18 รักแรกพบ

“โหแม่!!!... แบบนี้หนูจะไม่โดน...” โอปอลโพล่งออกมาด้วยความกังวลลึกๆ แต่ในใจก็อยากตกอยู่อ้อมกอดของเขา

“ก็ดีน่ะสิ แม่อยากให้เค้าประมูลแกได้นะ!” มลฤดีรีบขัดขึ้นพลางหันไปมองลูกสาว

“อย่างน้อยเค้าก็หล่อ... รวยระดับนั้น ถึงยังไงก็ยังดีกว่าไอ้พวกเสี่ยแก่ๆ บ้ากามลงพุงพวกนั้นเป็นไหนๆ”

“แล้วถ้าเกิดพี่เค้าติดใจหนูขึ้นมาล่ะคะแม่” โอปอลถามด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ ใบหน้าเธอแอบร้อนผ่าวอย่างปิดไม่มิดเมื่อนึกความหล่อของคีรินทร์และได้อยู่ใกล้ชิดกับเขา

“แหม่!!.. เค้าจะติดใจแก หรือว่าแกจะไปติดใจเค้ากันแน่..หึ!!!..เอาดี ๆ ” มลฤดีหัวเราะร่วนอย่างรู้ทัน

“เอ่อ!!!...แต่ถ้าเค้าติดใจแกขึ้นมาจริงๆ... เราก็มีแต่รวยกับรวยนะ!”

“ตอนแรกที่เคยได้ยินชื่อเสียงของเขา หนูเนี่ยเดาเลยว่าเค้าคงจะเป็นเสี่ยแก่ ๆ คนหนึ่ง...ไม่คิดเลยว่าตัวจริงจะหล่อขนาดนี้นะแม่!”

“ขนาดแม่กู้เงินบริษัทเค้า ก็ยังเพิ่งเคยเห็นเค้าวันนี้เหมือนกัน”

“แต่เค้ามีเมียแล้วไม่ใช่เหรอคะแม่... พี่ภาคินเคยบอกหนูอยู่” โอปอลพยายามดึงสติมารดา แต่อกซ้ายกลับวูบไหว

“จริงรึ!!!”

“หนูก็ไม่แน่ใจหรอก แต่ได้ยินพี่ภาคินเล่าว่าเขาเพิ่งจ่ายหนี้ก้อนโต ซื้อบ้านคืนราคาตั้งหกสิบเจ็ดสิบล้านให้เมีย แถมยังออกค่ารักษาพยาบาลให้แม่ยายจนหายขาด”

“นี่ภาคินมันยังตามตื้อแกอยู่อีกเหรอ...โอปอล” มลฤดีขมวดคิ้วด้วยความขุ่นเคือง

“ก็ตื้ออยู่ค่ะ หนูรำคาญก็เลยให้พี่ณัฐเค้าช่วย...”

“แกก็รีบไปบอกลานายณัฐนั่นได้แล้วนะ! มะรืนนี้ก็จะขึ้นเวทีแล้ว” มลฤดีตัดบทอย่างไม่ใยดีในรักวัยรุ่นของลูกสาว

“แม่!!.. หนูจะทำอย่างงั้นได้ยังไงคะ”

“ใครๆ เค้าก็เลือกสิ่งที่ดีกว่าทั้งนั้นแหละ แกเชื่อแม่เถอะ!”

โอปอลไม่ได้โต้ตอบอะไรกลับไป ก่อนจะหันไปตั้งใจขับรถด้วยความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจอย่างบอกไม่ถูก ใบหน้าของคีรินทร์ยามที่เขาสบตาเธอ... มันเปี่ยมไปด้วยอำนาจลึกลับที่ชวนให้ลุ่มหลง ราวกับมีแรงดึงดูดบางอย่าง

แม้จะรู้ว่าเขาอันตรายและมีฉายาเป็นเสือผู้หญิง แต่หัวใจดวงน้อยกลับสั่นสะท้านและโหยหา ความหลงใหลครั้งแรกในชีวิตสาวแรกรุ่นพุ่งพล่านจนยากจะดับลงเสียแล้ว

เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศภายในบริษัทหลักทรัพย์ของคีรินทร์ก็ยังเต็มไปด้วยความตึงเครียด แสงสีเขียวจากหน้าจอเทรดดิ้งส่องกระทบใบหน้าคมเข้มของคีรินทร์ที่นั่งเฝ้าดูความเคลื่อนไหวอย่างใจเย็น ทว่าเบื้องหลังความสงบนั้น พรายสาวก็เริ่มแดงฤทธิ์เดชที่มองไม่เห็น

เธอไม่ได้เสกตัวเลขขึ้นมาดื้อๆ แต่ใช้อำนาจแทรกซึมเข้าสู่จิตใต้สำนึกของเหล่านักลงทุนรายใหญ่ ดลใจให้พวกเขาเกิดความกลัวที่จะตกขบวนและเกิดความเชื่อมั่นอย่างไร้เหตุผลในหุ้นกลุ่มอสังหาริมทรัพย์ราคาถูกที่คีรินทร์ถือครองอยู่

