#####บทที่ 6

"โอ๊ะ! ขอโทษค่ะ" ถ้อยคำดูมีมารยาทแต่น้ำเสียงนี่มันกระแทกคำพูดใส่ชัด ๆ

"คุณพลอย"

ไตรฉัตรว่าแล้วทำไมทำไมเสียงที่วีนเหวี่ยงใส่ทีมงานเมื่อครู่ถึงได้ฟังดูคุ้นหูนัก ที่แท้ก็คือพลอยปภัสผู้หญิงเพียงคนเดียวที่กล้าปฏิเสธหนุ่มหล่อตัวพ่ออย่างเขานี่เอง

"คุณไตรฉัตร" สีหน้าพลอยปภัสตอนนี้บ่งบอกชัดเจนว่าค่อนข้างแปลกใจที่เจอเขาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ หัวคิ้วเรียวยาวขมวดเข้าหากันแน่น หากคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาติดตามเธอมาจนถึงบริษัทส่งออกยานยนต์ยักษ์ใหญ่คงดูหลงตัวเองเกินไป (หรือเปล่า)

"ได้เจอกันอีกแล้วนะครับ ครั้งที่สาม ไม่ใช่เหตุบังเอิญแต่คงเป็นเพราะพรหมลิขิต" ได้ทีไตรฉัตรก็รีบเร่งทำคะแนนปั่นจนขาซอยยิก ๆ เพื่อหวังพิชิตใจสาว

วันนี้พลอยปภัสสวยสุด ๆ สวยวัวตายควายล้ม แต่งหน้าดูจัดจ้านจัดเต็มกว่าที่เคยเห็นเมื่อสองครั้งที่ผ่านมา ซ้ำการแต่งตัวก็แนบเนื้อแนบหนังมังสาจนอวดรูปโฉมสรีระชัดเจน

"เหรอคะ" เธอไม่เห็นว่ามันจะเชื่อมโยงกันตรงไหน กรุงเทพฯ แคบจะตายคงไม่แปลกที่คนสองคนจะเวียนมาเจอกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า "ว่าแต่คุณไตรฉัตรมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ"

เขากระแอมกะไอเล็กน้อย ขยับชุดสูทสองสามครั้งเพื่อวางมาดลูกชายเจ้าของบริษัท "ผมมาคุมงานครับ"

"หืม" พลอยปภัสสงสัย

"แฮ่ม!"

"..."

"แฮ่ม!" ไอจนลูกกระเดือกแทบหลุดออกมาเต้นอยู่บนพื้น ส่งสายตาขู่ฟ่อ ๆ ก็แล้ว แต่ไอ้ไมเคิลก็ยังจ้องพลอยปภัสตาค้างราวกับชาตินี้ไม่เคยพบของสวยของงาม

"ไมเคิล" เขาใช้ข้อศอกแทงเข้าไปที่หน้าท้องของไมเคิลหนึ่งที มันจึงได้สติขึ้นมาว่าควรจะต้องทำอย่างไร

"อะ เอ่อ...คะ...ครับ นี่คือคุณไตรฉัตรลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเจ้าสัวเดชาและคุณหญิงประภาวดีครับ" ถึงแม้จะหลุดลอยไปบ้างแต่ก็สามารถกลับมาทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยม

เยินยอเข้าไป อวดอ้างความรวยของเขาเข้าไป พลอยปภัสจะได้รู้สึกผิดที่กล้าปฏิเสธผู้ชายรูปหล่อพ่อรวยแบบเขาตั้งแต่แรก เพราะหากเป็นผู้หญิงคนอื่นก็คงจะรีบกระโจมเข้าใส่กระโดดกอดคอจับจองแสดงความเป็นเจ้าของแล้ว

"อ๋อค่ะ" ตอบรับเพียงสั้น ๆ ไร้ซึ่งสายตาเสน่หาที่ทอดสะพานมาทางเขา ผิดคาด อกหักดังโป๊ะ "ถ้าเกิดไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ"

"..." ซึ่งแน่นอนว่าชายหนุ่มทำได้เพียงยืนมองเธอเดินจากไปตาละห้อยเหมือนทุกครั้งอีกเช่นเคย นี่กูเป็นไอ้ไก่อ่อนถึงขนาดนี้แล้วเหรอวะ!

