ชีวิตชายโสด

ตอนที่ 1

ชีวิตชายโสด

ตั้งแต่ช่วงสายเขาก็เพิ่งได้ออกจากห้องประชุม เนื่องจากว่ามีลูกค้าคนสำคัญบินมาจากต่างประเทศและต้องการที่จะปรึกษาหารือเรื่องสินค้า ทำให้ปณตนั้นต้องใช้เวลาประชุมนานหลายชั่วโมง กว่าจะเสร็จสิ้นเขาก็รู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว

“คุณวีรยุทธ ช่วยสั่งอาหารให้ผมหน่อย วันนี้ผมไม่อยากออกไปกินข้างนอก”

หากวันไหนงานเยอะและยุ่ง ปณตก็จะให้เลขาเป็นคนช่วยจัดการเรื่องอาหารการกิน แม้ว่าวีรยุทธจะเป็นผู้ชายแต่เขาสามารถจัดการงานต่างๆได้เป็นอย่างดี ละเอียดรอบคอบไม่แพ้ผู้หญิง

ความจริงปณตเองก็เคยมีเลขาเป็นผู้หญิง แต่เมื่ออดีตเมื่อไหร่ที่เผลอมีความสัมพันธ์กับพวกเธอเหล่านั้น เขาก็ต้องปวดหัวไปเสียทุกครั้งเพราะพวกเธอไม่รู้จักเจียมตัว ไม่รู้จักหน้าที่ของตัวเอง คิดว่าได้ขึ้นเตียงกับเขาแล้วสถานะจะเปลี่ยน แต่เปล่าเลย เขาสามารถมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงมากหน้าหลายตาได้โดยไม่จำเป็นต้องรัก ก็แค่ที่ระบายอารมณ์ยามเหนื่อยและเครียดก็เท่านั้น

“ท่านประธานจะให้ผมสั่งร้านไหนดีครับ”

“ร้านไหนก็ได้แต่วันนี้ผมขอเป็นอาหารญี่ปุ่น”

วีรยุทธคือคนเดียวที่รู้ใจเขา จะว่าไปรู้ใจมากกว่าพ่อแม่ด้วยซ้ำ เพียงแค่เขาบอกว่าอยากกินอะไรเลขาก็จะหาร้านที่ถูกใจมาให้ทันที

วีรยุทธทำงานกับปณตมานานหลายปี ปีนี้ก็เข้าปีที่หกแล้ว หลายคนสงสัยว่าทำไมเขาถึงไม่จ้างเลขาผู้หญิง ก็อย่างที่บอก ผู้หญิงบางทีก็เป็นเพศที่ น่ารำคาญ แยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวไม่ได้ ทำให้เขาต้องปวดหัว ตามเช็ดตามล้างปัญหาที่เกิดขึ้นหลายครั้ง

ในที่สุดปณตก็ตัดสินใจที่จะจ้างเลขาเป็นผู้ชาย เขาใช้เวลาคัดเลือกอยู่นานเพราะอยากได้คนที่ละเอียดรอบคอบจริงๆ แต่หลายคนที่มาสัมภาษณ์ส่วนใหญ่แล้วจะเน้นพูดไม่เน้นทำ โอ้อวดสรรพคุณจนน่าหมั่นไส้ มีเพียงวีรยุทธเท่านั้น ที่ไม่ได้พูดอะไรมากมาย ทำให้ปณตตัดสินใจที่จะรับอีกฝ่ายเข้าทำงานทันที

เขาชอบคนทำมากกว่าพูด เขาเชื่อว่าคนที่พูดมากมักจะไม่ลงมือทำ คนที่ดีแต่พูดส่วนใหญ่มักจะไม่ได้เรื่อง

“อาหารมาแล้วครับท่านประธาน”

ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงอาหารก็มาส่งรวดเร็วทันใจ วีรยุทธเลือกร้านอาหารญี่ปุ่นใกล้ๆ จะได้ไม่ต้องรอนาน เพราะอีกไม่ถึงชั่วโมงก็ต้องเข้าประชุมอีกครั้ง เพราะฉะนั้นเขาจึงต้องคำนวณเวลาให้ดี

