดถูกคิดผิดวะเนี่ย ที่จะมาดัดสันดานคนอย่างมึง เวรแท้ๆ'