“บอสครับ! มีคำสั่งซื้อขนาดใหญ่เข้ามาจากสามธนาคารพร้อมกันเลยครับ!” เทรดเดอร์หนุ่มลูกน้องของคีรินทร์ตะโกนขึ้นด้วยความตกใจ

เพียงไม่กี่ชั่วโมง หุ้นขยะที่เคยจมดินกลับถูกปั่นราคาขึ้นด้วยแรงซื้อมหาศาลที่ไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย ราวกับมีกระแสข่าววงในที่ไม่มีใครหยั่งถึง จิตวิทยาหมู่เริ่มทำงานเมื่อนักลงทุนรายย่อยเห็นวอลุ่มการซื้อขายที่ผิดปกติ ต่างก็พากันกระโจนเข้าใส่ตามสัญชาตญาณ จนราคากราฟพุ่งทะยานเป็นเส้นตรงราวกับเกิดปาฏิหาริย์

ช่วงเย็นของวันนั้น เมื่อตลาดปิดตัวลง บริษัทนอมินีหลายแห่งที่คีรินทร์จดทะเบียนไว้ในต่างประเทศ ก็ปรากฏยอดกำไรส่วนต่างจากการขายทำกำไรที่ไหลเข้าบัญชีอย่างถล่มทลาย ตัวเลขในบัญชีขยับขึ้นทุกวินาทีจนกลายเป็นยอดเงินมหาศาลเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด

คีรินทร์มองตัวเลขมหาศาลบนหน้าจอด้วยความพึงพอใจ เงินจำนวนนี้หากเทียบกับค่าตัวของเด็กสาวบริสุทธิ์บนเวทีประมูลละก็ มันสามารถซื้อชีวิตและพรหมจรรย์ของเด็กสาวแบบโอปอลได้นับสิบนับร้อยคนได้อย่างง่ายดาย

“คืนพรุ่งนี้ นายท่านคงพร้อมแล้วใช่มั้ยเจ้าคะ” เสียงกระซิบพร่าของพรายนุ่นดังขึ้นแต่ไม่ปรากฏร่างให้เห็น

คีรินทร์กระตุกยิ้มมุมปาก เขาไม่ได้สนใจที่มาของความรวยที่ลัดวงจรเช่นนี้ เพราะเป้าหมายเดียวของเขาคือการใช้พลังอำนาจจากเงินตรา บดขยี้ทุกคนที่เคยเหยียบย่ำเขา

“คราวนี้แหละ ต่อให้ราคาประมูลของเด็กนั่นพุ่งขึ้นไปเป็นร้อยล้าน ฉันก็ประมูลมาให้เธอให้ได้” คีรินนั่งมองตัวเลขในสมาร์ทโฟนแล้วพึมพำอย่างผู้ชนะ พรายนุ่นได้ยินเช่นนั้นก็รีบปรากฏตัวขึ้นในชุดสไบสีนวลตา

ในยามที่เธอมีพลังมากขึ้นก็ดูงดงามราวกับนางในวรรณคดี ผิวพรรณของเธอถึงแม้จะขาวซีดแต่ก็เนียนตา ใบหน้าเรียวรูปไข่รับกับเครื่องหน้าคมหวานซึ้ง ดวงตาเรียวยาวที่เคยแดงฉานบัดนี้ทอประกายหวานเชื่อมยามจ้องมองชายผู้เป็นนายเพียงผู้เดียว เธอเดินนวดนาดมาทรุดกายลงนั่งบนตักแกร่งของคีรินทร์ ใบหน้าสวยที่ไม่ค่อยซีดเซียวเหมือนแต่ก่อนทำให้เธอดูมีน้ำมีนวลมากขึ้น

“กราบงามๆ เจ้าค่ะ นายท่าน... นายท่านช่างเมตตากับข้าเหลือเกิน” นางกระซิบเสียงเยือกเย็น

“มาไม่บอกไม่กล่าวอีกแล้วนะ นี่เธอจะทำให้ฉันตกใจไปถึงไหน…หืม์!!” คีรินทร์ต่อว่าแบบไม่จริงจังนัก

“ประทานโทษเจ้าค่ะ พอดีข้าดีใจ ที่ได้ยินนายท่านพูดแบบนั้น...ข้าซึ้งน้ำใจนายท่านเจ้าค่ะ”

คีรินทร์เชยคางนางพรายขึ้นมาสบตา แววตาของเขาดูอ่อนโยนทว่าแฝงด้วยความรุ่มร้อนดั่งกองไฟที่พร้อมจะเผาไหม้ทุกสิ่ง เขาใช้นิ้วโป้งคลึงริมฝีปากอิ่มของเธอเบาๆ ถึงแม้จะรู้สึกถึงความว่างเปล่าก็ตาม แต่นั้นก็ปลุกอารมณ์ของเขาขึ้นมาได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

