ครั้งแรก

ตอนที่ 6

ครั้งแรก

ด้วยจำนวนเงินที่มากพอทำให้บัวบูชาตัดสินใจที่จะทำงานนี้ หญิงสาวถูกพาตัวไปเปลี่ยนชุดใหม่ เธอไม่เคยใส่ชุดรัดรูปและเปิดเผยเนื้อหนังแบบนี้มาก่อนจึงรู้สึกประหม่ามาก

บัวบูชามองตัวเองในกระจก สูดลมหายใจลึกและพยายามปลอบตัวเองว่าไม่เป็นอะไร ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอทำก็เพื่อแม่ ถึงแม้ว่างานนี้มันจะเป็น การขายศักดิ์ศรีของเธอก็ตาม แต่เพื่อผู้มีพระคุณเธอสามารถทำได้ทุกอย่าง

หญิงสาวถูกจับจ้องทันทีที่เดินออกมาข้างนอก แขกหลายคนแสดงออกว่าสนใจเธอ และพยายามที่จะเข้าไปพูดคุยกับจุรี แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้รับข้อเสนอของแขกเหล่านั้น เพราะบัวบูชาคนนี้ไม่ได้มีเพื่อคนอื่น แต่เป็นสินค้าของปณตเพียงผู้เดียว

“เธอไม่ต้องกลัวนะ คุณปณตเขาใจดี”

จุรีรู้ว่าบัวบูชากลัวมาก จึงได้ตัดสินใจนั่งรถมาส่งที่โรงแรมด้วย ตลอดทางเธอพยายามปลอบใจ หญิงสาว ลึกๆแล้วรู้สึกเอ็นดูบัวบูชาเพราะเห็นว่าเป็นคนกตัญญู ยอมทำทุกอย่างเพื่อหาเงินรักษาแม่

“กังวลจังเลยค่ะ กลัวว่าจะทำได้ไม่ดี”

เพราะเงินที่ชายหนุ่มจ่ายมาค่อนข้างเยอะ ทำให้เธอกลัวว่าตัวเองจะไม่สามารถบริการชายหนุ่มได้มากเท่ากับมูลค่าเงินที่เขาจ่ายให้ อีกอย่างเธอก็ไม่เคยผ่านเรื่องแบบนี้มาก่อน เพราะฉะนั้นมันจึงเป็นเรื่องยากสำหรับเธอ

“เมื่อถึงเวลาเธอจะสามารถทำทุกอย่างได้เอง ไม่ต้องกังวลไป ฉันแจ้งคุณปณตเอาไว้แล้ว เขาน่าจะเข้าใจและเป็นคนสอนงานเธอเอง”

หากเป็นงานปกติบัวบูชาคงไม่รู้สึกเครียดขนาดนี้ แต่ว่านี่เป็นงานที่เธอไม่เคยทำและไม่เคยคิดอยากจะทำ เธอจึงรู้สึกไม่สบายตัวและไม่สบายใจเอาเสียเลย

หญิงสาวเดินทางมาถึงโรงแรมหรู วีรยุทธยืนอยู่ข้างหน้าคอยรอต้อนรับ เขาไม่เคยแสดงท่าทางดูถูกผู้หญิงเหล่านี้ ให้เกียรติทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน

“สวัสดีครับคุณจุรี”

หญิงวัยกลางคนสีหน้าเปลี่ยน แววตาหยาดเยิ้มยามที่มองไปยังชายหนุ่ม เธอหลงใหลและปลาบปลื้มในตัววีรยุทธ แต่รู้ดีว่าการที่จะเข้าหาชายหนุ่มไม่ใช่เรื่องง่าย อายุอานามของเธอก็ไม่ใช่น้อยแล้ว อีกอย่างวีรยุทธก็ไม่ใช่ผู้ชายที่เธอสามารถใช้เงินซื้อได้แบบผู้ชายทั่วไป นั่นทำให้เธอรู้สึกเสียดายอย่างมากที่ไม่ได้ลิ้มลองรสชาติของผู้ชายที่ตัวเองแอบชอบ แต่ช่างมันเถอะ แค่ได้เจอหน้าเขา เธอก็มีความสุขแล้ว

“สวัสดีค่ะคุณวีรยุทธ ยังหล่อเหมือนเดิมเลยนะคะ”

ชายหนุ่มยิ้มบาง มองเลยไปยังหญิงสาวที่ยืนหลบอยู่ด้านหลัง

“พอดีว่าท่านประธานยังคุยกับแขกอยู่ เดี๋ยวผมจะพาน้องเขาขึ้นไปรอข้างบนนะครับ”

ชายหนุ่มอาสาที่จะพาบัวบูชาขึ้นไปเอง แต่หญิงสาวอยากให้จุรีไปด้วย จึงได้เอ่ยขอร้อง

“ไปด้วยกันได้ไหมคะ ฉันรู้สึกกลัว”

เพราะเป็นงานแรกและเป็นครั้งแรก ทำให้ หญิงสาวกลัวที่จะไปกับคนแปลกหน้า หากเป็นเหตุการณ์ปกติจุรีคงไม่ขึ้นไปด้วย แต่ตรงนี้มีวีรยุทธ ผู้ชายที่เธอแอบชอบ การที่จะได้ใช้เวลากับอีกฝ่ายเพิ่มขึ้นแม้ไม่กี่นาทีมันก็คุ้มค่า เธอจึงได้ตัดสินใจขึ้นมาด้วย

