ตอนที่ 6 สวนทาง

ตอนที่ 6

สวนทาง

ในวันนั้นอินทิรายังไม่ได้ฝากท้องในทันที เธอยังคงมึนงงสับสนจนได้เดินทางกลับบ้านเพื่อตั้งสติ หลังจากที่พอทำใจได้แล้ว ในวันนี้เธอถึงได้เดินทางมาที่โรงพยาบาลอีกครั้ง โดยโรงพยาบาลที่เธอเลือกฝากท้องเป็นโรงพยาบาลเอกชนซึ่งอยู่ไม่ไกลจากร้านมากนัก

เผื่อว่าเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินอะไรจะได้มาโรงพยาบาลทัน

หญิงสาวเริ่มต้นวางแผนตั้งแต่เนิ่นๆ เธอซื้อแพ็คเกจฝากครรภ์ราคากลางๆ ถึงจะไม่ใช่แพ็คเกจที่ดีที่สุดสำหรับโรงพยาบาลนี้ แต่เจ้าหน้าที่ที่นี่ก็ดูแลเธอเป็นอย่างดี ทำให้อินทิรารู้สึกอุ่นใจ อย่างน้อยๆถึงแม้ว่าเธอจะกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวแต่คนรอบข้างก็ช่วยดูแลซัพพอร์ตสภาพจิตใจ

“คุณหมอได้ให้คำแนะนำเบื้องต้นสำหรับ การดูแลครรภ์แล้วใช่ไหมคะ”

พยาบาลสาวเอ่ยถาม อินทิราพยักหน้า หลายวันมานี้เธอนอนไม่ค่อยหลับจึงรู้สึกอ่อนเพลียมาก กินอะไรก็ไม่ค่อยได้ การรับรสเปลี่ยนไป ทำให้อาหารที่เธอกินอยู่ทุกวันนี้ไม่อร่อยเหมือนเคย

“ถ้าคุณแม่มีอะไรอยากปรึกษาสามารถคุยกับพยาบาลได้เลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจค่ะ”

อินทิรายิ้มบางๆ ความกังวลที่เธอแบกรับมาตลอดหลายวันค่อยๆเบาลง หญิงสาวได้ขอช่องทางการติดต่อพยาบาลเอาไว้ เผื่อมีเหตุฉุกเฉินเธอจะได้ติดต่ออีกฝ่าย

“ขอบคุณมากเลยนะคะ ถ้ามีอะไรดิฉันคงต้องขอปรึกษา”

“ยินดีค่ะ สามารถติดต่อหาฉันได้ตลอดเวลาเลยนะคะ”

อินทิราไม่เคยเห็นใครที่รักในงานของตัวเองขนาดนี้มาก่อน พยาบาลสาวตรงหน้าดูกระตือรือร้น ไม่ว่าใครเข้ามาขอคำปรึกษาอะไร ก็ยินดีแนะนำด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ไม่มีท่าทางรำคาญใจให้เห็นเลยแม้แต่นิดเดียว

“ขอบคุณอีกครั้งนะคะคุณพยาบาล”

หญิงสาวเก็บความประทับใจกลับบ้าน เธอเดินออกมาหน้าโรงพยาบาล รอพนักงานที่ร้านขับรถมารับเนื่องจากว่าวันนี้เธอเวียนหัวมากจนไม่สามารถขับรถมาเองได้

“เป็นยังไงบ้างคะคุณอิน ดีขึ้นไหมคะ”

อินทิรายังไม่ได้บอกใครเรื่องที่เธอท้อง หญิงสาวยังไม่พร้อมที่จะให้ใครรู้ เธอเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ และบอกใครต่อใครว่าที่เธอต้องมาโรงพยาบาลนั่นเป็นเพราะว่าเธอมีโรคประจำตัวซึ่งเพิ่งตรวจเจอเมื่อไม่นานมานี้

“ก็ดีขึ้นแล้วแหละ จากนี้ก็คงต้องกินยาให้สม่ำเสมออาการจะได้ไม่กำเริบ”

หญิงสาวเอ่ย เก็บยาใส่กระเป๋าก่อนเบี่ยงประเด็นไปคุยเรื่องอื่น

“แล้ววันนี้ที่ร้านเป็นยังไงบ้าง มีลูกค้าเยอะไหม”

หญิงสาวไม่ได้คาดหวังว่าวันนี้ยอดขายจะต้องดี เนื่องจากว่าเป็นวันหยุด ผู้คนคงไม่ได้ออกไปไหนมาก ลูกค้าส่วนใหญ่ของเธอเป็นพนักงานบริษัท ซึ่งในวันนี้หลายๆบริษัทหยุดตามประกาศของรัฐบาล เธอจึงคิดว่าวันนี้น่าจะซบเซาพอสมควร

“เค้กที่ทำไว้เมื่อเช้าหมดเกลี้ยงเลยค่ะ เด็กที่ร้านกำลังทำรอบสอง”

“จริงเหรอเนี่ย แต่วันนี้เป็นวันหยุดนะ ไม่คิดว่ายอดขายจะดี”

“ยิ่งวันหยุดยิ่งมีเด็กๆมาเยอะเลยค่ะ โชคดีที่วันนี้ทำเค้กหน้าตาน่ารัก เลยดึงดูดเด็กๆได้”