“เดี๋ยวช่วงบ่ายมีประชุมย่อย ใช้เวลาประมาณเท่าไหร่”

“ไม่เกินสองชั่วโมงครับ”

ปณตพยักหน้า ต่อให้กินเวลามากกว่านี้เขาก็จำเป็นต้องเข้าร่วมการประชุม เพียงแต่ว่าวันนี้เขารู้สึกเหนื่อยล้ามากเนื่องจากว่าช่วงเช้าก็ประชุมไปแล้ว แถมช่วงบ่ายก็ยังมีประชุมเพิ่มอีก ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเบื่อๆแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่สามารถละทิ้งหน้าที่ของตัวเองได้

ยิ่งอยู่สูงเขาก็ยิ่งต้องรักษาภาพลักษณ์ ใครว่าเป็นประธานบริษัทแล้วสบาย ยิ่งตำแหน่งใหญ่โตก็ยิ่งต้องรับผิดชอบงานมากขึ้น

“เย็นนี้เตรียมของไว้ให้ผมด้วยที่โรงแรมเดิม ไม่เอาแบบผอมแห้งเหมือนคราวที่แล้ว ฝากจัดการด้วยนะวีรยุทธ”

เลขาหนุ่มพยักหน้าก่อนขยับแว่นตาเล็กน้อย สเปกผู้หญิงของปณตเปลี่ยนไปตามอารมณ์ บางวันเขาก็ชอบผู้หญิงเรียบร้อย แต่บางวันเขาก็ชอบผู้หญิงร้อนแรง

เลขาหนุ่มก็ต้องคอยสังเกตเจ้านาย ดูว่าวันนี้เจ้านายอยู่ในอารมณ์ไหน จะได้เลือกประเภทผู้หญิงได้ถูกต้อง วีรยุทธเดินออกมาจากห้องก่อนรีบต่อสายหารุจี

“สวัสดีครับคุณรุจี วันนี้ช่วยส่งผู้หญิงมาที่โรงแรมเดิมด้วยนะครับ”

วีรยุทธบอกลักษณะท่าทางของผู้หญิงที่เจ้านายต้องการ ก่อนรีบกดวางสายเพราะเห็นว่าอีกไม่กี่นาทีจะถึงเวลาเข้าประชุมแล้ว

ผู้หญิงที่เขาติดต่อหาเมื่อครู่ชื่อว่ารุจี เป็น เอเจนซี่หรือเรียกภาษาชาวบ้านว่าแม่เล้า รุจีมีผู้หญิงในสังกัดมากมาย ซึ่งผู้หญิงส่วนใหญ่เหล่านี้จะถูกส่งไปดูแลบริการนักธุรกิจและคนมีเงินเป็นส่วนใหญ่

“ผมจัดการให้เรียบร้อยแล้วนะครับท่านประธาน ไปรอที่ห้องประชุมเลยครับผมจะได้เตรียมเอกสารให้”

“เดี๋ยวคุณล่วงหน้าไปก่อนก็แล้วกันผมขอจิบกาแฟก่อน”

ชายหนุ่มตอบพลางเลื่อนสมาร์ทโฟนอัพเดทข่าวสาร วีรยุทธหยิบแฟ้มเอกสารก่อนเดินออกไป ทิ้งให้เจ้านายนั่งอยู่ในห้องเพียงลำพัง

การประชุมกินเวลานานกว่าที่กำหนดเอาไว้ เนื่องจากมีหลายเรื่องที่ต้องระดมความคิดเพื่อแก้ไขปัญหา ช่วงนี้มีบริษัทคู่แข่งผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด หากไม่รีบจัดการยกระดับมาตรฐานของบริษัทให้สูงขึ้น อาจจะถูกบริษัทคู่แข่งเหล่านั้นขโมยกลุ่มลูกค้าไปได้