“เธอทำดีมากนุ่น... คืนนี้ฉันจะให้รางวัลกับเธอ” คีรินทร์เอ่ยเสียงทุ้มพลางใช้นิ้วเชยคางมนขึ้นมาสบตาอีกครั้ง

คำพูดนั้นทำให้พรายสาวสั่นสะท้านไปทั้งดวงวิญญาณ ความซาบซึ้งรินไหลเข้าสู่ใจที่ตายซากมานานนับร้อยปี นางโน้มกายเข้ากอดรัดเอวสอบของเขาไว้แน่น ใบหน้าซบลงกับอกแกร่งอย่างภักดี

“รางวัลรึ... เจ้าคะ นายท่านจะเมตตาข้าถึงเพียงนั้นเชียวรึ” เธอกระซิบถามด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ดวงตาคู่สวยช้อนมองเขาอย่างโหยหา

“ใช่... เธออยากได้อะไรล่ะนุ่น” พรายสาวนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่แววตาจะแปรเปลี่ยนเป็นความกระหาย

“ข้าอยากดื่มเลือด... เมียท่านกำลังเป็นฤดู ข้าขอได้มั้ยเจ้าคะ” คีรินทร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อนึกถึงวริศราเมียรัก คืนนี้เธอไม่ได้อยู่กับเขา เพราะต้องไปเฝ้ามารดาที่บ้าน หลังจากที่แม่ของเธอเพิ่งออกจากโรงพยาบาลได้ไม่นาน

“ได้สิ... ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ในเมื่อเธอช่วยฉันมากขนาดนี้”

“ขอบคุณเจ้าค่ะนายท่าน!” นุ่นยิ้มกว้างจนเห็นไรฟันขาวสะอาด

“ข้ารอเวลานี้มานานหลายเพลา... เลือดฤดูของนาง มันคือโอสถชั้นดีที่จะทำให้ดวงจิตของข้าเข้มแข็งและมีฤทธิ์มากขึ้น ข้าสัญญา... ข้าจะใช้ร่างของนางปรนนิบัตินายท่านให้สุขสมยิ่งกว่าที่นางเคยทำเป็นร้อยเท่าพันทวี” คีรินทร์หัวเราะในลำคออย่างพึงใจ ยอมรับว่าในใจลึกๆ เขาก็อยากเปลี่ยนรสสัมผัสดูบ้าง เพราะพรายนุ่นนั้นเร่าร้อนและรู้ใจเขาไปเสียทุกอย่าง ท่วงท่าลีลาของวิญญาณสาวนั้นรุนแรงและถึงใจยิ่งกว่าวริศราที่มักจะเจ็บปวดเสมอและตอบสนองเขาได้ไม่เต็มที่แต่เขานั้นก็รักเธอ วริศราคือรักแรกของเขา!

“ดีมากนุ่น...”

“ข้าจะเป็นของนายท่านคนเดียว... ทั้งวิญญาณและหัวใจของข้า มอบให้นายท่านตลอดไปเจ้าค่ะ” นุ่นออดอ้อนพลางใช้ทรวงอกอวบหยุ่นที่ซ่อนอยู่ใต้ผ้าสไบบดเบียดไปกับอกกว้างเขาอย่างยั่วยวน แม้จะไม่ได้สัมผัสจริง ๆ แต่ก็เขารู้สึกได้

“คืนนี้ เมียฉันไปเฝ้าแม่ที่บ้านนะ... เธออาจต้องรอไปก่อน” คีรินทร์รีบบอกข่าวร้าย พรายสาวแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาสีเลือดวาบขึ้นเพียงครู่ก่อนจะเอ่ยตอบ

“ไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะ... ข้าจะกำบังตาพยาบาลที่เฝ้าแม่ของนาง แล้วพาร่างของนางมาหาท่านถึงเตียงนอนให้จงได้!”

“งั้นก็ตามใจ... เดี๋ยวฉันจะไปรอเธอที่คอนโดนะ”

“เจ้าค่ะ” สิ้นเสียงร่างของพรายสาวก็ค่อยๆ เลือนหายไปในเงามืด ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมชวนฝันที่ทำให้คีรินทร์ต้องกระหาย...เธอมอบความรัญจวนใจชนิดที่มนุษย์ทั่วไปไม่วันได้สัมผัส! และคืนนี้เขาจะได้ลิ้มรสสวาทของพรายสาวในร่างของเมียรักอีกครั้ง

บรรยากาศภายในห้องนอนเงียบสงัด มีเพียงเสียงเครื่องช่วยหายใจที่ทำงานสม่ำเสมอสลับกับเสียงแอร์คอนดิชั่น ร่างวิญญาณพรายสาวพุ่งทะลุผ่านผนังปูนเย็นเยียบเข้าสู่ร่างของวริศรา ที่กำลังฟุบหลับอยู่ข้างเตียงมารดาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า