ตอนที่4/2 ความเจ็บปวดคือความสุข (2)

เขาใช้จังหวะพระเอกปรากฏตัว ป้องกันการกลายเป็นผู้ร้ายทีหลัง อยากสุภาพ แต่แม่สาวในอ้อมอกช่างทำลายสมาธิจริงๆ มือของเธอลูบไปทั่ว มากำเป้ากันอีก

“เธอรีบแบบนี้ฉันจะทนไม่ไหวเอานะ”

นาวีเชยคางมนขึ้น แววตาแสดงความเหนือกว่าทอประกาย หญิงสาวอ้อนแอ้นเอวบางกลิ่นตัวหอม เตียงนอนกว้าง เครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ สิ่งแวดล้อมอำนวยความสะดวกขนาดนี้ ไม่ทำก็เสียดายแย่

“ไสหัวไป”

นาวียื่นคำขาด น้ำเสียงโหดเหี้ยมไร้ความปรานีก้องไปทั้งโสตประสาทของซัน ชายหนุ่มหมุนตัวเดินออกไปอย่างหมดหนทางสู้ ยังไม่ลืมที่จะปิดประตูให้อดีตแฟนสาวเอากับคนอื่นด้วย

ไอ้บ้านั่น ทำไมต้องโผล่มาแย่ง จะง้อสำเร็จอยู่แล้วเชียว

“อื้อ~”

ความอุ่นร้อนทาบทับลงมาครอบครองโพลงปาก เรียวลิ้นดุดัน รสสัมผัสอันแสนดิบเถื่อนเอาแต่ใจฉุดคร่าสตินึกคิดหายไปหมด

แครอลไม่สนว่าคนที่กำลังชอนไชร่างกายของตนอยู่เป็นใคร ขอแค่ได้ระบายไฟในช่องท้องก็พอ

“เอาอีก แรงกว่านี้”

หญิงสาวสะอึกสะอื้นตัวโยน มือเรียวสวยกอดลำคอแข็งแกร่งไม่ปล่อย กลิ่นของชายหนุ่มยิ่งดมยิ่งกระตุ้น ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างเธอต้องขาดใจตายแน่ บ้าเอ๊ย! ยานี่ล้มช้างได้เลยนะ

“ตามที่เธอต้องการ”

นาวียิ้มร่าชอบใจ เขาถอดเสื้อยืดตัวง่ายของคนร่างเล็กออก แววตาเปล่งประกายจ้องมองก้อนนุ่มนิ่มไซส์ใหญ่อย่างยากจะสกัดกั้นอารมณ์

ไม่ไหวแล้ว เอาวัวมาลากก็ไม่หยุด แม่สาวตัวดีนอนยั่วน้ำลายเสียขนาดนี้ คนดีคืออะไร สุภาพบุรุษเหรอ หึ ไปไกลๆเลย โผล่มาจังหวะพระเอกแต่ไม่ใช่พระเอก เคยเห็นกันไหม

ใบหน้าคมโน้มลงซุกไซ้พลางปลดตะขอบราสีแดงออก ลิ้นที่เหมือนกับสัตว์ร้ายส่ายระรัวบดขยี้ไม่หยุด

“อื้อ~ ดี ทำดี กะ…กัดด้วย”

ชายหนุ่มปฏิบัติตามคำขอ ฟันซี่คมกัดเต้ากลมๆ จนกายสาวบิดสู้ เขาซาดิสซ์ เธอเป็นมาโซคิสม์คู่ขา รสชาติความเจ็บปวดเคล้าคลึงไปกับอารมณ์สวาทถึงอกถึงใจที่สุด

นาวีทั้งขยำขยี้ ริมฝีปากหยักขบเม้มไปทั่วร่างเนียนนุ่มอย่างหยุดไม่อยู่ จากนั้นกางเกงยีนส์เอวต่ำก็ถูกปลด เผยให้เห็นความสวยงามที่ยากจะลืม

และเพราคนโดนวางยาไม่สามารถรอให้เล้าโลมได้ นิ้วมือใหญ่จึงส่งเข้าไปสำรวจก่อน กลีบอ่อนนุ่มสีหวาน เม็ดชมพูบวมเป่ง อยากอดใจก็อดไม่ไหว ต้องไล้เล็มปรนเปรอสักหน่อย

ชายหนุ่มมุดลงไปบดเบียดริมฝีปาก ลิ้นร้อนฉ่าตวัดลิ้มชิมรสของดีเบื้องหน้าด้วยความกระหายขั้นสุด

“อ๊า~ กัด”