แต่เขาก็ยังคงไม่ยอมแพ้ ระหว่างที่พลอยปภัสกำลังถ่ายแบบอยู่นั้น เขาก็เร่งทำคะแนนเต็มที่ หาน้ำหาท่าป้อนให้ดื่ม คอยส่งยิ้มให้กำลังใจหรือไม่ห่าง แถมยังอาสาไปส่งบ้านอีกด้วย

แผนการเขามันเริ่ด! ให้ไอ้ไมเคิลแอบไปเจาะลมยางล้อรถของพลอยปภัส จากนั้นพ่อตัวร้ายก็จำแลงแปลงกายเป็นฮีโร่ขี่ม้าขาวมาช่วยเหลือเจ้าหญิงไปส่งหอคอย

"ขอบคุณคุณไตรมากเลยนะคะ"

"เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นการไปทานข้าวกับผมสักมื้อได้ไหมครับ" เสียงนุ่มเอ่ยถามแกมร้องขอ ช่วยอ่อนระทวยพร้อมอ้าขา นอนแบรอเขาอยู่บนเตียงสักนิดได้ไหม

"คุณไตรจะจีบฉันเหรอคะ" ผิดคาดเขาอีกเช่นเคย พลอยปภัสถามตรง ๆ ไม่มีอ้อมค้อมให้เขาได้เตรียมใจเลยสักนิด

"แล้วถ้าผมบอกว่าใช่..." แต่รู้จักคาสโนว่าเรียกพ่ออย่างไตรฉัตรน้อยไป แค่นี้เขารับมือได้สบาย ๆ อยู่แล้ว

"ก็ไม่รู้สิคะ" พลอยปภัสไหวไหล่เล็กน้อย

"ครับ ผมยอมรับว่าผมกำลังจีบคุณพลอย" ตรงมา ตรงกลับ แฟร์ ๆ ไม่โกง เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าพลอยปภัสจะทำอย่างไรต่อไปหรือจะตอบโต้เขากลับมาด้วยคำพูดแบบใด

"คิดดีแล้วเหรอคะที่จะจีบฉัน" เธอถามย้ำเขาอีกครั้งเพื่อให้เขาได้ย้ำคิดย้ำทำแล้วกลับไปพิจารณาให้ถี่ถ้วนว่าที่กำลังทำอยู่เพียงแค่ลุ่มหลงในรูปโฉมภายนอกหรือรู้สึกเช่นนั้นกับเธอจริง

"ทำไมล่ะครับ"

"คุณก็น่าจะเห็นแล้วนี่คะ ฉันเป็นคนขี้เหวี่ยง ขี้วีน เจ้าอารมณ์ เอาแต่ใจ ตามใจยาก แถมยังปากจัดสุด ๆ ทีมงานพวกนั้นดูเหมือนจะยิ้มรับ แต่เชื่อไหมล่ะคะลับหลังก็คงซุบซิบนินทากันสนุกปากว่านางเอกในจอแท้จริงแล้วคือนางร้าย" หญิงสาวตอบไปตามตรง เพราะเธอรู้...นิสัยของเธอมันยากที่คนอื่นจะรับได้ ตอนนี้เธอเองก็มีเพื่อนสนิทมิตรสหายอยู่แค่ไม่กี่คนเพียงหยิบมือเท่านั้น

นับประสาอะไรกับผู้ชายที่เพิ่งเจอกันแค่สามครั้ง ซ้ำแต่ละครั้งก็มีเวลาเพียงเศษเสี้ยววินาทีเท่านั้น เขายังรู้จักเธอไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์จากหนึ่งร้อยเลยด้วยซ้ำ หากเขาได้ทำความรู้จักเธอมากขึ้นไม่วายคงวิ่งหนีหางจุกตูดเหมือนกับผู้ชายคนอื่นที่เคยผ่านมา

"น่ารักดีออกครับ ผมชอบผู้หญิงแบบนี้ ตรง ๆ แรง ๆ ไม่เสแสร้ง"

ชอบ เพราะ ไม่ได้คิดจะสานสัมพันธ์ต่อ น้ำแตกแยกทางเท่านั้นจบ เขาก็เลยคิดว่าไอ้เรื่องพันนั้นไม่ได้มีผลอะไรสักหน่อย เราต่างฝ่ายต่างจอยกันบนเตียงเท่านั้น ส่วนเรื่องนิสัยใจคอก็ปล่อยผ่านไป ชีวิตใครชีวิตมันเขาไม่ขอข้องเกี่ยวหรือก้าวก่าย

