เพียงใจเว้าวอนรัก

กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของน้ำมันสกัดจากกานพลูและไม้หอมระเหยลอยอบอวลไปทั่วบริเวณล็อบบี้ของ "ศิรินทรา สปา" สถานที่พักผ่อนระดับไฮเอนด์ที่ขึ้นชื่อเรื่องการนวดบำบัดแบบไทยประยุกต์ใจกลางเมืองหลวง ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศปะทะกับกลิ่นอุ่น ๆ ของเทียนหอมที่จุดทิ้งไว้ตามมุมห้อง ช่วยสร้างบรรยากาศให้แขกที่ก้าวเท้าเข้ามาพ้นจากความวุ่นวายข้างนอกรู้สึกเหมือนได้ตัดขาดจากโลกอันเร่งรีบ

พลอยชมพู หรือ พลอย หญิงสาววัย 27 ปี กำลังจุดเทียนหอมอยู่ตรงมุมหนึ่งของร้าน เธอสวมชุดยูนิฟอร์มสีดำขลิบทอง ใบหน้าหวานดูนิ่งสงบ แม้ดวงตาคู่สวยจะฉายแววอ่อนล้าจากการทำงานหนักติดต่อกันหลายวัน แต่ริมฝีปากก็ยังคงประดับด้วยรอยยิ้มละมุนตามแบบฉบับพนักงานบริการที่ดี

พลอยชมพูทำงานที่นี่มาเกือบสามปีแล้ว อาชีพหมอนวดสำหรับคนอื่นอาจมองว่าเป็นงานที่ต้องใช้แรงกายอย่างหนัก แต่สำหรับเธอมันคือมรดกทางวิชาชีพที่แม่เคยพร่ำสอนมาตั้งแต่เด็ก แม่ของเธอเป็นครูนวดแผนไทยที่เก่ง เป็นคนคอยปูพื้นฐานให้เธอซึมซับศิลปะการบำบัดนี้จนเข้าเส้นเลือด หลังจากเรียนจบพลอยชมพูจึงไม่ลังเลที่จะก้าวเข้าสู่เส้นทางนี้ เพราะเธอเชื่อมั่นว่านี่คืออาชีพสุจริตที่มีเกียรติและสามารถเลี้ยงดูครอบครัวได้

แต่โชคชะตากลับเล่นตลก...เมื่อสองปีก่อน อุบัติเหตุทางรถยนต์ได้พรากชีวิตทั้งพ่อและแม่ไปอย่างกะทันหัน ทิ้งให้พลอยชมพูต้องกลายเป็นเสาหลักเพียงหนึ่งเดียวของบ้าน แบกรับภาระดูแล มุกดาน้องสาววัย 15 ปีที่มีอายุห่างกันเกือบสิบปี

ภาระนั้นยิ่งหนักขึ้นไปอีก เมื่อมุกดามีโรคประจำตัวคือ โรคหัวใจ ที่ต้องใช้ค่าใช้จ่ายในการรักษาและค่ายาจำนวนมหาศาล พลอยชมพูจึงต้องทำงานหนักเพื่อโอกาสทางการศึกษาของน้องสาวเพียงคนเดียวที่เธอเหลืออยู่

"พลอย... มานี่หน่อยสิ" เสียงของ พนิดา แอดมินรุ่นพี่ประจำร้านเรียกข้ามเคาน์เตอร์

พลอยชมพูละมือจากเทียนหอมที่เพิ่งจุดเสร็จ แล้วรีบก้าวเท้าเข้าไปหา พนิดาซึ่งมีอายุมากกว่าเธอสามปีและสนิทสนมกันพอสมควร

"ช่วงบ่ายมีตารางของพลอยนะสี่ชั่วโมงรวดเลยเริ่มตอนบ่ายโมง"

"กี่คนคะพี่นิ" พลอยชมพูถามพลางเช็กความพร้อมของตัวเอง

"คนเดียวจ๊ะ"

"หืม เขานวดคนเดียวสี่ชั่วโมงเลยเหรอคะพี่นิ" พลอยเลิกคิ้วถามด้วยความแปลกใจ เพราะปกติลูกค้าทั่วไปมักจะนวดแค่หนึ่งถึงสองชั่วโมงเท่านั้น

"จ๊ะ เห็นว่าเป็นนักธุรกิจ ลูกน้องเขาน่ะโทรมาจองคิวไว้นะ บอกว่าเจ้านายเขาเหนื่อย ๆ เลยอยากพักผ่อนแบบยาว ๆ ไม่อยากให้ใครรบกวนเลยเจาะจงขอห้องวีไอพี" พนิดาอธิบายพลางคีย์ข้อมูลลงระบบ "พลอยรีบไปกินข้าวเถอะจ้ะ เดี๋ยวจะถึงเวลาแล้ว"

"โอเคค่ะพี่นิ งั้นพลอยขอตัวไปทานข้าวนะ เดี๋ยวบ่ายโมงจะได้เริ่มทำงานเลย"

เธอพยักหน้ารับคำอย่างกระฉับกระเฉง ก่อนจะปลีกตัวไปเตรียมความพร้อม สี่ชั่วโมงสำหรับคนนวดคนเดียวถือเป็นงานที่ต้องใช้สมาธิและแรงกายอย่างมาก แต่สำหรับพลอยชมพูที่ฝึกฝนมาอย่างดีตามแบบฉบับที่มารดาเคยสอน เธอถือว่านี่คือโอกาสที่จะได้ใช้ศาสตร์การรักษาอย่างเต็มที่

เวลาเที่ยงห้าสิบนาที พลอยชมพูเข้ามาจัดเตรียมอุปกรณ์ภายในห้องนวด "วีไอพี" กลิ่นน้ำมันอโรมาสูตรเฉพาะถูกอุ่นจนได้อุณหภูมิที่พอเหมาะ ยาหม่องสมุนไพรสดและอุปกรณ์ต่าง ๆ ถูกวางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบหยิบจับง่าย

ภายในห้องนวดหรูหราแห่งนี้มีการติดตั้งกล้องวงจรปิดไว้ตรงมุมห้องเพื่อความปลอดภัยของทั้งพนักงานและลูกค้า ซึ่งเป็นมาตรฐานสากลของสปาระดับไฮเอนด์เพื่อป้องกันเหตุการณ์ไม่คาดคิดที่อาจเกิดขึ้นได้ในที่ลับตาคน

ในเวลาบ่ายโมงห้านาที พลอยชมพูเดินมาถึงหน้าห้องนวด เธอเว้นจังหวะให้แขกได้มีความเป็นส่วนตัวในการเปลี่ยนเครื่องแต่งกายเป็นชุดที่ทางร้านจัดเตรียมไว้สำหรับแขกทีีจะมานวดโดยเฉพาะ

พลอยชมพูสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ปรับจังหวะหัวใจให้นิ่ง แล้วยกมือขึ้นเคาะประตูเบา ๆ สามครั้งตามมารยาท ก่อนจะเอ่ยอนุญาตเข้าห้อง