ชั้นบนของโรงแรม ห้องสวีทกว้างใหญ่และหรูหรา เพียงแค่เปิดประตูเข้ามาก็ได้กลิ่นหอมของดอกไม้ราคาเเพง บัวบูชามองไปที่เตียง หัวใจเธอเต้นแรงรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อจินตนาการว่าอีกไม่กี่นาทีหลังจากนี้เธอจะต้องเจอกับอะไร มันก็ทำให้ หญิงสาวกลัวจนอยากที่จะถอนตัว

“รออยู่ในนี้นะบัวบูชา อย่าออกไปไหนล่ะ”

จุรีกำชับ เห็นสีหน้าของหญิงสาวก็รู้ว่าอีกฝ่ายอยากถอนตัวมากแค่ไหน

“จำเอาไว้ว่าถ้าเธอได้เงินก้อนนี้ เธอก็สามารถพาแม่ไปรักษาที่โรงพยาบาลดีๆได้”

จุรีรู้ว่าจุดอ่อนของบัวบูชาคืออะไร และเธอรู้ว่าต้องทำอย่างไรที่จะทำให้บัวบูชาไม่ล้มเลิกที่จะถอนตัวออกจากงานนี้

“ค่ะคุณจุรี”

หลังส่งบัวบูชาเข้าห้องเรียบร้อย จุรีก็เดินออกมาพร้อมกับวีรยุทธ ชายหนุ่มยังคงเคร่งขรึมพูดน้อยเหมือนเดิม

“คุณวีรยุทธคะ ฝากบอกเจ้านายคุณด้วยนะคะว่าให้ทะนุถนอมเด็กของฉันด้วย คือเด็กคนนี้เขายังไม่เคยรับงาน เขายังไม่เคยนอนกับผู้ชายมาก่อน ยังไงฝากดูแลด้วยนะคะ”

“ครับ ไม่ต้องห่วงครับ เดี๋ยวผมจะไปส่งเธอเอง”

จุรียิ้ม ช้อนตามองอีกฝ่ายอย่างมีความหมาย ถึงอายุเธอจะเกือบวัยกลางคนแล้วก็ตาม แต่หากมองเผินๆก็คงจะคิดว่าเธออายุแค่ 30 กลางๆ เพราะใบหน้าอ่อนเยาว์ ผิวพรรณดี ไม่มีรอยเหี่ยวย่นให้เห็นแม้แต่จุดเดียว จุรีดูแลตัวเองมาโดยตลอด ทำให้เธอยังคงสวยสะพรั่งเปล่งปลั่ง

“น่าเสียดายนะคะอยากจะเลี้ยงข้าวคุณวีรยุทธสักมื้อ แต่ว่าคุณวีรยุทธคงจะไม่สะดวก”

“ครับ ผมต้องรอท่านประธาน”

ชายหนุ่มยอมรับว่าผู้หญิงตรงหน้าสวยมาก ที่สำคัญเธอยังมีเสน่ห์และน่ามอง ถึงเขาจะรู้ว่าเธอคิดเกินเลยแต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรกับเธอ

สำหรับคนที่ทำงานถวายหัวให้กับเจ้านาย ไม่เคยคิดอยากจะมีความรัก การที่จะมีคู่จะต้องมีเวลาให้กับคู่ของตัวเอง แต่เขาไม่สามารถทำได้ คนบ้างานแบบเขาไม่สามารถให้เวลากับคนรักได้ เพราะฉะนั้นเขาจึงตัดปัญหาด้วยการไม่สานสัมพันธ์กับใครเลย สักคน

ถึงแม้ว่าจะเหงา แต่มันก็ดีกว่าดึงผู้หญิงคนนึงเข้ามาในชีวิตและละเลยเธอ

“ไว้วันหลังเราไปกินข้าวด้วยกันสักมื้อดีไหมคะ”

วีรยุทธรู้ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร คงไม่ใช่ การกินข้าวธรรมดาอย่างแน่นอน

“ไว้ผมว่างจริงๆแล้วผมจะติดต่อไปนะครับ”

จุรีเองก็รู้ทันชายหนุ่ม การที่เขาพูดแบบนี้แปลว่าเขาต้องการที่จะบ่ายเบี่ยง หญิงวัยกลางคนรู้อยู่แล้วว่าการจะจีบผู้ชายอย่างวีรยุทธไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะฉะนั้นเธอจึงไม่ได้จริงจังอะไร การที่จะหาผู้ชายสักคนมาเคียงข้างไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธอ แต่ในบางครั้งเธอก็อยากจริงจังกับใครสักคน อยากจะหยุดและสร้างครอบครัวเหมือนกับคนอื่นๆ

“หวังว่าคุณจะติดต่อมานะคะ ฉันจะรอ”

จุรีเอ่ย ก่อนกำชับอีกฝ่ายอีกครั้ง

“อย่าลืมบอกเจ้านายของคุณด้วยนะคะ ว่าเด็กของฉันคนนี้ยังบริสุทธิ์อยู่ ช่วยทะนุถนอมด้วย อย่ารุนแรงมากเดี๋ยวเด็กของฉันจะบอบช้ำ”

จุรีพูดราวกับว่ามันเป็นเรื่องปกติ เธอทำงานแบบนี้มานานหลายสิบปี เธอจึงมองว่ามันเป็นเรื่องปกติทั่วไป ไม่ได้คิดว่ามันเป็นเรื่องพิเศษหรือน่าอาย