"พูดเองนะคะ แล้วฉันจะจำคำพูดของคุณไว้ เรามาดูกันว่าถ้าคุณรู้จักฉันมากขึ้นแล้วคุณยังจะพูดแบบนี้อีกหรือเปล่า" ผู้ชายทุกคนก็เป็นแบบนี้หมด

"คุณพลอยพูดแบบนี้แสดงว่าเปิดโอกาสให้ผมจีบคุณพลอยแล้วใช่ไหมครับ"

"แล้วแต่จะคิดค่ะ" ลอยหน้าลอยตาก่อนจะหันออกไปมองด้านนอกหน้าต่างปล่อยทิ้งบรรยากาศเงียบเชียบไว้เช่นนี้

ตั้งแต่วันนั้นหลังจากทั้งสองคนแลกคอนแทคกันก็พูดคุยผ่านช่องแชททุกคืนจนเกือบรุ่งสาง ซ้ำเขายังเทียวไปรับไปส่งทุกครั้งที่เธอมีถ่ายละครหรือถ่ายอีเว้นท์ ยอมนั่งอยู่ในรถเกือบครึ่งชั่วโมงเพื่อรอเธอไปทานข้าวด้วยกัน

ความสัมพันธ์ไม่มีชื่อเรียกดำเนินขึ้นมาเรื่อย ๆ จนกระทั่งล่วงเลยเข้าสู่เดือนที่สาม แต่ก็ยังไม่มีทีท่าที่จะพัฒนาลำดับขั้นขึ้นไปเป็นอื่น ทว่าทุกการกระทำ ทุกสีหน้าท่าทาง ทุกคำชวนจากเขาที่ไม่เคยโดนปฏิเสธก็บ่งบอกชัดเจนว่าความรู้สึกที่พลอยปภัสมีต่อไตรฉัตรมันถูกก่อตัวขึ้นแล้ว

'เรื่องร้อน แซ่บจนตาลุกเป็นไฟค่าชาวเน็ต! วันนี้มีภาพหลุดของนางเอกสาวเบอร์ต้นอักษรย่อ พปภ. มีหนุ่มไฮโซลูกชายเจ้าสัวเจ้าของบริษัทส่งออกยานยนต์ยักษ์ใหญ่ขึ้นชื่อว่าคาสโนว่าตัวพ่ออักษรย่อ ตฉ. มารับถึงกองอีกแล้วค่า'

พลอยปภัสเลื่อนอ่านข่าวเด็ดข่าวดังที่กำลังขึ้นเทรนทวิตเตอร์อันดับสองอยู่ตอนนี้ด้วยสายตาเรียบนิ่งไร้ซึ่งความรู้สึกหรือตื่นตระหนกใด ๆ

ทำราวกับว่าโนสน โนแคร์ ทั้ง ๆ ที่มันกระทบกระเทือนกับชีวิตเธอสุด ๆ

pimala : วันก่อนฉันเห็นเดินห้างด้วยกันจ้า ท่าทีนี่กระหนุงกระหนิงแนบชิดเชียว ฉันว่าต้องมีซัมติงกันแน่นอน

wanwan : จริงค่า คนในกองเขารู้เขาเห็นหมดว่ามานั่งรออยู่ในรถแล้วรับส่งทุกเช้าเย็น แบบนี้จะเรียกว่าอะไรดีน๊า แกร๊บปะ55555

milin : ข้าวใหม่ปลามันหรือเปล่า งี้แหละแรก ๆ แต่ถามจริงใครจะทนนิสัยชีไหว ได้ข่าวว่าเหวี่ยงวีนทีมงาน แถมยังชอบชิ่งงานอีกไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวผู้ก็เบื่อถูกเฉดหัวทิ้งจะหัวเราะเยาะให้

pimonlad : อย่าว่าเหอะ ผู้ก็ชื่อเสียงเรียงนามเลื่องลืออยู่เหมือนกันนะจ๊ะ หนุ่มคาสโนว่าตัวพ่อเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า

lala : @pimonlad จริงค่า ให้ไม่เกินหนึ่งเดือน เลิกชัวร์ ก็งี้แหละของเล่นของพวกไฮโซเขา นิสัยแย่ ๆ ใครเขาอยากจะจริงจังด้วย