แครอลถึงจุดหมายยกแรกทันทีที่ได้รับความเจ็บปวด ความชอบของเธอเฉพาะเจาะจง หากสติไม่พร่าเลือนไร้หนทาง ก็คงไม่เผยด้านนี้ออกมาเด็ดขาด

ผู้ชายที่กำลังสนองเป็นใครกัน เขาคิดว่าเธอแปลกหรือเปล่า

ปลดปล่อยไปหนึ่งก๊อกแล้วก็ใช่จะสงบลงง่ายๆ ยังไม่ทันไรไฟก็ลุกลามขึ้นมาอีก

แครอลไม่ต้องออกปากขอ ความแข็งขืนหนึ่งก็มุดรุกล้ำเข้ามา ป่าเถื่อนโดนใจ ทำเอาร่างของเธอสั่นเทา

“อืม รักษาไว้ให้ฉันอย่างดีเลยนะ”

นาวีผ่อนลมหายใจเพราะความคับแน่น แครอลคบผู้ชายไปทั่วก็จริง แต่มีเพียงเขาที่ได้กินเธอ ไอ้พวกนั้นนอกจากเป็นไม้ประดับก็ไม่เคยมีใครได้ก้าวข้ามเส้นแบ่งเขต

เหตุผลคืออะไรเขาไม่สน บางทีเธออาจจะลืมลีลารักที่เคยทำด้วยกันไม่ลงก็เป็นได้ อีกความหมายคือ ติดใจเขา

“อื้อ~ ทำแรงๆ ไม่ต้องออมแรง”

แครอลกดสะโพกสอบเข้ามาแนบลำตัวพลางเชิดหน้าอ้อนวอนอย่างไร้ยางอาย ผู้หญิงร่าน ลับหลังเธอใครๆ ก็พูดแบบนั้น

บ้าจริง หมอนี่ใหญ่ชะมัด ไว้อาการปรนเปรอทุเลาแล้วจะจ่ายเงินงามๆ สักก้อน

เสียงเนื้อเสียดสีกันดังระงม ห้องทั้งห้องร้อนฉ่าราวกับเปลวไฟ ค่ำคืนนั้นยาวนั้นสุขสม ผลัดกันรุกผลัดกันรับอย่างคึกคึกจนฟ้าสว่าง เมื่อความสุขยกสุดท้ายจบสิ้นลงแครอลก็ก้าวขาลุกจากเตียง

เธอไม่นอน เข้าห้องน้ำไปชำระร่างกายเสร็จก็หยิบเสื้อผ้าที่กระจุยกระจายไปแทบทุกทิศมาใส่

“เธอเป็นวัวหรือไง”

นาวีดึงถุงยางอนามัยออก เขานอนทอดน่องอยู่บนเตียง เมื่อคืนใช้พลังกายไปมหาศาลแต่คนที่กำลังจัดแต่งทรงผมอยู่ไม่มีท่าทีสะทกสะท้านเลย

“ใครใช้ให้นายมายุ่ง”

“เฮอะ!เก่งเหมือนตอนเสียท่าหน่อยสิ ฉันต้องสละตัวเองมาช่วยเธอ ยังไม่รู้จักขอบคุณอีก”

ปากดีสมกับมีหมาสิงสถิตอยู่สิบตัว กัดจนเนื้อเธอแทบพรุน มีหน้ามาทวงคำขอบคุณ เสียสละบ้าบออะไร ฉวยโอกาสสิไม่ว่า

แครอลไม่อยากติดค้างจึงเดินอย่างระมัดระวังไปค้นหาเงิน มีติดกระเป๋าอยู่สองหมื่น คงพอให้หมอนี่เอาไปเปย์สาวได้

“อ่ะ ค่าตัว” เงินปึกใหญ่หล่นลงบนเตียง ตามมาด้วยสีหน้าดำคล้ำของนาวี อะไรวะ ไม่ได้ขายบริการนะเว้ย

“ไม่พอเหรอ นายแส่หาเรื่องเอง อย่ามาหน้าเลือดหน่อยเลย”

พูดจบหญิงสาวก็หมุนตัวก้าวเท้าฉับๆ ไม่แยแส ไม่เอื่อยเฉื่อย ขาถ่างก็ไม่เป็นปัญหา

แม้ความสัมพันธ์กับนาวีจะรุดหน้าคนอื่นๆ ไปหนึ่งระดับ แต่เขายังไม่ใช่แบบที่เธอต้องการ ฉะนั้นรีบแยกย้ายจะได้จบ ยุติธรรมกับทั้งสองฝ่าย