ปณตปวดหัวมาก เขารีบเดินทางไปที่โรงแรมทันทีเพื่อพักผ่อนหย่อนใจ เมื่อมาถึงชายหนุ่มก็เห็นว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งนอนทอดกายอยู่บนเตียง เธอสวมชุดนอนเซ็กซี่สีดำลายลูกไม้ พลางส่งสายตายั่วยวนมาทางเขา

“ผมขออาบน้ำก่อน”

ชายหนุ่มไม่เรียบร้อยเพราะเขามาเหนื่อยๆอยากจะอาบน้ำเพื่อขจัดความเหนียวเหนอะหนะเสียก่อน กลิ่นครีมอาบน้ำราคาแพงช่วยให้ปณตรู้สึกผ่อนคลายจากความเครียดที่สะสมมาตลอดทั้งวัน

ชายหนุ่มเดินออกมามีผ้าขนหนูผืนเล็กคาดที่เอว เขามองผู้หญิงที่นอนทอดกายอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาร้อนแรง เขาปลดผ้าขนหนูออกจากเอว ก่อนเดินเข้าไปหาหญิงสาวอย่างเชื่องช้า

ช่วงเวลาแห่งความเร่าร้อนกินเวลานานไปหลายชั่วโมง ชายหนุ่มไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตักตวงให้คุ้มค่าทุกบาทที่ต้องจ่ายหลังจากนี้

ชายหนุ่มทิ้งตัวนอนแผ่ลงบนเตียงหลังเสร็จกิจ เขาหอบหายใจด้วยความเหนื่อย แต่แววตากลับไม่ปรากฏความรู้สึกสุขสม เขายอมรับว่าไม่ค่อยประทับใจหญิงสาวสักเท่าไหร่ แม้ว่าจะพอแก้ขัดได้แต่เขารู้สึกว่าคืนนี้เขาปลดปล่อยไม่เต็มที่ อาจเพราะเรื่องงานที่กวนใจด้วยเลยทำให้เขารู้สึกวิตกกังวล เลยพาลทำให้กระทบเรื่องบนเตียง

“คุณคะ ให้ฉันนอนเป็นเพื่อนไหมคะ”

หญิงสาวรู้ดีว่าผู้ชายคนนี้คือใคร เขาเป็นถึงประธานบริษัทส่งออกสินค้ารายใหญ่ของประเทศ ถ้าใครได้ไปครอบครองรับรองว่าต้องสุขสบายไปทั้งชีวิต หญิงสาวเองก็ต้องการโอกาสนั้น โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าชายหนุ่มไม่คิดจะชายตามองผู้หญิงแบบเธออยู่แล้ว

“เดี๋ยวผมจะให้คนของผมไปส่ง”

ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา เขาหยิบเงินในกระเป๋าก่อนยื่นให้หญิงสาว ปณตไม่ได้นับด้วยซ้ำว่าเขาให้เธอเท่าไหร่ รู้เพียงแต่ว่าตอนนี้เขาอยากให้เธอรีบไปให้พ้นๆหน้าเพราะเขารู้สึกรำคาญที่หญิงสาวเอาแต่พูดมาก ทั้งๆที่เขากำชับแล้วว่าไม่ต้องการผู้หญิงแบบนี้ แต่ทำไมรุจีถึงได้ส่งมา

ปณตนึกตำหนิแม่เล้าในใจ พลางปรายตามองหญิงสาวที่ยังคงนั่งนิ่ง

“ให้ฉันนวดให้นะคะ”

“ผมอยากอยู่คนเดียว คุณทำงานของคุณเสร็จแล้วก็กลับไป”

ชายหนุ่มเอ่ยอย่างไร้เยื่อใย เขาไม่ต้องการให้ใครอยู่กวนใจเสร็จกิจแล้วเขาก็ต้องการที่จะนอนพักผ่อน ไม่ได้อยากให้ใครมารุ่มร่ามวุ่นวายกับร่างกายตัวเอง