บทที่ 9/1

“พีท งานเมื่อวานเป็นยังไงบ้าง”

ศศินาถามขณะที่กำลังนั่งกินข้าวเช้าด้วยกันที่คอนโดเหมือนทุกวัน ก่อนออกไปทำงาน

“เรียบร้อยดี ทางเออีแจ้งว่าวันพฤหัสนี้จะส่งดราฟท์มาให้เราตรวจถ้ามีอะไรผิดพลาดจะได้รีบแก้ไข ก่อนงานแถลงข่าววันอาทิตย์”

“ดีเลย นาให้ทางคุณหญิงส่งจดหมายเชิญนักข่าวแล้วนะ แล้วก็โทรไปติดต่อหน้าห้องท่านรัฐมนตรีช่วยสุรวิทย์ให้มาเป็นเกียรติในงานด้วย”

“นาเชิญท่านรัฐมนตรีช่วยมาด้วยเหรอ ทำไมล่ะ ปกติไม่เคยเห็นนาเชิญ”

ภัทรพลเอ่ยถามอย่างแปลกใจ

“พอดีมีนักข่าวที่รู้จักกัน เขากระซิบมาว่าน้ำหวานเป็นหลานสาวท่าน ฉันเลยให้คุณหญิงลองติดต่อไปที่หน้าห้องท่านดู ให้ท่านมาช่วยเปิดงานในฐานะที่หลานสาวท่านมาเป็นพรีเซนเตอร์ให้เรา แต่ก็ยังไม่รู้นะว่าท่านจะมาหรือเปล่า เพราะมันค่อนข้างกระชั้น แล้วก็ท่านค่อนข้างระมัดระวังตัวเอง แต่ถ้าท่านมาได้นะ รับรองงานนี้นักข่าวเพียบ”

ภัทรพลได้ยินดังนั้นก็รู้สึกกังวลใจ เกรงว่าจะมีเรื่องให้จับโป๊ะกันในงาน ไม่รู้มาก่อนว่าน้ำหวานเป็นหลานสาวท่านรัฐมนตรีช่วยเพราะเธอไม่ได้บอก จะทำยังไงดีถึงจะไม่มีพิรุธ ขณะที่คิดอยู่นั้นศศินาก็เอ่ยปากถามชายหนุ่มว่า

“เออ พีท คุณเต้เขาพักที่คอนโดแถวเจริญกรุงเหรอ”

“ไม่นี่คอนโดมันอยู่ทองหล่อแถวร้านประจำนั่นแหละ เดินมายังได้เลย”

ภัทรพลตอบอย่างไม่คิดอะไร

“อ้าวเหรอฉันเห็นคีย์การ์ดในกระเป๋ากางเกง เขียนว่าThe Regent คลับคล้ายคลับคลาว่าอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาแถวๆ เจริญกรุง”

ศศินาชูคีย์การ์ดในมือขึ้นภัทรพลถึงกลับเหงื่อตก ไม่กล้าแม้แต่จะยกมือขึ้นซับ เก็บทิ้งไปแต่กล่องถุงยางดันลืมเก็บคีย์การ์ดไปด้วย

“อ๋อ คอนโดนี้มันจะขายพอดีไอ้เจตน์มันสนใจ มันเลยฝากคีย์การ์ดไว้ให้ไอ้เจตน์ เดี๋ยวไอ้เจตน์มันจะแวะมารับที่ตึก ที่ทำงานมันใกล้เรามากกว่าไง”

เขาพยามหาทางเอาตัวรอด พร้อมรีบไปหยิบคีย์การ์ดจากมือเมียมาเก็บไว้

“คุณเต้เขาจะขายเท่าไหร่เหรอ ห้องใหญ่ไหมถ้าคุณเจตน์เขาไม่ซื้อแล้วคุณเต้เขายังอยากขายอยู่บอกนาได้นะ นาให้เอเจนท์ที่รู้จักกันเขาช่วยขายให้”

ศศินาบอกอย่างมีน้ำใจ

“ไม่ไม่ ไม่ใช่ของมันหรอกของคนรู้จักมันอีกที เขาฝากมาน่ะ”

“นั่นสินาก็แปลกใจ เจ้าของโครงการอย่างคุณเต้ ทำไมถึงจะมาขายห้องเดี่ยวๆ แบบนี้ แล้วรู้สึกว่าโครงการนั้นไม่น่าจะใช่ของ President Properties บริษัทคุณเต้นี่ ใช่ไหม”

ภัทรพลแทบจะกุมขมับให้กับความฉลาดของเมียปกติก็ภูมิใจดีใจว่ามีเมียฉลาด แต่ดูเหมือนความฉลาดรอบรู้ในวันนี้จะทำให้เขาตกที่นั่งลำบาก ขณะที่กำลังกังวลว่าจะตอบยังไงดีเสียงเตือนข้อความเข้าจากโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น

‘ติ๊ง’ เขาหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมาดู

“พี่พีทถึงบ้านเรียบร้อยดีใช่ไหมคะ”

เห็นเป็นข้อความจากนลินีเขาก็รีบเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าดังเดิม

“มีอะไรหรือเปล่า”

ศศินาถาม

“เปล่าไอ้เต้มันไลน์มาถามว่าถึงบ้านเรียบร้อยดีใช่ไหม อิ่มแล้วรีบไปทำงานกันเถอะ เดี๋ยวรถติด”

ภัทรพลลุกขึ้นหิ้วกระเป๋าแล้วจูงมือศศินาให้เดินตาม พร้อมเตือนตัวเองว่าอย่าลืมโทรหาไอ้เต้