ตอนที่ 4 ตามหา

ตอนที่ 4

ตามหา

ธนวัฒน์ตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัว ดูเหมือนว่าเมื่อคืนเขาจะดื่มจนเมามาก แต่ก็ไม่ได้เมาถึงขนาดไร้สติสัมปชัญญะ เขาจำได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น รอยยิ้มบางปรากฏขึ้นบนใบหน้า ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจอย่างบอกไม่ถูก

ชายหนุ่มลุกขึ้นจากเตียง เขาคิดว่าหญิงสาวอาจจะอยู่ข้างนอกเพราะเห็นว่าเสื้อของเธอยังคงถูกถอดทิ้งอยู่ที่พื้น แต่เมื่อเดินหาทั่วกลับไม่พบแม้แต่เงา

“คุณอิน”

ชายหนุ่มเดินเข้าไปในห้องน้ำ เคาะประตูเบาๆสองสามครั้งแต่ก็ไร้เสียงตอบรับ ทำให้เขารู้ว่าด้านในไม่มีใครอยู่ และตอนนี้อินทิราก็ไม่ได้อยู่ที่นี่เเล้ว

“กลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อคืนเมามากไม่ใช่เหรอ ทำไมตื่นก่อน”

ธนวัฒน์รู้สึกงุนงง เท่าที่จำได้เมื่อคืนหญิงสาวดื่มจนเมามาก เผลอเล่าเรื่องส่วนตัวให้เขาฟังจนหมดเปลือก แถมเธอยังไม่มีสติถึงขั้นมีความสัมพันธ์กับเขาด้วย

ชายหนุ่มต้องการรับผิดชอบ ไม่อยากปล่อยให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ เขาไม่อยากให้ใครมาตราหน้าได้ว่าตัวเองไม่เป็นสุภาพบุรุษ ฉวยโอกาสกับผู้หญิงที่ไม่มีสติสัมปชัญญะ

แต่เขาไม่รู้จะติดต่อเธอยังไง เขากับเธอเพิ่งรู้จักกันเมื่อคืน ที่ยิ่งไปกว่านั้นเขารู้แค่ชื่อแต่ไม่มีช่องทางการติดต่อเธอเลย

ชายหนุ่มไปทำงานด้วยจิตใจว้าวุ่น เขาเอาแต่นึกถึงใบหน้าของอินทิราตลอดเวลา จนแทบจะทำงานไม่ได้ เขาจำเป็นต้องเลื่อนการประชุมออกไป เพราะวันนี้สมองของเขาไม่พร้อมที่จะรับข้อมูลอะไรทั้งนั้น

“มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับบอส”

ผู้ช่วยหนุ่มเอ่ยถาม เขาเตรียมเอกสารทั้งหมดไว้แล้ว และทุกคนก็พร้อมที่จะประชุมในวันนี้ แต่จู่ๆธนวัฒน์ก็เปลี่ยนใจกระทันหัน เรื่องการประชุมออกไปเป็นสามวันข้างหน้า

“วันนี้ฉันมีธุระ อาจจะกลับเร็วหน่อย ส่วนเรื่องการประชุมเลื่อนไปก่อน เผื่อว่าจะมีไอเดียอะไรเพิ่มเติมจะได้มาเสนอในที่ประชุมทีเดียว”

เขาไม่อยากให้เรื่องส่วนตัวกระทบกับเรื่องงาน ที่ผ่านมาต่อให้มีปัญหามากแค่ไหนแต่เรื่องงานก็ไม่เคยเสีย ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะเสียงานเสียการเพราะผู้หญิงที่เพิ่งเจอเพียงคืนเดียวชายหนุ่มถึงกับกุมขมับไม่เข้าใจตัวเอง

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเขา ทำไมเขาเอาแต่คิดถึงหน้าผู้หญิงคนนั้นจนไม่เป็นอันทำอะไรเลย

ธนวัฒน์ไม่รู้จะเริ่มต้นตามหาหญิงสาวจากที่ไหน เขารู้เพียงว่าเธอชื่ออิน แต่ไม่รู้ชื่อจริงหรือแม้แต่นามสกุลเธอด้วยซ้ำ ต่อให้จำหน้าได้แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะตามหาเธอพบ

เขาไม่มีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเธอเลย แล้วแบบนี้เขาจะเจอเธออีกครั้งได้ยังไง

ชายหนุ่มขับรถออกจากบริษัทช่วงบ่าย เดินทางมาที่ผับซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาได้เจอกับอินทิราเป็นครั้งแรก ชายหนุ่มตั้งใจจะปักหลักอยู่ที่นี่ เพราะคิดว่าสักวันหญิงสาวก็คงจะแวะมา

“มาทำอะไรตั้งแต่หัววัน”

รุ่นพี่หนุ่มเอ่ยถาม ปกติเขาจะแวะมาดู ความเรียบร้อยทุกวันช่วงบ่าย ไม่คิดว่าจะได้เจอธนวัฒน์ที่นี่ตอนนี้

“ผมมีเรื่องอยากให้พี่ช่วย”