“ถ้าอย่างนั้นรีบกลับดีกว่า จะได้ไปช่วยกันทำเค้ก วันนี้มีพนักงานหยุด สงสัยคนในครัวคงจะไม่พอ”

อินทิราเป็นห่วงร้าน และเป็นห่วงอะไรหลายๆอย่าง ตอนนี้พนักงานเหลือไม่เยอะเนื่องจากว่าเป็นวันหยุดเธอจึงอนุญาตให้ลา ไม่คิดว่ายอดขายจะดีกว่าทุกวัน จนถึงขั้นต้องทำเค้กรอบสอง

เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นไม่บ่อยนัก ปกติที่ร้านเธอจะทำเค้กเยอะอยู่แล้ว แต่ทำแค่รอบเดียว รอบละสองร้อยชิ้นเท่านั้น ชิ้นนึงก็ไม่ใช่ถูกๆราคาครึ่งร้อยเลยทีเดียว แต่ผลตอบรับก็ดีเกินคาดมาโดยตลอด เค้กของเธอขายหมด ไม่เคยเหลือเลยสักวัน ทำให้ หญิงสาวคิดอยากจะขยับขยายร้าน และเริ่มมองหาทำเลดีๆเพื่อเปิดสาขาที่สอง

ด้านธนวัฒน์กำลังเดินไปทั่วโรงพยาบาลเพื่อตามหาผู้หญิงคนหนึ่งที่เขารู้สึกคุ้นตาเป็นอย่างมาก ชายหนุ่มพาแม่มาโรงพยาบาลตามนัดของคุณหมอประจำตัว ในระหว่างที่แม่อยู่ในห้องตรวจ เขาก็ปลีกตัวออกมาก่อนเดินย้อนไปที่หน้าโรงพยาบาลเพื่อดูว่าผู้หญิงคนนั้นยังอยู่หรือเปล่า

“หรือว่าจะตาฝาด”

ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง เขาแน่ใจว่าผู้หญิงที่เห็นน่าจะเป็นอินทิรา ถึงแม้ว่าเขากับเธอจะไม่ได้เจอกันนานมากแล้ว แต่เขาก็ยังจำลักษณะท่าทางของหญิงสาวได้

ถ้าไม่ติดว่าเมื่อครู่เขาต้องรีบพาแม่ไปหา คุณหมอ เขาคงจะเดินตามเธอไปแล้ว ชายหนุ่มรู้สึกเสียดาย เขาจะต้องรู้ให้ได้ว่าผู้หญิงคนนั้นใช่อินทิราหรือเปล่า

ธนวัฒน์เดินกลับมาหน้าห้องตรวจ ซึ่งเป็นจังหวะที่แม่ของเขาออกมาพอดี

“เดี๋ยวแม่ต้องไปรอรับยา”

หญิงวัยกลางคนเอ่ยบอกลูกชาย ปกติเธอจะมาโรงพยาบาลกับผู้ช่วยคนสนิท แต่เนื่องจากวันหยุดอีกฝ่ายจึงขอลากลับบ้าน ในวันนี้ธนวัฒน์จึงต้องทำหน้าที่แทน

แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้อิดออด ยังไงวันนี้เขาก็ว่างทั้งวันอยู่แล้ว จะพาแม่มาโรงพยาบาลสักหน่อยคงไม่เป็นอะไร

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมเอารถมาจอดรอรับแม่ข้างหน้านะครับ”

“ถ้าแม่ได้ยาแล้วเดี๋ยวแม่จะโทรไปก็แล้วกัน”

ชายหนุ่มเดินออกมาที่ลานจอดรถ ระหว่างที่นั่งอยู่ในรถเขาได้โทรติดต่อกับรุ่นพี่ เขาอยากรู้ว่าช่วงเวลาที่ผ่านมาอินทิราได้ไปที่ผับบ้างหรือเปล่า เนื่องจากช่วงนี้เขามีงานรัดตัวจึงไม่ได้ไปนั่งเฝ้าที่นั่นเลย และรุ่นพี่ก็หายเงียบไป เขาจึงต้องเป็นฝ่ายติดต่อแทน

แต่ชายหนุ่มก็ต้องผิดหวังเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะรุ่นพี่ได้บอกว่าอินทิราไม่เคยโผล่มาที่นั่น ธนวัฒน์สงสัยว่าหญิงสาวหายไปไหน แต่ดูจากท่าทางของหญิงสาว เธอคงไม่ใช่ผู้หญิงชอบเที่ยวกลางคืน จึงไม่แปลกที่เธอจะไม่เคยโผล่มาที่ผับอีกเลยนับจากวันนั้น

แต่มันก็น่าแปลกอยู่ดี อย่างน้อยๆเธอควรจะติดต่อกลับมาบ้าง ไม่ใช่หายเงียบไปแบบนี้ เธอไม่รู้สึกเสียดายสิ่งที่เสียไปเลยหรือไง ไม่คิดจะกลับมาเรียกร้องหาความรับผิดชอบจากเขาบ้างเลยเหรอ

ชายหนุ่มได้แต่ถามตัวเองในใจ และคนเดียวที่จะสามารถตอบคำถามนี้ได้ก็คืออินทิราเท่านั้น

เขาอยากเจอเธออีกครั้ง อยากรู้ว่าเธอคิดอย่างไรกับเรื่องคืนนั้น