เพียงขวัญ

เพียงขวัญ ศิริกุลชัยมงคล เมื่อชีวิตกำลังจะผกผันไปในทางที่แย่ลงกว่าที่เคยเป็นอยู่เท่าตัว บิดาของเธอเกิดความเครียดสะสมจนต้องฆ่าตัวตาย เพราะถูกโกงจนทำให้ชายสูงวัยรับสภาพของการล้มละลายไม่ได้ บ้านก็กำลังจะถูกยึด ไม่มีแม้แต่ที่จะซุกหัวนอน จากคุณหนูไฮโซที่ดูมีเกียรติ หญิงสาวกำลังจะถูกด้อยค่า เพียงเพราะว่าทรัพย์สินนอกกายกำลังจะมอดม้วยมลาย วอดวายไปกับการเสียชีวิตของผู้เป็นบิดาของเธอ

หญิงสาวมองไม่เห็นทางที่จะทำให้มารดากับน้องชายอย่างพอเพียง ที่กำลังเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัยให้รอดพ้นจากโชคชะตาที่โหดร้ายนี้ไปได้ นอกจากข้อเสนอของคุณอาทิตย์ เพื่อนรุ่นน้องของบิดา หลังจากที่เขาเข้ามายื่นข้อเสนอให้กับเธอเมื่อหลายวันก่อน เพียงขวัญยังคงลังเลระหว่างชายอันเป็นที่รักอย่างแทนไท กับความอยู่รอดของครอบครัว เธอต้องซ่อนอีกคนเอาไว้ระหว่างทำหน้าที่เป็นคู่นอนของอาทิตย์ ศิรพงษ์วงค์วิวัฒน์ เมื่อความรักไม่ใช่เรื่องของคนสองคนอีกต่อไป

“ลูกจะออกไปไหน แม่บอกแล้วใช่ไหมไม่ต้องไปขอความช่วยเหลือจากใครอีก บ้านก็ให้เขายึดไปเลยแม่สนหรอกว่าใครจะมองยังไง” เมื่อหมดสิ้นหนทางคุณนายจิดาภาที่เคยใช้ชีวิตบนกองเงินกองทอง ก็เริ่มยอมรับสภาพที่เป็นอยู่ ถึงแม้ต้องทำใจยากแค่ไหนก็ตามที แต่นางก็รู้ดีว่าเพียงขวัญแบกภาระหนี้สินไม่ไหว

“ขวัญหาเงินได้แล้วค่ะแม่”

“เงินตั้งเยอะตั้งแยะขวัญไปเอามาจากไหน” จิดาภาตกใจจนดวงตาเบิกกว้าง เพราะกลัวลูกสาวโดนหลอกให้ทำในสิ่งที่ผิดศีลธรรม ก่อนจะค่อย ๆ แสดงสีหน้าให้เป็นปกติ เพราะกลัวเพียงขวัญน้อยใจที่นางถามออกไปแบบนั้น

“คุณอาทิตย์ให้ยืมค่ะ”

“ฮะ! เขาใจดีขนาดนั้นเลยเหรอ เงินหลักสิบล้านเลยนะขวัญ” จิดาภาถึงกับตกใจขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อทราบว่าอาทิตย์คือคนที่ยื่นมือเข้ามาช่วย ซึ่งสำหรับความสัมพันธ์การเป็นมิตรสหายระหว่างอาคมกับเขานั้นแค่ผิวเผย

“แม่ต้องห่วงหรอกค่ะคุณอาทิตย์จะให้งานขวัญทำ เป็นงานที่ขวัญถนัด ทำไปเรื่อย ๆ ไม่นานคงใช้หนี้เขาหมด”

“งานอะไร”

“เอ่อ... เกี่ยวกับเอกสารงานบัญชีน่ะค่ะแม่ และก็เป็นเลขาส่วนตัวให้กับคุณอาทิตย์ ต่อไปขวัญคงไม่มีเวลามาบ้านบ่อยนัก เพราะต้องหาที่พักใกล้บริษัทแม่คงไม่ว่าอะไรนะคะ” หญิงสาวพยายามพูดเฉไฉ เพื่อให้มารดารู้สึกสบายใจ

“กี่ล้านเอาให้ยืมกี่ล้าน”

“ก็เท่ากับราคาบ้านหลังนี้ค่ะแม่”

“กว่าจะใช้หนี้หมด ขวัญไม่ต้องทำงานไปทั้งชีวิตเลยหรือไง”

“แม่อย่าห่วงเลยค่ะ ขวัญมีความสามารถมากพอที่จะทำให้เราสามคนดำรงชีวิตต่อได้ ภายใต้สังคมจอมปลอมพวกนั้น มีใครบ้างที่เห็นอกเห็นใจในเวลาที่เราตกต่ำ นอกจากคอยพูดจาทับถมซ้ำเติมครั้งแล้วครั้งเล่า”

เพียงขวัญยังคงจดจำคำพูดของน้องสาวบิดาได้ขึ้นใจ ในวันที่ทุกคนกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ย่ำแย่เศร้าโศกเสียใจ ทว่าญาติฝ่ายพ่อกลับหมางเมินพูดจาเยาะเย้ยถากถาง ราวกับบิดาของเธอไม่เคยเกื้อหนุนจุนเจือพวกเขามาก่อน ทั้งที่ทุกคนต่างก็เคยได้รับโอกาสจากบริษัทที่บิดาของเธอก่อตั้งมากับมือ สุดท้ายพอล้มละลาย จากญาติมิตรสนิทกันกลับกลายเป็นคนแปลกหน้าไปโดยปริยาย

“แม่รู้ว่าขวัญต้องเหน็ดเหนื่อยแค่ไหน กว่าจะคืนเงินคุณอาทิตย์หมด ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลากี่ปี”

“ต่อให้ขวัญต้องใช้เวลาทั้งชีวิตขวัญก็ยอมค่ะ”

“ลูกพูดแบบนี้แม่ไม่สบายใจเลย”

“โธ่แม่! ขวัญล้อเล่นน่ะ เงินแค่สิบล้านทำไมขวัญจะหาไม่ได้ เมื่อก่อนพ่อยังหาได้เป็นร้อย ๆ ล้าน ขวัญลูกพ่อนะคะแม่แค่นี้สบายมาก” เพียงขวัญพูดพลางเผยรอยยิ้มออกมากลบเกลื่อนความจริงที่กำลังสวนทางกับคำพูดของเธอ

“ถ้าไม่ไหวก็กลับบ้านเรานะขวัญ”

“ค่ะแม่” หญิงสาวยิ้มรับพลางโน้มตัวเข้าไปสวมกอดมารดา ทว่าภายในใจกลับเต็มไปด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง เมื่อถึงเวลาที่เธอต้องเดินทางไปพบอาทิตย์