บทที่ 4 เขากลับมาแล้ว

ไม่นานนัก…เสียงเครื่องยนต์หนักแน่นก็ดังแทรกเข้ามาท่ามกลางเสียงฝน รถตู้หรูสีดำสนิทสามคันแล่นเข้ามาจอดเรียงตัวอย่างเป็นระเบียบในลานจอดรถด้านหน้าร้าน เงาตัวรถสะท้อนแสงไฟสีขาวจากเสาไฟจนดูมืดทึบและกดดันราวกับก้อนเงาดำขนาดยักษ์ ฝนที่ตกกระทบหลังคารถเกิดเป็นเสียงทึบต่ำ สม่ำเสมอ เพิ่มบรรยากาศอึมครึมอย่างน่าประหลาด

รถตู้คันแรกเปิดประตูออกแทบจะในทันที ชายชุดสูทสีดำสี่คนก้าวลงมาพร้อมกันอย่างรวดเร็วและเป็นจังหวะ เสื้อสูทตัดเนี้ยบแนบลำตัว เผยรูปร่างแข็งแรง บ่ากว้าง ท่าทางทะมัดทะแมง หูของพวกเขามีอุปกรณ์สื่อสารขนาดเล็ก ใบหน้าทุกคนเรียบเฉย ดวงตากวาดมองโดยรอบอย่างระแวดระวัง เท้าเหยียบพื้นอย่างมั่นคงราวกับผ่านการฝึกมาอย่างเข้มงวด

ในเวลาไล่เลี่ยกัน รถตู้คันหลังสุดก็เปิดประตูออก ชายชุดดำอีกหลายคนวิ่งลงมาอย่างคล่องแคล่ว แตกตำแหน่งกระจายตัวไปตามจุดต่างๆ ของลานจอดรถ บางคนยืนหันหลังให้ร้าน บางคนยืนเผชิญหน้า ฝ่ามือซุกอยู่ในเสื้อโค้ต ราวกับพร้อมตอบสนองต่อเหตุการณ์ไม่คาดคิดได้ทุกเมื่อ

ชายชุดดำคนหนึ่งที่ไม่สวมเนคไท ต่างจากคนอื่น ก้าวลงมาจากฝั่งคนขับของรถตู้คันกลาง เขาเดินอ้อมไปเปิดประตูด้านหลังอย่างสุภาพและระมัดระวัง ท่าทีแสดงออกชัดเจนว่าเขาไม่ใช่แค่ลูกน้องธรรมดา หากเป็นคนใกล้ชิดที่ได้รับความไว้วางใจสูงสุด

เมื่อประตูเปิดออก ร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มก็ก้าวลงมาอย่างสง่างาม ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มของชาวต่างชาติปรากฏภายใต้แสงไฟลานจอดรถ ดวงตาลึกคมสงบเย็น เสื้อโค้ตสีเข้มตัดเย็บอย่างประณีตคลุมร่างสูงสง่า ทุกย่างก้าวของเขามั่นคง หนักแน่น และแผ่ออร่าของอำนาจออกมาโดยไม่ต้องพยายาม ชายชุดสูทรอบตัวขยับเข้าใกล้โดยอัตโนมัติ ราวกับเป็นเกราะกำบังที่มองไม่เห็น

ภายในร้าน เสียงพูดคุยค่อย ๆ เงียบลง ผู้หญิงในร้านต่างชะงัก ดวงตาหลายคู่มองผ่านกระจกออกไปด้วยความตื่นเต้นและตกใจ ไม่เคยมีลูกค้าคนใดมาพร้อมขบวนอารักขาขนาดนี้มาก่อน บรรยากาศผ่อนคลายที่เคยมีกลับแปรเปลี่ยนเป็นความตึงเครียดอย่างรวดเร็ว

แต่คนที่ตกใจที่สุด…กลับเป็นโรส ร่างของเธอแข็งค้าง เลือดในกายเย็นวาบ หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะปกติกลับกระหน่ำรัวจนแน่นหน้าอก ภาพตรงหน้าราวกับดึงเธอกลับไปยังค่ำคืนฝนตกเมื่อสามปีก่อน ใบหน้าของชายคนนั้น…ดวงตาคู่นั้น…แม้เวลาจะผ่านไปนานเพียงใด เธอก็ไม่มีวันลืม

ฝ่ามือของเธอสั่นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว ลมหายใจติดขัด ความทรงจำที่พยายามฝังกลบเอาไว้ผุดขึ้นมาพร้อมกันราวกับคลื่นซัดกระหน่ำ เธอรู้ในวินาทีนั้นเองว่า ลูกค้าที่รีเควสชื่อของเธอ…ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

เขากลับมาแล้ว และการกลับมาครั้งนี้ ไม่ได้มาพร้อมแค่ฝน หากแต่มาพร้อมเงามืดของอดีตที่เธอไม่เคยหนีพ้นเลยแม้แต่วินาทีเดียว