ธนวัฒน์ไม่สบายใจคิดว่าอินทิราน่าจะโกรธถึงได้หายหน้าไปแบบนี้ เขาอยากรับผิดชอบเธอจริงๆ ถึงแม้ว่าต้องระวังเธอกับเขามันจะเกิดขึ้นแบบกระทันหันและต่างฝ่ายต่างก็ไม่ได้ตั้งใจ แต่เขาก็ยินดีที่จะชดใช้และชดเชยให้กับสิ่งที่พรากมาจากเธอ

ชายหนุ่มรู้สึกผิด แต่ลึกๆเขาก็รู้สึกดีที่ได้เป็นคนแรกของอินทิรา

“คนอย่างนายเนี่ยนะจะมาขอความช่วยเหลือจากฉัน”

รุ่นพี่หนุ่มแทบไม่เชื่อหูเมื่อได้ยินแบบนั้น เขาคิดว่าธนวัฒน์เพียบพร้อมเพอร์เฟคไปซะทุกอย่าง ไม่น่าจะมีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจที่ต้องวิ่งโร่มาขอความช่วยเหลือคนอื่น

อีกอย่างเขาก็เป็นฝ่ายรบกวนชายหนุ่มมาโดยตลอด ในตอนที่ผับนี้ใกล้เจ๊งช่วงที่เกิดโรคระบาด ก็ได้ธนวัฒน์เข้ามาช่วยเหลือ ทำให้กิจการของเขาสามารถพยุงตัวเองมาได้จนถึงทุกวันนี้

“ผมอยากขอดูกล้องวงจรปิดของเมื่อคืน”

“จะดูตรงไหนล่ะ”

ธนวัฒน์เงยหน้ามอง เขาเห็นกล้องตัวหนึ่งส่องไปที่เสาซึ่งเป็นโซนที่หญิงสาวนั่งเมื่อคืน จึงได้ขอดูกล้องตัวนั้น

รุ่นพี่หนุ่มพาธนวัฒน์ไปที่ห้องควบคุม ก่อนเปิดให้ดูทำให้เขาได้เห็นหน้าอินทิราอีกครั้ง

“อย่าบอกนะว่าสนใจผู้หญิงคนนี้”

ธนวัฒน์ไม่ตอบ เขาใช้โทรศัพท์ถ่ายรูปเอาไว้ ก่อนส่งให้รุ่นพี่หนุ่ม

“ผมอยากให้พี่ช่วยตามหาผู้หญิงคนนี้ ผมไม่รู้ว่าเขาชื่ออะไรหรือทำงานอยู่ที่ไหน แต่ผมคิดว่าสักวันเขาน่าจะมาที่นี่”

“ แปลกๆนะเรา มีอะไรหรือเปล่า”

ธนวัฒน์ไม่ได้บอกอะไร บอกเพียงแค่ว่าเขาอยากเจอผู้หญิงคนนี้อีกครั้งเพราะมีธุระอยากจะคุยกับเธอ รุ่นพี่หนุ่มก็รับปากว่าจะช่วยตามหาให้ ถ้าหากวันไหนหญิงสาวมาที่นี่เขาจะรีบโทรหาทันที

แต่เวลาผ่านมานับเดือน อินทิราก็ไม่เคยโผล่มาที่นี่อีกเลย ธนวัฒน์ได้แต่เฝ้ารออย่างมีความหวัง แต่การหายไปของเธอทำให้เขารู้สึกหมดหวังลงเรื่อยๆ

ชายหนุ่มก็ไม่ได้ย่อท้อที่จะตามหา มันไม่น่าใช่เรื่องยากสำหรับเขา แต่เพราะเขาไม่มีข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเธอเลยจึงไม่รู้ว่าจะตามหาอย่างไร

อย่างน้อยๆถ้าดูชื่อจริงหรือนามสกุลเขาก็อาจจะพอตามหาได้บ้าง แต่ลำพังแค่ชื่อเล่นกับหน้าตามันไม่ง่ายเลยที่จะค้นข้อมูลของเธอ

อีกอย่างต่อให้เขามีเงินแต่เขาก็ไม่สามารถละเมิดสิทธิ์ของผู้อื่นได้ เขาจึงทำได้แค่รอ รอเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

“นี่ฉันรอมาเป็นเดือนแล้วนะ ไม่เห็นว่าผู้หญิงคนนั้นจะมาเลย”

รุ่นพี่หนุ่มเอ่ย ในฐานะที่ถูกฝากฝังให้ช่วยตามหา เขาก็พยายามสอดส่องให้ทุกวัน แต่ไม่มีวี่แววว่าผู้หญิงคนนั้นจะโผล่มา

“ผมไม่รู้ว่าเขาหายไปไหน แต่ผมมีธุระสำคัญอยากจะคุยกับเขาจริงๆ”

“รู้ไหมว่าสภาพแกตอนนี้เหมือนคนกำลังอกหัก แกดูแย่กว่าตอนที่เลิกกับยัยมุกดาซะอีก”

ธนวัฒน์ก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน เขาไม่มีทางหลงรักผู้หญิงที่เจอกันเพียงข้ามคืน แต่อาจเป็นเพราะเรื่องคืนนั้นมันทำให้เขายังคงนึกถึงเธออยู่เสมอ